II SA/Bk 187/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Danuta Tryniszewska-Bytys, Sędziowie sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska,, sędzia WSA Paweł Janusz Lewkowicz (spr.), Protokolant starszy sekretarz sądowy Marta Marczuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 10 czerwca 2014 r. sprawy ze skargi Dyrektora Powiatowego Zarządu Dróg w B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] grudnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie ustalenia warunków zabudowy oddala skargę Dyrektor Powiatowego Zarządu Dróg w B. dnia [...] stycznia 2014 r. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] grudnia 2013 r., nr [...], utrzymujące w mocy postanowienie Wójta Gminy T.K. z dnia [...] sierpnia 2013 r., nr [...], odmawiające wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną o ustaleniu warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego, wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną, na działce nr [...] położonej w obrębie geodezyjnym Z. w gminie T.K. W uzasadnieniu skargi Dyrektor wskazał, że powodem wniosku o wznowienie postępowania była inna treść decyzji ustalającej warunki zabudowy z wcześniej wydawaną opinią w tej sprawie. Zdaniem Dyrektora decyzja ta pomija fakt istnienia elementów drogi publicznej na działce nr [...] i nie zawiera zamieszczonych we wcześniej uzgodnionym projekcie istotnych elementów. W odpowiedzi na skargę SKO w B. wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga jako nieuzasadniona, podlega oddaleniu. Sąd administracyjny został wyposażony w funkcje kontrolne działalności administracji publicznej, co oznacza, że w przypadku zaskarżenia decyzji, Sąd bada jej zgodność z przepisami prawa (art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm. oraz art. 3 i art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Podstawowym celem i efektem kontroli sądowej jest więc eliminowanie z obrotu aktów i czynności organów administracji publicznych niezgodnych z prawem i przywrócenie stanu zgodnego z prawem poprzez wydanie orzeczenia odpowiedniej treści. Dokonując kontroli działalności organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, sąd rozpoznając sprawę bada, czy organy do ustalonego stanu faktycznego zastosowały właściwą normę prawa materialnego oraz czy nie uchybiły przepisom prawa regulującym zasady postępowania, a jeśli dopuściły się takich uchybień, to czy te uchybienia mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Uchylenie zaskarżonej decyzji następuje bowiem – m.in. wówczas, gdy sąd stwierdzi, że w sprawie doszło do naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy bądź gdy dopuszczono się naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W sprawie będącej przedmiotem niniejszego postępowania sytuacja taka niewątpliwie nie zachodzi. Rację należy przyznać organom w zawartych uzasadnieniach obu postanowień, w tym postanowienia zaskarżonego, że upłynął już termin do złożenia przez Dyrektora wniosku o wznowienie postępowania. Zgodnie z brzmieniem art. 148 § 1 kpa, podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu, który wydał decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Termin ten biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji (art. 148 § 2 kpa). Nie ulega wątpliwości, co wynika z akt administracyjnych sprawy oraz z uzasadnień postanowień i także z odpowiedzi na skargę, że decyzja ostateczna z [...] września 2011 r. , będąca podstawą wniosku o wznowienie postępowania, została doręczona 3 października 2011 r., co oznacza, że miesięczny termin do wznowienia postępowania zaczął biec w istocie od tego właśnie dnia. Wniosek o wznowienie postępowania złożony został dopiero 3 czerwca 2013 r. Nadmienić należy, że Dyrektorowi jako stronie przysługiwało także prawo odwołania się od powołanej decyzji, jednak z tego prawa nie skorzystał. W tym stanie rzeczy, wobec przekroczenia miesięcznego terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.