II SA/Bk 170/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Lemańska, Sędziowie asesor sądowy WSA Anna Bartłomiejczuk (spr.), sędzia WSA Marek Leszczyński, Protokolant sekretarz sądowy Jakub Dębowski, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 30 kwietnia 2026 r. sprawy ze skargi A. B. na decyzję Rektora Politechniki Białostockiej z dnia 26 stycznia 2026 r. nr PS-C.4563.11.2025.4 w przedmiocie stypendium rektora oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia 26 stycznia 2026 r. nr PS-C.4563.11.2025.4 Rektor Politechniki Białostockiej, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., art. 86 ust. 1 pkt 4 i ust. 2, art. 91 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t.j. Dz. U. 2024, poz. 1571 ze zm., dalej w skrócie: "p.s.w.n.") w zw. z § 19 i 20 Regulaminu świadczeń dla studentów Politechniki Białostockiej - Zarządzenie nr 91/2024 Rektora Politechniki Białostockiej z dnia 30 września 2024 r. z późn. zm.), po rozpatrzeniu wniosku A. B. (dalej powoływanej jako: "skarżąca") o ponowne rozpatrzenie sprawy, utrzymał w mocy decyzję Rektora Politechniki Białostockiej z dnia 24 listopada 2025r. nr 36302 o nieprzyznaniu Skarżącej stypendium rektora w roku akademickim 2025/2026. Podstawą wydanego rozstrzygnięcia były następujące ustalenia faktyczne i ocena prawna: A. B., studentka pierwszego roku studiów stacjonarnych II stopnia na kierunku Architektura na Politechnice Białostockiej w dniu 17 października 2025r. złożyła wniosek o przyznanie stypendium rektora na rok akademicki 2025/2026. Wniosła o przyznanie punktów w następujących kategoriach; średnią ocen: 4,90; osiągnięcie artystyczne - Zespołowy udział w wystawie projektowej lub artystycznej na poziomie ogólnokrajowym: Zakwalifikowanie do wystawy w ramach XIII Konferencji "Dni Betonu" w Wiśle (13-15 października 2025r.) - wydanie oświadczenia i certyfikatu miało miejsce 19 września 2025 r., osiągnięcie artystyczne - Zespołowa publikacja dzieł artystycznych zaprezentowanych na festiwalach/przeglądach/w obiegu medialnym/publikacji wydawniczej: Publikacja Materiału/informacji/zdjęcia o wykonanej rzeźbie w mediach: YouTube, Facebook, kanałach patronów wydarzenia w serwisach Politechniki Krakowskiej oraz Stowarzyszeniu Producentów Cementu podczas warsztatów - data osiągnięcia według Studentki 19 września 2025 r. W oparciu o powyższe okoliczności działający z upoważnienia Rektora - Prodziekan ds. Studenckich i Kształcenia Wydziału Architektury decyzją z dnia 24 listopada 2025 r. nr 36302 odmówił Skarżącej przyznania stypendium rektora na rok akademicki 2025/2026. Organ wskazał, że po przeliczeniu punktów według wzoru przyjętego w Regulaminie Skarżąca uzyskała 94 punkty (za wyniki w nauce), podczas gdy minimalna liczba punktów uprawniająca do uzyskania stypendium w tej grupie rankingowej wynosiła 118,4 punków. Jednocześnie organ podał, że na dzień 10 października 2025r. na I roku studiów II stopnia na kierunku Architektura zarejestrowanych było 67 studentów, a zatem świadczenie mogło otrzymać 10% studentów, tj. 7 osób. Uzyskany wynik uplasował Skarżącą na 17 miejscu listy rankingowej, co organ uznał za przesądzające o odmowie. Organ wyjaśnił też, że nie przyznał Skarżącej punktów w kategorii osiągnięć artystycznych, albowiem wskazana przez nią - "publikacja dzieła" nastąpiła w dniu 13 października 2025 r., co oznacza, że nie mogła zostać uwzględniona jako osiągnięcie z "roku akademickiego poprzedzającego przyznanie stypendium". Skarżąca nie zgodziła się z wydaną decyzją i wniosła o ponowne rozpatrzenie sprawy kwestionując podstawy odmowy w zakresie ustalenia daty osiągnięcia, podnosząc w szczególności, że zgodnie z regulaminowym rozumieniem "publikacji" jako "upublicznienia" (pierwszej publicznej prezentacji dzieła), takim momentem była publikacja internetowa dokonana przez organizatora na profilu w mediach społecznościowych "Dni Betonu" w dniu 30 września 2025 r., rozpoczynająca licytację. W toku postępowania odwoławczego pełnomocnik Skarżącej przedstawił stanowisko uzupełniające zarzuty odwołania (pismo z dnia 19 grudnia 2025r.) podkreślając, ze kluczowe znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy ma treść § 19 ust. 7 Regulaminu, który przewiduje że o stypendium Rektora może ubiegać się student I roku studiów II stopnia rozpoczętych w terminie oku od ukończenia studiów pierwszego stopnia, który na ostatnim roku tych studiów spełnił przesłanki określone w ustępie 2. Do tego pisma dołączone zostało też zaświadczenie z dnia 31 lipca 2025r. o wpisie Skarżącej na listę studentów. Rektor PB nie podzielił argumentacji Skarżącej i decyzją z dnia 26 stycznia 2026r. utrzymał w mocy rozstrzygnięcie o odmowie przyznania stypendium Rektora na rok 2025/2026. W pierwszej kolejności organ ustalił, że Skarżąca złożyła egzamin dyplomowy kończący studia I stopnia w dniu 3 lipca 2025 r., a to oznacza zgodnie z art. 76 ust. 7 p.s.w.n., że z tym dniem utraciła status studenta. W konsekwencji w dniu 30 września 2025 roku, gdy nastąpiła pierwsza publikacja dzieła w dniu 30 września 2025 r. Skarżąca nie była studentką "ostatniego roku studiów pierwszego stopnia". Odnosząc się zatem, do podniesionego w odwołaniu spornego zagadnienia, którym jest data publikacji osiągnięcia artystycznego organ zaznaczył, że zarówno przyjęcie daty 19 września 2025r. lub 30 września 2025r. jako faktycznej daty osiągnięcia oraz publikacji dzieła w mediach społecznościowych prowadzi do wniosku, że osiągnięcie nie mieściło się w regulaminowych ramach czasowych. Jak podkreślono studenci na I rok II stopnia mogą ubiegać się o stypendium za swój dorobek zdobyty w okresie studiów, czyli na ostatnim roku studiów, który da się określić datą początkową oraz końcową, którą w tym przypadku jest data utraty statusu studenta z powodu ukończenia studiów. W przypadku skarżącej Studentki okres między ukończeniem studiów jest krótszy i może budzić poczucie nadmiernego formalizmu, na które powołuje się pełnomocnik Skarżącej, jednak – jak podkreślił organ – nie może bez uzasadnionej przyczyny odstąpić od utrwalonej praktyki rozstrzygania spraw w takim samym stanie faktycznym i prawnym, którą uważa za słuszną. Dlatego zarzut o naruszeniu zasady równego traktowania, bezstronności, o którym mowa w art. 8 k.p.a. organ uznał za chybiony. Zdaniem organu pojęcie roku studiów jest ściśle związane z posiadaniem statusu studenta dlatego też do osoby, która me posiada statusu studenta niewłaściwe wydaje się być stwierdzenie, że zdobyła osiągnięcie na ostatnim roku studiów, o którym mowa w § 19 ust. 7 Regulaminu. Odnosząc się zaś do zawartego w odwołaniu osiągnięcia dotyczącego zakwalifikowania się do wystawy, która miała miejsce w dniach 13—15 października 2025 r. w ramach XIII Konferencji "Dni Betonu", Rektor stwierdził, że wymienione zdarzenie może stanowić osiągnięcie które zostanie pozytywnie zakwalifikowane przy ubieganiu się o stypendium rektora w kolejnym roku studiów, jako fakt udziału w wystawie. Samo zakwalifikowanie nie stanowi jednak udziału, o którym mowa w § 20 ust. 5 tabela D pkt 4, który stanowi, że punkty przyznaje się za udział w wystawie projektowej lub artystycznej na poziomie ogólnokrajowym, a nie za zakwalifikowanie się na wystawę. Końcowo organ II instancji odnotował wadliwość sposobu uzasadnienia przyjętego w zaskarżonej decyzji, wskazując, że organ I instancji błędnie odwoływał się do "roku akademickiego", podczas gdy w realiach sprawy powinien posłużyć się zwrotem "ostatni rok studiów", tym niemiej uznał, że podjęte rozstrzygnięcie o nieuznaniu osiągnięcia z uwagi za niewłaściwe ramy czasowe było słuszne. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku złożyła Skarżąca zarzucając jej naruszenie: 1) § 4 ust. 1, § 19 oraz § 20 Regulaminu świadczeń dla studentów Politechniki Białostockiej w zw. z art. 86 ust. 1 pkt 4, art. 91 ust. 1 i art. 95 ust. 1 p.s.w.n. poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie przepisu, polegające na przyjęciu, że dla studentów I roku studiów II stopnia, "ostatni rok studiów I stopnia’’, jako okres, z którego mogą być uwzględniane osiągnięcia jest determinowany indywidualną datą egzaminu dyplomowego, a nie regułami roku studiów i roku akademickiego przyjętymi w samym Regulaminie świadczeń, co doprowadziło do bezpodstawnego wyłączenia osiągnięcia artystycznego Skarżącej oraz błędną wykładnię normy przewidującej szczególny reżim dla studentów I roku II stopnia, tj. dopuszczenia oparcia wniosku na osiągnięciach z "ostatniego roku studiów I stopnia" (oraz wprost z "ostatniego semestru"), przy jednoczesnym wprowadzeniu przez organ dodatkowego, nieustanowionego w Regulaminie warunku "posiadania statusu studenta w dacie uzyskania osiągnięcia", stanowiącego niedopuszczalne zaostrzenie kryteriów przyznawania świadczeń; 2) art. 93 ust. 1 w zw. z art. 86 ust. 1 pkt 4, art. 91 ust. 1 i art. 95 ust. 1 p.s.w.n. poprzez jego niezastosowanie, wyrażające się nieuzasadnioną odmową przyznania Skarżącej stypendium rektora na rok akademicki 2025/2026, w sytuacji gdy w okresie, za który winno zostać przyznane stypendium, zgodnie z w/w regulaminem, kwalifikowała się ona, by je otrzymać, powoływanie się zaś przez organ jedynie na utrwaloną w tego typu sprawach praktykę administracyjną, nie może stanowić przesłanki za odmową jego udzielenia; 3) art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. poprzez prowadzenie postępowania w sposób nieukierunkowany na pełne, bezstronne ustalenie stanu faktycznego i prawnego (w tym nieuwzględnienie znaczenia, że Regulamin świadczeń operuje kategorią roku akademickiego i roku studiów jako jednostek oceny osiągnięć), a także przez selektywną ocenę materiału dowodowego i argumentacji Skarżącej; 4) art. 8 § 1 i § 2 k.p.a. poprzez 'konstruowanie i modyfikowanie na kolejnych etapach postępowania odmiennych podstaw odmowy, w szczególności przez przejście od sporu dotyczącego daty upublicznienia osiągnięcia do tezy o braku statusu studenta jako przesłanki dyskwalifikującej, bez rzetelnego wyjaśnienia przyczyn i przesłanek tej zmiany oraz bez wykazania podstawy prawnej dla takiej modyfikacji argumentacji; 5) art. 35 i art. 36 k.p.a. oraz art. 40 § 2 w zw. z art. 44 k.p.a. poprzez wadliwości w zakresie komunikacji procesowej, w tym posługiwanie się przez organ nieprawidłowym adresem pełnomocnika w aktach sprawy i kierowanie korespondencji na adres błędny, co mogło ograniczać możliwość wykonywania przez stronę jej uprawnień procesowych, zwłaszcza w zakresie zajmowania stanowiska w sprawie i reagowania na czynności organu. W treści uzasadnienia skargi Skarżąca rozwinęła ww. zarzuty podkreślając, że organ posłużył się kryterium, które nie zostało przewidziane jako przesłanka materialnoprawna w Regulaminie, a jego zastosowanie doprowadziło do wyłączenia osiągnięcia nie na podstawie normy regulaminowej lecz na podstawie konstrukcji interpretacyjnej, która de facto tworzy nowa przesłankę negatywną. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. W piśmie uzupełniającym skargę z dnia 17 kwietnia 2026r. Skarżąca podtrzymując w całości dotychczasowe zarzuty i wnioski skargi wniosła dodatkowo: o zobowiązanie organu do wydania w określonym przez sąd terminie decyzji przyznającej jej stypendium rektora na rok akademicki 2025/2026 ewentualnie, w razie uznania przez sąd, że zachodzi potrzeba pozostawienia organowi technicznego dokonania końcowego przeliczenia i formalnego ujęcia rozstrzygnięcia: o wskazanie sposobu załatwienia sprawy poprzez przyjęcie, że osiągnięcie artystyczne objęte wnioskiem Skarżącej podlega uwzględnieniu przy ocenie wniosku o stypendium rektora na rok akademicki 2025/2026. Zdaniem Skarżącej błędne jest oparcie stanowiska organu na art. 76 ust. 7 p.s.w.n., albowiem przepis ten rozstrzyga wyłącznie o tym, jaka jest data ukończenia studiów. Nie ustanawia on natomiast żadnej normy dotyczącej ram czasowych osiągnięć uwzględnianych w postępowaniu stypendialnym ani nie definiuje pojęcia "ostatniego roku studiów I stopnia" użytego w Regulaminie świadczeń. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem jej zarzuty i argumenty nie poważają legalności zaskarżonej decyzji. Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest ocena legalności decyzji Rektora PB z dnia 26 stycznia 2026r. utrzymującej w mocy decyzję tego organu z dnia 24 listopada 2025r. o odmowie przyznania Skarżącej stypendium Rektora w roku akademickim 2025/2026. Merytoryczny spór w sprawie sprowadza się natomiast do ustalenia, czy osiągnięcie artystyczne Skarżącej upublicznione w dniu 30 września 2025r. może zostać zakwalifikowane jako osiągnięcie uzyskane "na ostatnim roku studiów pierwszego stopnia" w rozumieniu § 19 ust. 7 Regulaminu świadczeń dla studentów Politechniki Białostockiej w sytuacji, gdy Skarżąca złożyła egzamin dyplomowy kończący studia pierwszego stopnia w dniu 3 lipca 2025r. Zdaniem Skarżącej, organ błędnie oparł swoje rozstrzygnięcie na normie art. 76 ust. 7 p.s.w.n. podczas gdy przepis ten rozstrzyga wyłącznie o tym, jaka jest data ukończenia studiów, natomiast nie ustanawia żadnej normy dotyczącej ram czasowych osiągnięć uwzględnianych w postępowaniu stypendialnym, ani nie definiuje pojęcia "ostatniego roku studiów I stopnia" użytego w § 19 ust. 7 Regulaminu. W konsekwencji organ błędnie też zinterpretował, że dla studentów I roku studiów II stopnia "ostatni rok studiów I stopnia’’, jako okres, z którego mogą być uwzględniane osiągnięcia artystyczne dla uzyskania stypendium, determinowany jest indywidualną datą egzaminu dyplomowego, a nie regułami roku studiów i roku akademickiego przyjętymi w samym Regulaminie. Na poparcie swojego stanowiska Skarżąca powołała regulację art. 109 p.s.w.n. Organ wskazał z kolei, że z brzmienia przepisu § 19 ust. 7 Regulaminu wynika wprost, że osiągnięcia brane pod uwagę przy ocenie mają być związane z ostatnim rokiem studiów, a nie z ostatnim rokiem akademickim. Skoro zaś Skarżąca w dniu 3 lipca 2025r. złożyła egzamin dyplomowy kończący studia pierwszego stopnia, to zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, a mianowicie art. 76 ust. 7 p.s.w.n., z tym dniem utraciła status studenta. W konsekwencji uzyskane przez nią w dniu 30 września 2025r. osiągnięcie artystyczne nie mogło zostać uwzględnione przy punktacji w procedurze stypendialnej na rok 2025/2026, albowiem w tej dacie nie była już studentką ostatniego roku studiów pierwszego stopnia. Przy tak zarysowanym sporze podzielić należy argumentację organu i rozstrzygnięcie zawarte w zaskarżonej decyzji. Sąd rozumie wprawdzie "rozczarowanie" Skarżącej negatywnym wynikiem procedury stypendialnej, tym niemniej należy podkreślić, że kontrola sądu administracyjnego jest ograniczona i dotyczy wyłącznie oceny, czy organ wydając decyzję administracyjną postępował zgodnie z obowiązującymi przepisami. W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, że organ prawidłowo zastosował i zinterpretował obowiązujące w tym zakresie przepisy u.p.s.w., jak i przepisy regulaminowe. W rozpoznawanej sprawie, jak wskazano już wyżej, Skarżąca ubiega się o stypendium rektora, o którym mowa w art. 86 ust. 1 pkt 4 p.s.w.n., a które wedle art. 91 ust. 1 tej ustawy może otrzymać student, który uzyskał wyróżniające wyniki w nauce, osiągnięcia naukowe lub artystyczne, lub osiągnięcia sportowe we współzawodnictwie co najmniej na poziomie krajowym. Stypendium rektora przyznaje się nie więcej niż 10% studentów na określonym kierunku studiów (art. 91 ust. 3 zd. 1 p.s.w.n.), a przyznanie lub odmowa jego przyznania, następują w drodze decyzji administracyjnej, o czym stanowi art. 86 ust. 2 p.s.w.n. Wysokość tego świadczenia, sposób jego ustalania, a także szczegółowe kryteria i tryb jego przyznawania oraz sposób wypłacania, stosownie do art. 95 ust. 1 pkt 1 i 2 p.s.w.n., określa regulamin świadczeń dla studentów, ustalany przez rektora w porozumieniu z samorządem studenckim (art. 95 ust. 2 p.s.w.n.). I tak, zgodnie z § 19 ust. 1 Regulaminu świadczeń dla studentów Politechniki Białostockiej wprowadzonym Zarządzeniem nr 91/2024 Rektora Politechniki Białostockiej z dnia 30 września 2024r. stypendium rektora jest przyznawane na wniosek studenta. Jak stanowi zaś § 19 ust. 7 tego Regulaminu o przyznanie stypendium rektora dla studentów może ubiegać się również student I roku studiów II stopnia rozpoczętych w terminie roku od ukończenia studiów pierwszego stopnia, który na ostatnim roku studiów pierwszego stopnia spełnił przesłanki, o których mowa w ust. 2. Do wniosku student, zobowiązany jest dołączyć zaświadczenie o średniej ocen z ostatniego roku studiów I stopnia, a jeżeli ostatni rok studiów I stopnia trwał jeden semestr, zaświadczenie o średniej ocen z ostatniego semestru potwierdzenie osiągnięć naukowych, sportowych, artystycznych z ostatniego roku studiów I stopnia lub ostatniego semestru, jeśli ostatni rok studiów I stopnia trwał jeden semestr. Powyższe regulacja stanowi wykonanie delegacji ustawowej wynikającej z przywołanego wyżej art. 95 ust.1 i 5 p.s.w.n. W sprawie bezsporne jest, że Skarżąca jest studentką I roku studiów II stopnia na kierunku Architektura, a zatem ma do niej zastosowanie przytoczona wyżej regulacja § 19 ust. 7 Regulaminu. Wprawdzie organ I instancji błędnie powołał regulację z § 19 ust. 2 tego Regulaminu przyjmując, że przedstawione we wniosku – osiągnięcie artystyczne nie odbyło się w "roku akademickim poprzedzającym przyznanie stypendium", tym niemiej błąd ten nie miał znaczenia dla prawidłowości wydanej