II SA/Bk 1836/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Roleder, Sędziowie asesor sądowy WSA Marta Joanna Czubkowska, sędzia WSA Marek Leszczyński (spr.), Protokolant referent stażysta Emilia Jarząbska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 15 stycznia 2026 r. sprawy ze skargi Gminy F. na decyzję Podlaskiego Komendanta Wojewódzkiej Państwowej Straży Pożarnej w Białymstoku z dnia 23 września 2025 r. nr WO.065.7.2025.BZ w przedmiocie informacji publicznej oddala skargę. Wójt Gminy F. (dalej: "Wójt", "skarżący") wnioskiem z dnia 24 kwietnia 2025 r. wystąpił do Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej w Suwałkach (dalej: "Komendant Miejski", "organ I instancji") o udostępnienie następującej informacji publicznej: 1. proszę o przesłanie w formie elektronicznej skanu rejestru kontroli obiektów użyteczności publicznej z terenu powiatu suwalskiego, skontrolowanych przez Państwową Straż Pożarną w Suwałkach w okresie od 01 stycznia 2023 r. do 24 kwietnia 2025 r. 2. proszę o przesłanie w formie elektronicznej skanu protokołów kontroli obiektów użyteczności publicznej z terenu powiatu suwalskiego, skontrolowanych przez Państwową Straż Pożarną w Suwałkach w okresie od 01 stycznia 2024 r. do 24 kwietnia 2025 r. 3. proszę o przesłanie w formie elektronicznej skanu stanowisk Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej w Suwałkach w zakresie ochrony przeciwpożarowej w sprawie zgodności wykonania obiektu z projektem budowlanym dla budynków użyteczności publicznej z terenu powiatu suwalskiego w okresie od 01 stycznia 2024 r. do 24 kwietnia 2025 r. 4. w nawiązaniu do pkt 1 i 2 proszę o przesłanie w formie elektronicznej informacji o budynkach użyteczności publicznej, które PSP w Suwałkach odebrała poprzez "milczącą zgodę" w okresie od 01 stycznia 2024 r. do 24 kwietnia 2025 r. Komendant Miejski decyzją z dnia 20 czerwca 2025 r., nr MO.065.3.3.2025.EK, odmówił udostępnienia przedmiotowej informacji publicznej. W uzasadnieniu organ I instancji wyjaśnił, że przedmiotowe informacje publiczne nie należą do kompetencji Wójta i nie są realizacją zadań własnych ani zleconych gminie. Żądane informacje dotyczą obiektów użyteczności publicznej zlokalizowanych na terenie całego powiatu suwalskiego, a więc poza obszarem działania Gminy F. Odwołanie od powyższej decyzji wniósł Wójt. Po rozpoznaniu odwołania Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej w Białymstoku (dalej: "Komendant Wojewódzki", "organ odwoławczy"), decyzją z dnia 29 lipca 2025 r., nr WO.065.7.2025.BA, uchylił zaskarżoną decyzję i sprawę przekazał do ponownego rozpoznania przez organ I instancji. W uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia organ odwoławczy wyjaśnił, że art. 5 ustawy o dostępie do informacji publicznej nie zawiera prawa do oceny kompetencji wnioskodawcy przez organ zobowiązany do udzielenia informacji publicznej, tak więc nie może stanowić przesłanki do wydania decyzji odmawiającej udzielenia informacji. Ponadto, zdaniem Komendanta Wojewódzkiego, jeśli organ I instancji uznał, że żądana informacja jest informacją przetworzoną, to winien wezwać wnioskodawcę do wykazania, że udostępnienie informacji publicznej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Dopiero zaś po bezskutecznym upływie terminu i brakiem wykazania tego interesu, organ I instancji, na podstawie art. 16 ust. 1 ustawy, mógłby oddalić wniosek. Po ponownym rozpoznaniu sprawy, Komendant Miejski decyzją z dnia 27 sierpnia 2025 r., nr MO.065.3.5.2025.EK, odmówił udostępnienia żądanej informacji publicznej. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wyjaśnił, że w dniu 11 czerwca 2025 r. wezwał wnioskodawcę do wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego w pozyskaniu przedmiotowych informacji publicznych, czego jednak wnioskodawca nie uczynił. Natomiast zdaniem Komendanta Miejskiego, żądane informacje stanowią informacje przetworzone. Wnioskodawca w złożonym wniosku żąda udostępnienia obszernej dokumentacji obejmującej długi okres czasu. Organ stwierdza, że żądane informacje nie istnieją w gotowej postaci, lecz wymagają przetworzenia, czyli wyszukania, selekcji i zestawienia danych zgodnie z kryteriami wskazanymi we wniosku. Nadto wniosek obejmuje około 1000 stron dokumentacji, w tym część znajduje się w archiwum Komendy Miejskiej PSP w Suwałkach, a jego zakres czasowy przekracza jeden rok. Oznacza to konieczność podjęcia szeregu czynności analitycznych i opracowania danych w znacznej mierze na podstawie materiałów archiwalnych. Do realizacji zadania niezbędne byłoby zaangażowanie nie tylko pracowników Sekcji kontrolno-rozpoznawczej, ale także innych komórek organizacyjnych, w tym funkcjonariusza Sekcji organizacyjno-kadrowej posiadającego odpowiednie uprawnienia i wiedzę do przeszukania, selekcji i zestawienia niezbędnej dokumentacji pozostających w archiwum Komendy Miejskiej PSP w Suwałkach. Tak duży nakład pracy mógłby poważnie zakłócić bieżące funkcjonowanie jednostki i realizację ustawowych obowiązków. Szacuje się, że przygotowanie żądanej dokumentacji wymagałoby około 160 godzin pracy, często poza normalnym czasem pracy i służby. Proces ten polegałby na analizie akt z każdego roku objętego wnioskiem, ocenie dokumentów pod kątem ich związku z treścią zapytań, a następnie na ich zestawieniu i opracowaniu w nową całość. Dalej organ I instancji wyjaśnił, że dodatkową trudnością jest obowiązek pełnej anonimizacji danych osobowych oraz informacji identyfikujących osoby fizyczne i podmioty prywatne. Protokoły z kontroli zawierają dane wrażliwe, takie jak imiona i nazwiska, adresy, numery kontaktowe, informacje o stanie technicznym nieruchomości czy dane przedsiębiorców. Ujawnienie ich bez odpowiedniego przetworzenia naruszałoby przepisy o ochronie danych osobowych, prawo do prywatności i tajemnicę przedsiębiorstwa. Komenda Miejska PSP w Suwałkach nie dysponuje specjalistycznym oprogramowaniem do automatycznej anonimizacji danych, co oznacza konieczność przeprowadzenia całego procesu ręcznie przez uprawnionych funkcjonariuszy. Taki sposób realizacji wiązałby się z dodatkowym nakładem pracy, znacznym wydłużeniem czasu realizacji wniosku oraz potencjalnymi kosztami dla organu. Komendant Miejski wyjaśnił też, że Sekcja kontrolno-rozpoznawcza dysponuje jedynie dwoma funkcjonariuszami i jednym pracownikiem cywilnym, którzy realizują na co dzień ustawowe obowiązki, m.in. przeprowadzanie czynności kontrolno-rozpoznawczych w zakresie: kontroli przestrzegania przepisów przeciwpożarowych, oceny zgodności z wymaganiami ochrony przeciwpożarowej rozwiązań technicznych zastosowanych w obiekcie budowlanym, oceny zgodności wykonania obiektu budowlanego z projektem budowlanym; ustalania spełnienia wymogów bezpieczeństwa w zakładzie o zwiększonym ryzyku wystąpienia poważnej awarii przemysłowej lub zakładzie o dużym ryzyku wystąpienia poważnej awarii przemysłowej, kontroli spełniania przez obiekty zbiorowej ochrony wymagań w zakresie bezpieczeństwa pożarowego, a także wymagań dotyczących wyposażenia budowli ochronnej, o których mowa w art. 107 ust. 2 ustawy z dnia 5 grudnia 2024 r. o ochronie ludności i obronie cywilnej, rozpoznawania możliwości i warunków prowadzenia działań ratowniczych przez jednostki ochrony przeciwpożarowej, rozpoznawania innych miejscowych zagrożeń, wstępnego ustalania nieprawidłowości, które przyczyniły się do powstania pożaru oraz okoliczności jego rozprzestrzenienia się, zbierania informacji niezbędnych do wykonania analizy poważnej awarii przemysłowej i formułowania zaleceń dla prowadzącego zakład, postępowania z substancjami zubożającymi warstwę ozonową, fluorowanymi gazami cieplarnianymi i pozostałymi fluorowanymi gazami cieplarnianymi w rozumieniu ustawy z dnia 15 maja 2015 r. o substancjach zubożających warstwę ozonową oraz o niektórych fluorowanych gazach cieplarnianych (Dz. U. z 2020 r. poz. 2065), wykorzystywanymi w ochronie przeciwpożarowej, a także systemami ochrony przeciwpożarowej oraz gaśnicami zawierającymi te substancje lub gazy lub od nich uzależnionymi, oceny spełniania wymagań przepisów dotyczących ochrony przeciwpożarowej w miejscach zbierania, przetwarzania oraz wytwarzania odpadów lub warunków ochrony przeciwpożarowej określonych przy