II SA/Bk 190/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Trykoszko (spr.), po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 kwietnia 2005 r. sprawy ze skargi K.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] lutego 2005 r. Nr [...] w przedmiocie przyznania zasiłku okresowego za okres od stycznia do kwietnia 2005 r. i odmowy przyznania pozostałych świadczeń z pomocy społecznej p o s t a n a w i a I. odrzucić skargę, II. odmówić skarżącemu zwrotu kosztów postępowania sądowego Zarządzeniem z dnia [...] marca 2005 r., doręczonym skarżącemu [...] kwietnia 2005 r., skarżący został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie w terminie 7 dni – pod rygorem odrzucenia skargi. W zakreślonym przez Sąd terminie skarżący skargi nie podpisał. Powyższe uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu i czyni koniecznym jej odrzucenie stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Wniosek skarżącego z [...] kwietnia 2005 r. dotyczący zwrotu kosztów stawiennictwa w sądzie dla podpisania skargi (nota bene skarżący mimo stawiennictwa w sądzie i udostępnienia mu akt sprawy, skargi nie podpisał) nie mógł być uwzględniony. Koszty przejazdu strony do sądu mieszczą się wprawdzie w pojęciu niezbędnych kosztów postępowania sądowego, ale przepisy ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) pozwalają na orzeczenie o zwrocie poniesionych przez stronę skarżącą kosztów postępowania jedynie w przypadku uwzględnienia skargi (vide: zasada odpowiedzialności za wynik postępowania z art. 200 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi). Przewidziany art. 232 w/w ustawy przypadek zwrotu z urzędu przy odrzuceniu skargi kosztów poniesionych przez stronę, dotyczy jedynie wpisu sądowego od skargi tj. elementu kosztów sądowych. Przepis ten w sprawie niniejszej - z racji ustawowego zwolnienia skarg w sprawach z zakresu pomocy społecznej z kosztów sądowych – nie mógł mieć zastosowania. Stąd orzeczono jak w sentencji.