decyzji. Otóż, po pierwsze został on "naprawiony" przez organ odwoławczy, który wprost odwołał się do regulacji § 19 ust. 7, a po drugie samo rozstrzygnięcie o nieuznaniu osiągnięcia artystycznego z uwagi za niewłaściwe ramy czasowe było prawidłowe. W okolicznościach przedmiotowej sprawy nie kwestionowane jest również to, że Skarżąca w dniu 3 lipca 2025r. złożyła egzamin dyplomowy kończący studia I stopnia, a w dniu 31 lipca 2025r. została wpisana na listę studentów I roku studiów II stopnia. W kontekście przytoczonej wyżej regulacji oraz okoliczności faktycznych sprawy ustaleniu podlegało zatem, czy wskazane przez Skarżącą we wniosku o przyznanie stypendium Rektora - osiągnięcie artystyczne upublicznione w dniu 30 września 2025r. (która to data ostatecznie została przyjęta przez organ wydający zaskarżoną decyzję w sposób niesporny) może zostać zakwalifikowane jako osiągnięcie uzyskane "na ostatnim roku studiów pierwszego stopnia" w rozumieniu § 19 ust. 7 Regulaminu. W tym miejscu trzeba zgodzić się ze Skarżącą, że pojęcie "na ostatnim roku studiów pierwszego stopnia" nie ma definicji legalnej ani we wskazanym wyżej Regulaminie PB, ani w innej regulacji uczelnianej, tym niemniej nie oznacza to, że rozumienia tego pojęcia nie można poszukiwać w regulacji ustawowej. Wręcz przeciwnie, zdaniem sądu, organ prawidłowo odwołał się do rozumienia tego pojęcia w regulacji ustawowej, tj. ustawie o szkolnictwie wyższym i nauce. Przepis art. 76 ust. 7 p.s.w.n. stanowi zaś wprost, że datą ukończenia studiów jest data złożenia egzaminu dyplomowego, a w przypadku studiów na kierunkach lekarskim, lekarsko-dentystycznym i weterynarii - data złożenia ostatniego wymaganego programem studiów egzaminu. Jak trafnie wskazał zatem organ w zaskarżonej decyzji, istotne znaczenie dla ustalenia momentu zakończenia danego etapu kształcenia ma data złożenia egzaminu dyplomowego i po tej dacie nie jest możliwe przypisywanie kolejnych zdarzeń do tego etapu studiów, który został formalnie zakończony, w szczególności na potrzeby porównawczej oceny osiągnięć w postępowaniu stypendialnym. W okolicznościach niniejszej sprawy zasadnicze znaczenie ma zatem data 3 lipca 2025 r. – dzień złożenia egzaminu dyplomowego przez Skarżąca, albowiem zgodnie z przywołaną wyżej definicją, data ta wyznacza definitywną granicę zakończenia studiów pierwszego stopnia przez Skarżącą. W konsekwencji skoro osiągnięcie artystyczne Skarżącej upublicznione zostało w dniu 30 września 2025r., a zatem po "ustawowo" określonej dacie ukończenia przez nią studiów I stopnia, to nie mogło zostać zakwalifikowane jako osiągnięcie uzyskane "na ostatnim roku studiów pierwszego stopnia" w rozumieniu § 19 ust. 7 Regulaminu. Wbrew przekonaniu strony skarżącej ostatni rok studiów to okres faktycznego studiowania, a nie formalny "rok akademicki". Regulacja art. 76 ust. 7 u.s.w.n. nie pozostawia wątpliwości, że z chwilą obrony pracy dyplomowej student kończy studia pierwszego stopnia i traci status studenta danego kierunku. W konsekwencji oznacza to, że osiągnięcia uzyskane po tej dacie, nawet jeśli przypadają przed końcem roku akademickiego, nie mogą zostać uznane za osiągnięcia z "ostatniego roku studiów pierwszego stopnia", o których mowa w § 19 ust. 7 Regulaminu. Za takim rozumieniem powyższej regulacji w kontekście osiągnięcia artystycznego Skarżącej upublicznionego w dniu 30 września 2025r. przemawia dodatkowo fakt, że w dniu 31 lipca 2025r. Skarżąca została wpisana na listę studentów I roku studiów