II SA/Bk 179/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Ireneusz Henryk Darmochwał (spr.) po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] lutego 2008r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w G. nr [...] z dnia [...].06.1972 r. w sprawie wyznaczenia do przejęcia na własność Państwa na pokrycie należności scalonych gospodarstwa rolnego p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie sądowe w sprawie. W dniu [...] lutego 2008 r. L.S. złożył (za pośrednictwem SKO w Ł.) do tutejszego sądu administracyjnego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] lutego 2008r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w G. nr [...] z dnia [...].06.1972 r. w sprawie wyznaczenia do przejęcia na własność Państwa na pokrycie należności scalonych gospodarstwa rolnego (k. 5-6). W odpowiedzi na skargę ww. organ administracji wniósł o jej odrzucenie z uwagi na niewyczerpanie przez skarżącego środków zaskarżenia, do czego obliguje przepis art. 52 § 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (k. 3-4). Następnie pismem z dnia [...] marca 2008 r. skarżący cofnął niniejszą skargę, uznając, iż w rzeczywistości nie skorzystał z przysługującego mu środka odwoławczego od rozstrzygnięcia Kolegium Odwoławczego (k. 23). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Cofnięcie skargi jest prawem strony skarżącej i co do zasady wiąże Sąd (art. 60 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Zakwestionowanie przez Sąd prawa strony skarżącej do cofnięcia skargi może nastąpić wyłącznie po pozytywnym ustaleniu wystąpienia w sprawie sytuacji odpowiadającej przesłankom uznania cofnięcia za niedopuszczalne. Jakakolwiek rozszerzająca interpretacja przesłanek uznania cofnięcia skargi za niedopuszczalną jest wyłączona z tej racji, że to strona skarżąca w świetle konstrukcji przepisu art. 60 p.p.s.a., jest dysponentem wniesionego środka zaskarżenia i może nim rozporządzać w sposób wiążący Sąd. Wyłączenie związania Sądu dyspozycją skarżącego, co do rezygnacji z popierania skargi jest wyjątkiem od zasady, a wyjątki od zasady nie podlegają wykładni rozszerzającej ("exceptiones non sunt extendendae"). W niniejszej sprawie Sąd nie znalazł powodów, dla których miałby uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne, zmierzające do obejścia prawa czy mające spowodować utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Mając powyższe na uwadze, uznając cofnięcie niniejszej skargi za dopuszczalne i skuteczne, Sąd umorzył postępowanie sądowe jako bezprzedmiotowe (art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji.