II SA/Bk 1840/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Trykoszko (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 23 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białymstoku z dnia 9 września 2025 r. nr 406.292/E-1/22/2025 w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego p o s t a n a w i a odrzucić skargę. , W. K. (dalej: "skarżący") wniósł do sądu administracyjnego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białymstoku z dnia 9 września 2025 r., znak 406.292/E-1/22/2025, utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy O. z 25 lipca 2025 r., nr 5223.19.2025, w przedmiocie uchylenia decyzji SKO z 22 marca 2022 r., przyznającej skarżącemu prawo do świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu sprawowania opieki nad osoba niepełnosprawną, zmienionej decyzjami Wójta Gminy O. z 2 stycznia 2023 r., z 4 stycznia 2024 r. oraz z 2 stycznia 2025 r. W wykonaniu wezwania Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 21 listopada 2025 r. wezwano skarżącego do usunięcia braku formalnego skargi, w terminie 7 dni, przez podanie nr PESEL strony wnoszącej skargę, pod rygorem odrzucenia skargi, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej: "p.p.s.a."). Wezwanie doręczono stronie skarżącej dnia 29 grudnia 2025 r. (zob. zwrotne potwierdzenie odbioru, k. 19 akt sądowych), jednakże powyższy brak formalny nie został uzupełniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje: Skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., wedle którego sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Stosownie zaś do art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a. pismo strony będące pierwszym pismem w sprawie, (którym to pismem jest skarga), powinno zawierać nr PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Jeżeli skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi (vide: art. 49 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Sąd zauważa przy tym, że problematyka braku formalnego w postaci braku wskazania w skardze numeru PESEL, była przedmiotem uchwały składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 lipca 2023 r. sygn. II GPS 3/22, w której stwierdzono, że niezachowanie wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL - określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a., jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., bez względu na to, czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd. W uzasadnieniu przedmiotowej uchwały NSA wskazał, że ustawodawca nie przewidział żadnych wyjątków od obowiązku strony określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a. W szczególności nie zastrzegł, że podanie numeru PESEL w pierwszym piśmie jest wymagane, tylko wówczas, gdy tego numeru nie można ustalić na podstawie akt administracyjnych. W związku z tym nie jest akceptowalne stanowisko, że obowiązek wskazania numeru PESEL aktualizuje się dopiero wtedy, gdy w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd, numer ten nie został utrwalony. Nie można również oczekiwać, że sąd będzie podejmował czynności należące do strony postępowania. Poszukiwanie przez sąd numeru PESEL strony w aktach administracyjnych nie ma normatywnej podstawy i nie jest obowiązkiem sądu. Jego podanie należy do strony inicjującej postępowanie sądowoadministracyjne. Normatywnie określony wymóg formalny pierwszego pisma w sprawie - wskazanie numeru PESEL, nie jest ani trudny do spełnienia, ani skomplikowany. Strona może z łatwością dochować tego warunku. Posługiwanie się numerem PESEL jest powszechnie stosowane w wielu dziedzinach życia (np. przy korzystaniu ze świadczeń opieki zdrowotnej, czy wykonywaniu zobowiązań podatkowych). Nie ma zatem żadnych powodów by w przypadku pisma wnoszonego do sądu przyjmować, że spełnienie wymogu wskazania numeru PESEL jest dla strony nadmiernym obciążeniem. Jeżeli natomiast strona nie skorzysta z możliwości uzupełnienia braku formalnego skargi, to z jej zaniechania nie można wyprowadzać wniosku o naruszeniu prawa strony do sądu. Konstytucyjna zasada równości wobec prawa nie zwalnia wnoszących skargę od respektowania reguł procesowych ujętych w przepisach powszechnie obowiązujących, które odnoszą się do wszystkich skarżących. Dlatego też skarżący został wezwany do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych skargi poprzez podanie swoje numeru PESEL. Wezwanie zostało skierowane na adres wskazany w skardze i doręczone 29 grudnia 2025 r., wobec czego 7-dniowy termin upłynął bezskutecznie z dniem 5 stycznia 2026 r. W terminie tym skarżący nie usunął wskazanego braku formalnego skargi. Okoliczność ta uzasadnia odrzucenie skargi na zasadzie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji postanowienia.