II stopnia. Nie ulega zatem wątpliwości, że w dacie 30 września 2025r. nie mogła być już studentką ostatniego roku studiów I stopnia, skoro od 31 lipca 2025r. została formalnie wpisana na listę studentów I roku studiów II stopnia. Na powyższą prawidłową, zdaniem sądu, konkluzję organów nie miała też wpływu przywołana w skardze regulacja art. 109 p.s.w.n., zgodnie z którą osoba, która ukończyła studia pierwszego stopnia, zachowuje prawa studenta do dnia 31 października roku, w którym ukończyła te studia, z wyłączeniem prawa do świadczeń, o których mowa w art. 86 ust. 1 pkt 1-4. Jak wynika z powyższego, pomimo, że absolwent zachowuje określone prawa studenta do dnia 31 października roku ukończenia studiów, to ustawodawca wprost wyłączył z tego zakresu prawo do świadczeń, w tym stypendium rektora. Oznacza to, że okres po ukończeniu studiów pierwszego stopnia nie może być traktowany jako część "ostatniego roku studiów pierwszego stopnia" w rozumieniu § 19 ust. 7 Regulaminu PB, skoro w tym czasie nie przysługują już absolwentowi uprawnienia o charakterze materialnym. Jeżeli zatem absolwent studiów pierwszego stopnia nie ma prawa do pobierania stypendium rektora, to tym bardziej brak jest możliwości zaliczenia okresu po obronie pracy dyplomowej jako uprawniającego do otrzymania stypendium rektora za lata przyszłe. W ocenie sądu ustawodawca świadomie posługuje się pojęciami ukończenia studiów i praw studenta w opozycji do siebie, dlatego też – wbrew oczekiwaniu Skarżącej - nie można tych pojęć utożsamiać. Za niezasadny należy też uznać zarzutu Skarżącej, że jeśli organ – Rektor PB chciałby, aby osiągnięcia po dacie egzaminu dyplomowego, choć mieszczące się w ramach roku akademickiego nie były punktowane powinien taką regulację zamieścić wprost w Regulaminie. W tym miejscu należy jeszcze raz podkreślić, że w sytuacji gdy zdarzenie/osiągnięcie artystyczne zostało upublicznione w okresie, gdy dana osoba nie posiadała już statusu studenta, to tym samym nie było potrzeby szczegółowego wyjaśniania tej kwestii w Regulaminie. Z podanych wyżej względów Rektor PB prawidłowo uznał, że skoro osiągnięcie artystyczne Skarżącej zostało upublicznione w dniu 30 września 2025r., to nie mogło być wzięte pod uwagę przy punktacji stypendialnej na rok 2025/2026 skoro miało to już miejsce po zakończeniu przez Skarżącą studiów I stopnia, a nie jak dowodzi w skardze "na ostatnim roku studiów pierwszego stopnia". W konsekwencji zaskarżona decyzja odmawiająca Skarżącej przyznania stypendium Rektora – jest prawidłowa. Końcowo odnosząc się do zarzutów naruszenia przepisów postępowania należy stwierdzić, że wydanie kwestionowanej decyzji poprzedziło dokładne wyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności mających znaczenie dla podejmowanego w sprawie rozstrzygnięcia (art. 7 i 77 k.p.a.). Ocena ta nie nosi cech dowolności (art. 80 k.p.a.). Zgodnie zaś z art. 107 § 3 k.p.a. w decyzji zawarto podstawowe jej elementy, wskazano uzasadnienie faktyczne i prawne. W szczególności uzasadniono stanowisko organu, wyjaśniono podstawy prawne rozstrzygnięcia z przytoczeniem przepisów prawa. Samo zaś niezadowolenie strony skarżącej z zapadłego rozstrzygnięcia, ani subiektywne jej przekonanie o wadliwości zaskarżonej decyzji, nie może samo w sobie stanowić podstawy uwzględnienia skargi. Z tych też względów, Sąd uznał skargę za nieuzasadnioną i na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł o jej oddaleniu. A. Bartłomiejczuk E. Lemańska M. Leszczyński