II SA/Bk 194/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. S., M. S., na uchwałę Rady Gminy J. z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego p o s t a n a w i a przywrócić B. B. i D. B. termin do uiszczenia wpisu od skargi Skarżący K. S., M. S., B. B. i D. B. złożyli skargę na uchwałę Rady Gminy Juchnowiec Kościelny z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części wsi L. – obszar planistyczny L. (linia gazowa). Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2013 r. odrzucono skargę B. B. i D. B. z powodu, braku uiszczenia wpisu w wyznaczonym terminie. Orzeczenie zostało doręczone D. B. w dniu 6 maja 2013 r. (k. 60), natomiast skarżącej B. B. przesyłkę doręczono w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skierowaną do niej przesyłkę po raz pierwszy awizowano w dniu 26 kwietnia 2013 r. i złożono ją na okres siedmiu dni w placówce pocztowej. W dniu 7 maja 2013 r. przesyłkę tę awizowano powtórnie, a następnie zwrócono ją do Sądu z adnotacją "nie podjęto w terminie" Skoro przesyłka nie została odebrana należało uznać ją za doręczoną z upływem 14 dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej, tj. z dniem 10 maja 2013 r. W dniu 30 kwietnia 2013 r. B. B. i D. B. zwrócili się z prośba o nieodrzucanie ich skargi. Podali, że brak uiszczenia wpisu z ich strony spowodowany został błędną interpretacją wezwania do uiszczenia tej opłaty. Z uwagi na to, że skargę w sprawie niniejszej złożyli razem z sąsiadami – K. i M. S. wnioskowali, że wpis powinien być opłacony jednorazowo, wspólnie (solidarnie) przez obie rodziny. Wraz z pismem został uiszczony wymagany wpis (k. 56). Pismo to zostało potraktowane jako wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje. W ocenie Sądu wniosek zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Z treści art. 87 ustawy wynika natomiast, że warunkiem przywrócenia uchybionego terminu do dokonania określonej czynności jest spełnienie łącznie trzech przesłanek, a mianowicie: wniesienia przez stronę wniosku o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od ustania przeszkody, która uniemożliwiła jej dochowania terminu, dokonanie jednocześnie czynności, której w zakreślonym terminie nie dokonano, oraz uprawdopodobnienie, iż uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. Strona w postępowaniu o przywrócenie terminu nie jest zobowiązana do udowodnienia braku swej winy, lecz wystarczy uprawdopodobnienie powyższej okoliczności. Uchybienie terminu w przedmiotowej sprawie jest bezsporne, wobec czego zasadnym było złożenie wniosku o przewrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi. Na wstępie odnieść się należało do kwestii dochowania siedmiodniowego terminu do złożenia przedmiotowego wniosku. W sprawie niniejszej przyczyna uchybienia terminu ustała w dniu doręczenia postanowienia o odrzuceniu skargi, tj. w dniu 6 i 10 maja 2013 r. Jako, że wniosek został złożony w dniu 30 kwietnia 2013 r. a więc jeszcze przed datą rozpoczęcia biegu terminu stwierdzić należy, że bezspornie został on dochowany. Spełniony także został warunek równoczesnego dokonania czynności, której nie dokonano w terminie, ponieważ wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu został uiszczony wpis od skargi. Spełnione, zatem zostały wymogi formalne konieczne do uwzględnienia wniosku. W dalszej kolejności należało ocenić, czy argumenty wskazane we wniosku uprawdopodabniają, że uchybienie terminu do uzupełnienia braku skargi nastąpiło bez winy B. B. i D. B. W ocenie Sądu również i ta przesłanka została spełniona. Instytucja zobowiązania solidarnego istotnie mogła nasuwać wątpliwość co do sposobu jego spełnienia. W szczególności mogło uzasadniać wnioskowanie, że wpis powinien być opłacony jednorazowo, wspólnie (solidarnie) przez obie rodziny. Mając na uwadze powyższe, w oparciu o art. 86 i 87 prawa o postępowania przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.