II SA/Bk 165/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marek Leszczyński (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 31 sierpnia 2015 r. wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi M. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia oddalić wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku Wyrokiem z dnia 30 czerwca 2015 r. sygn. akt II SA/Bk 165/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku oddalił skargę M. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...], wydane w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Pismem z dnia 24 lipca 2014 r. skarżący wniósł o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku WSA w Białymstoku z dnia 30 czerwca 2015 r. sygn. akt II SA/Bk 165/15, wnosząc jednocześnie o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia ww. wyroku. W uzasadnieniu wskazał m.in., że w okresie od 22 czerwca do 20 lipca 2015 r. przebywał wraz z J. S., posiadającą orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności w W. na rehabilitacji. Podniósł, że ww. wymaga 24- godzinnej opieki w związku z tym nie miał możliwości złożenia w terminie wniosku o uzasadnienie wyroku wraz z uzasadnieniem. Zaznaczył również, że po przyjeździe do S. w dniu 20 lipca 2015 r. skontaktował się z sekretariatem WSA w Białymstoku w celu uzyskania informacji o stanie sprawy. Do ww. pisma dołączył wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku oraz orzeczenie o stopniu niepełnosprawności J. S. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 28 lipca skarżący został wezwany do uzupełnienia braku formalnego ww. wniosku o przywrócenie terminu poprzez nadesłanie brakującego odpisu pisma z dnia 24 lipca 2015 r.- w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania oraz do wykazania, że ww. wniosek o przywrócenie terminu został złożony z zachowaniem siedmiodniowego terminu liczonego od daty ustania przyczyny uchybienia terminu- w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia wniosku. W wyznaczonym terminie skarżący złożył odpis pisma z dnia 24 czerwca 2015 r. oraz wyjaśnił, że będąc w W. otrzymał od syna wiadomość telefoniczną, że pozostawiono awizo w sprawie nieodebranej przesyłki z WSA w Białymstoku. Podniósł, że nie znał treści pisma i dlatego nie wiedział o terminie rozprawy. Nadmienił również, że po powrocie z W. w dniu 20 lipca 2015 r. i odebraniu przesyłki od syna w dniu 24 lipca 2015 r. złożył przedmiotowy wniosek o przywrócenie terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważy(, co następuje. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej: "p.p.s.a." jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Oprócz złożenia wniosku w tej kwestii, warunkiem przywrócenia uchybionego terminu do dokonania określonej czynności jest również łączne spełnienie następujących przesłanek. Mianowicie pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Nadto strona ma obowiązek uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak jej winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 ww. ustawy). Zdaniem Sądu skarżący spełnili warunki formalne do złożenia wniosku o przywrócenie terminu wynikające z art. 87 § 1 i § 4 p.p.s.a. Z powyższych względów Sąd zobowiązany był rozważyć, czy argumenty skarżących uprawdopodobniają, że uchybienie terminu do wniesienia skargi nastąpiło bez jego winy. Rozpoznając wniosek skarżącego, Sąd doszedł do przekonania, że nie zasługuje on na uwzględnienie, bowiem podane przez ww. okoliczności uzasadniające wniosek nie uprawdopodabniają braku winy w uchybieniu wspomnianemu terminowi, a ta przesłanka, wymieniona w art. 86 § 1 p.p.s.a., stanowi konieczny, a jednocześnie podstawowy warunek zezwalający na przywrócenie terminu. Zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem doktryny i orzecznictwa o braku winy można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku było niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, tj. że strona nie mogła tej przeszkody usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Kryterium braku winy wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przy ocenie zawinienia w uchybieniu terminu przyjąć trzeba obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 stycznia 2009 r., sygn. akt I OZ 938/08, LEX nr 551892). Aby zatem uprawdopodobnić okoliczności uzasadniające wniosek o przywrócenie terminu, strona powinna wskazać, że podjęte przez nią działania były prowadzone z należytą starannością, jak również, że przeszkoda, która spowodowała niedotrzymanie terminu, była od niej niezależna. W ocenie Sądu, w realiach niniejszej sprawy, przesłanka braku winy nie została uprawdopodobniona. Bezsporne jest, że zawiadomienie o rozprawie wyznaczonej na dzień 7 maja 2015 r. zostało wysłane na błędny adres skarżącego. W związku z tym termin rozprawy Sąd postanowił odroczyć na dzień 2 czerwca 2015 r. W zawiadomieniu o rozprawie, które zostało odebrane przez D. S. w dniu 15 czerwca 2015 r. zostało zawarte zostało pouczenie o zasadach sporządzania uzasadnienia wyroku oddalającego skargę (k. 25). W dniu 2 czerwca 2015 r. Sąd postanowił o odroczeniu rozprawy na dzień 30 czerwca 2015 r. w związku z tym, że postanowienie z dnia 7 maja 2015 r. zostało wykonane dopiero w dniu 29 maja 2015 r. i brak było wiadomości o doręczeniu zawiadomień o rozprawie. Zawiadomienie o rozprawie wyznaczonej na dzień 30 czerwca 2015 r. odebrał D. S. w dniu 15 czerwca 2015 r. Fakt niepowiadomienia przez syna o odebranej przesyłce o rozprawie nie może być postrzegany jako okoliczność niezawiniona. Syn odebrał list polecony z Sądu w dniu 15 czerwca 2015 r., natomiast skarżący przebywał poza miejscem zamieszkania, co wynika z jego oświadczenia niepopartego żadnymi dowodami, dopiero od dnia 22 czerwca 2015 r. Takie zachowanie skarżącego należy traktować - zdaniem Sądu - w kategoriach nienależytego dbania o swoje interesy. Natomiast kolejna okoliczność podana przez wnioskodawcę, tj. opieka nad schorowaną partnerką J. S. posiadającą orzeczenie o stopniu niepełnosprawności jest zbyt ogólnikowa, aby można było stwierdzić, że w tym przypadku dopełnienie obowiązku złożenia wniosku w terminie było niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia. Podkreślić należy zatem, że nie może być mowy o niezawinionym niezachowaniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku w sytuacji, kiedy skarżący został prawidłowo pouczony, że w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się wyłącznie na wniosek strony zgłoszony w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. De facto bowiem nie istniała żadna nie dająca się usunąć przeszkoda do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Jak to prezentowane jest konsekwentnie w orzecznictwie sądowo-administracyjnym, o braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia. W niniejszej sprawie takich przeszkód nie było. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.