II SA/Bk 175/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący asesor sądowy WSA Marta Joanna Czubkowska (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 4 maja 2026 r. sprawy ze skargi K. S. na orzeczenie Odwoławczej Komisji Stypendialnej Uniwersytetu w Białymstoku z 9 grudnia 2025 r. w przedmiocie wydalenia z uczelni p o s t a n a w i a 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącej kwotę 200 zł (dwieście złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi Skarżąca – K. S. wniosła do sądu administracyjnego skargę na orzeczenie Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej Uniwersytetu w Białymstoku z 9 grudnia 2025 r. utrzymujące w mocy orzeczenie Komisji Dyscyplinarnej z 4 lipca 2025 r. wymierzające skarżącej karę dyscyplinarną wydalenia z uczelni. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143, dalej powoływana jako P.p.s.a.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Zatem warunkiem skutecznego wniesienia skargi do sądu jest uprzednie otrzymanie przez stronę rozstrzygnięcia w sprawie, a następnie wniesienie skargi w ww. terminie, w trybie przewidzianym w art. 54 § 1 p.p.s.a., tj. za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi. Zdaniem sądu w niniejszej sprawie warunek ten nie został spełniony, gdyż orzeczenie organu odwoławczego z 9 grudnia 2025 r. nie zostało skarżącej skutecznie doręczone. Kwestie doręczenia pism w postępowaniu administracyjnym podlegają ściśle określonym regułom. Reguły dotyczące doręczenia zastępczego, z jaki mamy do czynienia w sprawie niniejszej, zawarte są w art. 44 K.p.a. Zgodnie z art. 44 § 1 K.p.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43: 1) operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego; 2) pismo składa się na okres czternastu dni w urzędzie właściwej gminy (miasta) - w przypadku doręczania pisma przez pracownika urzędu gminy (miasta) lub upoważnioną osobę lub organ. Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata (art. 44 § 2 K.p.a.). W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia (art. 44 § 3 K.p.a.). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy (art. 44 § 4 K.p.a.). Aby uznać doręczenie zastępcze za dokonane prawidłowo, muszą zatem łącznie zostać spełnione przesłanki określone w art. 44 K.p.a. W przeciwnym razie brak jest podstaw do przyjęcia domniemania doręczenia i łączenia z wadliwym doręczeniem skutków prawnych, jakie można wywodzić jedynie ze skutecznego doręczenia decyzji stronie. Przyjęcie fikcji doręczenia pisma może mieć doniosłe skutki dla strony postępowania administracyjnego i dlatego nie może budzić wątpliwości, że doręczyciel dochował wymogów z art. 44 K.p.a., w tym wymogu dotyczącego sposobu zawiadomienia adresata o złożeniu przesyłki na określony czas w placówce pocztowej. Uchybienie któremukolwiek z elementów procedury doręczenia zastępczego powoduje, że strona zeń korzystająca nie będzie mogła skutecznie powołać się na domniemanie doręczenia (zob. Sąd Najwyższy w wyroku z 22 lutego 2001 r., II RN 70/00, publ. OSNAPiUS 2001/19/574). W sprawie niniejszej z uwagi na znajdującą się w aktach administracyjnych kserokopię koperty w której doręczono kwestionowane orzeczenie, zarządzeniem z 10 kwietnia 2026 r. zobowiązano pełnomocnika organu do nadesłania oryginału tej koperty i wskazania daty skutecznego doręczenia decyzji. W odpowiedzi dołączono do akt oryginał koperty (vide: k .192 verte) i wskazano, że skuteczne doręczenie zastępcze nastąpiło 19 lutego 2026 r. Do akt dołączono także wydruk ze strony internetowej monitowania przesyłek z poczty polskiej. Z dołączonej koperty wynika, że przesyłka zawierająca zaskarżone orzeczenie, skierowana na adres skarżącej, nie została w sposób prawidłowy doręczona na podstawie art. 44 K.p.a. Z adnotacji poczty na przesyłce (kopercie), wynika, jedynie że awizowano ją w dniu 2 stycznia 2026 r. oraz, że zwrócono ją 19 stycznia 2026 r. z powodu nie podjęcia w terminie. Z wydruku ze strony internetowej monitowania przesyłek wynika, że data 2 stycznia 2026 r. to data pierwszego awizowania przesyłki. Na kopercie i zwrotce data 2 stycznia 2026 r. jest jedyną datą dotycząca awizowania przesyłki i potwierdzoną podpisem listonosza. Brak jest wymaganych informacji listonosza o powtórnym awizowaniu przesyłki, miejscu pozostawienia awiza, jak również podpisu listonosza. Brak jest też oznaczenia rodzaju korespondencji. W orzecznictwie zwraca się uwagę, że brak adnotacji lub błędna adnotacja na zwróconej przesyłce, zamieszczona na kopercie lub zwrotnym potwierdzeniu odbioru, o miejscu umieszczenia awiza, oznacza, że w tym zakresie dokument ten nie ma waloru dokumentu urzędowego, a tym samym nie korzysta z domniemania, że stanowi dowód tego, co zostało w tym dokumencie urzędowo stwierdzone (zob. wyrok WSA w Olsztynie z 28 marca 2018 r., I SA/Ol 82/18, LEX nr 2475885). Skoro zatem skarga została wniesiona od zaskarżonego orzeczenia z 9 grudnia 2025 r., które nie weszło do obrotu prawnego, to tym samym jest ona przedwczesna i podlega odrzuceniu. W tej sytuacji, wobec nie wejścia do obrotu prawnego ww. orzeczenia, termin z art. 53 § 1 P.p.s.a. nie rozpoczął biegu. Nadmienić należy, że o nieprawidłowym doręczeniu zastępczym decyzji świadczy to, że obie strony reprezentowane przez profesjonalnych pełnomocników wskazują różne daty doręczenia orzeczenia. Pełnomocnik skarżącej podaje, że doręczenie nastąpiło 16 stycznia 2026 r. a pełnomocnik organu w odpowiedzi na skargę jako datę doręczenia najpierw wskazuje datę 17 lutego 2026 r., a w odpowiedzi na zarządzenie datę 19 lutego 2026 r. W tym stanie rzeczy, na mocy art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 P.p.s.a., należało postanowić jak w pkt 1 sentencji i skargę odrzucić. Zawarte w pkt 2 sentencji rozstrzygnięcie o zwrocie uiszczonego wpisu sądowego od skargi znajduje oparcie w art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Organ odwoławczy obowiązany będzie dokonać prawidłowego doręczenia orzeczenia z 9 grudnia 2025 r., co otworzy dopiero stronie bieg terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, w terminie 30 dni od dnia prawidłowego doręczenia tego orzeczenia.