II SA/Bk 1553/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Trykoszko (spr.), Sędziowie asesor sądowy WSA Anna Bartłomiejczuk, sędzia WSA Elżbieta Lemańska, , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 6 listopada 2025 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi Ż. A. na postanowienie Podlaskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Białymstoku z dnia 25 lipca 2025 r. nr WOP.7722.57.2025.BŁ w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego w przedmiocie nakazania wykonania określonych robót budowlanych oddala skargę. Zaskarżonym postanowieniem z 25.07.2025r. (nr WOP.7722.57.2025.BŁ) Podlaski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Białymstoku po rozpoznaniu zażalenia Ż. A., utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Sokółce z 10.06.2025r. (znak NB.5140.38.2024.JJ) o odmowie umorzenia postępowania egzekucyjnego. W uzasadnieniu postanowienia organ II instancji wskazał, że organ I instancji prowadził postępowanie egzekucyjne w sprawie wykonania przez J. K. i Ż. A. w terminie do 31.01.2025r. czynności polegających na zapewnieniu dostępu do komina na dachu budynku mieszkalnego usytuowanego na działce nr [...] w S. przy ulicy L. 14 poprzez: - udrożnienie istniejącego wyłazu na dach w stropodachu przedmiotowego budynku oraz więźbie dachowej lub - wykonanie nowego wyłazu na dach przedmiotowego budynku z klatki schodowej wraz z dojściem do komina. Wyżej wymieniony obowiązek został nałożony na J. K. i Ż. A. decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Sokółce z 23.09.2024r. wydaną w trybie art. 66 ust.1 pkt 1 i 2 Prawa budowlanego, która stała się ostateczna na mocy decyzji Podlaskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Białymstoku z 6.11.2024r. Organ dodał, że skarga do sądu administracyjnego wniesiona na powyższą decyzję ostateczną przez Ż. A. została cofnięta w związku z czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku wydał 4.04.2025r. w sprawie o sygn. II SA/Bk 776/24 postanowienie o umorzeniu postępowania sądowego, które stało się prawomocne od 18.04.2025r. Następnie organ podał, że w dniu 19.02.2025r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Sokółce wystosował do każdej z zobowiązanych odrębne upomnienia wzywające do wykonania obowiązku wynikającego z ostatecznej decyzji. W odpowiedzi na upomnienie J. K. stwierdziła, że nie ma dostępu do elementów budynku umożliwiających wykonanie czynności (zajmuje odrębny lokal mieszkalny usytuowany na parterze budynku) a Ż. A. wyjaśniła, ze dostęp na dach budynku i do komina jest możliwy przez dwa duże okna dachowe w jej lokalu usytuowanym na piętrze i poddaszu budynku. Organ nadzoru budowanego dokonał w dniu 6.03.2025r. kontroli i stwierdził, ze stary wyłaz na dach w stropodachu na poddaszu budynku jest zabudowany a zatem obowiązki nałożone decyzją nie zostały wykonane. W dniu 26.05.2025r. organ nadzoru budowlanego wystawił dwa odrębne tytuły wykonawcze, jeden skierowany do J. K. a drugi skierowany do Ż. A. Wnioskiem z 3.06.2025r. Ż. A. wniosła o umorzenie postępowania egzekucyjnego w całości, gdyż w jej ocenie decyzja z 23.09.2024r. została wykonana w całości. Postanowieniem z dnia 10.06.2025r. znak: NB.5140.38.2024.JJ, wydanym na podstawie art. 59 § 1 pkt 1 i pkt 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Sokółce, odmówił umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego wobec Ż. A. na podstawie tytułu wykonawczego nr NB.52.1.6.2025.JJ z dnia 26.05.2025r. wystawionego przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Sokółce, dotyczącego obowiązku wykonania dostępu do komina lub udrożnienia istniejącego wyłazu na dach budynku mieszkalnego usytuowanego na działce nr geod. [...] w S. ul. L. 14. W uzasadnieniu postanowienia organ i instancji stwierdził, że w niniejszej sprawie nie występują okoliczności wskazujące na niewykonalność obowiązku o charakterze niepieniężnym. Organ powiatowy stwierdził bowiem, że wyłaz na dach przedmiotowego budynku istnieje. Został zabudowany płytą w suficie w pomieszczeniu holu na poddaszu podczas remontu. W ocenie organu I instancji wystarczy odblokować wykonaną zabudowę, co nie wiąże się z dużym nakładem finansowym ani technicznym. Wskazuje to - zdaniem organu I instancji - na brak woli wykonania decyzji przez zobowiązaną. Dalej organ powiatowy wskazał, że zamontowanie ław kominiarskich przy oknie dachowym nie jest wykonaniem decyzji z dnia 23.09.2024r. znak: NB.5140.38.2024.JJ; gdyż takie wykonanie dostępu do komina stwarza zagrożenie dla osoby dokonującej czynności związane z udrożnieniem komina. Zdaniem organu I instancji twierdzenie, że przedmiotowy komin jest bezużyteczny jest stwierdzeniem nieprawdziwym, ponieważ w przedmiotowym kominie znajdują się przewody wentylacyjne, wentylujące pomieszczenia kuchni i łazienki Ż. A. oraz J. K. zamieszkującej na parterze budynku. Ponadto, jak wskazał organ powiatowy. J. K. nie wnosiła, że chce odstąpić od ogrzewania swoich pomieszczeń piecem na paliwo stałe (co wiąże się z używaniem komina). Organ powiatowy nie podzielił stwierdzenia zobowiązanej Ż. A., że decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Sokółce z dnia 14.03.2025r. znak: NB.5140.38.2024.JJ została wykonana w całości, gdyż sygnatura tej decyzji jest tożsama z sygnaturą decyzji z dnia 23.09.2024r., a datę 14.03.2025r. można uznać za oczywistą omyłkę pisarską. Ż. A. decyzją znak: NB.5140.38.2024.JJ z dnia 23.09.2024r. została zobowiązana do wykonania dostępu do komina, natomiast decyzją nr NB.5140.38.2024.JJ z dnia 14.03.2025r została wraz z J. K. zobowiązana do odłączenia pieca centralnego ogrzewania na paliwo stałe od przedmiotowego komina. W związku z w/w decyzjami przeprowadzono niezależnie dwie kontrole tj. w dniu 06.03.2025r. o wykonaniu dostępu do komina oraz w dniu 24.03.2025r. w sprawie odłączenia pieca od komina. Wskazano również, że postępowanie egzekucyjne prowadzone jest również w stosunku do drugiego mieszkańca przedmiotowego budynku tj. J. K.. Ż. A. wniosła zażalenie na w/w postanowienie organu powiatowego (z datą wpływu do kancelarii PWINB w dniu 27.06.2025r.), które zostało uzupełnione przez Skarżącą wystąpieniem z dnia 27.06.2025r, (z datą wpływu do kancelarii PWINB w dniu 30.06.2025r.). Podlaski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego zaskarżonym postanowieniem utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji. W uzasadnieniu swojego postanowienia organ II instancji w pierwszej kolejności omówił przyczyny niedopuszczalności egzekucji administracyjnej, po czym stwierdził, ze w jego ocenie nie istnieją żadne formalne przeszkody skutkujące niedopuszczalnością, czy też niewykonalnością egzekucji administracyjnej w niniejszej sprawie. Egzekwowany nakaz wydany decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Sokółce z dnia 23.09.2024r. znak: NB.5140.38.2024.JJ, został utrzymany ostateczną decyzją z dnia 06.11.2024r. znak: WOP.7721.121.2024.BŁ Podlaskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, który uchylił w/w decyzję z dnia 23.09.2024r. znak: NB.5140.38.2024.JJ jedynie w części dotyczącej wyznaczonego