II SA/Bk 183/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marek Leszczyński (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 31 sierpnia 2015 r. wniosku pełnomocnika skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi W. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania p o s t a n a w i a odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Wyrokiem z dnia 19 maja 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku, oddalił skargę W. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] stycznia 2015 r., nr [...], wydane w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Odpis sentencji powyższego wyroku, z uwagi na osadzenie skarżącego w areszcie śledczym, zgodnie z art. 140 § 2 p.p.s.a., został mu doręczony z urzędu w dniu 22 maja 2015 r. wraz z pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia skargi kasacyjnej. Pismem z dnia 6 czerwca 2015 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) skarżący wystąpił o sporządzenie uzasadnienia wyroku oraz doręczenie mu orzeczenia wraz z uzasadnieniem, o zwolnienie od opłaty kancelaryjnej oraz o ustanowienie adwokata z urzędu. Postanowieniem z dnia 24 czerwca 2015 r. WSA w Białymstoku odmówił sporządzenia uzasadnienia wyroku z uwagi na fakt, że wniosek został złożony po terminie. Postanowieniem z dnia 2 lipca 2015 r. referendarz sądowy przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. Po uprawomocnieniu się postanowienia w tym przedmiocie, pismem z dnia 20 lipca 2015 r. zwrócono się do Okręgowej Rady Adwokackiej w B. o ustanowienie skarżącemu pełnomocnika w osobie adwokata R. G., co nastąpiło w dniu 22 lipca 2015 r. W dniu 3 sierpnia 2015 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) pełnomocnik skarżącego ustanowiony z urzędu złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienia wyroku WSA w Białymstoku z dnia 19 maja 2015 r. wraz z wnioskiem o uzasadnienie ww. wyroku. Wyznaczony adwokat wskazał, że w dniu 27 czerwca 2015 r. dowiedział się o ustanowieniu go pełnomocnikiem w sprawie, a więc już po upływie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku. Podniósł, że po zapoznaniu się z aktami sprawy w dniu 31 lipca 2015 r. złożył wniosek o przywrócenia terminu, a zatem z zachowaniem siedmiodniowego terminu. Pełnomocnik wskazał jednocześnie, że skarżący, który aktualnie przebywa Areszcie Śledczym w B., faktycznie nie dochował terminu na złożenie wniosku o uzasadnienie wyroku, gdyż wystąpiły okoliczności od niego niezależne, tj. korespondencja wysyłana przez ww. z aresztu śledczego nie dochodzi do adresatów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Na podstawie przepisu art. 141 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm - dalej zwanej: "p.p.s.a."), w sprawach, w których skargę oddalono uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku. Natomiast zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu i w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a.). Równocześnie ze złożeniem wniosku strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). W rozpatrywanej sprawie, ustanowiony z urzędu pełnomocnik, o wyznaczeniu do reprezentowania skarżącego dowiedział się w dniu 27 lipca 2015 r., z aktami sprawy zapoznał się dnia 31 lipca 2015 r., a wniosek o przywrócenie terminu złożył w dniu 3 sierpnia 2015 r. Zdaniem więc Sądu dochowany został termin na jego złożenie, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. Dokonano również czynności, której terminowi uchybiono - wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu złożono wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Z powyższych względów Sąd zobowiązany był rozważyć, czy argumenty podniesione przez pełnomocnika uprawdopodobniają, że uchybienie terminu do złożenia ww. wniosku o przywrócenie terminu nastąpiło bez winy skarżącego. W ocenie Sądu, w realiach niniejszej sprawy, przesłanka braku winy strony nie została uprawdopodobniona. Jako przesłankę uprawdopodobniającą brak winy skarżącego w niedochowaniu terminu jego pełnomocnik wskazał, że korespondencja wysyłana przez skarżącego z aresztu śledczego nie dochodzi do adresatów a skarżącemu nie są wydawane potwierdzenia nadania wysłanej przez niego korespondencji. Zdaniem Sądu, okoliczności podnoszone we wniosku o przywrócenie terminu nie zasługują na uwzględnienie. Zauważenia bowiem wymaga, że już przedmiot postępowania w niniejszej sprawie