wydawaniu zezwolenia na zbieranie odpadów, zezwolenia na przetwarzanie odpadów, pozwolenia na wytwarzanie odpadów uwzględniającego przetwarzanie odpadów oraz pozwolenia na wytwarzanie odpadów. Do zadań tej sekcji należy również opracowywanie wyników z czynności kontrolno-rozpoznawczych oraz przedstawianie do Komendy Wojewódzkiej Państwowej Straży Pożarnej w Białymstoku sprawozdań miesięcznych, kwartalnych, półrocznych oraz rocznych, opiniowanie projektów akt prawnych i interpretacji merytorycznych przepisów prawa z zakresu działań podległej komórki organizacyjnej; dokonywanie oceny spełniania wymagań w zakresie ochrony przeciwpożarowej określonych w Planach Urządzania Lasów oraz Planach Ochrony Parków Narodowych w przypadkach wskazanych przez przepisy przeciwpożarowe. Obciążenie sekcji kontrolno-rozpoznawczej przygotowaniem żądanej dokumentacji mogłoby spowodować poważne opóźnienia w wykonywaniu zadań ustawowych, a nawet doprowadzić do paraliżu bieżącej działalności. W ocenie Komendanta Miejskiego informacja przetworzona może być udostępniona wyłącznie wtedy, gdy wnioskodawca wykaże szczególnie istotny interes publiczny. Wnioskodawca, mimo wezwania z dnia 11 czerwca 2025 r., nie wykazał istnienia takiego interesu. W tej sytuacji organ był zobowiązany odmówić udostępnienia żądanych informacji. Na koniec Komendant Miejski wskazał, że omawiany wniosek został złożony po jego sprzeciwie wobec inwestycji znajdującej się na terenie Gminy F., tj. budynku Urzędu Gminy F., z uwagi na niespełnienie wymagań przeciwpożarowych. W tym przypadku dochodzi zatem do nadużycia prawa dostępu do informacji publicznej, rozumiane jako wykorzystywanie tego prawa w sposób sprzeczny z jego celem, tj. dbałością o przejrzystość i legalność działań organów publicznych (por. wyrok WSA w Gdańsku z 13 lipca 2023 r., III SAB/Gd 20/23). Odwołanie od powyższej decyzji wniósł Wójt. Po rozpoznaniu odwołania, Komendant Wojewódzki decyzją z dnia 23 września 2025 r., nr WO.065.7.2025.BZ, zaskarżoną decyzję utrzymał w mocy. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy opisał dotychczasowy przebieg postepowania i wyjaśnił, że Komendant Miejski wezwał wnioskodawcę pismem z dnia 11 czerwca 2025 r. do złożenia wyjaśnień w terminie 7 dni, w jaki sposób żądane informacje są szczególnie istotne dla interesu publicznego oraz poinformował, że udzielenie tej informacji jest niezbędne do oceny zasadności udostępnienia dokumentów w trybie przewidzianym ustawą. W odpowiedzi zaś z dnia 18 czerwca 2025 r. wnioskodawca nie wskazał szczególnego interesu publicznego żądanej informacji. Poinformował jedynie, że w jego ocenie złożony wniosek o dostęp do informacji publicznej nie obejmuje informacji przetworzonej. Dalej organ odwoławczy wyjaśnił, że zgadza się z organem I instancji, że żądana informacja posiada charakter informacji przetworzonej. Wobec tego wnioskodawca winien wykazać, w jakim zakresie jest to szczególnie istotne dla lintersu publicznego, tj. w jaki sposób zamierza on wykorzystać uzyskane informacje dla poprawy funkcjonowania organów administracji publicznej i lepszej ochrony interesu publicznego. Z art. 3 ust, 1 pkt 1 u.d.i.p. wynika, że kategoria "szczególnej istotności" dla interesu publicznego kształtuje prawo indywidualnego podmiotu stojącego na zewnątrz wobec podmiotu zobowiązanego do udzielania informacji publicznej. Należy w konsekwencji przyjąć, że zasadniczo prawo do uzyskania informacji publicznej przetworzonej ma jedynie taki wnioskodawca, który jest w stanie wykazać w chwili składania wniosku swoje indywidualne, realne i konkretne możliwości wykorzystania dla dobra ogółu informacji publicznej, której przygotowania się domaga, tj. uczynienia z niej użytku dla dobra ogółu w taki sposób, który nie jest dostępny dla każdego posiadacza informacji publicznej. Zatem przywołany przepis w istocie ogranicza do niej dostęp, wskazując na konieczność wykazania, że jej udzielenie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Ograniczenie to dokonane aktem rangi ustawowej odpowiada regulacji art. 31 ust. 3 Konstytucji, a ustawodawca, ograniczając w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. dostęp do informacji przetworzonej, czyni to w zgodzie z zasadą proporcjonalności i nie można w tym przypadku mówić o łamaniu konstytucyjnych uprawnień obywatela, skoro przedkładając interes publiczny nad interes strony, prawodawca ma na względzie zapewnienie prawidłowego funkcjonowania organów państwa i innych podmiotów zobowiązanych do udzielania informacji publicznej. Na koniec organ odwoławczy stwierdził, że w związku z powyższym, odnosząc się do zarzutów zawartych w odwołaniu, uznać należy je za chybione i w związku z tym nie znalazł przesłanek do zmiany zaskarżonej decyzji odmawiającej udzielenia informacji publicznej. Skargę na powyższą decyzję, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, wniósł Wójt, w której zarzucił: 1. naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj.: 1) art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej poprzez: a) błędną wykładnię i uznanie przez organ II instancji, za organem I instancji, iż żądane informacje stanowią informację przetworzoną i wymagają wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego, podczas gdy faktycznie stanowią informację prostą, a zatem brak jest konieczności wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego, b) z ostrożności, w razie uznania przez Sąd, iż żądane informacje z wniosku skarżącego z dnia 24.04.2025 r. stanowią informację przetworzoną, błędne zastosowanie i uznanie przez organ II instancji, za organem I instancji, iż skarżący nie wykazał istotnego interesu publicznego, podczas gdy interes ten został wykazany w odwołaniu z dnia 20 maja 2025 r. oraz w piśmie skarżącego z dnia 18 czerwca 2025 r., 2. naruszenie przepisów postępowania, w stopniu który mogło mieć istotny wpływ na wynik postępowania, tj. 1) art. 7, 77 i 80 k.p.a. poprzez dowolną, a nie swobodną ocenę przez organ II instancji okoliczności istotnych dla sprawy, w szczególności uznanie, że wnioskowane informacje mają charakter informacji przetworzonych, a nie prostych, a w razie uznania, że są informacjami przetworzonymi - że skarżący nie wykazał interesu publicznego, pomimo iż składał w tym zakresie wyjaśnienia, 2) art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 16 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej poprzez utrzymanie przez organ II instancji w mocy decyzji organu I instancji, pomimo iż odmowa udostępnienia informacji publicznych nie znajduje uzasadnienia w przepisach prawa, w szczególności brak było podstaw do uznania, iż żądane informacje stanowią informację przetworzoną, 3) art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 16 ust. 2 pkt 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej poprzez utrzymanie przez organ II instancji w mocy decyzji organu I instancji, pomimo iż w treści decyzji organu I instancji nie wskazano informacji, których wskazanie jest obligatoryjne w razie wydania decyzji o odmowie udostępnienia danych, tj. imion, nazwisk i funkcji osób, które zajęły stanowisko w toku postępowania o udostępnienie informacji, 4) art. 13 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej poprzez jego niezastosowanie - w ocenie skarżącego w sytuacji domagania się udostępnienia informacji, których zgromadzenie wymaga większego nakładu czasu pracy organ zobowiązany powinien powiadomić o przedłużeniu terminu, a nie uznać taką informację za przetworzoną. W oparciu o powyższe zarzuty Wójt wniósł o: 1. zmianę zaskarżonej decyzji poprzez zobowiązanie Komendanta Miejskiego PSP w Suwałkach do załatwienia, w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, punktu 1 - 4 wniosku skarżącego Wójta Gminy F. z dnia 24 kwietnia 2025 r., 2. lub jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Komendantowi Państwowej Straży Pożarnej w Białymstoku; 3. rozpoznanie sprawy na rozprawie; 4. zasądzenie od organu Podlaskiego Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów ewentualnego zastępstwa prawnego. W uzasadnieniu skargi skarżący opisał szczegółowo dotychczasowy przebieg postępowania i wyjaśnił, że nie zgadza się z zaskarżoną decyzją w całości. W jego ocenie żądane informacje stanowią informację