II SA/Bk 152/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Anna Sobolewska - Nazarczyk (spr.), po rozpoznaniu w dniu 04 marca 2014 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. L. i H. M. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] grudnia 2013 roku nr [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego p o s t a n a w i a o d r z u c i ć s k a r g ę. Pan A. L. i pani H. M. L. w dniu [...] stycznia 2014 roku złożyli skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] grudnia 2013 roku nr [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. w odpowiedzi na skargę wniosło o odrzucenie skargi A. L. jako wniesionej z uchybieniem terminu oraz o oddalenie skargi H. M. L. jako nieuzasadnionej. WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W BIAŁYMSTOKU ZWAŻYŁ, CO NASTĘPUJE: Skarga pani H. M. L. jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Podkreślić bowiem należy, że dla formalnej skuteczności wniesienia skargi do sądu administracyjnego konieczne jest wykazanie przez stronę, iż w postępowaniu administracyjnym wyczerpane zostały środki zaskarżenia służące jej w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., skargę można wnieść dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.s.a.a.). Przepis ten wyraża zasadę, że postępowanie sądowoadministracyjne nie powinno zastępować postępowania administracyjnego, a zatem nie może zostać wszczęte dopóki toczy się postępowanie administracyjne. Strony powinny dochodzić swoich praw w pierwszej kolejności w toku postępowania administracyjnego. Środkiem zaskarżenia służącym skarżącej w niniejszym postępowaniu administracyjnym było odwołanie przewidziane w art. 127 § 1 kpa. Taki bowiem środek odwoławczy zasadniczo przysługuje w sytuacji zaskarżenia decyzji organu pierwszej instancji. W przedmiotowej sprawie skarżąca nie złożyła odwołania. Odwołanie takie zostało złożone jedynie przez męża wnioskodawczyni A. L. Zgodnie natomiast z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne. W sprawie niniejszej warunek wyczerpania trybu odwoławczego przed wniesieniem skargi nie został spełniony przez skarżącą H. M. L. Skarga zatem jako wniesiona bez wyczerpania środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym była niedopuszczalna. Powtórzyć należy za doktryną, że ze względu na merytoryczny, a nie formalny charakter tej kategorii przesłanek dopuszczalności wniesienia skargi (obok przesłanki właściwości rzeczowej sądu administracyjnego i legitymacji podmiotu uprawnionego) – odmiennie niż w przypadku niedochowania przez skarżącego formalnych wymogów skargi – prawo nie przewiduje możliwości konwalidacji skargi, jeżeli jest ona niedopuszczalna (vide: T. Woś i inni "Postępowanie sądowoadministracyjne" Wyd. Prawn. Lexis Nexis Warszawa 2004, str. 113). Przechodząc natomiast do skargi pana A. L. wskazać należy, iż zgodnie z przepisem art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Jak wynika z akt administracyjnych organu II instancji decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. została doręczona skarżącemu w dniu 10 grudnia 2013 roku (zwrotne potwierdzenie odbioru), a zatem termin do wniesienia skargi upływał w dniu 09 stycznia 2014 roku. Skarżący złożył tj. nadał listem poleconym skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku w dniu 15 stycznia 2014 roku (data nadania pisma na poczcie k. 7), a więc po upływie 30-dniowego terminu określonego w/w przepisem. W konsekwencji skarga, jako spóźniona, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.