II SA/Bk 160/15

PostanowienieWSA w Białymstoku2015-03-26

Skład orzekający: Anna Sobolewska – Nazarczyk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji o niezwłocznym zajęciu nieruchomości, wydanej na podstawie art. 124 ust. 1a ustawy o gospodarce nieruchomościami, powinien zostać uwzględniony, jeśli zaskarżona została również decyzja ograniczająca sposób korzystania z nieruchomości na podstawie art. 124 ust. 1 tej ustawy?
Ratio decidendi
Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji o niezwłocznym zajęciu nieruchomości, wydanej na podstawie art. 124 ust. 1a ustawy o gospodarce nieruchomościami, podlega uwzględnieniu, ponieważ decyzja ta jest ściśle związana z decyzją ograniczającą sposób korzystania z nieruchomości (art. 124 ust. 1 u.g.n.). Wstrzymanie wykonania tylko jednej z tych decyzji niweczy sens instytucji niezwłocznego zajęcia nieruchomości.
Stan faktyczny
Skarżący W. K. złożył skargę na decyzję Wojewody P., która utrzymała w mocy decyzję Starosty S. o zezwoleniu na niezwłoczne zajęcie nieruchomości skarżącego w celu założenia i przeprowadzenia linii elektroenergetycznej. Skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania tej decyzji, wskazując, że organ nie uczynił tego z urzędu. Sąd rozpoznał wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji o niezwłocznym zajęciu nieruchomości.
Rozstrzygnięcie
Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji Wojewody P. z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...].

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Anna Sobolewska – Nazarczyk (spr.) po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi W. K. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na zajęcie nieruchomości p o s t a n a w i a wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji Zaskarżoną decyzją Wojewoda P. utrzymał w mocy decyzję Starosty S. z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...] na podstawie której udzielono Polskim Sieciom E. S.A. z siedzibą w K. – J. zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości położonej w obrębie S., gmina B., oznaczonej w ewidencji gruntów jako działki nr geod. [...] o pow. 2,0083 ha, [...] o pow. 3,01921 ha i [...] o pow. 4,6856 ha, stanowiących własność skarżącego, poprzez udzielenie inwestorowi zezwolenia na założenie i przeprowadzenie poprzez powyższe działki dwutorowej napowietrznej linii elektroenergetycznej 400 kV E. - granica RP – zgodnie z decyzją Starosty S. z dnia [...] listopada 2014 r. ograniczającą sposób korzystania z ww. nieruchomości. W skardze na tę decyzję do zawarto wniosek o wstrzymanie jej wykonania, ponieważ organ nie uczynił tego z urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje. Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podlega uwzględnieniu. Zgodnie z treścią art. 124 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz.U. z 2014 r. poz. 518 ze zm., dalej powoływana jako u.g.n.) starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, może ograniczyć, w drodze decyzji, sposób korzystania z nieruchomości przez udzielenie zezwolenia na zakładanie i przeprowadzenie na nieruchomości ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, jeżeli właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości nie wyraża na to zgody. Ograniczenie to następuje zgodnie z planem miejscowym, a w przypadku braku planu, zgodnie z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Przepis art. 9 u.g.n. stanowi, że w sprawach, o których mowa w przepisach działu III, z wyłączeniem art. 97 ust. 3 pkt 1, art. 122, art. 124 ust. 1a, art. 124b ust. 1, art. 126 i art. 132 ust. 1a, wykonanie decyzji następuje po upływie 14 dni od dnia, w którym upłynął bezskutecznie trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi na decyzję do sądu administracyjnego. W przypadku wniesienia skargi do sądu administracyjnego w tych sprawach organ, który wydał decyzję, wstrzymuje z urzędu jej wykonanie, w drodze postanowienia, na które nie przysługuje zażalenie. Z kolei z treści art. 124 ust. 1a u.g.n. wynika, że w przypadkach określonych w art. 108 Kodeksu postępowania administracyjnego lub uzasadnionych ważnym interesem gospodarczym starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, na wniosek podmiotu, który będzie realizował cel publiczny, udziela, w drodze decyzji, zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości po wydaniu decyzji, o której mowa w ust. 1. Decyzji o niezwłocznym zajęciu nieruchomości nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności. Z powyższej regulacji z jednej strony wynika, że skarga do sądu administracyjnego na decyzję wydaną na podstawie art. 124 u.g.n. powoduje wstrzymanie jej wykonania z urzędu. Z drugiej strony pomimo regulacji zawartej w art. 9 u.g.n. nakazującej wstrzymanie wykonania z urzędu decyzji wydanej na podstawie art. 124 u.g.n., ustawodawca w określonych przypadkach przewidział możliwość udzielenia, w drodze decyzji, zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości z rygorem natychmiastowej wykonalności. W przedmiotowej sprawie zostały wydane obie decyzje, tj. zarówno decyzja w trybie art. 124 ust. 1u.g.n jak i decyzja w trybie art. 124 ust. 1a u.g.n. Do sądu administracyjnego zostały zaskarżone obie decyzje. Skarga na decyzję w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości poprzez udzielenie zezwolenia na założenie i przeprowadzenie linii elektroenergetycznej została zarejestrowana pod sygnaturą II SA/Bk 159/15. Postanowieniem z dnia 26 marca 2015 r. wstrzymano wykonanie tej decyzji. W sprawie niniejszej przedmiotem skargi jest decyzja w przedmiocie zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości. W ocenie Sądu decyzja wydana w oparciu o art. 124 ust. 1a ustawy o gospodarce nieruchomościami (decyzja o niezwłocznym zajęciu nieruchomości) jest decyzją ściśle związaną z decyzją, o której mowa w art. 124 ust. 1 tej ustawy (decyzja ograniczająca sposób korzystania z nieruchomości). Obie decyzje są wydane w graniach tej samej sprawy. Wstrzymanie wykonania tylko decyzji ograniczającej sposób korzystania z nieruchomości bez wstrzymania wykonania decyzji o niezwłocznym zajęciu nieruchomości niweczy sens tej instytucji (vide: ta też WSA w Białymstoku w postanowieniu z 12 czerwca 2014 r., II SA/Bk 526/14, pub. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W świetle powyższego, na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012., poz. 270 ze zm.) należało wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło