II SA/Bk 191/14
PostanowienieWSA w Białymstoku2014-06-18
Skład orzekający: Barbara Romanczuk
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy sytuacja materialna wnioskodawcy, polegająca na uzyskiwaniu niskich dochodów ze świadczeń pomocy społecznej i posiadaniu jedynie części domu oraz nieruchomości rolnej, uzasadnia przyznanie mu prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata?Ratio decidendi
Sytuacja materialna wnioskodawcy, charakteryzująca się niskimi dochodami ze świadczeń pomocy społecznej (około 650 zł miesięcznie) oraz posiadaniem jedynie części domu i nieruchomości rolnej, bez innych oszczędności czy wartościowych przedmiotów, uzasadnia przyznanie mu prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Wnioskodawca nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny.Stan faktyczny
K. M. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. dotyczącą zasiłku okresowego. Wnioskodawca podał, że prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, nie posiada dochodów poza zasiłkami z pomocy społecznej (łącznie ok. 650 zł miesięcznie), posiada 1/3 domu i łąki, a także nie posiada oszczędności ani przedmiotów wartościowych.Rozstrzygnięcie
Przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku Wydziału II: Barbara Romanczuk, po rozpoznaniu w dniu 18 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata sprawy ze skargi K. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] grudnia 2013 r. Nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego p o s t a n a w i a przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata.
K. M. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata podając, iż prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Skarżący nie posiada żadnych dochodów i korzysta z pomocy społecznej tzn. aktualnie otrzymuje zasiłek stały w kwocie 350 zł oraz zasiłek celowy w kwocie 300 zł. Wnioskodawca posiada 1/3 domu o powierzchni [...] m2 oraz [...] ha. Poza tym nie posiada żadnych zgromadzonych oszczędności oraz przedmiotów wartościowych (k. 31-32).
Zgodnie z art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r.,
poz. 270 ze zm.) – prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Warunkiem przyznania przedmiotowego uprawnienia stronie, jest wykazanie przez nią, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na wnioskodawcy spoczywa zatem ciężar dowodu, w szczególności obowiązek wykazania braku możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania.
Instytucja zwolnienia od kosztów sądowych stanowi w istocie pomoc państwa dla osób, które z uwagi na ich trudną sytuację materialną nie mogą uiścić kosztów postępowania bez wywołania uszczerbku koniecznego utrzymania siebie i rodziny.
Biorąc pod uwagę powyższe, sytuacja materialna skarżącego uzasadnia tezę, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania sądowoadministracyjnego.
Należy bowiem stwierdzić, iż ze złożonego oświadczenia wynika, że sytuacja materialna K. M. uzasadnia przyznanie mu prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Wnioskodawca uzyskuje jedynie dochód z różnego rodzaju świadczeń z pomocy społecznej w łącznej wysokości około 650 zł (k. 32). Wnioskodawca poza 1/3 niewielkiego domu oraz nieruchomości rolnej, nie posiada żadnego innego majątku, zgromadzonych oszczędności oraz przedmiotów wartościowych. Niewielki comiesięczny dochód wystarcza jedynie na zaspokojenie niezbędnych potrzeb bytowych.
Przedstawione okoliczności, a w szczególności wysokość miesięcznego dochodu skarżącego, a także brak zgromadzonych oszczędności pozwalają na stwierdzenie, iż skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania w niniejszej sprawie, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Dlatego też, mając na uwadze powyższe na podstawie art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło