II SA/Bk 191/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk, Sędziowie sędzia WSA Marek Leszczyński,, sędzia WSA Mirosław Wincenciak (spr.), Protokolant starszy sekretarz sądowy Marta Marczuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 20 czerwca 2017 r. sprawy ze skargi L. K. na postanowienie P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] stycznia 2017 r., nr [...] w przedmiocie opłaty legalizacyjnej oddala skargę Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] stycznia 2017 r., nr [...] P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] października 2016 r., nr [...], w którym organ ustalił U. i J. S. opłatę legalizacyjną w wysokości 25.000 zł za wykonaną samowolną budowę budynku gospodarczego o pow. zabudowy wynoszącej 150,56 m2, usytuowanego na działce nr geod. [...] w miejscowości C., ul. [...]. U podstaw podjętego rozstrzygnięcia legły następujące ustalenia faktyczne. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. (zwany dalej: "PINB w B."), po otrzymaniu pisemnej interwencji z dnia [...] kwietnia 2015 r. L. K. (zwanego dalej: "Skarżącym"), wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie ww. budynku gospodarczego, o pow. zabudowy wynoszącej 150,56 m2 na działce nr geod. [...] w miejscowości C., ul. [...]. Z protokołu oględzin przeprowadzonych przez pracowników organu I instancji z dnia [...] maja 2016 r. wynika wykonywanie z betonu komórkowego na działce nr geod. [...] budynku gospodarczego usytuowanego jako "plomba" pomiędzy dwoma budynkami gospodarczymi. Organ ustalił, że na dzień [...] maja 2016 r. wykonane były ściany parteru, strop żelbetowy oraz ściany zewnętrzne piętra. Wymiary obiektu wynoszą 10,25 x 14,75 m. Z parteru na piętro prowadzą żelbetowe schody. Podczas oględzin J. S. (ojciec Pani U. i J. S.) oświadczył, że został wprowadzony przez swego architekta w błąd, bowiem ten obiecał, iż wykona kompletną dokumentację projektową. Ponadto brygada wykonująca obiekt była z polecenie architekta, który oświadczył mu, że wszystkie formalności są załatwione i można budynek realizować. Nadmienił również, że w dobrej wierze - nieświadomy konsekwencji w kwietniu 2015 r. rozpoczął samowolnie budowę przedmiotowego budynku. W związku z powyższym PINB w B. postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2015 r., nr [...] wydanym na podstawie art. 48 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane wstrzymał prowadzenie wszelkich robót budowlanych związanych z przedmiotowym obiektem oraz nałożył na U. i J. S. obowiązek przedłożenia: l) w terminie do [...] grudnia 2015 r. następujących dokumentów: - zaświadczenia Burmistrza Gminy C. o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego, -oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, II. po spełnieniu wymagań z punktu l, do dnia [...] czerwca 2016 r. -4 egzemplarzy projektu budowlanego budynku gospodarczego o wymiarach 10,54 (10,28) x 15,04 (14,04), o pow. zabudowy 150,56 m2, wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi. Projekt winien być sporządzony przez osobę posiadającą odpowiednie uprawnienia budowlane wraz z zaświadczeniem aktualnym na dzień opracowania projektów potwierdzającym wpis na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego. Ponadto organ I instancji pouczył inwestora, że niewywiązanie się z ww. obowiązków w zakreślonym terminie spowoduje wydanie nakazu rozbiórki. Organ I instancji podniósł, że z dokumentów przez niego zgromadzonych wynika, że U. i J. S. wystąpili do Starostwa Powiatowego w B w dniu [...] marca 2015 r. z wnioskiem o wydanie pozwolenia na budowę przedmiotowego budynku. Decyzję o pozwoleniu na budowę Starostwo Powiatowe wydało w dniu [...] marca 2015 r., nr [...] zaś stała się ona ostateczna dopiero w dniu [...] maja 2015 r., czyli na dwa dni przed przeprowadzonymi oględzinami. Z uwagi na powyższe PINB w B. uznał, że budowę obiektu inwestorzy rozpoczęli jeszcze przed wydaniem ostatecznej decyzji pozwalającej na jego realizację, a zatem budowa była prowadzona z naruszeniem art. 28 ust. 1 ustawy Prawo budowlane z 1994 r. W dniu [...] czerwca 2016 r. inwestorzy przedłożyli w organie l instancji- 4 egzemplarze projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczegółowymi, jednakże projekt ten zawierał braki uniemożliwiające jego zatwierdzenie. W dniu [...] sierpnia 2016 r. ww. złożyli wniosek o przedłużenie terminu do przedłożenia wymaganej dokumentacji projektowej do dnia [...] listopada 2016 r., albowiem architekt, który sporządził pierwotną dokumentację odmawiał wszelkiego kontaktu i wykonania dokumentacji zgodnie ze sztuką budowlaną. PINB w B. uwzględnił wniosek inwestora, zaś poprawiona dokumentacja została przedłożona w organie l instancji w dniu [...] października 2016 r. Organ powiatowy sprawdził przedłożoną dokumentację pod kątem zgodności projektu zagospodarowania działki z przepisami o planowaniu przestrzennym, kompletności projektu oraz wykonania projektu przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia i postanowieniem z dnia [...] października 2016 r., nr [...] ustalił opłatę legalizacyjną wysokości 25.000 zł oraz zobowiązał U. i J. S. do jej uiszczenia. Po rozpatrzeniu zażalenia P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. ( zwany dalej: PWINB w B.") utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu postanowienia organ odwoławczy w pierwszej kolejności podniósł, że po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego i uzyskaniu w dniu [...] grudnia 2016 r. pisemnego oraz ustnego stanowiska Skarżącego odnośnie obiegu korespondencji oraz kłopotów z doręczeniem skarżonego postanowienia organu l instancji z dnia [...] października 2016 r. uznał, iż skuteczne doręczenie stronie przedmiotowego pisma nastąpiło dopiero w siedzibie organu l instancji w dniu 21 listopada 2016 r. PWINB w B. stwierdził, że wbrew twierdzeniom Skarżącego, opłata legalizacyjna została ustalona w sposób prawidłowy, obiekt kwalifikuje się do legalizacji, nie narusza ustaleń prawa miejscowego, ani warunków technicznych. Ponadto organ odwoławczy wskazał, że w związku z podnoszonym przez Skarżącego zarzutem braku zgodności przedmiotowej budowy z obowiązującym miejscowym planem, w odpowiedzi na jego zapytanie, Urząd Miejski w C. pismem z dnia [...] stycznia 2017 r. potwierdził, że działka nr [...] położona w obrębie miasta C. jest przeznaczona pod obszary przemieszanej zabudowy zagrodowej istniejącej i projektowanej jednorodzinnej. W związku z powyższym zapisem, w przypadku realizacji na danej działce zabudowy zagrodowej istniejącej, można realizować budynki gospodarcze związane z prowadzona działalnością, rolniczą. W oparciu o powyższe organ uznał, że warunek zgodności przedmiotowego budynku gospodarczego- powstałego jako "plomba" pomiędzy dwoma istniejącymi budynkami gospodarczymi- a więc siłą rzeczy stanowiącego uzupełnienie istniejącej zabudowy, został spełniony. PWINB w B. podniósł również, że zgodność z przepisami uchwały Rady Miejskiej w C. z dnia [...] września 2014 r. w sprawie uchwalenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy C. w granicach administracyjnych obejmujących wyodrębnione obszary funkcjonalne, w części określającej ustalenia dotyczące infrastruktury technicznej z wymaganiami ochrony środowiska, przepisami, w tym techniczno- budowlanymi, a także kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz posiadanie przez osoby wykonujące projekt budowlany wymaganych uprawnień- sprawdził Starosta Powiatu B. (i nie dopatrzył się niezgodności) przed wydaniem decyzji z dnia [...] kwietnia 2015 r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę U. S. i J. S. Poza tym, w ocenie organu odwoławczego krzywdzące jest uznanie, że inwestorzy wybudowali przedmiotowy obiekt kompletnie ignorując przepisy prawa budowlanego, czyli dokonali rażącej samowoli budowlanej. Organ podniósł, że ww. wystąpili do Starostwa Powiatowego