II SA/Bk 182/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Danuta Tryniszewska-Bytys (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 09 czerwca 2009 r. sprawy ze skargi S. B. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] stycznia 2009 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na wykonanie robót budowlanych p o s t a n a w i a przywrócić termin do wniesienia skargi Przedmiotem zaskarżenia w sprawie niniejszej jest decyzja Wojewody P. z dnia [...] stycznia 2009 r. utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia [...] października 2007 r. odmawiającą wznowienia postępowania w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na wykonanie robót budowlanych związanych z przebudową ulic P. i A. F. w B. Postanowieniem z dnia 07 kwietnia 2009 r. tutejszy sąd odrzucił skargę S. B. na powyższą decyzję wskazując, że została złożona z uchybieniem trzydziestodniowego terminu na jej wniesienie przewidzianego przepisem art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W uzasadnieniu wskazano, że skargę wniesiono bezpośrednio do sądu w dniu 23 lutego 2009 r. tj. ostatniego dnia terminu, zaś sąd przekazał ją organowi w dniu następnym tj. 24 lutego 2009 r. i ta ostatnia data powinna być uwzględniona jako data złożenia skargi. Dlatego przyjęto jej wniesienie z jednodniowym uchybieniem terminu. Powyższe postanowienie doręczono skarżącemu w dniu 10 kwietnia 2009 r. (k. 21). W dniu 15 kwietnia 2009 r. S. B. złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wskazując, że jego niezachowanie spowodowane było omyłką i nadaniem w urzędzie pocztowym przesyłki poleconej zawierającej skargę wprost do sądu zamiast do Wojewody P. Podniósł, że powyższe uchybienie zostało spowodowane jego zaawansowanym wiekiem i nieznajomością przepisów prawa regulujących tryb postępowania administracyjnego. Skarżący, dwukrotnie wzywany do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu (wezwania z k. 36 – odebrane w dniu 17 kwietnia 2009 r. k. 38 i z k. 45 – odebrane w dniu 27 maja 2009 r. k. 51) – uzupełnił powyższe braki załączając stosowne odpisy wniosku i skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Przede wszystkim ocenić należy, że skarżący spełnił warunki formalne złożenia wniosku o przywrócenie terminu wynikające z art. 87 § 1 i § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a. Wniosek wpłynął w ciągu 7 dni od daty ustania przyczyny uchybienia terminowi tj. od daty doręczenia postanowienia o odrzuceniu skargi z dnia 07 kwietnia 2009 r. (nastąpiło to 10 kwietnia 2009 r., zaś wniosek wpłynął 15 kwietnia 2009 r.). Również uzupełnione zostały braki formalne wniosku poprzez terminowe, zgodne z wezwaniem sądu, złożenie jego odpisów i odpisów skargi, jak tego wymaga przepis art. 87 § 4 p.p.s.a. Zgodnie z przepisem art. 87 § 2 p.p.s.a. we wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności uzasadniające brak winy w jego niedotrzymaniu. W ocenie sądu okoliczności towarzyszące złożeniu wniosku o przywrócenie terminu, w tym podniesione przez skarżącego, wskazują, że wniosek zasługuje na uwzględnienie. Okoliczności te co najmniej w części są niezawinione przez stronę, a to uniemożliwia obciążenie skarżącego wszystkimi negatywnymi skutkami spóźnionego złożenia skargi. Zakwestionowana decyzja z dnia [...] stycznia 2009 r. została skarżącemu doręczona 23 stycznia 2009 r., zaś skargę złożył on w dniu 23 lutego 2009 r. tj. w ostatnim dniu terminu. Nadto wniósł skargę bezpośrednio do sądu zamiast za pośrednictwem organu, co przedłużyło jej obieg powodując konieczność odesłania skargi przez sąd organowi z informacją o konieczności udzielenia na nią odpowiedzi. Pomimo, że sąd przesłał skargę organowi niezwłocznie, bo w dniu następnym po jej wpłynięciu – 24 lutego 2009 r., należało uznać, że wniesienie skargi nastąpiło z jednodniowym opóźnieniem, co powodowało konieczność jej odrzucenia (vide postanowienie z dnia 07 kwietnia 2009 r.). Składając skargę ostatniego dnia terminu wynikającego z art. 53 § 1 p.p.s.a. strona naraża się na niebezpieczeństwo – że w przypadku popełnienia błędu i niezachowania pośredniego trybu jej składania – uchybi terminowi. W przypadku bowiem złożenia skargi bezpośrednio do sądu – przesyła on skargę organowi celem ustosunkowania się i data tego przesłania jest datą wniesienia skargi, która decyduje o zachowaniu terminu z art. 53 § 1 p.p.s.a. W sytuacji zatem, gdy strona składa skargę pośrednio i to tuż przed upływem w/w terminu - przesłanie skargi przez sąd na adres organu może nastąpić już po terminie. Taka sytuacja miała miejsca w sprawie niniejszej, w której pomimo niezwłocznego wysłania przez sąd skargi do organu – nastąpiło jednodniowe opóźnienie w zachowaniu terminu z art. 53 § 1 p.p.s.a. Podnieść jednak należy, że w przedmiotowym przypadku to uchybienie należy rozpatrywać nie tylko w kontekście zawinionego zachowania strony, ale i zaistnienia okoliczności obiektywnych, na które nie miała ona wpływu. Wnosząc skargę ostatniego dnia terminu, do czego jak wyżej wspomniano jest uprawniona, strona jednocześnie nie zdawała sobie sprawy, że dokonuje tej czynności nieprawidłowo, bo nadaje korespondencję bezpośrednio na adres sądu zamiast na adres organu. Złożenie skargi ostatniego dnia terminu uniemożliwiło jednak sądowi, wobec obowiązującej organizacji pracy i godzin obiegu korespondencji, przesłanie jej organowi jeszcze tego samego dnia, co spowodowałoby z kolei zachowanie terminu. Przedmiotowe spóźnienie było zatem tylko częściowo spowodowane przez stronę, a częściowo wynikało z okoliczności obiektywnych. Nadto skarżący podniósł, że jest osobą w podeszłym wieku, która to okoliczność bez wątpienia miała wpływ na sposób złożenia skargi i którą to należy oceniać jako niemożliwą do przezwyciężenia, a tym samym wyłączającą winę strony. W tej sytuacji należało przyjąć, że zaistniały okoliczności uprawdopodabniające brak winy strony w uchybieniu terminu uzasadniające przywrócenie terminu do złożenia skargi. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.