terminu na wykonanie nakazanych robót budowlanych oraz czynności, a w pozostałej części utrzymał w mocy decyzję organu I instancji tj. dotyczącą osób zobowiązanych, zakresu nakazanych robót budowlanych oraz czynności. Przywołane decyzje pozostają w obiegu prawnym i nie zostały przez Zobowiązane wykonane, co uzasadnia zastosowanie przepisów ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Organ wskazał, że fakt wyłączenia z użytkowania murowanego komina w budynku mieszkalnym dwurodzinnym usytuowanym na działce nr geod. [...] w S. przy ul. L. , poprzez odłączenie pieca c.o. na paliwo stałe znajdującego się w piwnicy tego budynku, decyzją z dnia 14.03.2025r. znak: NB.5140.38.2024.JJ organu powiatowego nie oznacza, że decyzja z dnia 23.09.2024r. znak: NB.5140.38.2024.JJ o konieczności zapewnienia dostępu do tego komina na dachu w/w budynku mieszkalnego nie musi zostać przez zobowiązane wykonana. Organ przypomniał, że wykonane przez Ż. A. roboty budowlane polegające na zabudowaniu płytą - na poziomie stropodachu na poddaszu - istniejącego wyłazu na dach w/w budynku mieszkalnego na działce nr geod. [...] w S. przy ul. L. 14spowodowały naruszenie przepisu § 308 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Zauważył, że organ powiatowy w trakcie kontroli przeprowadzonej w dniu 06.03.2025r. wskazał, że sposób wykonania wyjścia na dach przedmiotowego budynku z okna dachowego poprzez wykonaną ławę kominiarską budzi zastrzeżenia co do bezpieczeństwa wykonanego rozwiązania, jak i prawidłowości jego wykonania. Odnosząc się do zarzutów Ż. A. zawartych w zażaleniu wyjaśnił, że są one niezasadne. Stanowisko organu I instancji odnośnie braku podstaw do umorzenia postępowania egzekucyjnego jest prawidłowe. Wbrew stanowisku strony skarżącej materiał dowodowy nie wymaga uzupełnienia, nie ma podstaw do przeprowadzenia przez organ II instancji oględzin, o co wnosi skarżąca w swym zażaleniu. Z akt sprawy organu I instancji jednoznacznie wynika, że obowiązek zawarty w decyzji z dnia 23.09.2024r. znak: NB.5140.38.2024.JJ nie został wykonany. Na obecnym etapie tj. egzekucji administracyjnej organ odwoławczy nie bada zasadności nałożonego obowiązku, ale to czy obowiązek ten został przez zobowiązane wykonany w całości czy też nie. Błędne jest przekonanie Ż. A. o tym, że egzekucja administracyjna w niniejszej sprawie prowadzona jest tylko do jej osoby jako że egzekucja administracyjna prowadzona jest także w stosunku do J. K. , do której organ powiatowy wystosował odrębne upomnienie, jak i tytuł wykonawczy. Organ zauważył nadto, że wpisanie w tytule wykonawczym nr NB.52.1.6.2025JJ błędnego adresu położenia przedmiotowego budynku (ulica L. 1 zamiast L. 14) stanowi jedynie oczywistą omyłkę pisarską, która powinna zostać skorygowana ale omyłka ta nie daje podstawy do umorzenia postępowania egzekucyjnego. W skardze wniesionej do sądu administracyjnego na powyższe postanowienie Ż. A. wniosła o stwierdzenie nieważności postępowania egzekucyjnego zarzucając postanowieniu z dnia 25 lipca 2025 roku: - obrazę prawa procesowego, tj. naruszenie art. 59 § 1 ust. 1 Ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji poprzez przyjęcie, że - egzekucja administracyjna była dopuszczalna w sytuacji gdy istota polegająca na obowiązku wykonania dostępu do komina na dachu budynku mieszkalnego przy ulicy L. oraz pomiaru sprawności kanału dymowego oraz dwóch kanałów wentylacyjnych przez osobę posiadającą stosowne uprawnienia i przedłożenie protokołu do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Sokółce została spełniona poprzez montaż okna, będącego wyłazem na dach i ław kominiarskich oraz kontrolę dokonaną przez uprawnioną osobę, czego dowodem było wpłynięcie do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w dniu 13 marca 2025 roku protokołu nr 1899424/2025; - obrazę prawa materialnego tj. art. 59 § 1 ust. 3 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji poprzez przyjęcie, iż tytuł wykonawczy spełniał wymagania określone w art. 27 ustawy w sytuacji gdy tytuł wykonawczy nr NB.52.1.6.2025.JJ z dnia 26 maja 2025 r. wystawiony był na adres L. 1 i dotyczył mojej osoby, zaś decyzja administracyjna z 23 września 2024 roku dotyczyła adresu L. 14 i miała charakter solidarny. Podlaski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Białymstoku w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podkreślając, iż na dzień wydania zaskarżonego ostatecznego postanowienia z dnia 25.07.2025r. zobowiązane nie wykonały obowiązku wynikającego z pozostającej w obiegu prawnym decyzji z dnia 23.09.2024r. znak: NB.5140.38.2024.JJ Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Sokółce, utrzymanej w mocy decyzją ostateczną tutejszego organu z dnia 06.11.2024r. znak: WOP.7721.121.2024.BŁ. W ocenie Podlaskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nie doszło w niniejszej sprawie do naruszenia przepisu art. 59 par. 1 pkt 1 i pkt 2, jak również przepisu art. 59 par. 1 pkt 3 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Końcowo organ nadmienił, że w późniejszym okresie tj. w sierpniu 2025r. doszło do umorzenia postępowania egzekucyjnego w zakresie zastosowanego środka egzekucyjnego wobec skarżącej (grzywny w celu przymuszenia). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje; Skarga podlegała oddaleniu albowiem w dacie rozpatrywania przez organy egzekucyjne obu instancji wniosku skarżącej o umorzenie postępowania egzekucyjnego nie występowały przestanki do umorzenia postępowania egzekucyjnego. Sąd zauważa, że dokonuje kontroli legalności zaskarżonego aktu organu administracji publicznej wyłącznie poprzez pryzmat okoliczności faktycznych i prawnych z daty orzekania przez organ. Zdarzenia późniejsze pozostają bez wpływu na ocenę legalności zaskarżonego aktu, co w odniesieniu do okoliczności kontrolowanej sprawy oznacza, że wynikający z akt administracyjnych fakt udrożnienia przez skarżącą Ż. A. w dniu 5 sierpnia 2025r. wyłazu na dach a tym samym zapewnienia w tej dacie dostępu do komina, pozostaje bez wpływu na ocenę zaskarżonego postanowienia z dnia 25 lipca 2025r. Przesłanki umorzenia postępowania egzekucyjnego uregulowane są w art. 59 par. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2023 r., poz. 556 ze zm.), dalej jako u.p.e.a. Zgodnie z tym przepisem postępowanie egzekucyjne umarza się w całości albo w części w przypadku: 1) niedopuszczalności egzekucji administracyjnej, w tym ze względu na zobowiązanego; 2) niewykonalności obowiązku o charakterze niepieniężnym; 3) niespełnienia w tytule wykonawczym wymogów określonych w art. 27; 4) śmierci zobowiązanego, gdy obowiązek: a) jest ściśle związany ze zobowiązanym, b) nie jest ściśle związany ze zobowiązanym, a egzekucja jest prowadzona wyłącznie z prawa majątkowego, które wygasło wskutek śmierci zobowiązanego; 5) gdy postępowanie egzekucyjne zawieszone na żądanie wierzyciela nie zostało podjęte przed upływem 12 miesięcy od dnia zgłoszenia tego żądania; 6) gdy z wnioskiem o umorzenie postępowania egzekucyjnego wystąpi wierzyciel; 7) gdy odrębne ustawy tak stanowią. Nadto stosownie do treści art. 59 par. 1a cytowanej