II SA/Bk 150/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Roleder po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] stycznia 2013 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy p o s t a n a w i a odrzucić skargę. J. K., złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] stycznia 2013 r. w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 6 marca 2013 roku, Skarżący został wezwany do uzupełnienia braków skargi przez uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 500 złotych oraz nadesłanie 3 odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem jej odrzucenia. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że korespondencja z sądu została prawidłowo adresowana na adres wskazany w skardze. Jednakże pomimo podwójnego awizowania przesyłki w dniach 12 marca 2013 r. i 20 marca 2013 r., Skarżący nie odebrał jej z placówki pocztowej (k. 16 akt). W związku z powyższym, stosownie do treści art. 73 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej powoływana jako: "u.p.p.s.a.") należało przyjąć, iż doręczenie wezwania nastąpiło w dniu 26 marca 2013 r. – z upływem 14 dni od dnia złożenia przesyłki w urzędzie pocztowym. Tym samym termin do uiszczenia wpisu upłynął z dniem 2 kwietnia 2013 r. Z informacji Oddziału Finansowo – Budżetowego Sądu wynika, iż wpis od skargi w niniejszej sprawie nie został uiszczony do dnia 15 kwietnia 2013 r. (k. 18 akt). Zgodnie z art. 220 § 3 u.p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Jednocześnie, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 u.p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, gdy w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. W tej sytuacji Sąd, stosując przepisy z art. 220 § 3 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 u.p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.