II SA/Bk 184/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Roleder (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. C. i K. C. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi K. C. i K. C. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki w decyzji ustalającej jednorazową opłatę z tytułu wzrostu wartości nieruchomości p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. , K. C. i K. C. złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki w decyzji Wójta Gminy J. z dnia [...] grudnia 2014 r. ustalającej jednorazową opłatę z tytułu wzrostu wartości nieruchomości. W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, cytowanej dalej: p.p.s.a. (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) sąd może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Pod pojęciem wyrządzenia znacznej szkody należy rozumieć taką szkodę majątkową lub niemajątkową, której nie będzie można wynagrodzić przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub nie będzie można jej wyegzekwować ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04). Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie skutki prawne lub faktyczne, które raz zaistniałe spowodują istotną bądź trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Sąd, aby, móc wstrzymać wykonanie danego aktu administracyjnego, musi w pierwszej kolejności ocenić, czy zaskarżony akt podlega wykonaniu. Nie każdy, bowiem akt administracyjny kwalifikuje się do wykonania i, w związku z tym, nie każdy wymaga wykonania. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonych aktów administracyjnych dotyczy tych spośród nich, które takiemu wykonaniu podlegają, a zatem korzystają z przymiotu wykonalności. Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony. Natomiast zasadą jest, że z przymiotu wykonalności nie korzystają wszelkie akty administracyjne odmowne (por. Tadeusz Woś, Postępowanie sądowo-administracyjne, Wyd. Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2004 r., s.217). Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest postanowienie w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki w decyzji Wójta Gminy J. ustalającej jednorazową opłatę z tytułu wzrostu wartości nieruchomości. W ocenie Sądu postanowienie to nie posiada przymiotu wykonalności, gdyż nie nakłada na stronę skarżącą żadnych obowiązków. W związku z powyższym nie nadaje się ono do wykonania, ani też nie wymaga wykonania w postępowaniu egzekucyjnym. Tym samym nie można orzec o wstrzymaniu jego wykonania. Na marginesie warto zwrócić uwagę, iż wniosek skarżących nie mógłby zostać uwzględniony również z uwagi na brak jego uzasadnienia, gdyż jak wynika z treści powołanego art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może wstrzymać wykonanie aktu lub decyzji jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W orzecznictwie ugruntowało się stanowisko, iż strona żądając wstrzymania wykonania aktu lub czynności powinna w jego uzasadnieniu wskazywać na konkretne zdarzenia świadczące o tym, iż w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 61 § 3 i 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.