II SA/Bk 1928/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Lemańska (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 maja 2026 r. sprawy ze skargi R. Ś. na uchwałę Rady Miasta Bielsk Podlaski z dnia 29 listopada 2011 r. nr XIV/86/11 w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego ternu stacji RPZ II w Bielsku Podlaskim p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. , R. Ś. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na uchwałę Rady Miasta Bielsk Podlaski z dnia 29 listopada 2011 r., nr XIV/86/11 w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu stacji RPZ II w Bielsku Podlaskim. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 23 grudnia 2025 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 300 zł, stosownie do § 2 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2021 r. poz. 535), w terminie 7 dni od doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca wezwanie została zwrócona do sądu z adnotacją "zwrot - nie podjęto w terminie". W związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami w zakresie wypełnienia druku awizo (nie wypełniono rubryk odnoszących się do miejsca przechowywania przesyłki i miejsca pozostawienia zawiadomienia o możliwości jej odbioru), przesyłkę ponownie skierowano do doręczenia na adres skarżącego w dniu 2 lutego 2026 r. (k. 26). Druga próba doręczenia również zakończyła się zwrotem przesyłki z adnotacją "zwrot - nie podjęto w terminie". Wobec ponownych wątpliwości co do prawidłowości awizacji (ponownie tożsame rubryki nie zostały wypełnione) podjęto kolejną, trzecią próbę doręczenia. Przesyłka po raz trzeci wróciła do sądu z adnotacją "zwrot – nie podjęto w terminie", przy czym zwrotne potwierdzenie odbioru po raz kolejny nie zawierało informacji o prawidłowej awizacji. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z 24 marca 2026 r. sąd zwrócił się do Poczty Polskiej S.A. z reklamacją dotyczącą przesyłek z 31 grudnia 2025 r. oraz 2 lutego 2026 r. A następnie, wobec zwrotu kolejnej (trzeciej) przesyłki z adnotacją "zwrot - nie podjęto w terminie", złożono kolejną reklamację do Poczty Polskiej S.A. Jak wynika z odpowiedzi udzielonych przez Pocztę Polską S.A. na dwie pierwsze reklamacje (pisma z 14 kwietnia 2026 r. i 24 kwietnia 2026 r.) - uznano reklamacje za nieuzasadnione (k. 32 i 35). Operator pocztowy przedstawił przebieg zdarzeń, wskazując że nieprawidłowo sporządzone potwierdzenia odbioru nie stanowią podstawy do uznania usługi za niewykonaną lub nienależycie wykonaną. Wobec powtarzających się nieprawidłowości w zakresie dokumentowania awizacji, przesyłkę ponownie nadano 16 kwietnia 2026 r. Po raz kolejny wróciła z adnotacją "zwrot – nie podjęto w terminie", przy czym i w tym wypadku zwrotne potwierdzenie odbioru nie zawiera uzupełnionych rubryk odnoszących się do miejsca przechowywania przesyłki i miejsca pozostawienia zawiadomienia o możliwości jej odbioru (k. 30, 32). W odpowiedzi z 8 maja 2026 r. na złożoną kolejną reklamację Poczta Polska wskazała, że dokłada wszelkich starań, aby obsługa klientów odbywała się w sposób profesjonalny i satysfakcjonujący oraz że uwagi zawarte w skardze zostały przekazane do jednostki nadzorującej pracę zainteresowanego pracownika, celem podjęcia odpowiednich działań korygujących. Ponadto, w celu poprawy jakości usług, zgłoszony sygnał został omówiony i przekazany służbom kontrolnym oddawczej placówki pocztowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. W myśl art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 143, dalej: "p.p.s.a."), skarga, jako pismo wszczynające postępowanie przed sądem administracyjnym, podlega wpisowi. Zgodnie z treścią art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W takim przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego skargę, aby pod rygorem odrzucenia skargi uiścił wpis w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Zgodnie natomiast z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której mimo wezwania nie został w terminie uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Należy w tym miejscu wyjaśnić, że zgodnie z art. 73 § 1 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65–72 p.p.s.a., pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie 7 dni od dnia pozostawienia zawiadomienia umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy nie jest to możliwe – na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2 art. 73 p.p.s.a.). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż 14 dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, co wynika z § 4 art. 73 p.p.s.a. W okolicznościach sprawy oznacza to przyjęcie tzw. fikcji doręczenia, polegającej na uznaniu, że pismo zostało skutecznie doręczone z upływem terminu jego odbioru, niezależnie od faktycznego zapoznania się z jego treścią. Tak dokonane doręczenie wywołuje skutki procesowe, w tym rozpoczyna bieg terminów procesowych (por. m.in. postanowienia NSA z dnia 30 sierpnia 2016 r., II GZ 861/16 oraz z dnia 11 października 2024 r., I GZ 312/24). Sąd ustalił, że przesyłka zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego była kierowana do skarżącego czterokrotnie. Każdorazowo korespondencja była zwracana z adnotacją "zwrot - nie podjęto w terminie". W związku z ujawnionymi nieprawidłowościami w zakresie dokumentowania awizacji (brak wskazania miejsca przechowywania przesyłki podlegającej odbiorowi oraz brak wskazania miejsca pozostawienia zawiadomienia o możliwości odbioru przesyłki) - sąd podjął czynności wyjaśniające, w tym trzykrotnie zwracał się do operatora pocztowego o przedstawienie przebiegu doręczeń oraz wyjaśnienie stwierdzonych uchybień formalnych. Z odpowiedzi Poczty Polskiej S.A. wynika (pisma z 14 kwietnia 2026 r. i z 23 kwietnia 2026 r.), że mimo stwierdzonych nieprawidłowości w zakresie wypełniania dokumentacji doręczeniowej, same czynności doręczenia były podejmowane prawidłowo, a przesyłki były awizowane i pozostawiane do odbioru w placówce pocztowej zgodnie z obowiązującą procedurą, w tym zawiadomienia umieszczano w oddawczej skrzynce pocztowej. Operator wskazał jednocześnie, że uchybienia w zakresie dokumentowania doręczeń nie mają wpływu na sam fakt wykonania czynności doręczeniowych. W świetle powyższego sąd uznał, że pomimo występujących uchybień formalnych brak jest podstaw do przyjęcia, że doręczenie nie zostało dokonane. Oświadczenia o faktycznej prawidłowości wykonania awizacji pochodzą od operatora pocztowego, który prowadzi działalność regulowaną zgodnie z ustawą z dnia 23 listopad 2012 r. Prawo pocztowe (Dz. U. z 2026 r., poz. 558 z późn. zm.). Zapewniał on, że przesyłka była prawidłowo wprowadzona do obrotu pocztowego i podlegała procedurze awizacyjnej. Z kolei wskazać też trzeba, że wielokrotne kierowanie przesyłki do adresata przez sąd oraz przeprowadzone postępowanie wyjaśniające miały na celu zagwarantowanie skarżącemu realnego prawa do sądu, bowiem korespondencja ta zawierała wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi pod rygorem jej odrzucenia. Przyjęcie fikcji doręczenia w takiej sytuacji powinno znajdować podstawy w podejmowanych czynnościach. W konsekwencji uzyskanych wyjaśnień operatora pocztowego sąd przyjął, że spośród czterech wezwań najpóźniejsze pochodzi z 16 kwietnia 2026 r. Skoro zaś pierwsze awizowanie tej przesyłki nastąpiło 21 kwietnia 2026 r. – to od tej daty rozpoczął się czternastodniowy termin do odbioru przesyłki, który upłynął 5 maja 2026 r. Z tym też dniem nastąpił skutek w postaci tzw. fikcji doręczenia, a w konsekwencji 7-dniowy termin na wykonanie zobowiązania upłynął 12 maja 2026 r. Do tej daty wpis nie został uiszczony. Należy też podkreślić, że wielokrotne próby doręczenia przesyłki oraz prowadzone postępowanie reklamacyjne wobec operatora pocztowego nie wpływają na skuteczność doręczenia zastępczego, które następuje z mocy prawa po spełnieniu przesłanek ustawowych określonych w art. 73 p.p.s.a. Jednocześnie należy wskazać, że przyjęte w niniejszej sprawie doręczenie zastępcze opiera się na ustawowym domniemaniu skuteczności doręczenia. Domniemanie to wiąże sąd, jednak ma charakter wzruszalny, co oznacza, że może zostać obalone w przypadku wykazania, że w toku doręczenia doszło do nieprawidłowości uniemożliwiających adresatowi realną możliwość odebrania przesyłki i zapoznania się z treścią przesyłki. Na obecnym etapie sąd nie stwierdził podstaw do jego podważenia, bowiem zgromadzony materiał dowodowy - w tym wyjaśnienia operatora pocztowego - wskazuje, że czynności doręczeniowe zostały faktycznie wykonane w sposób odpowiadający procedurze ustawowej. Skarżący nie uiścił należnego wpisu w ustawowym terminie, wobec czego spełniona została przesłanka z art. 220 § 3 p.p.s.a., obligująca sąd do odrzucenia skargi jako nieopłaconej. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.