w B. w dniu [...] marca 2015 r. z wnioskiem o wydanie pozwolenia na budowę przedmiotowego budynku. Decyzję o pozwoleniu na budowę Starostwo Powiatowe wydało w dniu [...] kwietnia 2015 r., stała się ona ostateczna dopiero w dniu [...] maja 2015 r., czyli na dwa dni przed przeprowadzonymi oględzinami. Z uwagi na powyższe organ I instancji uznał, że budowę obiektu inwestorzy rozpoczęli jeszcze przed wydaniem stosownej decyzji pozwalającej na jego realizację, a zatem budowa była prowadzona z naruszeniem art. 28 ust. 1 ustawy Prawo budowlane z 1994 r. Ponadto termin na przedłożenie określonej dokumentacji mógł zostać -w uzasadnionych okolicznościach, na wniosek strony- przedłużony przez organ l instancji, gdyż nie jest to termin zawity. Wskazał, że finalnie inwestorzy wywiązali się z nałożonych na nich obowiązków- zarówno przedłożenia żądanej dokumentacji, jak również uiszczenia opłaty legalizacyjnej. Nie godząc się z powyższym rozstrzygnięciem Skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, wnosząc jednocześnie o stwierdzenie nieważności zaskarżonego postanowienia od dnia jego wydania w całości oraz o nakazanie rozbiórki przedmiotowej samowoli budowlanej. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił: 1) naruszenie przepisów prawa procesowego, tj. art. 7, art. 77 § 1, art. 80, art. 10 § 1, art. 10 § 3 i art. 81 k.p.a., poprzez niezapewnienie stronom czynnego udziału na każdym etapie postępowania. Według oceny Skarżącego z winy organu PINB w B., nie brał on udziału w postępowaniu uzgadniającym pomiędzy PINB w B. a pełnomocnikiem inwestora, jak również z winy PWINB w postępowaniu uzgadniającym pomiędzy PWINB a Urzędem Miejskim w C. o zgodności wstrzymanej przez organ I instancji postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2015 r. ewidentnej samowoli budowlanej budynku gospodarczego w zabudowie zagrodowej z uchwałą nr [...] Rady Miejskiej w C. z dnia [...] grudnia 2001 r. uchwalającą miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego gminy C. w granicach administracyjnych obejmujących wyodrębnione obszary funkcjonalne. 2) naruszenie przepisów prawa procesowego, tj. art. 7, art. 77 § 1, art. 80, art. 106 k.p.a., poprzez niezawiadomienie stron o zwróceniu się w dniu [...] grudnia 2016 r. przez PWINB do Urzędu Miejskiego w C.z zapytaniem, czy w związku z faktem, iż kluczowym zarzutem zażalenia Skarżącego jest brak zgodności inwestycji z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, organ zwraca się z uprzejmą prośbą o zajęcie jednoznacznego stanowiska, czy budowa budynku gospodarczego na przedmiotowej działce, w zabudowie zagrodowej, stanowiąca uzupełnienie istniejącej zabudowy jest zgodna z przepisami miejscowymi. 3) naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 7, art. 77 § 1, art. 80 oraz art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 11 kwietnia 2003 r. o kształtowaniu ustroju rolnego, polegające na braku w aktach sprawy dokumentów, które powinien był zgromadzić PINB w B. celem przeprowadzenia dowodu na podstawie znajomości miejsca zamieszkania U. S. i J. S.; czy inwestorzy posiadają kwalifikacje rolnicze, jeżeli tak to jakie; czy inwestorzy przez ostatnie 5 lat zamieszkują w gminie C.; czy inwestorzy przez ostatnie 5 lat prowadza osobiście gospodarstwo rolne na przedmiotowej działce celem ustalenia zgodności wstrzymanej przez organ I instancji postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2015 r. ewidentnej samowoli budowlanej budynku gospodarczego w zabudowie zagrodowej z cyt. uchwałą nr [...] Rady Miejskiej w C. z dnia [...] grudnia 2001 r. 4) naruszenie przepisów prawa procesowego i materialnego, tj. art. 7, art. 77 § 1, art. 80 oraz art. 49 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, gdyż inwestorzy pomimo, że na podstawie postanowienia PINB w B. z dnia [...] sierpnia 2015 r. mieli przedłożyć oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, do dnia [...] grudnia 2015 r. nie przedłożyli kompletnych oświadczeń. Zdaniem Skarżącego nieprawidłowe jest oświadczenie (nieprawidłowo wypełniony formularz) U. S. oraz J. S. na druku PR-3, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. 5) naruszenie przepisów prawa procesowego i materialnego, tj. art. 7, art. 77 § 1, art. 80 oraz art. 49 ust. 3 ustawy Prawo budowlane z dnia 7 lipca 1994 r. Skarżący podniósł, że do chwili obecnej inwestorzy nie przedłożyli kompletnego projektu budowlanego, który mieli przedłożyć do dnia [...] czerwca 2016 r. 6) naruszenie przepisów prawa procesowego i materialnego, tj. art. 7, art. 77 § 1, art. 80 oraz art. 49 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane z 1994 r., polegające na niedostatecznym zebraniu dowodów, nieprzeprowadzeniu postępowań dowodowych, niedokonaniu oceny na podstawie całokształtu materiału, niezapoznaniu się z projektem i wreszcie finalnie odebraniu od inwestorów niekompletnego projektu w dniu [...] października 2016 r. przez PINB w B. i pokontrolne potwierdzenie tego przez PWINB w odpowiedzi na zażalenie strony. 7) naruszenie przepisów prawa procesowego, tj. art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a., poprzez brak wskazania wiarygodnej podstawy faktycznej i wydania obu postanowień na niekompletnej podstawie prawnej, braku wyjaśnienia w sposób jasny i zrozumiały przesłanek jakimi kierowały się organy przy wydawaniu rozstrzygnięć, szczątkowe bez powołania się na wiarygodne dowody uzasadnienie postanowień organów pierwszej oraz drugiej instancji, nieprzeprowadzenie postępowań dowodowych, brak wszystkich dowodów oraz brak w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia wszechstronnego rozważenie przez PWINB wszystkich przepisów i okoliczności związanych z przedmiotowa sprawą, brak oceny organu pierwszej instancji i organu drugiej instancji na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. Skarżący podniósł, że organ odwoławczy w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia nie wskazał: (-) uchwały Rady Miejskiej w C. uchwalającej obowiązujący miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego gminy C., (-) ogólnych i szczegółowych ustaleń obowiązujących na przedmiotowej działce na podstawie tekstu planu, (-) oznaczeń widniejących na ww. działce na Rysunku planu i ich opisu w legendzie, (-) ustaleń ustawy z dnia 11 kwietnia 2003 r. o kształtowaniu ustroju rolnego, kodeksu cywilnego, aktu notarialnego- Rep. [...]. 8) naruszenie przepisów prawa procesowego, tj. art. 7 i 8 k.p.a., poprzez nierozpoznanie sprawy przez organ I instancji i II instancji w sposób wszechstronny i wyczerpujący. 9) naruszenie przepisów prawa procesowego, tj. art. 138 § 1 pkt 1 oraz art. 107 § 3 k.p.a., poprzez utrzymanie w mocy postanowienia organu I instancji, pomimo naruszenia przepisów mających wpływ na wynik sprawy. Skarżący podniósł, że organ nie wskazał kompletnej podstawy prawnej z przytoczeniem przepisów prawa. W uzasadnieniu skargi Skarżący opisał stan faktyczny sprawy oraz rozwinął podniesione w niej zarzuty. Wskazał, że na rysunku ww. planu zagospodarowania przestrzennego gminy C. działka nr geod. [...] jest oznaczona kolorem żółto-pomarańczowym i opisana literami MR i MN. Na podstawie legendy planu kolor żółto-pomarańczowy oznaczony literami MR- oznacza zabudowę zagrodową, a kolor żółto-pomarańczowy oznaczony literami MN- oznacza zabudowę mieszkaniową jednorodzinną. Zdaniem Skarżącego na przedmiotowej działce obowiązuje zakaz zabudowy zagrodowej, ponieważ zgodnie z ustaleniem szczegółowym nie jest ona przeznaczona do zabudowy projektowanej zagrodowej a jedynie do zabudowy projektowanej jednorodzinnej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumenty zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Pismem procesowym z dnia 24 maja 2017 r. odpowiedź na skargę wnieśli uczestnicy postępowania, wnosząc jednocześnie o jej oddalenie. Podnieśli, że w odniesieniu do zdecydowanej większości zarzutów brak jest uzasadnienia merytorycznego, które wykazywałoby rzeczywiste naruszenie przepisów. Uzasadnienie skargi stanowi zlepek oderwanych od siebie myśli, stanowiących po części powtórzenie treści poszczególnych przepisów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z treścią przepisu art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz przepisu art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sądy administracyjne w zakresie swej właściwości sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje, postanowienia i inne akty z zakresu administracji publicznej, a także skarg na bezczynność i polega na badaniu zgodności tych czynności i aktów z przepisami prawa materialnego oraz prawa procesowego. Kontrolując zaskarżone postanowienie, Sąd nie dostrzegł jego wadliwości ani w aspekcie zarzutów skargi, ani też poza przedstawionymi zarzutami (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Przedmiotem niniejszego postępowania sądowego jest postanowienie organu nadzoru budowlanego o ustaleniu na podstawie art. 49 ust. 1 i 2 oraz 59 "f" i 59 "g" ustawy z dnia 07.07.1994 r. Prawo budowlane opłaty legalizacyjnej, której uiszczenie stanowi jeden z koniecznych warunków zalegalizowania popełnionej samowoli budowlanej. Opłata legalizacyjna jest ustalana w drodze postanowienia, na które przysługuje zażalenie. Do opłaty tej stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące kar, o których mowa w art. 59 "f" ust. 1, z tym, że kara obliczona według wskazanych przepisów ulega 50 – krotnemu podwyższeniu (art. 49 ust. 2 ustawy Prawo budowlane). Jak stwierdził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w wyroku z dnia 10.11.2005r. (sygn. IISA/Lu 501/2005, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl) ustalenie w drodze postanowienia wysokości opłaty legalizacyjnej jest rozstrzygnięciem związanym, determinowanym stwierdzeniem faktu samowoli budowlanej i ustaleniem istnienia prawnych, pozytywnych przesłanek jej zalegalizowania. W okolicznościach niniejszej sprawy, nie ulega – zdaniem Sądu – wątpliwości, że budowa budynku gospodarczego na działce nr [...] w miejscowości C., ul. [...] była samowolą budowlaną. Z akt sprawy wynika, że w dniu przeprowadzenia kontroli na przedmiotowej działce inwestor realizował już inwestycję pomimo że nie posiadał ostatecznego pozwolenia na budowę. Ewidentny fakt realizacji obiektu w warunkach samowoli budowlanej potwierdza słuszność wszczęcia postępowania administracyjnego legalizacyjnego, albowiem stosownie do obecnego brzmienia przepisów ustawy Prawo budowlane, nakaz rozbiórki samowolnie wzniesionego obiektu budowlanego może być orzeczony tylko wówczas, gdy okaże się, iż nie ma prawnych możliwości jego legalizacji. Oczywiście legalizacja samowoli budowlanej nie jest obowiązkiem inwestora, ale jego uprawnieniem (vide: wyrok NSA z dnia 20.01.2009 r. sygn. II OSK 1879/2007, Lex Polonica nr 2011943), z którego to uprawnienia w sprawie niniejszej Skarżący skorzystał poprzez faktyczne wypełnianie obowiązków nałożonych w postanowieniu PINB Powiatu Ziemskiego w S. z dnia [...].12.2009 r. Wobec powyższego organy naliczyły wysokość opłaty legalizacyjnej w oparciu o obowiązujące normy prawne. W przypadku samowoli budowlanej, w celu jej zalegalizowania nalicza się opłatę stosownie do art. 59 f ust. 1 ustawy Prawo budowlane (art. 49 ust. 2 ustawy). Art. 59 f stanowi: 1. W przypadku stwierdzenia w trakcie obowiązkowej kontroli nieprawidłowości w zakresie, o którym mowa w art. 59 a ust. 2, wymierza się karę stanowiącą iloczyn stawki opłaty (s), współczynnika kategorii obiektu budowlanego (k) i współczynnika wielkości obiektu budowlanego (w). 