II SA/Bk 180/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Trykoszko, Sędziowie asesor WSA Małgorzata Roleder (spr.), sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk, Protokolant Elżbieta Stasiewicz, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 10 maja 2007 r. sprawy ze skargi E. Ż. i A. Ż. na postanowienie P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...]stycznia 2007 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego oddala skargę Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] stycznia 2007r. nr [...] P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji z dnia [...] grudnia 2006r. nr [...] Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. w sprawie nakazu - nałożonego na E. Ż. - obowiązku rozbiórki przyłącza wodociągowego (znajdującego się na działce o nr geodezyjnym [...] do budynku mieszkalnego znajdującego się na działce o nr geodezyjnym [...]/[...] we wsi S. (gm. Z.). W uzasadnieniu podjętej decyzji wskazano, iż zgodnie z pouczeniem zawartym w decyzji z dnia [...] grudnia 2006r. nr [...] odwołanie należało wnieść w terminie 14 dni od daty jej doręczenia. Powyższa decyzja organu I instancji adresowana do E. i A. Ż. została pokwitowana na zwrotnym potwierdzeniu odbioru pisma przez J. W. (matkę) z datą odbioru: 7 grudnia 2006r. Termin do wniesienia odwołania upływał z dniem 21 grudnia 2006r., zaś dopiero w dniu 27 grudnia 2006r. E. i A. Ż. wnieśli odwołanie od powyższej decyzji (dowód: pieczątka Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B., nr [...]/[...]) - to jest po upływie przewidzianego przepisami czternastodniowego terminu, jaki przysługiwał stronom postępowania. Mając na względzie ustalony w niniejszej sprawie stan faktyczny organ stwierdził na podstawie art. 134 kpa, iż wniesienie odwołania nastąpiło z uchybieniem terminu przewidzianego w art. 129 § 2 kpa, pozostawiając je bez rozpoznania. Nie godząc się z tym rozstrzygnięciem E. i A. Ż. złożyli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku. W jej uzasadnieniu skarżący nie przedstawili jednak jakichkolwiek zarzutów odnoszących się do skarżonego postanowienia, kierując je w całości pod adresem decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] grudnia 2006r. nr [...]. Natomiast podczas rozprawy przed tutejszym Sądem w dniu 10 maja 2007r. skarżąca podała, iż odbiór decyzji I instancji kwitowała matka – J. W. nie wstawiając daty odbioru, stąd składając odwołanie skarżący byli przekonani, iż zmieścili się w terminie odwołania. W odpowiedzi na skargę P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu i wniósł o jego oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Skarga jako niezasadna podlega oddaleniu. Zgodnie z w art. 3 ustawy z dn. 30.08.2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd administracyjny bada legalność zaskarżonego aktu prawnego, to jest jego zgodność z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej i oceny tej dokonuje w oparciu o materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy. Sąd nie ma uprawnień do merytorycznego rozpatrzenia sprawy, ma wyłącznie uprawnienia kasatoryjne. Rozpoznając sprawę nie może, zatem zmienić zaskarżonego aktu prawnego a jedynie, uwzględniając skargę, może go uchylić, stwierdzić jego nieważność lub niezgodność z prawem. W przypadku zaś, gdy nie zachodzą okoliczności stanowiące podstawę uwzględnienia skargi wskazane w art. 145 § 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - skarga podlega oddaleniu. Dopiero orzeczenie sądu administracyjnego stanowi podstawę uzyskania merytorycznego, zgodnego z prawem rozstrzygnięcia sprawy przez organ administracji publicznej. Rozpoznając skargę w tak zakreślonej kognicji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku nie dopatrzył się, aby w zaskarżonym postanowieniu zostały naruszone przepisy prawa obowiązujące w chwili jego wydawania. Przede wszystkim na wstępie rozważeń podnieść należy, iż przedmiotem kontroli sądowej jest postanowienie P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] stycznia 2007r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] grudnia 2006r. nr [...] w sprawie nakazu nałożonego na E. Ż. rozbiórki przyłącza wodociągowego (znajdującego się na działce o nr geodezyjnym [...]) do budynku mieszkalnego znajdującego się na działce o nr geodezyjnym [...]/[...] we wsi S. (gm. Z.). Warunkiem skuteczności czynności procesowej – wniesienia odwołania, jest zachowanie ustawowego terminu. Stosownie bowiem do treści art. 129 § 2 kpa, odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia (ogłoszenia) decyzji stronie. W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, iż decyzja organu I instancji z dnia [...] grudnia 2006r. została doręczona skarżącym za pośrednictwem Urzędu Pocztowego w B. i odbiór jej został pokwitowany przez dorosłego domownika – J. W. (matkę) na zwrotnym potwierdzeniu odbioru z datą - 7 grudnia 2006r. Odwołanie zaś od przedmiotowej decyzji skarżący złożyli osobiście dopiero w dniu 27 grudnia 2006r., co potwierdza data stempla Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. nr [...]/[...]. Powyższe okoliczności znajdują oparcie w aktach sprawy (k. 6, 8 i 47 akt administracyjnych). W tym miejscu godzi się podkreślić, iż istotnym elementem pokwitowania odbioru pisma jest data jego doręczenia, z którą to związane są doniosłe skutki prawne. Dokonując tej czynności, osoba dorosła powinna mieć świadomość, iż bieg terminu do złożenia odwołania rozpoczyna się od wskazanej na pokwitowaniu daty. Nadto informacja o przysługujących stronie środkach zaskarżenia oraz terminach ich wnoszenia zawarta jest w pouczeniu decyzji. Stąd argumentacja przedstawiona na rozprawie w dniu 10 maja 2007r., iż pokwitowanie odbioru decyzji dokonane przez matkę J. W. bez wpisania daty, przesądziło o przekonaniu skarżących, iż wnoszą odwołanie w ustawowym terminie nie zasługuje na uwzględnienie. W ocenie Sądu zarówno data stempla pocztowego zawarta na pokwitowaniu odbioru, jak również data poświadczona własnoręcznym podpisem przez dokonującego doręczenia jednoznacznie dowodzą, iż decyzja organu I instancji została dostarczona adresatowi w dniu 7 grudnia 2006r. Skarżący nie przedstawili natomiast żadnych dowodów podważających prawdziwość wpisanej przez doręczającego daty. W tych okolicznościach nie budzi wątpliwości stanowisko organu, iż złożenie odwołania w dniu 27 grudnia 2006r. nastąpiło z uchybieniem terminu przewidzianego do jego wniesienia. Czternastodniowy terminu do złożenia odwołania od decyzji doręczonej skarżącym w dniu 7 grudnia 2006r. upłynął bowiem z dniem 21 grudnia 2006r. Końcowo podnieść również należy, iż stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania skutkuje brakiem możliwości merytorycznego rozpoznania odwołania w sprawie decyzji nakazującej E. Ż. rozbiórkę przyłącza znajdującego się na działce nr [...]. Rozpatrzenie odwołania wniesionego z uchybieniem terminu, który nie został przywrócony stanowi bowiem rażące naruszenie prawa, gdyż oznacza weryfikację w postępowaniu odwoławczym decyzji ostatecznej. Wzruszenie takiej decyzji może nastąpić jedynie w sytuacjach i w trybie przewidzianym przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego. W przedmiotowej zaś sprawie okoliczności uzasadniające wzruszenie decyzji nie występowały. Mając na uwadze powyższe Sąd podzielił ocenę prawną sprawy dokonaną przez organ II instancji, a skargę jako bezzasadną oddalił (art. 151 ustawy z dn. 30.08.2002r. – prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)