II SA/Bk 185/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 6 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. G. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Skarżący J. G. złożył skargę na decyzję Wojewody P. utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia [...] października 2016 r. nr [...], zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą W. i A. W. – wspólnikom spółki cywilnej Hurtownia G. z siedzibą w B., pozwolenia na budowę budynku handlowo – usługowego wraz z zagospodarowaniem terenu oraz pozwolenia na rozbiórkę: fragmentu nieczynnej sieci elektroenergetycznej SN i fragmentu nieczynnej sieci gazowej, na działce o nr ew. gr. [...] przy ul. P. w B.. W skardze skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Podano, że wniosek uzasadniony jest tym, że gdyby inwestorzy wznieśli obiekt budowlany zgodnie z postanowieniami decyzji, prawa skarżącego jako właściciela nieruchomości sąsiedniej zostałyby nieuchronnie naruszone i powstałby w związku z powyższym stan niezgodny z prawem (zacienienie nieruchomości skarżącego). Celem uniknięcia tych skutków, uzasadnione jest powstrzymanie się z realizacją budowy do czasu wydania orzeczenia przez sąd. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Zgodnie z dyspozycją art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 – dalej jako P.p.s.a.), sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać w całości lub w części wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z powyższego wynika, że wprowadzona w § 3 cyt. Przepisu, ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady przewidzianej w § 1 tego artykułu. Zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania może mieć bowiem miejsce tylko w sytuacjach ściśle określonych w tym przepisie. Wskazać przy tym trzeba, że w myśl art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd orzeka o wstrzymaniu wykonania na wniosek skarżącego, a wobec tego to skarżący zobowiązany jest - poprzez odniesienie się do konkretnych zdarzeń - wykazać, że wykonanie aktu lub czynności przed rozpoznaniem skargi może spowodować dla niego skutki, o których mowa powyżej. Tak więc uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej. Sąd zauważa, że katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania rozstrzygnięcia jest zamknięty. Oznacza to, że sąd nie bada zasadności samej skargi na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności. Kontroli zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, a więc prawidłowości zastosowania przez organ przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni, sąd dokona dopiero po przeprowadzeniu rozprawy. Wskazać należy, że sam fakt wydania pozwolenia na budowę nie może stanowić przesłanki uzasadniającej wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Ze swej natury decyzje dotyczące pozwolenia na budowę zmieniają stan rzeczy i mogą spowodować powstanie trudnych do odwrócenia skutków, jednakże skutki te należy szczegółowo uzasadnić oraz wykazać wystąpienie ich w stosunku do składającego dany wniosek. Nawet w przypadku wyroku uchylającego decyzję o pozwoleniu na budowę, w sytuacji gdy inwestycja jest zaawansowana lub ukończona, organ nadzoru budowlanego uprawniony będzie do wydawania szeregu nakazów mających na celu doprowadzenie zrealizowanych robót budowlanych do stanu zgodności z prawem, a wówczas to inwestora, a nie skarżącego obciążać będą dodatkowe koszty przy ewentualnym rozebraniu przedmiotowej inwestycji. Z powyższych względów, na podstawie art. 61 § 3 oraz § 5 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.