ustawy postępowanie egzekucyjne umarza się w całości albo w części na wniosek wierzyciela albo z urzędu, jeżeli organ egzekucyjny jest jednocześnie wierzycielem, w przypadku wystąpienia przyczyny określonej w art. 33 par. 2 ustawy: 1) pkt 1-5; 2) pkt 6, jeżeli przyczyna braku wymagalności obowiązku ma charakter trwały lub wystąpiła przed wszczęciem egzekucji administracyjnej, Zgodnie natomiast z art. 59 par. 2 u.p.e.a., postępowanie egzekucyjne może być umorzone w przypadku, gdy dalsza egzekucja administracyjna będzie bezskuteczna z powodu braku majątku lub źródła dochodu zobowiązanego, z których jest możliwe wyegzekwowanie środków pieniężnych przewyższających koszty egzekucyjne. Jak wskazuje się w literaturze przedmiotu, istotą umorzenia postępowania egzekucyjnego jest przerwanie postępowania, uchylenie dokonanych czynności egzekucyjnych oraz rozstrzygnięcie o dalszym nieprowadzeniu postępowania. Instytucja ta ma na celu zakończenie postępowania egzekucyjnego, najczęściej z przyczyn natury formalnej, gdy w danej, konkretnej sytuacji zaistniałej w jego toku wykonanie obowiązku przez zobowiązanego jest niemożliwe lub niedopuszczalne. Co do zasady umorzenie postępowania egzekucyjnego oznacza, że nie jest realizowany jego cel z powodu wystąpienia przyczyn niedopuszczalności prowadzenia (vide P. Pietrasz [w:] D. R. Kijowski (red.), Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Komentarz, System Informacji Prawnej Lex, tezy do art. 59 u.p.e.a.). Skarżąca podstaw do umorzenia postępowania egzekucyjnego upatrywała w przesłankach określonych w art. 59 par. 1 pkt 1 (niedopuszczalności egzekucji administracyjnej, w tym ze względu na zobowiązanego) i pkt 2 (niewykonalności obowiązku o charakterze niepieniężnym), jak również art. 59 par. 1 pkt 3 (niespełnienia w tytule wykonawczym wymogów określonych w art. 27 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji). Skład orzekający podziela stanowisko organów obu instancji, że wymienione przez skarżącą przesłanki umorzenia postępowania egzekucyjnego nie zaistniały. Niedopuszczalność egzekucji administracyjnej może wystąpić z przyczyn przedmiotowych i podmiotowych wyłącznie w przypadkach wskazanych w przepisach prawnych. Niedopuszczalność egzekucji z przyczyn przedmiotowych ma miejsce, gdy egzekucja jest prowadzona wobec przedmiotu, który jest prawnie wyłączony spod egzekucji. Przedmiotowe wyłączenia spod egzekucji administracyjnej regulują przepisy art. 8, 8 "a", 9 i 10 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Przepisy te nie miały zastosowania w kontrolowanej sprawie albowiem egzekwowany był obowiązek o charakterze niepieniężnym, a zatem egzekucja nie wiązała się z zajmowaniem przedmiotów czy praw objętych wyłączeniem czy zwolnieniem spod egzekucji. Niedopuszczalność egzekucji z przyczyn podmiotowych ma natomiast miejsce w sytuacji, gdy ze względu na cechy podmiotu zobowiązanego nie można wobec niego prowadzić egzekucji. Przykładem niedopuszczalnej egzekucji z uwagi na podmiot zobowiązany jest objęcie zobowiązanego immunitetem dyplomatycznym (vide: art. 14 u.p.e.a.). Skarżąca do takich osób nie należy. Sąd akcentuje, że badanie dopuszczalności egzekucji administracyjnej jest powinnością organu egzekucyjnego na każdym etapie postępowania niezależnie od inicjatywy zobowiązanego. Powyższe wynika wprost z art. 29 par. 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Organ egzekucyjny nie jest natomiast uprawniony do badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym, co także wprost określił ustawodawca w art. 29 par. 1 u.p.e.a. W okolicznościach kontrolowanej sprawy nie ulega wątpliwości, że w stosunku do skarżącej Ż. A. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Sokółce wystawił dnia 26.05.2025r. tytuł wykonawczy Nr NB.52.1.6.2025.JJ oparty na decyzji tego organu z 23.09.2024r. nr NB.5140.38.2024.JJ nakładającej solidarnie na skarżącą i J. K. obowiązek wykonania dostępu do komina lub udrożnienia istniejącego wyłazu na dach budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działce o numerze geodezyjnym 2194/2 w Sokółce. Co prawda w tytule wykonawczym adres posesji, na której zlokalizowany jest budynek objęty nałożonymi robotami budowlanymi, został nazwany jako ulica "L. 1" a w decyzji stanowiącej podstawę tytułu wykonawczego jako "L. 14" ale powyższy błąd – jak słusznie ocenił organ – należy traktować wyłącznie w kategoriach oczywistej omyłki pisarskiej albowiem wobec jednoczesnego oznaczenia geodezyjnego posesji w tytule wykonawczym zgodnego z oznaczeniem geodezyjnym posesji w decyzji, nie wystąpiły nie dające się usunąć wątpliwości co do zgodności określonego w tytule wykonawczym treści obowiązku z treścią tego obowiązku wynikającego z decyzji. Nałożony w decyzji obowiązek wykonania określonych robót budowlanych solidarnie na skarżącą i J. K. wymagał wystawienia dwóch niezależnych tytułów wykonawczych, jednego wobec skarżącej (opisanego wyżej) i drugiego wobec J. K., co organ uczynił wystawiając także w stosunku do J. K. w dniu 26.05.2025r. tytuł wykonawczy Nr NB.52.1.6.2025.JJ o treści tożsamej z treścią obowiązku określonego wobec skarżącej Ż. A. Solidarnie nałożony obowiązek oznacza jedynie, że wykonanie go przez któregokolwiek z podmiotów zobowiązanych solidarnie, zdejmuje z drugiego zobowiązanego obowiązek. Z akt administracyjnych wynika, że egzekwowany obowiązek nie był wykonany w dacie orzekania o wniosku o umorzenie postępowania egzekucyjnego. Montaż przez skarżącą ław - schodów kominiarskich na dachu budynku i zaoferowany przez skarżącą dostęp do komina oknem a nie poprzez wyłaz (zabudowany płytą przez skarżącą), oczywiście nie mógł być uznany za wykonanie obowiązku określonego w decyzji. Także zamontowanie przez J. K. pompy ciepła i de facto wyłączenie potrzeby korzystania z komina, zapewnienia dostępu do którego dotyczył egzekwowany obowiązek, nie stanowił o jego wykonaniu. W aktach administracyjnych znajduje się informacja Ż. A. z 6.08.2025r. o wykonaniu wyłazu na dach dopiero w dniu 5.08.2025r. a zatem już po wydaniu ostatecznego zaskarżonego postanowienia. Niewykonalność obowiązku także nie wystąpiła, czego potwierdzeniem jest udrożnienie wyłazu w sierpniu 2025r. Przy zarzucie niewykonalności obowiązku o charakterze niepieniężnym, niewykonalność powinna się ujawnić już po ostatecznym powstaniu obowiązku i przed upływem terminu do jego wykonania. Wykonalność decyzji jest bowiem merytoryczną cechą ważności decyzji, a zakaz wkraczania organu egzekucyjnego w ocenę słuszności merytorycznej decyzji oznacza, że brak wykonalności jako podstawa zarzutu musi być oparty o stan niewykonalności powstały po dacie wydania decyzji ostatecznej. Decyzja ostateczna, której nieważności - z powodu obarczenia wadą niewykonalności istniejącą w momencie podejmowania decyzji - nie stwierdzono, powinna być uznawana za wykonalną. Niewykonalnej decyzji organ administracji publicznej nie mógłby ważnie wydać. Mając powyższe na uwadze sąd nie dopatrzył się w treści zaskarżonego postanowienie niezgodności z prawem i z tych przyczyn skargę oddalił (art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).