II SA/Bk 152/06

Dnia 7 listopada 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Anna Sobolewska - Nazarczyk (spr.), po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2006 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. B. o wznowienie postępowania sądowego w sprawie II SA/Bk 953/05 na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. w przedmiocie nakazania rozbiórki samowolnie wykonanych robót budowlanych p o s t a n a w i a: odrzucić skargę o wznowienie postępowania w sprawie II SA/Bk 953/05 Pismem procesowym z dnia 8 marca 2006 roku (data nadania pisma w urzędzie pocztowym k. 6) pan J. B. wniósł skargę o wznowienie postępowania w sprawie sygnatura akt II SA/Bk 953/05. Jako podstawę wznowienia skarżący wskazał pozbawienie możności działania w przedmiotowym postępowaniu wskutek naruszenia prawa. Postępowanie w sprawie II SA/Bk 953/05 zostało zakończone postanowieniem z dnia 8 grudnia 2005 roku umarzającym postępowanie w sprawie skargi Burmistrza S. na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. w przedmiocie nakazania rozbiórki samowolnie wykonanych robót budowlanych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 280 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd na posiedzeniu niejawnym bada, czy skarga o wznowienie jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. Z braku jednego z tych wymagań sąd odrzuci skargę o wznowienie postępowania. Podstawy wznowienia zostały zawarte w art. 270-273 powołanej ustawy. Zgodnie z art. 270 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Przedmiotem niniejszego postępowania jest sprawa sygnatura akt II SA/Bk 953/05, w której wprawdzie zapadło postanowienie umarzające postępowanie w sprawie, ale w dacie złożenia skargi o wznowienia postępowania (8 marca 2006 roku) postanowienie to było jeszcze nieprawomocne. Zgodnie z art. 168 § 1 cytowanej ustawy orzeczenie sądu staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje co do niego środek odwoławczy. Podkreślić bowiem należy, iż ogólne warunki dopuszczalności wznowienia postępowania są następujące: – musi istnieć orzeczenie sądu, od którego została wniesiona skarga o wznowienie postępowania, – orzeczenie to musi być prawomocne, – orzeczenie musi kończyć postępowanie w sprawie. W przedmiotowej sprawie w dacie złożenia skargi o wznowienie postępowania nie został spełniony warunek wskazujący, iż orzeczenie jest prawomocne. Dopiero bowiem w dniu 20 marca 2006 roku orzeczenie powyższe uzyskało status prawomocnego. Podkreślić należy przy tym, iż skarga o wznowienie postępowania jest instytucją wyjątkową w tym znaczeniu, że przysługuje od ściśle określonych orzeczeń i zalicza się ją do nadzwyczajnych środków zaskarżenia. Na tym zatem etapie postępowania w sprawie II SA/Bk 953/05 nie można było uruchomić nadzwyczajnego trybu zaskarżenia nieprawomocnego orzeczenia. Brak jest przy tym podstaw do tego, aby Sąd badał dalsze przesłanki wznowienia postępowania określone w art. 271-273 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Mając powyższe na uwadze skarga o wznowienie postępowania na podstawie art. 270 i art. 280 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi podlegała odrzuceniu (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.).