II SA/Bk 15/09

PostanowienieWSA w Białymstoku2009-02-05

Skład orzekający: Barbara Romanczuk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sytuacja materialna wnioskodawczyni, polegająca na niskiej emeryturze i wysokich kosztach utrzymania, uzasadnia przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych?
Ratio decidendi
Sytuacja materialna wnioskodawczyni, charakteryzująca się niskim dochodem z emerytury i znacznymi wydatkami na utrzymanie, uzasadnia przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Brak oszczędności i przedmiotów wartościowych, w połączeniu z koniecznością ponoszenia bieżących kosztów, potwierdza niemożność poniesienia pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania.
Stan faktyczny
Skarżąca S. K. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, wskazując na samotne prowadzenie gospodarstwa domowego i jedyny dochód w postaci emerytury w wysokości 704,82 zł netto. Wnioskodawczyni podała swoje bieżące wydatki związane z utrzymaniem mieszkania, energią elektryczną, lekami i telefonem komórkowym. Wskazała również na brak oszczędności i przedmiotów wartościowych.
Rozstrzygnięcie
Przyznano prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku Wydziału II: Barbara Romanczuk, po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi S. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] października 2008 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości p o s t a n a w i a przyznać prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. S. K. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych (k.12). Skarżąca podniosła, iż samotnie prowadzi gospodarstwo domowe. Jedyny jej dochód stanowi emerytura w wysokości 704,82 zł netto. Wnioskodawczyni posiada mieszkanie w B. o powierzchni [...] m2 oraz nieruchomość rolną o powierzchni [...] m2. Bieżące wydatki związane z jej utrzymaniem kształtują się następująco: mieszkanie – 300 – 350 zł, w zależności do zużycia wody, energia elektryczna – 45 zł, lekarstwa – 120 - 150 zł oraz telefon komórkowy – około 27 zł (k. 12-13). Dodatkowo wnioskodawczyni wskazała, iż jest osobą schorowaną i głównie z tego powodu posiada telefon komórkowy, aby móc skontaktować się z dziećmi. Wnioskodawczyni nie posiada zgromadzonych oszczędności oraz przedmiotów wartościowych (k.12). Zgodnie z art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Warunkiem przyznania przedmiotowego uprawnienia stronie, jest wykazanie przez nią, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na wnioskodawcy spoczywa zatem ciężar dowodu, w szczególności obowiązek wykazania braku możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania. Instytucja zwolnienia od kosztów sądowych stanowi w istocie pomoc państwa dla osób, które z uwagi na ich trudną sytuację materialną nie mogą uiścić kosztów postępowania bez wywołania uszczerbku koniecznego utrzymania siebie i rodziny. Biorąc pod uwagę powyższe, sytuacja materialna S. K. uzasadnia tezę, iż nie jest ona w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania sądowoadministracyjnego. Należy bowiem stwierdzić, iż ze złożonego oświadczenia wynika, że sytuacja materialna S. K. uzasadnia przyznanie jej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wnioskodawczyni jest osobą starszą, schorowaną i samotnie mieszkającą w mieszkaniu w B. Jedynym jej dochodem jest emerytura w wysokości 704,82 zł netto (k. 13). Wnioskodawczyni nie posiada żadnych zgromadzonych oszczędności oraz przedmiotów wartościowych. Niski comiesięczny dochód wystarcza jej jednak jedynie na zaspokojenie niezbędnych potrzeb bytowych. Bieżące wydatki związane z jej utrzymaniem wynoszą około 572 zł, co oznacza, iż na wyżywienie, środki czystości i inne ewentualne niezbędne wydatki pozostaje skarżącej jedynie kwota 132 zł. Przedstawione okoliczności, a w szczególności wysokość miesięcznego dochodu skarżącej, a także zestawienie jej stałych wydatków oraz brak zgromadzonych oszczędności pozwalają na stwierdzenie, iż skarżąca nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania w niniejszej sprawie, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Dlatego też, mając na uwadze powyższe na podstawie art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło