II SA/Bk 175/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku Wydziału II: Barbara Romanczuk, po rozpoznaniu w dniu 02 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi K. C. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] grudnia 2011 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji w sprawie odmowy przyznania zasiłku celowego i stwierdzenie, że odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu p o s t a n a w i a przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. K. C. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienia adwokata (k. 7), oświadczając, że samotnie prowadzi gospodarstwo domowe. Skarżący obecnie jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku i nie uzyskuje żadnych dochodów. Wnioskodawca nie posiada majątku (w tym zgromadzonych oszczędności), mieszka w piwnicy bądź na klatce schodowej (k. 2-3, 7-8). Zgodnie z treścią art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Należy bowiem stwierdzić, iż w złożonym oświadczeniu skarżący wykazał, że samotnie prowadzi gospodarstwo domowe. Wnioskodawca aktualnie pozostaje bez jakichkolwiek źródeł utrzymania, jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku i zamieszkuje w piwnicy. Skarżący nie ma majątku, w tym zgromadzonych zasobów pieniężnych oraz przedmiotów wartościowych. Powyższe okoliczności, a w szczególności brak stałych źródeł dochodu w połączeniu z brakiem majątku, w tym zgromadzonych oszczędności pozwalają na stwierdzenie, iż K. C. nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie niniejszej. Dlatego też, mając na uwadze powyższe na podstawie art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.