2. Stawka opłaty (s) wynosi 500 zł. 3. Kategorie obiektów, współczynnik kategorii obiektu oraz współczynnik wielkości obiektu określa załącznik do ustawy. W ocenie Sądu wysokość opłaty legalizacyjnej nie narusza przepisów prawa Budynki gospodarcze zgodnie z załącznikiem do ustawy Prawo budowlane należą do III kategorii obiektów budowlanych. W przedmiotowej sprawie współczynnik kategorii obiektu budowlanego (k) wynosi 1, a współczynnik wielkości obiektu (w) wynosi przy tej kategorii (w) 1 , stawka opłaty (s) jako stała, wynosi 500 zł. Wysokość opłaty legalizacyjnej wyliczono według wzoru: s x k x w x 50 = 500 x 1 x 1 x 50 = 25 000 zł. Stwierdzając zaistnienie w sprawie podstaw do ustalenia opłaty legalizacyjnej i prawidłowość obliczenia jej wysokości, nie można zaskarżonemu postanowieniu zasadnie zarzucić niezgodności z prawem. W niniejszej sprawy nie uchybiono również przepisom prawa procesowego, które mogłoby mieć wpływ na poprawność rozstrzygnięcia. Wbrew twierdzeniom Skarżącego wydanie kwestionowanego postanowienia poprzedziło dokładne wyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności mających znaczenie dla podejmowanego w sprawie rozstrzygnięcia (art. 7 i 77 § 1 k.p.a.). Organy odniosły się do zgromadzonego materiału dowodowego. Zgodnie zaś z art. 124 k.p.a. w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. w rozstrzygnięciu zawarto podstawowe jego elementy, wskazano także uzasadnienie faktyczne i prawne. Uzasadniono w zakresie niezbędnym stanowisko organu, wyjaśniono podstawy prawne postanowienia z przytoczeniem przepisów prawa. Dołączone do akt zaświadczenia Burmistrza C. z dnia: [...].09.2015 r. (karta 85 akt administracyjnych I instancji) i z dnia [...] sierpnia 2016 r. wskazują, że działka o numerze [...] położona w obrębie miasta C., jest przeznaczona pod obszary przemieszanej zabudowy zagrodowej i projektowanej jednorodzinne (karta 10 akt organu odwoławczego) W powołanym zaświadczeniu, jak również w kwestionowanych postanowieniach nie ma oceny zgodności zamierzenia inwestycyjnego z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, co jest niewątpliwie działaniem wadliwym organów. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego jest aktem prawa miejscowego. Niezależnie od zaświadczenia wójta, burmistrza, prezydenta, w przedmiocie zgodności inwestycji z postanowieniami tego planu, obowiązek oceny zgodności inwestycji z planem obciąża także organy nadzoru budowlanego. Jednakże ta wadliwości, w ocenie Sądu, nie miała wpływu na poprawność rozstrzygnięcia, bowiem zamierzenie inwestycyjne jest zgodne z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonego uchwałą Nr [...] Rady Miejskiej w C. z dnia [...] grudnia 2001 r. Z części graficznej planu (karty 43-44, 34 akt sądowych) wynika że działka o numerze [...] położona jest na obszarze oznaczonym symbolami MN MR. Symbole te zostały opisane jako obszary przemieszanej zabudowy zagrodowej istniejącej i projektowanej jednorodzinnej (karta 34 akt sądowych). Wobec braku innych szczegółowych postanowień planu i braku rozgraniczenia na rysunku planu zabudowy jednorodzinnej od zagrodowej, zamierzenie inwestycyjne należało uznać za zgodne z postanowieniami planu. Na wspomnianej działce istnieje już budynek mieszkalny i budynki gospodarcze (karta 16 akt administracyjnych organu I instancji). Realizowana inwestycja jest uzupełnieniem istniejącej zabudowy. Odległość realizowanego obiektu, według dołączonego projektu budowlanego, jest zgodna z przepisami technicznymi w sprawie odległości budynków od granicy nieruchomości sąsiednich, w tym wypadku od działki Skarżącego. Złożone do akt oświadczenia Inwestorów o prawie do dysponowania gruntem na cele budowlane nie budzą zastrzeżeń. Nie ma żadnych uzasadnionych podstaw by twierdzić, że Inwestorzy nie dysponują prawem do gruntu na cele budowlane. Rację ma Skarżący, że doręczenie pism obojgu małżonkom w jednej przesyłce w postępowaniu administracyjnym jest działaniem wadliwym. Wadliwość ta nie miała jednak wpływu na poprawność rozstrzygnięcia. Mając powyższe na względzie zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, dlatego też skarga podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a., o czym orzeczono jak na wstępie.