II SA/Bk 154/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Trykoszko (spr.) po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.K. i W.J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] stycznia 2009 r., nr [...] w przedmiocie odmowy sprostowania aktu własności ziemi p o s t a n a w i a odrzucić skargę W.J. W dniu 4 lutego 2009 r. M.K. i W.J. wnieśli do tutejszego sądu administracyjnego skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] stycznia 2009 r., nr [...] w przedmiocie odmowy sprostowania aktu własności ziemi. Zarządzeniem z dnia 10 marca 2009 r. zobowiązano skarżących do uiszczenie przez M.K. i W.J. solidarnie, wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 złotych, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwania zostały skutecznie doręczone skarżącym w dniu 16 marca 2009 r. (k. 16, 17). Skarżący M.K. w dniu 18 marca 2009 r. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego, które to prawo pomocy otrzymał postanowieniem referendarza sądowego z dnia 1 kwietnia 2009r. Drugi ze skarżących W.J. w wykonaniu zarządzenia sądu w dniu 20 marca 2009 r. opłacił wpis sądowy, jednak w niepełnej wysokości, bo w kwocie 50 zł (k. 15). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 220 § 1 i 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, od której pomimo wezwania nie zostanie uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Do chwili obecnej skarżący W.J. nie uiścił w sposób prawidłowy żądanego wpisu, co uniemożliwia nadanie jego skardze dalszego biegu. Należy wskazać, iż przyznanie prawa pomocy skarżącemu M.K. nie zwalnia drugiego ze skarżących od wpłaty wpisu na rzecz sądu w pełnej wysokości, tj. 100 zł. Pouczenie w zakresie obowiązku solidarnego uiszczania wpisu sądowego, zawarte w wezwaniu odnosiło się do obu skarżących, a zatem tylko w przypadku uiszczenia całego wpisu przez M.K. zwolniony z tego obowiązku zostałby także W.J. (lub odwrotnie). W przypadku zaś, gdy M.K. uzyskał prawo pomocy w zakresie całkowitym, to tylko on uzyskał zwolnienie od kosztów sądowych. Powyższe postanowienie referendarza sądowego nie spowodowało zwolnienia od uiszczenia całości wpisu przez drugiego ze skarżących. Istotą zobowiązania solidarnego (co wyczytać można było z pouczenia zawartego w wezwaniu sądu) jest, że do sądu winien wpłynąć cały wpis. Nie jest przy tym ważne, kto tego wpisu dokona, czy obaj skarżący po połowie, czy też jeden z nich w całości. W przypadku zatem, gdy jeden ze skarżących został zwolniony od ponoszenia kosztów sądowych to na drugim w dalszym ciągu ciążył obowiązek uiszczenia pełnego wpisu sądowego. W przedmiotowej zaś sprawie W.J. uiścił tylko połowę wpisu, co było nieprawidłowym wykonaniem nałożonego na stronę obowiązku. Na marginesie należy wskazać, że uiszczona przez W.J. kwota może ulec zwrotowi, o ile skarżący się o to zwróci. Ponadto odrzucenie jego skargi nie spowoduje negatywnych dla niego skutków, bowiem w dalszym ciągu pozostanie on uczestnikiem przedmiotowego postępowania. Mając na uwadze powyższe okoliczności faktyczne, na mocy art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd był zobligowany do odrzucenia skargi.