publiczną w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej. Zakres żądanych informacji mieści się wprost w art. 6 pkt 4 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Ponadto dokumenty wytworzone zostały przez organ publiczny, wymieniony w art. 4 ustawy o dostępie do informacji publicznej, a jego działalność jest finansowana ze środków publicznych. Żądane informacje dotyczą również budynków użyteczności publicznej stanowiących mienie publiczne finansowane ze środków publicznych. Nie są one również informacjami przetworzonymi, co wynika choćby z brzmienia art. 6 pkt 4 ustawy o dostępie do informacji publicznej - wnioskujący domagał się bowiem dokumentów wytworzonych przez organ publiczny -protokołów kontroli i stanowisk. We wskazanym zakresie mieści się również żądanie przesłania rejestru kontroli i informacji o budynkach odebranych poprzez "milczącą zgodę" - wiadomym jest, że takie rejestry są tworzone przez organy administracji publicznej. Dalej skarżący wyjaśnił, że organ jest w posiadaniu żądanych informacji i nie musi podejmować dodatkowych czynności, aby je przygotowywać. Organ nie musi podejmować żadnych dodatkowych czynności analitycznych, organizacyjnych i intelektualnych w oparciu o informacje proste, a argumentacja przeciwna jest niezasadna. Należy ponownie podkreślić, że żądane informacje są w posiadaniu podmiotu i nie wymagają podjęcia dodatkowych czynności poza wykonaniem skanu, co jest normalną czynnością przy udostępnianiu informacji publicznej. Nie ma też znaczenia, że ilość dokumentacji jest znaczna - wszakże skarżący mógł przecież złożyć odrębne wnioski obejmujące poszczególne miesiące po to, aby organ publiczny każdy z wniosków traktował z osobna, a zatem nie mógł powołać się na czasochłonność czynności, a nie taka jest istota udostępnienia informacji publicznej. Zatem żądane informacje nie stanowią informacji przetworzonych, w związku z czym brak było podstaw do żądania przez organ wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego. Organ tym samym błędnie zakwalifikował żądane informacje publiczne jako informację przetworzoną, czym naruszył art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Skarżący wyjaśnił też, że z ostrożności procesowej, w razie uznania przez Sąd, iż żądane informacje z pkt 4 wniosku z dnia 24 kwietnia 2025 r. stanowią informację przetworzoną, należy wskazać, iż skarżący uzasadnił słuszny interes publiczny w odwołaniu z dnia 20 maja 2025 r., a następnie odwołał się do uzasadnienia tegoż odwołania w piśmie z dnia 18 czerwca 2025 r. Organ natomiast pominął całkowicie tę argumentację, wskazując, że słuszny interes publiczny nie został wykazany przez skarżącego. Argumentację w zakresie interesu publicznego zawiera również odwołanie skarżącego z dnia 8 września 2025 r. Na koniec skarżący wskazał, że organ w razie uznania, że nie jest w stanie przygotować w terminie 14-dniowym żądanych dokumentów, może na podstawie art. 13 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej wydłużyć termin udostępnienia informacji, nie dłużej niż do 2 miesięcy od dnia złożenia wniosku. Organy I i II instancji nie rozważały natomiast możliwości zastosowania wskazanego przepisu. Tym samym organ naruszył art. 7, art. 77 i art. 80 k.p.a. w stopniu, który mógł mieć wpływ na wynik sprawy. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 1267), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Stosownie natomiast do art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 935; dalej: "p.p.s.a."), kontrola ta obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1–4a. W myśl art. 149 § 1 p.p.s.a., uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ w sprawach, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1–4 p.p.s.a., albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach wskazanych w art. 3 § 2 pkt 4a p.p.s.a., sąd: (-) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; (-) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; (-) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Zgodnie z art. 149 § 1a p.p.s.a., stwierdzając bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania, sąd jednocześnie orzeka, czy miały one miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Stosownie do art. 149 § 1b p.p.s.a., w przypadkach określonych w § 1 pkt 1 i 2, sąd może ponadto orzec o istnieniu albo nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności stanu faktycznego i prawnego. Na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a. sąd może również – z urzędu albo na wniosek strony – wymierzyć organowi grzywnę w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. bądź przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty wskazanej w tym przepisie. Zasady oraz tryb dostępu do informacji publicznej reguluje ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz.U. z 2022 r., poz. 902; dalej: "u.d.i.p."). Ustawa ta określa zarówno zakres prawa do informacji publicznej, jak i tryb jej udostępniania. Krąg podmiotów zobowiązanych do udostępniania informacji publicznej został określony w art. 4 u.d.i.p. Zgodnie z art. 4 ust. 1 u.d.i.p., obowiązek ten spoczywa na władzach publicznych oraz innych podmiotach wykonujących zadania publiczne, w szczególności na organach władzy publicznej, organach samorządów gospodarczych i zawodowych, podmiotach reprezentujących Skarb Państwa, państwowe osoby prawne oraz osoby prawne samorządu terytorialnego, a także innych podmiotach wykonujących zadania publiczne lub dysponujących majątkiem publicznym. Pojęcie informacji publicznej ma charakter szeroki i obejmuje wszelkie informacje o sprawach publicznych, także wówczas, gdy nie zostały one wytworzone przez podmiot publiczny, lecz odnoszą się do jego działalności. Zgodnie z art. 1 ust. 1 u.d.i.p., każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną. Uzupełnieniem tej regulacji jest art. 6 ust. 1 u.d.i.p., który w sposób otwarty – poprzez użycie zwrotu "w szczególności" – wskazuje przykładowe kategorie informacji podlegających udostępnieniu. W doktrynie oraz orzecznictwie, w nawiązaniu do konstytucyjnego prawa do informacji (art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP), przyjmuje się szeroką wykładnię pojęcia "informacja publiczna". Obejmuje ono zarówno informacje wytworzone przez organy władzy publicznej i osoby pełniące funkcje publiczne, jak również informacje odnoszące się do tych podmiotów, niezależnie od tego, kto jest ich autorem. Informacją publiczną jest zatem każda wiadomość wytworzona przez podmioty wykonujące władzę publiczną lub odnosząca się do wykonywania przez nie zadań publicznych oraz gospodarowania mieniem publicznym. W przypadku skierowania do podmiotu zobowiązanego wniosku o udostępnienie informacji publicznej możliwe są – w zależności od okoliczności faktycznych i prawnych – następujące sposoby jego rozpatrzenia: (-) udostępnienie żądanej informacji w formie czynności materialno-technicznej, jeżeli podmiot jest jej dysponentem i nie zachodzą ustawowe przesłanki odmowy; (-) poinformowanie wnioskodawcy, że żądana informacja nie ma charakteru informacji publicznej, że podmiot nie jest jej dysponentem (art. 4 ust. 3 u.d.i.p.) bądź że zastosowanie znajduje odmienny tryb udostępnienia (art. 1 ust. 2 u.d.i.p.); (-) wydanie decyzji administracyjnej o odmowie udostępnienia informacji publicznej albo o umorzeniu postępowania – stosownie do art. 16 u.d.i.p.; (-) odmowa udostępnienia informacji przetworzonej w razie niespełnienia przez wnioskodawcę przesłanki szczególnej istotności dla interesu publicznego (art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.). Rozpoznając skargę na bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej, sąd bada, czy zachowanie adresata wniosku odpowiada jednej z prawem przewidzianych form jego załatwienia. Podkreślenia też wymaga, że – co do zasady – podmiot zobowiązany powinien udostępnić informację publiczną bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.). Jeżeli udostępnienie informacji w tym terminie nie jest możliwe, podmiot obowiązany – zgodnie z art. 13 ust. 2 u.d.i.p. – powiadamia wnioskodawcę o przyczynach opóźnienia oraz wskazuje nowy termin udostępnienia informacji, nie dłuższy niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (por. m.in. wyrok NSA z dnia 21 lutego 2023 r., sygn. akt III OSK 7187/21). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, należy stwierdzić, że skarga jest niezasadna. Zdaniem Sądu niezasadne są wszystkie podniesione w niej zarzuty. Na samym początku wyjaśnić należy, że w ocenie Sądu Komendant Miejski jest podmiotem zobowiązanym do udostępniania informacji publicznych (art. 4 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p.), a żądane informacje są informacjami publicznymi (art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. c, d i e u.d.i.p.). Spór w sprawie dotyczy zaś kwestii, czy żądane informacje publiczne są informacjami prostymi czy przetworzonymi oraz czy skarżący wykazał, że uzyskanie tych informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Zdaniem Sądu żądane informacje są informacjami przetworzonymi. Jak wskazano w wyroku NSA z dnia 10 października 2025 r., sygn. akt III OSK 688/25, w pewnych przypadkach suma informacji prostych posiadanych przez adresata wniosku może przekształcić się w informację przetworzoną, jeżeli uwzględnienie wniosku wymaga ich zgromadzenia poprzez przegląd materiałów źródłowych, w których są zawarte, a ilość informacji prostych konieczna dla sporządzenia wykazu wskazanego we wniosku jest znaczna i angażuje po stronie wnioskodawcy środki i zasoby konieczne dla jego prawidłowego funkcjonowania. W sprawie niniejszej wniosek z dnia 24 kwietnia 2025 r. został tak skonstruowany, że o ile w punktach 1-2 zażądano udzielenia informacji prostych, to przez pryzmat pkt 4, który wprost stanowi, że informacji należy udzielić "w nawiązaniu do pkt 1 i 2..." , całość tak żądanej informacji należy ocenić jako informację przetworzoną. Aby bowiem udzielić skarżącemu, zgodnie z jego żądaniem, informacji z punktów – 1-4, należało dokonać opracowań, a zatem stworzyć informację nową, której organ nie posiadał na etapie zgłoszonego żądania. Sąd podziela zatem stanowisko organu I instancji, że żądane przez skarżącego dane mają charakter informacji przetworzonej, gdyż nie istnieją w gotowej postaci, lecz wymagają uprzedniego wyszukania, selekcji, analizy oraz zestawienia według kryteriów wskazanych we wniosku. Zakres żądania obejmuje ok. 1000 stron dokumentacji, w tym materiały archiwalne Komendy Miejskiej PSP w Suwałkach, a jego horyzont czasowy przekracza jeden rok, co implikuje konieczność przeprowadzenia wieloetapowych czynności analitycznych i opracowania nowego zbioru danych. Szacowany nakład pracy wynosi ok. 160 godzin. Ponadto nie bez znaczenia jest wykazywany przez Komendanta Miejskiego fakt, że realizacja wniosku wymagałaby zaangażowania funkcjonariuszy kilku komórek organizacyjnych, w tym osób posiadających uprawnienia do przeszukiwania i opracowywania dokumentacji archiwalnej. Tak znaczne obciążenie kadrowe prowadziłoby do istotnego zakłócenia bieżącej działalności jednostki i realizacji jej ustawowych zadań. Zgodzić się też należy z organem I instancji, że dokumentacja objęta wnioskiem zawiera dane osobowe oraz informacje chronione (w tym dane przedsiębiorców), co rodzi obowiązek ich pełnej anonimizacji. Z uwagi na brak specjalistycznego oprogramowania proces ten musiałby zostać przeprowadzony manualnie, co generuje dalszy znaczący nakład pracy, wydłużenie czasu realizacji oraz dodatkowe koszty po stronie organu. Uwzględniając zatem ograniczone zasoby kadrowe Sekcji kontrolno-rozpoznawczej oraz zakres jej ustawowych kompetencji, realizacja wniosku w żądanym kształcie mogłaby doprowadzić do poważnych opóźnień w wykonywaniu zadań publicznych, a nawet do dezorganizacji bieżącej działalności organu. W ocenie Sądu skarżący w żaden sposób nie podważył powyższego stanowiska organu I instancji co do konieczności poczynienia stosownych czynności i zakresu prac w celu realizacji wniosku. Natomiast analizując wniosek Wójta z dnia 24 kwietnia 2025 r. zauważyć należy, że w pkt 1 zażądał on skanu dokumentów za okres od 1 stycznia 2023 r. do 24 kwietnia 2025 r., w pkt 2 zażądał skanu protokołów za okres od 1 stycznia 2024 r. do 24 kwietnia 2025 r., w pkt 3 zażądał skanu stanowisk Komendanta za okres od 1 stycznia 2024 r. do 24 kwietnia 2025 r., a w pkt 4 zażądał , w nawiązaniu do pkt 1 i 2, informacji za okres od 1 stycznia 2024 r. do 24 kwietnia 2025 r. Tymczasem zarówno w odwołaniu z dnia 7 lipca 2025 r. jak i w skardze z dnia 20 października 2025 r. strona skarżąca powyższe okresy wskazała jako: pkt 1 – od 1 stycznia 2023 r. do 24 kwietnia 2025 r.; pkt 2 – od 1 stycznia 2023 r. do 24 kwietnia 2025 r.; pkt 3 – od 1 stycznia 2023 r. do 24 kwietnia 2025 r.; pkt 4 – od 1 stycznia 2024 r. do 24 kwietnia 2025 r. Występuje zatem całkowita niezgodność okresów, za które skarżący żąda informacji od organu I instancji. Fakt ten nie może zostać uznany za pomyłkę, gdyż pojawia się dwukrotnie: w odwołaniu oraz w skardze. W ocenie Sądu, może świadczyć to o tym, że skarżący skupiał się raczej na "dołożeniu" czynności organowi I instancji przy ewentualnej realizacji wniosku a nie na uzyskaniu konkretnych informacji. Tym samym okoliczność ta wpisuje się w narrację organu o szerokim zakresie żądanych informacji. Jak już wyżej wskazywano, na podstawie art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., wnioskodawca jest zobowiązany na żądanie organu wyjaśnić, w jakim zakresie uzyskanie przez niego informacji przetworzonej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Tymczasem z okoliczności sprawy wynika, że skarżący zadaniu temu nie sprostał i powyższej przesłanki nie wykazał. Będąc do tego wezwanym pismem z dnia 11 czerwca 2025 r., w odpowiedzi (pismo z dnia 18 czerwca 2025 r.) wyjaśnił, że w jego ocenie żądane informacje mają charakter informacji prostych a nie przetworzonych, a dodatkowo wskazał na pismo z dnia 20 maja 2025 r. (odwołanie od decyzji). Analizując więc pismo z dnia 20 maja 2025 r. stwierdzić należy, że brak tam nawet nawiązania do wykazywania szczególnie istotnego interesu publicznego. Tak samo należy też ocenić podniesione przez skarżącego argumenty w piśmie (odwołanie z dnia 7 lipca 2025 r. nazwane skargą), w którym Wójt szczególnie istotny interes publiczny dla swojego żądania upatruje w tym, że "obszar działania i podejmowania czynności wójta wykracza poza obszar działania Gminy F. Wójt Gminy F. bierze bowiem udział w spotkaniach i uroczystościach organizowanych w budynkach użyteczności publicznej na terenie powiatu suwalskiego, w związku z tym z uwagi na m.in. obawę o swoje bezpieczeństwo wnioskuje o udzielenie żądanych informacji publicznych". W kontekście powyższego stanowiska Wójta wyjaśnić należy, że jak trafnie wskazano w wyroku WSA w Olsztynie z dnia 17 września 2017 r., sygn. akt II SA/Ol 530/17, w orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalił się już pogląd, że organ administracji publicznej (a Wójt jest takim organem) nie jest uprawniony do żądania udostępnienia mu informacji publicznej w oparciu o przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Ustawa ta służy bowiem realizacji konstytucyjnego prawa obywateli do uzyskania informacji o działaniach władzy i sprawach publicznych, a nie przekazywaniu informacji między organami władzy publicznej, czy też między organami władzy publicznej, a podmiotami, które dysponują majątkiem publicznym. Tym bardziej, w ocenie niniejszego składu Sądu, powoływanie się przez Wójta na potrzebę zapewnienia własnego bezpieczeństwa podczas spotkań odbywających się w budynkach użyteczności publicznej, w związku z wykonywaniem funkcji Wójta Gminy F., nie może zostać uznane za wykazanie istnienia szczególnie istotnego interesu publicznego uzasadniającego żądanie udostępnienia informacji publicznej. Reasumując, zdaniem Sądu, podniesione w skardze zarzuty okazały się niezasadne, gdyż postępowanie przed organami zostało przeprowadzone w sposób wyczerpujący i należyty, zaś zgromadzony w sprawie materiał oceniono właściwie. Zostały także prawidłowo zinterpretowane, mające zastosowanie w sprawie, przepisy. Sąd nie doszukał się też innych naruszeń przepisów prawa materialnego, czy procesowego, które skutkowałyby koniecznością uchylenia zaskarżonych decyzji. Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 151 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.