dotyczył kwestii stwierdzenia przez organ uchybienia przez skarżącego terminu do wniesienia odwołania od decyzji, w której to sprawie podstawowymi argumentami podnoszonymi przez skarżącego było to, że administracja Aresztu Śledczego w B. nie wysyła jego korespondencji i nie wydaje mu potwierdzenia przyjęcia korespondencji – co się nie potwierdziło i ostatecznie skarga została oddalona. W niniejszej sprawie, co wynika bezpośrednio z akt sądowych, korespondencja kierowana przez Sąd do skarżącego była mu doręczana w dniach: 24 marca 2015 r. – k. 15, 21 kwietnia 2015 r. – k. 25, 22 maja 2015 r. – k. 32, 10 czerwca 2015 r. – k. 45, 30 czerwca 2015 r. – k. 71 i 5 lipca 2015 r. – k. 72. W aktach znajdują się również pisma skarżącego skierowane do Sądu, złożone przez niego w AŚ w B.: z dnia 22 kwietnia 2015 r. – k. 24, z dnia 11 czerwca 2015 r. – k. 42, z dnia 18 maja 2015 r. – k. 50, z dnia 18 sierpnia 2015 r. – k. 91. Powyższe w ocenie Sądu oznacza, że skarżący prowadził niczym nie skrępowaną korespondencję z Sądem, a składane przez niego pisma w administracji AŚ w B. dochodziły do adresata, którym był WSA w Białymstoku. Wprawdzie wniosek o przywrócenie terminu złożony został przez skarżącego nie w administracji AŚ w B. tylko wysłany pocztą w dniu 6 czerwca 2015 r. (patrz stempel pocztowy na kserokopii koperty z k. 34 akt), jednakże w piśmie tym nie ma najmniejszego nawet nawiązania do faktu ewentualnego wysłania przez skarżącego podobnego wniosku w terminie pomiędzy 22 – 29 maja 2015 r. za pomocą administracji AŚ w B. Jest to tym bardziej zastanawiające, gdy się zważy, że w piśmie o przywrócenie terminu (k. 33) skarżący nawiązuje do pisma skierowanego do Prezesa WSA w Białymstoku oraz innego pisma z dnia 15 marca 2015 r. wysłanego do sprawy I SA/Bk 655/14. Zauważenia także wymaga, że wniosek z k. 33 pisany był przez skarżącego (co wynika z daty zamieszczonej na tym piśmie) w dniu 20 maja 2015 r., a zatem już po wydaniu wyroku w dniu 19 maja 2015 r., ale jeszcze przed datą doręczenia mu tego wyroku wraz z pouczeniem o sposobie i terminie zaskarżenia (doręczenie nastąpiło w dniu 22 maja 2015 r.). Pismo skierowane do Prezesa WSA nosi zaś datę 19 maja 2015 r. i zostało nadane także w dniu 6 czerwca 2015 r. (k. 46 akt). Powyższe tym bardziej wskazuje na to, że przedmiotowe pismo (z k. 33), wysłane do Sądu w dniu 6 czerwca 2015 r., było jedynym pismem skarżącego, w którym wniósł on o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 19 maja 2015 r. Fakt, zatem wyboru przez skarżącego sposobu wysłania tego pisma za pomocą poczty (nie wiadomo, czy samodzielnie, czy przez osobę trzecią), a nie administracji AŚ w B. nie spowodował, że skarżący nie ponosi winy w niedochowaniu terminu do wniesienia o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Natomiast twierdzenia strony skarżącej, że to administracja AŚ w B. nie wysłała do Sądu jakiegoś innego pisma skarżącego, w którym miałby on wnosić o sporządzenie uzasadnienia przedmiotowego wyroku, w kontekście powyższego materiału dowodowego, nie zasługują na wiarę. W tym miejscu należy jeszcze wyjaśnić, że w art. 87 § 2 p.p.s.a. jest mowa o okolicznościach, które muszą wystąpić w okresie trwania terminu do dokonania czynności procesowej, w tym przypadku złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, a nie tych, które rozpoczną się już po upływie tego terminu. Fakt ustanowienia pełnomocnika z urzędu już po upływie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienia wyroku nie miał żadnego wpływu na zachowanie terminu do jego wniesienia. W przedmiotowej sprawie, jak to już zostało podniesione, skarżący nie dochował, bowiem należytej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej, tj. nie złożył bez własnej winy w ustawowym terminie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Podkreślenia wymaga również fakt, że do sporządzenia wniosku o uzasadnienie wyroku, odmiennie niż to ma miejsce w przypadku sporządzenia skargi kasacyjnej, nie jest wymagany przymus adwokacko - radcowski, a zatem fakt złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy, a następnie ustanowienia pełnomocnika z urzędu, nie ma wpływu na termin do dokonania tej czynności procesowej (zob. postanowienie NSA z dnia 7 maja 2014 r., sygn. akt I OZ 349/14, opubl. Lex nr 1467278). Mając powyższe na uwadze, na mocy art. art. 86 § 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.