II SA/Bk 166/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Anna Sobolewska – Nazarczyk (spr.), po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2014r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Prokuratora Rejonowego w S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] października 2012 r. nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy p o s t a n a w i a: umorzyć postępowanie sądowe w sprawie. Decyzją z dnia [...] października 2012 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. utrzymało w mocy decyzję wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta S. przez Naczelnika Wydziału Komunikacji Urzędu Miejskiego w S. z dnia [...] września 2012 r., którą orzeczono o zatrzymaniu prawa jazdy dłużnikowi alimentacyjnemu H. K. Skargę na decyzję z dnia 18 października 2012 r. złożył do sądu Prokurator Rejonowy w S. Przedmiotowe postępowanie, na mocy postanowienia dnia 28 stycznia 2013r., zostało zawieszone, a jego podjęcie nastąpiło postanowieniem z 20 lutego 2014r. W dniu 5 marca 2014 r. wpłynęło do Sądu pismo J. K. informujące o śmierci H.K. Do pisma dołączono odpis skróconego aktu zgonu, z którego wynika, że uczestnik postępowania zmarł w dniu 30 kwietnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba, że w sprawie zgłasza się osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania. W niniejszej sprawie skarga wniesiona została na decyzję wydaną w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy dłużnikowi alimentacyjnemu H. K. Stwierdzić należy, że opisany obowiązek jest ściśle związany z osobą uczestnika postępowania. Mając na względzie powyższe, wobec śmierci uczestnika postępowania Sąd uznał, że w niniejszej sprawie zaistniała przesłanka uzasadniająca umorzenie postępowania sądowego, na podstawie art. 161 §1 pkt 2 p.p.s.a. Z tego też powodu orzeczono jak w sentencji.