II SA/Bk 194/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Trykoszko, Sędziowie sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska, asesor sądowy WSA Marcin Kojło (spr.), , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 16 kwietnia 2019 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi K. C. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] lutego 2019 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji kierującej na kurs reedukacyjny w zakresie problematyki przeciwalkoholowej i przeciwdziałaniu narkomanii, kierującej na badania psychologiczne i kierującej na badania lekarskie oddala skargę. Przedmiotem skargi jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] lutego 2019 r. nr [...] stwierdzające na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 ze zm. – dalej: "K.p.a.") uchybienie przez K. C. (dalej jako "Skarżący") terminu do wniesienia odwołania od decyzji Starosty Z. z dnia [...] stycznia 2019 r. nr [...] (kierującej na kurs reedukacyjny w zakresie problematyki przeciwalkoholowej i przeciwdziałaniu narkomanii), nr [...] (kierującej na badania psychologiczne przeprowadzone w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwskazań psychologicznych do kierowania pojazdami) i nr [...] (kierującej na badania lekarskie przeprowadzone w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami). Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wskazało, że ww. decyzje Starosty Z. Skarżący otrzymał [...] stycznia 2019 r. Termin do wniesienia odwołania upływał z dniem [...] stycznia 2019 r. Odwołanie od tych decyzji Skarżący nadał w Urzędzie Pocztowym w Z. w dniu [...] stycznia 2019 r., zatem z uchybieniem terminu do jego wniesienia przewidzianego w art. 129 § 2 K.p.a. W odwołaniu Skarżący nie wspominał o niemożności dochowania terminu do wniesienia odwołania, a przywrócenie uchybionego terminu do wniesienia odwołania z urzędu jest niedopuszczalne. Z takim rozstrzygnięciem nie zgodził się Skarżący i w skardze złożonej do tut. Sądu wniósł o uchylenie ww. postanowienia z dnia [...] lutego 2019 r. w całości, zarzucając błędne przyjęcie, że odwołanie od decyzji Starosty Z. zostało wniesione z uchybieniem terminu. Skarżący twierdzi, że decyzje Starosty zostały mu doręczone [...] stycznia 2019 r., a nie jak wskazuje organ [...] stycznia 2019 r. Ponadto Skarżący za całkowicie chybiony uznaje zarzut, że nie wspominał o niemożności dochowania terminy do wniesienia odwołania, bowiem uważa, że czynność została wniesiona w terminie. Odpowiadając na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem skargi jest postanowienie wydane na podstawie art. 134 K.p.a., obligującego organ, do którego wpływa odwołanie, do stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania, w sytuacji gdy zostanie obiektywnie stwierdzone, że do takiego uchybienia doszło. Jest to faza wstępna postępowania odwoławczego, podczas której badana jest m.in. terminowość dokonanej czynności złożenia odwołania. Termin do wniesienia odwołania wynosi zaś czternaście dni od dnia doręczenia decyzji stronie, o czym stanowi przepis art. 129 § 2 K.p.a. W rozpatrywanym przypadku decyzje Starosty Z. zostały skutecznie doręczone Skarżącemu w dniu [...] stycznia 2019 r. w ramach instytucji tzw. doręczenia zastępczego. Powyższe wynika z potwierdzenia odbioru decyzji, które – jak wskazują adnotacje na nim zawarte – zostały doręczone dorosłemu domownikowi na prawidłowy adres Skarżącego. Stosownie zaś do art. 43 K.p.a., w przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się, za pokwitowaniem, m.in. dorosłemu domownikowi, jeżeli osoba ta podjęła się oddania pisma adresatowi. W takim przypadku doręczenie wywołuje skutek prawny w dniu oddania pisma za pokwitowaniem do rąk dorosłego domownika. Uwzględniając powyższą okoliczność oraz treść art. 129 § 2 K.p.a. organ prawidłowo stwierdził, że termin do wniesienia odwołania upływał z dniem [...] stycznia 2019 r. Ze znajdującej się w aktach sprawy koperty oraz wydruku ze strony internetowej Poczty Polskiej dotyczącego śledzenia procesu doręczenia przesyłki wynika natomiast, że odwołanie Skarżącego zostało nadane w dniu 30 stycznia 2019 r., a więc po upływie ustawowego terminu. Przekroczenie terminu ustawowego nawet o jeden dzień obliguje do uznania, że dokonana przez Skarżącego czynność jest bezskuteczna, a organ ma obowiązek – stosownie do art. 134 K.p.a. wydać postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Wydanie postanowienia o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania nie jest dopuszczalne wyłącznie w przypadku uprzedniego przywrócenia terminu do dokonania danej czynności, gdyż w takim przypadku ustają okoliczności obligujące organ do wydania postanowienia zgodnie z art. 134 K.p.a. W analizowanym przypadku Skarżący nie zwrócił się do organu z wnioskiem o przywrócenie uchybionego terminu, bowiem jak wynika ze skargi twierdzi, że odwołanie złożył w terminie. Sąd zauważa, że dokument urzędowy, jakim jest zwrotne potwierdzenie odbioru wraz z adnotacjami urzędowymi zamieszczonymi na przesyłce, jeśli jest sporządzony w przepisanej formie przez uprawniony do tego podmiot stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo zaświadczone, korzystając z domniemania prawdziwości i zgodności z prawdą tego, co zostało w nim stwierdzone (por. np. postanowienie NSA z dnia 16 grudnia 2011 r. sygn. akt I FSK 1861/11, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Strona może oczywiście kwestionować autentyczność treści dokumentu jakim jest zwrotne potwierdzenie odbioru, niemniej jednak powinna taką okoliczność udowodnić. Skarżący twierdzi wprawdzie, że przesyłka zawierająca decyzje Starosty została mu doręczona [...] stycznia 2019 r. Nie przedstawia jednak żadnych dowodów, które mogłyby powyższe potwierdzić. Dlatego też organ nie miał podstaw do przyjęcia innej daty doręczenia niż ta wynikająca ze zwrotnego potwierdzenia odbioru decyzji. W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. Orzeczono zatem jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.). Sprawa rozpoznana została na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, a podstawę ku temu stanowi art. 119 pkt 3 w związku z art. 120 ww. ustawy procesowej.