II SA/Bk 1728/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marek Leszczyński, Sędziowie asesor sądowy WSA Anna Bartłomiejczuk (spr.), sędzia WSA Barbara Romanczuk, Protokolant sekretarz sądowy Emilia Jarząbska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 17 marca 2026 r. sprawy ze skargi J. Z. na decyzję Wojewody Podlaskiego z dnia 1 września 2025 r. nr AB-II.7840.6.7.2025.PA w przedmiocie zatwierdzenia projektu zagospodarowania działki oraz projektu architektoniczno - budowalnego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę. Wojewoda Podlaski zaskarżoną do tut. sądu decyzją z dnia 1 września 2025 r. nr AB-II.7840.6.7.2025.PA utrzymał w mocy decyzję Starosty Białostockiego nr 719 z dnia 5 czerwca 2025r. zatwierdzającą projekt zagospodarowania terenu oraz projekt architektoniczno-budowlany i udzielającą M. i P. L. (dalej powoływanym jako "Inwestorzy") pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego w odległości 1,5 m od granicy z działką nr ewid. gr. [...] wraz z infrastrukturą techniczną na działce nr ewid. gr. [...] w obrębie ewid. Wasilków, w jednostce ewid. Wasilków. Zaskarżone rozstrzygnięcia zostały wydane w oparciu o następujące ustalenia faktyczne i prawne: Wnioskiem z dnia 8 kwietnia 2025 r. Inwestorzy wystąpili do Starosty Białostockiego o udzielenie pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego w odległości 1,5 m od granicy z działką nr ewid. gr. [...], wraz z infrastrukturą techniczną tj. doziemną zewnętrzną instalacją elektroenergetyczną, doziemną zewnętrzną instalacją kanalizacji sanitarnej oraz wewnętrzną i doziemną zewnętrzną instalacją gazową na działce nr ewid. gr. [...] przy ul. [...] w Wasilkowie. Zawiadomieniem z dnia 30 kwietnia 2025 r. organ powiadomił strony o wszczęciu postępowania w sprawie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę oraz możliwości wypowiedzenia się, co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Następie decyzją z dnia 5 czerwca 2025r. Nr 719 Starosta Białostocki zatwierdził projekt zagospodarowania terenu oraz projekt architektoniczno - budowlany i udzielił Inwestorom pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego w odległości 1,5 m od granicy z działką nr [...] wraz z infrastrukturą techniczną tj. doziemną zewnętrzną instalacją elektroenergetyczną, doziemną zewnętrzną instalacją kanalizacji sanitarnej oraz wewnętrzną i doziemną instalacją gazową, na działce nr [...] w obrębie ewid. Wasilków, w jednostce ewid. Wasilków - zgodnie z załącznikiem nr 1. Odwołanie od powyższej decyzji wniósł Skarżący podkreślając, że została ona wydana z naruszeniem przepisów prawa i w oparciu o nieprawidłowe informacje złożone przez Inwestorów. Wskazał, że nieprawdą jest, że Inwestorzy posiadają dwie prawomocne decyzje ustalające lokalizację budynku mieszkalnego jednorodzinnego - pierwszą w ostrej granicy (po granicy) z jego działką i drugą w odległości 1,50 m od granicy, albowiem w wydanych decyzjach o warunkach zabudowy Burmistrza Wasilkowa nie została określona odległość planowanego do realizacji budynku od granicy działki Skarżącego. Nieprawdą jest również, że Inwestorzy deklarują "chęć zachowania dobrych stosunków i relacji sąsiedzkich od samego początku". W ocenie Skarżącego zamierzenie inwestycyjne narusza też przepisy warunków technicznych w zakresie usytuowania budynku od granicy nieruchomości, zachowania bezpieczeństwa pożarowego, przesłaniania i nasłonecznienia. Skarżący wskazał również, że jego działka jest niezabudowana ale posiada decyzję ustalającą warunki zabudowy z dnia 17 października 2011r. dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego, parterowego z możliwością wykorzystania poddasza jako użytkowego i niezbędną infrastrukturą techniczną w zabudowie mieszkaniowej jednorodzinnej, a planowane zamierzenie oddziałuje na jego nieruchomość wprowadzając ograniczenia, na które nie wyraża on zgody. Wojewoda Podlaski nie podzielił argumentacji odwołania i decyzją z dnia 1 września 2025r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji uznając, że została ona wydana w sposób prawidłowy i zgodny z obowiązującymi przepisami. Oceniając merytorycznie projektowaną inwestycję pod kątem wymagań z art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. (Dz.U. z 2024r., poz. 572, dalej w skrócie: "P.b.") Wojewoda stwierdził, że jest ona zgodna ze wszystkimi ustaleniami decyzji Burmistrza Wasilkowa decyzji z dnia 12 lutego 2025r. ustalającej warunki zabudowy. Po pierwsze, w zakresie ustalonego do zrealizowania na tym terenie inwestycyjnym - rodzaju zabudowy. Po drugie, projektowany budynek mieszkalny jednorodzinny nie przekracza wyznaczonej linii zabudowy określonej na 7,00 m od linii rozgraniczającej z działką nr ewid. gr. [...] (droga gminna), wskaźnik intensywności zabudowy nie przekracza maksymalnego 0,43 (wg dokumentacji projektowej - 0,37), wskaźnik nadziemnej intensywności zabudowy jest równy maksymalnemu i wynosi 0,37. Zachowano również wymagania co do minimalnej nadziemnej intensywności zabudowy ustalonej na 0,06 (wg dokumentacji projektowej - 0,37), udział powierzchni zabudowy nie przekracza ustalonego do 0,21 (wg dokumentacji projektowej - 0,185). Spełniono również ustalenia co do minimalnego udziału powierzchni biologicznie czynnej ustalonego na 0,5 (wg dokumentacji projektowej - 0,71) jak też wymagania w zakresie gabarytów i wysokości projektowanej zabudowy tj. szerokość elewacji frontowej mieści się w ustalonych 8,90 m z tolerancją do ±20 % (zaprojektowano elewację frontową o szerokości 8,99 m), zaprojektowano budynek parterowy z poddaszem użytkowym, niepodpiwniczony przy czym wysokość głównej kalenicy nie przekracza 9,20 m (wg dokumentacji projektowej - 8,72 m). Zachowano również wymagania dotyczące geometrii głównych połaci dachu ustalonej jako dach dwuspadowy lub wielospadowy o kącie nachylenia głównych połaci dachowych wynoszącym w granicach od 35° do 45° (wg dokumentacji projektowej - dach dwuspadowy o kącie nachylenia połaci dachowych 40°). Spełniono także wymagania w zakresie kierunku głównej kalenicy dachu w stosunku do frontu działki ustalonego jako równoległy lub prostopadły (wg dokumentacji projektowej zaprojektowano prostopadły kierunek głównej kalenicy dachu w stosunku do frontu działki). Zgodnie z ustaleniami w decyzji o warunkach zabudowy zapewniono również dojazd do inwestycji zjazdem z publicznej drogi gminnej nr [...]. Zapewniono także wskazane w decyzji o warunkach zabudowy ustalenia w zakresie zapewnienia minimalnej liczby miejsc do parkowania określonej na 2 (wg dokumentacji projektowej zaprojektowano 2 miejsca postojowe w tym jedno garażowe). Ustaleniom określonym w decyzji o warunkach zabudowy, zdaniem Wojewody, odpowiadają również warunki zaopatrzenia inwestycji w wodę, odprowadzenie ścieków, zasilanie w energię elektryczną, gospodarowanie odpadami i odprowadzenie wód opadowych. Ustosunkowując się natomiast do zarzutów dotyczących przyjęcia przez Inwestora założeń projektowych, które nie spełniają zapisów decyzji o warunkach zabudowy m.in. w zakresie gabarytów inwestycji, zastosowanych rozwiązań projektowych czy usytuowania na działce budowlanej, Wojewoda wyjaśnił, że decyzja o warunkach zabudowy nie zawiera szczegółowych postanowień w tym zakresie, a tym samym nie wprowadza ograniczeń. Przechodząc z kolei do wymogów z art. 35 ust. 1 pkt 2 P.b. Wojewoda uznał, że projekt zagospodarowania terenu jest zgodny z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi. Zarówno usytuowanie planowanego budynku jak i układ komunikacyjny spełniają warunki rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2022 r., poz. 1225, zwanego dalej: "rozporządzeniem MI"). Projektowany budynek zlokalizowany został w przepisowych odległościach wynikających z § 12 ust. 1 tego rozporządzenia. Jak wynika z przedłożonej dokumentacji projektowej projektowany budynek mieszkalny jednorodzinny usytuowano ścianami z oknami i drzwiami od granicy z działką nr [...] w odległości od 4,92 m do 5,02 m oraz od granicy z działką nr [...] w odległości od 17,60 m do 17,82 m. Natomiast od strony granicy z działką nr [...] (działka drogowa) w odległości 7,00 m ścianą z oknami i drzwiami. Zostały zatem zachowane wymagane odległości nie mniejsze niż 4 m w przypadku budynku zwróconego ścianą z oknami lub drzwiami w stronę granicy. Odrębną uwagę Wojewoda przeznaczył na kwestię usytuowania budynku w odległości 1,5 m ścianą bez okien i drzwi od granicy z działką nr [...] stanowiącą własność Skarżącego. W tym zakresie wskazał na przepis §12 ust. 4 rozporządzenia, który przewiduje wyjątek od ogólnej zasady sytuowania obiektów w zabudowie jednorodzinnej i zagrodowej wskazanej § 12 ust. 1 rozporządzenia, dopuszczając możliwość lokalizacji obiektu w mniejszej odległości od granicy lecz nie mniejszej niż 1,5 m, na działce budowlanej o szerokości 16 m lub mniejszej, po warunkiem uwzględnienia przepisów odrębnych oraz przepisów §13, 19, 23, 36, 40, 60 i 271-273 rozporządzenia MI. Ten wyjątek mógł mieć zastosowanie ponieważ szerokość działki Inwestora jest mniejsza niż 16 m, a projektowana inwestycja nie narusza § 13 oraz § 60 rozporządzenia, co znajduje potwierdzenie w projekcie budowlanym (analizach zacienienia i przesłaniania zamieszczonych w projekcie budowlanym). Organ dodatkowo zwrócił uwagę, że projektant zamieścił wykazanie spełnienia przepisów § 13 rozporządzenia również dla zabudowy hipotetycznej usytuowanej na działce skarżącego nr [...] bezpośrednio sąsiadującej z terenem inwestycyjnym. Wskazał, że odległość projektowanego budynku od hipotetycznej zabudowy na działce nr ewid, gr [...] (mogącej powstać z oknami i drzwiami) wynosi ponad 5 m. Konkludując Wojewoda stwierdził, że skoro projektowany budynek spełnienia wymogi określone w ww. przepisach to brak jest podstaw prawnych do zakwestionowania usytuowania planowanej inwestycji w odległości 1,5 m od granicy z działką nr [...]. W ocenie organu II instancji spełnione zostały także wymagania dotyczące zaprojektowania miejsc postojowych określone w § 19 ust. 2 pkt 1a rozporządzania MI w zakresie sytuowania stanowisk postojowych w odległości nie mniejszej niż 3 m od granicy działki. Wojewoda ocenił też, że planowany budynek mieszkalny jednorodzinny odpowiada warunkom ochrony przeciwpożarowej wynikającym z § 271-273 rozporządzenia. Powołując się na dokumentację projektową stwierdził, że budynek ten oddalony jest od budynku sytuowanego na działce [...] o więcej niż wskazana w § 271 ust. 1 rozporządzenia minimalna odległość między budynkami wynosząca 8 m (wg dokumentacji projektowej od 17,60 m do 17,82 m), ponadto ścianę planowanego budynku od strony działki nr [...] zaprojektowano jako ścianę oddzielenia przeciwpożarowego REI60, również ściana budynku usytuowanego na granicy działki inwestycyjnej oraz działki nr [...] jest ścianą oddzielenia p.poż. Za bezpodstawne Wojewoda uznał przy tym zarzuty Skarżącego braku spełnienia przepisów § 272 rozporządzenia wskazując, że przepis ten ma zastosowanie wyłącznie do działki niezabudowanej, tymczasem - działka nr [...] jest działką zabudowaną budynkiem niemieszkalnym, jednokondygnacyjny o pow. zabudowy 77 m2. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku złożył Skarżący akcentując, że po wydaniu decyzji przez Wojewodę Podlaskiego Inwestorzy w dniu 15 września 2025 r. rozpoczęli budowę. Podkreślił, że jego nieruchomość o nr [...] jest działką siedliskową w ramach gospodarstwa rolnego, niezabudowaną na długości działki inwestycyjnej nr [...], a przy projektowanym sytuowaniu budynku mieszkalnego jakakolwiek budowa budynku inwentarskiego lub gospodarczego na jego działce będzie niemożliwa. Skarżący nie zgodził się jednocześnie ze twierdzeniem, że jego działka jest działką zabudowaną wskazując, że istniejący na niej działce budynek przyporządkowany jest do ul. Kryńskiej 6, zaś część działki granicząca z działką inwestycyjną posiada numer porządkowy przy ul. [...] i w tej części jest działką niezabudowaną. Powyższe, zdaniem Skarżącego, powoduje konieczność zachowania większej odległości projektowanego budynku niż zaprojektowane 1,5 m. Dodatkowo w ocenie autora skargi Wojewoda Podlaski w skarżonej decyzji przywołuje "całkowicie nieistotne i niemające żadnego znaczenia argumenty" np. dotyczące pojemników na śmieci, braku zbiornika bezodpływowego na nieczystości ciekle, braku placów zabaw. Jego zdaniem w sprawie naruszono uzasadnione interesy osób trzecich z uwagi na brak wzięcia pod uwagę przyszłych zamierzeń inwestycyjnych mogących powstać na działce Skarżącego. Tymczasem zrealizowanie przez Inwestorów wnioskowanego budynku mieszkalnego uniemożliwi realizację jego zamierzeń inwestycyjnych. W dalszej części skargi strona skarżąca wskazała na nieprawidłowe zaprojektowanie miejsc postojowych podkreślając, że zaparkowanie samochodu na miejscu postojowym zewnętrznym utrudnia wjazd do zaprojektowanego miejsca postojowego przewidzianego w garażu. W odpowiedzi na skargę Wojewoda Podlaski podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, wnosząc o jej oddalenie. W piśmie procesowym z dnia 31 października 2025r. Skarżący uzupełniająco podkreślił, że Wojewoda ani w uzasadnieniu własnej decyzji ani w odpowiedzi na skargę nie odniósł się do zarzutów, że działka Skarżącego jest działką rolną siedliskową (oznaczoną jako Br RV) i są to grunty orne z możliwością zabudowy projektowanymi budynkami inwentarskimi czy też gospodarczymi, a nie dotyczy tylko istniejącego budynku usytuowanego w znacznej odległości od działki Inwestorów. Tymczasem z warunków technicznych wynika, że odległość tych budynków do projektowanego budynku mieszkalnego Inwestorów nie może być mniejsza niż 8,0 m. Skarżący zaznaczył też, że usytuowanie projektowanego budynku mieszkalnego Inwestorów w odległości 1,50 m od granicy z jego działką spowoduje, ze warunki oświetlenia i nasłonecznienia będą w rażący sposób niedotrzymane dla planowanej przez niego inwestycji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Aktem poddanym sądowej kontroli w niniejszej sprawie jest decyzja Wojewody Podlaskiego z dnia 1 września 2025 r. utrzymująca w mocy decyzję Starosty Białostockiego z dnia 5 czerwca 2025r. o zatwierdzeniu projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego i udzieleniu Inwestorom pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego w odległości 1,5 m od granicy z działką nr [...] (należącą do Skarżącego) wraz z infrastrukturą techniczną na działce nr [...] w Wasilkowie. Rozważania w powyższym zakresie należy poprzedzić ogólnym wyjaśnieniem, że kontrola sądowa dokonywana jest pod względem zgodności zaskarżonych rozstrzygnięć z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności czy też zasad współżycia społecznego (sąsiedzkiego). Przy czym, biorąc pod uwagę zarzuty skargi zaakcentować też trzeba, że każda inwestycja może powodować uciążliwości i utrudnienia dla najbliższego sąsiedztwa, co jednak samo przez się nie oznacza i nie może prowadzić do wniosku, że udzielenie pozwolenia na budowę takiej inwestycji stanowi naruszenie prawa. Dokonując w tym zakresie kontroli sąd uznał, że zaskarżone decyzje są prawidłowe i nie naruszają wskazanych w skardze przepisów, a organy administracji architektoniczno – budowlanej zasadnie przyjęły, że w sprawie spełnione zostały przesłanki pozwalające na zatwierdzenie projektu zagospodarowania terenu i projektu architektoniczno-budowlanego oraz udzielenie pozwolenia na budowę opisanej inwestycji. Na wstępie należy podkreślić, że zakres badania projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego, podlegających zatwierdzeniu w decyzji o pozwoleniu na budowę przez organy administracji architektoniczno-budowlanej, jest ściśle określony w przepisach ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2025r., poz. 418, dalej w skrócie: "P.b."). I tak zgodnie z art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza: 1) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego z: a) ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, b) wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, c) ustaleniami uchwały o ustaleniu lokalizacji inwestycji mieszkaniowej; 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 3) kompletność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego, w tym dołączenie: a) wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń, b) informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, c) kopii zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7, dotyczącego projektanta i projektanta sprawdzającego, d) oświadczeń, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 9 i 10; 4) posiadanie przez projektanta i projektanta sprawdzającego odpowiednich uprawnień budowlanych oraz aktualność zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7. Jak wynika zaś z art. 35 ust. 4 P.b. decyzja o pozwoleniu na budowę ma charakter związany. W przypadku, gdy inwestor przedłoży komplet dokumentów, o jakich mowa w art. 32 ust. 4 i art. 34 ustawy, które zostaną następnie pozytywnie zweryfikowane pod kątem kryteriów ocennych przewidzianych w zacytowanym wyżej art. 35 P.b. organ administracji architektoniczno–budowlanej nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę i zatwierdzenia projektu budowlanego. Nadmienić również należy, że postępowanie w sprawie pozwolenia na budowę jest postępowaniem wnioskowym i ograniczone jest zakresem wniosku inwestora. Innym słowy organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza zgodność projektu budowlanego z przepisami prawa, natomiast nie posiada kompetencji do korygowania zamierzeń inwestycyjnych, bowiem takie uprawnienie posiada wyłącznie inwestor. Powyższe wyjaśnienie jest szczególnie istotne biorąc pod uwagę wyrażane przez Skarżącego na etapie postępowania administracyjnego i sądowego "oczekiwanie" ażeby budynek mieszkalny Inwestorów zaprojektowany był w większej odległości od jego działki. Zasadą jest, że to wniosek inwestora określa lokalizację projektowanej inwestycji, a organy nie są uprawnione do wprowadzenia z urzędu jakichkolwiek korekt i modyfikacji w tym zakresie. Wracając do podstawy prawnej zaskarżonych decyzji w pierwszej kolejności przypomnieć należy, że na terenie objętym wnioskiem Inwestorów (działka nr [...]) nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego dlatego też obowiązkiem organów było zbadanie zgodności projektowanej inwestycji z wydaną na rzecz Inwestorów decyzją Burmistrza Wasilkowa z dnia 12 lutego 2025r. nr BGGN.6730.337.2024.KS ustalającą warunki zabudowy dla ww. inwestycji, sprostowaną postanowieniem Burmistrza Wasilkowa z dnia 13 marca 2025r. Szczegółowa analiza poczyniona w tym zakresie przez organy orzekające w sprawie jest prawidłowa i nie budzi wątpliwości. Przede wszystkim niesporne jest, że projektowana inwestycja jest zgodna z przewidzianym rodzajem zabudowy. Niekwestionowana jest również wyznaczona linia zabudowy, wskaźnik intensywności zabudowy i nadziemnej intensywności zabudowy, minimalny udział powierzchni biologicznie czynnej, zakres gabarytów i wysokości projektowanej zabudowy oraz szerokości elewacji frontowej. Zachowano również wymagania dotyczące geometrii głównych połaci dachu ustalonej jako dach dwuspadowy lub wielospadowy o kącie nachylenia głównych połaci dachowych wynoszącym w granicach od 35° do 45° (wg dokumentacji projektowej - dach dwuspadowy o kącie nachylenia połaci dachowych 40°) oraz wymagania w zakresie kierunku głównej kalenicy dachu w stosunku do frontu działki ustalonego jako równoległy lub prostopadły. Ustaleniom wydanych warunków zabudowy odpowiadają również określone w kontrolowanej aktualnie decyzji - warunki zaopatrzenia inwestycji w wodę, odprowadzenie ścieków, zasilanie w energię elektryczną, gospodarowanie odpadami i odprowadzenie wód opadowych, jak też przewidziany dojazd do inwestycji zjazdem z publicznej drogi gminnej nr [...] oraz zapewnienie minimalnej liczby miejsc do parkowania (według dokumentacji projektowej zaprojektowano dwa miejsca postojowe w tym jedno garażowe). Powyższe okoliczności nie budzą żadnych wątpliwości sądu i wynikają wprost z dokumentów załączonych do akt postępowania administracyjnego. Co prawda pewne wątpliwości Skarżący wyraził w kontekście zaprojektowanych miejsc parkingowych i ich zgodności z warunkami technicznymi, tym niemniej okoliczność ta zostanie szczegółowo omówiona poniżej. W zakresie natomiast badania zgodności projektowanej inwestycji z wydanymi warunkami zabudowy, należy podkreślić, że decyzja o warunkach zabudowy wiąże organ wydający decyzję o pozwoleniu na budowę, co oznacza, że organ ten nie może kształtować warunków lokalizacji odmiennie, a wszelkie zastrzeżenia do warunków określonych w wydanej decyzji o warunkach zabudowy nie mogły być na tym etapie uwzględnione. Podkreślić należy, że to inwestorzy decydują o rozmieszczeniu i usytuowaniu projektowanego obiektu, określają funkcję, przeznaczenie budynku, przyjęte gabaryty oraz materiały. Organy administracji architektoniczno - budowlanej nie mają natomiast podstaw prawnych do podważania rozwiązań i obliczeń przyjętych w dokumentacji projektowej, w innym zakresie niż ten określony w art. 35 ust. 1 P.b. Z podanych względów, zdaniem sądu, organy prawidłowo stwierdziły, że przedłożona przez Inwestorów dokumentacja projektowa została wykonana zgodnie z wymogami określonymi w ww. decyzji o warunkach zabudowy. Przechodząc z kolei do spełnienia przez projekt zagospodarowania terenu (rysunek nr Z-1, str. 11 projektu zagospodarowania terenu) wymogów z art. 35 ust. 1 pkt 2 P.b., należy podkreślić, że wymienione w tym przepisie - przepisy techniczno-budowlane to w szczególności przywołany przez organy § 12 ust. 1 i 4 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 1225, dalej: "rozporządzenie MI") zawierający regulacje dotyczące odległości budynków od granicy z działką sąsiednią. Z treści § 12 ust. 1 ww. rozporządzenia wynika, że zasadą jest sytuowanie obiektów na działce budowlanej w odległości 4 m od granicy działki w przypadku budynku zwróconego ścianą z oknami lub drzwiami w stronę tej granicy lub 3 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą bez okien i drzwi w stronę tej granicy. Z przedłożonej dokumentacji projektowej wynika, że projektowany budynek mieszkalny jednorodzinny usytuowano ścianami z oknami i drzwiami od granicy z działką nr [...] w odległości od 4,92 m do 5,02 m, od granicy z działką nr [...] w odległości od 17,60 m do 17,82 m, natomiast od strony granicy z działką nr [...] (działka drogowa) w odległości 7,00 m ścianą z oknami i drzwiami. Nie ulega zatem wątpliwości, że w stosunku do tych działek zostały zachowane odległości określone w § 12 ust. 1 pkt 1 ww. rozporządzenia. Jeżeli chodzi natomiast o usytuowanie projektowanego budynku od granicy z działką nr [...], stanowiącą własność Skarżącego, to opisana powyżej zasada została nie jako "przełamana", albowiem budynek ten został zaprojektowany w odległości 1,5 m od tej działki ścianą bez okien i drzwi. Podkreślenia jednak wymaga, że owo "przełamanie" w okolicznościach przedmiotowej sprawy ma prawne umocowanie w regulacji § 12 ust. 4 rozporządzenia MI. Jak stanowi powyższy przepis w zabudowie jednorodzinnej i zagrodowej, uwzględniając przepisy odrębne oraz przepisy § 13, 19, 23, 36, 40, 60 i 271-273, dopuszcza się budowę budynku ścianą bez okien i drzwi bezpośrednio przy granicy działki budowlanej lub w odległości mniejszej niż określona w ust. 1 pkt 2, lecz nie mniejszej niż 1,5 m, na działce budowlanej o szerokości 16 m lub mniejszej. Istotą powołanego przepisu jest dopuszczenie odstępstwa od podstawowych wymogów w zakresie odległości budynku od granicy działki, które to odstępstwo może mieć zastosowanie w przypadku działek wąskich, o szerokości 16 m lub mniejszej, a taką właśnie działką dysponują Inwestorzy. Z rysunku Projekt zagospodarowania terenu (rysunek nr Z-1, str. 11 projektu zagospodarowania terenu) wynika bowiem bezspornie, że działka inwestycyjna ma szerokość 15,41 m, a zatem jest mniejsza niż 16 m, co uzasadniało zastosowanie do projektowanej inwestycji o charakterze zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej opisanej wyżej regulacji z § 12 ust. 4 rozporządzenia, a w konsekwencji zaprojektowanie budynku ścianą bez okien i drzwi w odległości 1,5 m od granicy działki sąsiedniej o nr [...]. Przy czym, aby możliwa była budowa budynku ścianą bez okien i drzwi w takiej odległości od granicy działki sąsiedniej, konieczne było zachowanie przepisów odrębnych oraz przepisów § 13 (naturalne oświetlenie pomieszczeń), § 19 (odległości miejsc postojowych od okien budynków oraz od granicy działki budowlanej), § 23 (odległość pojemników i kontenerów od okien i drzwi do budynków oraz od sąsiedniej działki), § 36 (odległość urządzeń sanitarno-gospodarczych), § 40 (place zabaw i miejsca rekreacyjne), § 60 (minimalny czas nasłonecznienia pomieszczeń) i § 271-273 rozporządzenia w zakresie konieczności zachowania szczególnych wymagań z zakresu ochrony przeciwpożarowej. Taką analizę organy administracji architektoniczno – budowlanej w okolicznościach przedmiotowej sprawy przeprowadziły dochodząc do słusznego wniosku, że projektowana inwestycja spełnia ww. wymogi, a tym samym jej zlokalizowanie w odległości 1,5 m od działki sąsiedniej o nr [...] nie narusza prawa. Przede wszystkim nie ulega wątpliwości, że przedłożona do zatwierdzenia dokumentacja projektowa jest zgodna z § 13 rozporządzenia MI stanowiącym, że odległość budynku z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi od innych obiektów powinna umożliwiać naturalne oświetlenie tych pomieszczeń oraz § 60 tego rozporządzenia, przewidującym, że pokoje mieszkalne powinny mieć zapewniony czas nasłonecznienia wynoszący co najmniej 3 godziny w dniach równonocy w godzinach 7.00-17.00. Z analizy dokumentacji projektowej wynika, że najbliżej usytuowany istniejący budynek mieszkalny znajduje się w granicy działki inwestycyjnej i działki nr [...]. Budynek ten od strony działki inwestycyjnej posiada ścianę oddzielenia przeciwpożarowego bez okien i drzwi, a co za tym idzie projektowane zamierzenie nie wpływa na ograniczenia naturalnego oświetlenia i czas nasłonecznienia pomieszczeń w tym budynku. Dokumentacja projektowa wykazuje również, że projektowany budynek w stosunku do najbliżej sytuowanych budynków mieszkalnych znajdujących się na innych działkach sąsiednich: nr [...], [...], [...], zlokalizowany jest w znacznej odległości, tj. ok. 38 m od budynku mieszkalnego na działce [...], ok. 23 m od budynku mieszkalnego na działce nr [...] oraz ok. 18,5 m od granicy z działką nr [...]. Zgodzić się zatem należy z orzekającymi w sprawie – organami, że z uwagi na gabaryty projektowanego budynku i odległość od istniejących budynków nie będzie on przesłaniał ani zacieniał istniejącej zabudowy mieszkaniowej, usytuowanej na działkach sąsiednich. Co prawda Wojewoda Podlaski w zaskarżonej decyzji skoncentrował się na twierdzeniu, że warunki wynikające z § 13 i 60 rozporządzenia MI mogą odnosić się tylko do zabudowy istniejącej, podkreślając, że w orzecznictwie sądowo - administracyjnym konsekwentnie prezentowany jest pogląd, że §13 rozporządzenia umożliwia przeprowadzenie konkretnych obliczeń w odniesieniu do konkretnie istniejącego okna zabudowy przeznaczonej na pobyt ludzi i bez tego koniecznego elementu nie można wyznaczyć odległości projektowanego budynku od "innego budynku" czy działki niezabudowanej. Tym niemniej, jak uzupełniająco wskazał, w dokumentacji projektowej (w części opisowej) projektant zamieścił wykazanie spełnienia przepisów § 13 rozporządzenia również dla zabudowy hipotetycznej usytuowanej na działce Skarżącego nr [...] bezpośrednio sąsiadującej z terenem inwestycyjnym. Zamieszczone opisy odnoszące się do przesłaniania hipotetycznej zabudowy wykazują bezsprzecznie, że planowany budynek mieszkalny jednorodzinny nie spowoduje przesłaniania pomieszczeń w hipotetycznej zabudowie mogącej powstać na działce sąsiedniej należącej do Skarżącego. Jak wskazał bowiem autor projektu w opisie do projektu zagospodarowania działki odległość projektowanego budynku mieszkalnego od hipotetycznej zabudowy na działce o nr [...] (mogącej powstać z oknami i drzwiami) wynosi ponad 5 m, a zatem jest większa niż wartość wysokości zacieniających krawędzi projektowanego budynku (okap od strony działki nr [...] jest na max. wysokości 4,38 m względem terenu). Dodatkowo trzeba też wskazać, że na etapie prowadzonego postępowania Skarżący nie przedstawił żadnych konkretnych zamiarów inwestycyjnych akcentując jedynie "chęć" wybudowania w przyszłości budynku inwentarskiego lub budynku gospodarczego, co do których normy z przytoczone wyżej § 13 i 60 rozporządzenia MI bezsprzecznie nie mają zastosowania. Skarżący dysponuje też decyzją z dnia 17 października 2011r. o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego, parterowego na części działki nr [...], tym niemniej decyzja ta jest w obrocie prawnym od ponad 15 lat i realizacja projektowanej przez Inwestorów inwestycji w żaden sposób nie "zablokuje" ustalonych warunków zabudowy. W ocenie sądu organy trafnie też przyjęły, że projektowany budynek spełnia wymogi ochrony przeciwpożarowej wynikające z § 271-273 ww. rozporządzenia w stosunku do sąsiednich budynków. Z dokumentacji projektowej wynika, że planowany budynek oddalony jest od budynku sytuowanego na działce [...] o więcej niż wskazana w § 271 ust. 1 rozporządzenia minimalna odległość między budynkami wynosząca 8 m (wg dokumentacji projektowej od 17,60 m do 17,82 m). Ponadto ścianę planowanego budynku od strony działki nr [...] zaprojektowano jako ścianę oddzielenia przeciwpożarowego REI60, natomiast ściana istniejącego budynku usytuowanego na granicy działki inwestycyjnej oraz działki [...] jest ścianą oddzielenia p.poż. Wbrew zaś przekonaniu Skarżącego wskazane ściany oddzielenia p.poż. mają istotne znaczenie, albowiem z uwagi na ich występowanie przepisy § 271 rozporządzenia nie mają do nich zastosowania, a tym samym – jak słusznie stwierdził Wojewoda Podlaski - nie jest wymagane zachowanie odległości 8 m pomiędzy nowoprojektowanym budynkiem, a budynkiem istniejącym, bądź ewentualnym budynkiem mogącym powstać na działce Skarżącego nr [...]. W ocenie sądu niezasadne jest natomiast oczekiwanie Skarżącego, aby projektowana inwestycja miała spełniać wymogi z § 272 rozporządzenia MI. Otóż powyższy przepis ma zastosowanie w sytuacji, kiedy sąsiednia nieruchomość jest działką niezabudowana lub w przypadku sytuowania budynku bezpośrednio przy granicy działki. Tymczasem z rysunku nr Z-1 - Projekt zagospodarowania terenu (str. 11 projektu zagospodarowania terenu), sporządzonego na kopii mapy do celów projektowych, wynika jednoznacznie, że działka nr [...], stanowiąca własność Skarżącego, jest działką zabudowaną, a planowany budynek mieszkalny jednorodzinny sytuuje się w odległości 1,5 m od granicy. Ponadto, jak trafnie zaznaczył organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji, również z dokumentu ewidencji gruntów znajdującego się w aktach sprawy organu I instancji stanowiącego Informację o działce (str. 24 akt sprawy organu I instancji) wynika bezspornie, że na działce nr [...] istnieje budynek niemieszkalny, jednokondygnacyjny nr ewid. budynków [...] i pow. zabudowy 77 m2. Powyższej okoliczności nie kwestionuje też Skarżący wskazując wprost w skardze, że w/w budynek istnieje na jego działce ale jest zlokalizowany w części przyporządkowanej do ul. [...], a zatem w bezpośrednim sąsiedztwie z działką inwestycyjną, działka nr [...] nie posiada zabudowań. Jak trafnie jednak zaznaczył Wojewoda Podlaski, do dokonania oceny czy działka jest działką zabudowaną, nie ma znaczenia rodzaj istniejącego budynku, czy jego usytuowanie na działce. W konsekwencji przy kwalifikacji, czy działka jest zabudowana czy też nie, ma znaczenie wyłącznie istnienie na niej zabudowy, a nie jej lokalizacja czy przypisanie istniejących zabudowań przez Urząd Gminy do danej ulicy czy nadany numer porządkowy (tj. adres istniejącego budynku). Tym samym brak jest podstaw do uznania twierdzeń Skarżącego o braku spełnienia przez projektowane zamierzenie inwestycyjne wymagań w zakresie zapewnienia bezpieczeństwa pożarowego, w tym warunków rozporządzenia MI w zakresie usytuowania budynków z uwagi na bezpieczeństwo pożarowe. Sąd nie podziela też obaw Skarżącego jakoby zaproponowane przez Inwestorów rozwiązanie projektowe, biorąc pod uwagę zarówno ustalenia decyzji o warunkach zabudowy jak i obiekty otaczające teren inwestycji, stanowiło przeciwskazanie do realizacji przyszłej ewentualnej hipotetycznej zabudowy na jego działce o nr [...]. Jak wynika z akt sprawy planowanie zamierzenie zostało zaprojektowane w taki sposób, aby właściciel nieruchomości nr [...], miał możliwość wybudowania w przyszłości zabudowy w zgodzie z zapisami obowiązującego prawa w odległościach określonych w przepisach rozporządzenia (m.in. w §12). Niezrozumiałym jest przy tym zarzut braku uwzględnienia w przedmiotowej sprawie decyzji o warunkach zabudowy z dnia 17 października 2011 r. wydanej na działkę Skarżącego nr [...]. Jak wskazano już wyżej, decyzja o warunkach zabudowy z 2011 r. nie dotyczy przedmiotowego zamierzenia, nie stanowi też zezwolenia na budowę, a jedynie określa parametry jakie winna spełnić planowana inwestycja. Na tym etapie prowadzonego postępowania stanowi jedynie informację o możliwej zabudowie działki sąsiedniej nr [...], ale do czasu złożenia przez Skarżącego wniosku o pozwolenie na budowę konkretnie sprecyzowanego zamierzenia, wyłącznie wskazywanie na planowanie zabudowy swojej działki należy uznać za zamierzenie przyszłe i niepewne, które pozostaje poza oceną w postępowaniu o wydanie przedmiotowego pozwolenia na budowę. Jak wynika zaś z uzasadnienia zaskarżonej decyzji ani usytuowanie projektowanego budynku, ani dojazd do niego nie ogranicza korzystania, czy też możliwości zabudowy sąsiednich nieruchomości, w tym działki Skarżącego. W tym miejscu warto też zaznaczyć, że ochrona osób trzecich w procesie inwestycyjnym nie może prowadzić do sytuacji, w której to osoby trzecie, a nie inwestorzy - właściciele nieruchomości, na której mają powstać planowane inwestycje, będą decydowali o dopuszczalności wybudowania obiektów budowlanych, miejscu posadowienia takich obiektów, czy rodzaju obiektu budowlanego. Ochrona interesów, o których mowa w art. 5 pkt 9 P.b. nie może sięgać tak daleko, aby uniemożliwiać inwestorowi realizację zamierzenia budowlanego, gdy jest ono zgodne z przepisami prawa (por. NSA w wyroku z dnia 24 kwietnia 2024r., II OSK 1723/24, CBOSA) Skład orzekający nie znalazł tez podstaw do uwzględnienia zarzutów skargi dotyczących usytuowania zaprojektowanych miejsc postojowych. Jak wskazano już wyżej, zarówno ilość jak i wymiary zaprojektowanych miejsc postojowych spełniają wymogi przepisów prawa, w tym § 19 i 21 rozporządzenia MI. Podnoszona zaś w skardze okoliczność utrudnionego dostępu do miejsca postojowego zaprojektowanego w garażu budynku, w sytuacji zaparkowania samochodu na miejscu postojowym zaprojektowanym na działce, nie stoi w sprzeczności z przywołanymi przepisami prawa. Jak trafnie bowiem zaakcentował Wojewoda Podlaski w odpowiedzi na skargę, przepisy prawa nie wykluczają możliwości zaprojektowania miejsc postojowych w systemie zależnym, o ile ich sumaryczna liczba odpowiada ilości określonej w decyzji o warunkach zabudowy (tak też WSA w Krakowie z 7 kwietnia 2016 r., sygn. akt II SA/Kr 1544/15, CBOSA). W konsekwencji skoro nie ma regulacji prawnych zabraniających stosowania takiego rodzaju rozwiązania, a lokalizacja takich miejsc nie stoi w sprzeczności z rozporządzeniem MI, to zarzuty Skarżącego w tym zakresie podlegały oddaleniu. Konkludując organy wyczerpująco zbadały istotne okoliczności faktyczne sprawy, przeprowadziły dowody służące ustaleniu stanu faktycznego zgodnie z zasadami prawdy obiektywnej (art. 7, art. 11, art. 77 § 1 k.p.a.) i oceniły te dowody zgodnie z art. 80 k.p.a. Organy zastosowały też właściwe podstawy prawne, które prawidłowo zinterpretowały oraz należycie wyjaśniły w pisemnych motywach obu wydanych rozstrzygnięć – dochodząc do słusznego przekonania, że skoro wymogi określone w art. 35 ust. 1 i art. 32 ust. 4 P.b. zostały spełnione, nie było zatem podstaw do odmowy wydania decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej Inwestorom pozwolenia na budowę. Z kolei niezadowolenie Skarżącego z wydanego rozstrzygnięcia, jak też subiektywne jego przekonanie o jego wadliwości, nie mogą same w sobie stanowić podstawy uwzględnienia skargi, skoro przeprowadzona w niniejszej sprawie kontrola sądowa nie wykazała naruszeń prawa. Z uwagi na powyższe, skargę należało oddalić na podstawie art. 151 p.p.s.a.