II SA/Bk 194/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Lemańska (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 kwietnia 2026 r. sprawy ze skargi F. SRL w Rumunii na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Białymstoku z dnia 15 stycznia 2026 r. nr 2001-IOA.4823.51.2025 w przedmiocie kary pieniężnej p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. , F. SRL w Rumunii (dalej: "skarżąca", reprezentowana przez pełnomocnika), złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Białymstoku z dnia 15 stycznia 2026 r. nr 2001-IOA.4823.51.2025 w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej. W wykonaniu zarządzeń Przewodniczącego Wydziału II z dnia 24 marca 2026r., wezwano pełnomocnika strony skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 600 zł oraz do uzupełnienia braków formalnych skargi, przez: - złożenie do akt postępowania sądowoadministracyjnego pełnomocnictwa lub uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi aktualnego na datę sporządzenia skargi wraz z dowodem uiszczenia należnej opłaty skarbowej, - podanie numeru w Krajowym Rejestrze Sądowym, a w przypadku jego braku – numeru identyfikacyjnego REGON albo numeru w innym właściwym rejestrze lub ewidencji, albo numeru identyfikacji podatkowej strony wnoszącej skargę. Wezwania te zawierały pouczenie, że niezastosowanie się do nich w terminie 7 dni od dnia doręczenia, spowoduje odrzucenie skargi. Przesyłka zawierająca powyższe wezwania została doręczona pełnomocnikowi skarżącej na adres wskazany w skardze w dniu 30 marca 2026 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru, k. 32 akt sądowych). Pełnomocnik w zakreślonym terminie nie usunął braków formalnych skargi. Nie uiścił też wymaganego wpisu od skargi, co wynika z informacji uzyskanej 24 kwietnia 2026 r. z Oddziału Finansowo-Budżetowego WSA w Białymstoku (k. 33). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 34 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r., poz. 143, dalej: "p.p.s.a."), strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. W myśl art. 35 § 1 p.p.s.a. pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny. Pełnomocnictwo może być: 1) ogólne – do prowadzenia spraw przed sądami administracyjnymi; 2) do prowadzenia poszczególnych spraw; 3) do niektórych tylko czynności w postępowaniu (art. 36 p.p.s.a.). Z kolei stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem (art. 46 § 3 p.p.s.a.). Obowiązek dołączenia pełnomocnictwa wynika także z art. 37 § 1 zd. 1 p.p.s.a., który stanowi, że pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Ponadto, odnosząc się do wymogów formalnych skargi trzeba zaznaczyć, że w sytuacji, gdy pismo procesowe jest pierwszym pismem w sprawie, to zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1 lit. c p.p.s.a., powinno ono zawierać także numer w Krajowym Rejestrze Sądowym, a w przypadku jego braku - numer identyfikacyjny REGON albo numer w innym właściwym rejestrze lub ewidencji, albo numer identyfikacji podatkowej strony wnoszącej pismo, niebędącej osobą fizyczną, która nie ma obowiązku wpisu we właściwym rejestrze lub ewidencji, jeżeli jest ona obowiązana do jego posiadania. W sytuacji, gdy brak jest jednego z elementów pisma wymienionych w art. 46 p.p.s.a., obowiązkiem sądu, zgodnie z treścią art. 49 § 1 p.p.s.a., jest wezwanie strony do uzupełnienia lub poprawienia pisma w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Takim przepisem szczególnym jest art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., który ustanawia rygor odrzucenia skargi, jeżeli w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Powyższe przepisy mają charakter bezwzględnie obowiązujący, a zatem w przypadku nieuzupełnienia przez pełnomocnika braku formalnego skargi w wyznaczonym terminie sąd zobowiązany jest do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zawiązku z art. 49 § 1 i w związku z art. 46 § 3 powołanej ustawy. Obok wyżej wskazanych przesłanek dopuszczalności skargi, wymaganych przez podane przepisy p.p.s.a., warunkiem skutecznego wniesienia do sądu administracyjnego skargi, jako pisma procesowego, jest również - stosownie do treści art. 230 p.p.s.a. - uiszczenie od niego wpisu. Zgodnie z tą regulacją, od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Stosownie natomiast do § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r. poz. 535), wpis stosunkowy w niniejszej sprawie wynosi 600 zł. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Z akt sprawy wynika, że przesyłka zawierająca wezwania do uzupełnienia braków formalnych i uiszczenia wpisu sądowego od skargi została nadana poleconą przesyłką pocztową na adres pełnomocnika strony skarżącej, podany w skardze. Przesyłka ta została skutecznie doręczona w dniu 30 marca 2026 r. Tym samym termin do uzupełnienia braku formalnego skargi upłynął z dniem 7 kwietnia 2026 r. Pełnomocnik w zakreślonym terminie nie wykonał wezwań sądu. Należy w tym miejscu odwołać się także do najnowszej uchwały składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 lutego 2026 r. o sygn. akt III OPS 2/25, w której uzasadnieniu podniesiono, że Sąd nie ma kompetencji do uznania, że nieuzupełniony istotny brak formalny skargi, jakim jest brak dokumentu pełnomocnictwa upoważniającego sporządzającego skargę pełnomocnika do jej wniesienia, może stać się innego rodzaju brakiem formalnym (brakiem podpisu strony pod skargą), który w dalszym ciągu podlegałby uzupełnieniu. Należy zatem uznać termin wyznaczony do usunięcia braku formalnego za niezachowany, jeżeli pełnomocnik w tym terminie w ogóle nie podjął czynności uzupełniającej lub wprawdzie ją podjął, ale w taki sposób, że brak nie został w całości uzupełniony. Zaniechanie wykonania przez pełnomocnika wezwania Sądu do uzupełnienia braku formalnego skargi przez dołączenie do akt pełnomocnictwa, będzie rodziło ten sam skutek w stosunku do strony. Artykuł 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w sposób jednoznaczny przewiduje obowiązek sądu odrzucenia skargi ("sąd odrzuca skargę") w przypadku nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Sąd nie ma kompetencji do uznania, że nieuzupełniony istotny brak formalny skargi (jakim jest brak pełnomocnictwa dla sporządzającego skargę zawodowego pełnomocnika) może stać się innego rodzaju brakiem formalnym (brakiem podpisu strony pod skargą), który w dalszym ciągu podlegałby uzupełnieniu. Stanowisko to zachowuje swoją aktualność także po wejściu w życie zmian art. 29, art. 37 § i art. 46 § 3 p.p.s.a., wprowadzonych przez art. 1 pkt 1-3 ustawy z 12 września 2025 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2025 r., poz.1427). Wprowadzone zmiany nakładają na przewodniczącego, weryfikującego kompletność wniesionej do sądu skargi, także obowiązek sprawdzenia, czy w skardze wskazano podstawy umocowania osoby reprezentującej podmiot, o którym mowa w art. 28 lub art. 29 p.p.s.a. oraz, czy to umocowanie jest ujawnione w rejestrach, do których sąd administracyjny ma elektroniczny dostęp. Brak danych lub niezgodność danych wskazanych w skardze z wpisem do rejestru aktualizuje obowiązek wezwania pełnomocnika do usunięcia braku formalnego skargi poprzez dołączenie do akt właściwych, prawidłowych pełnomocnictw. W przypadku nieuzupełnienia tak istotnego braku, zastosowanie będzie miał artykuł 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 49 §1 i art. 46 § 3 p.p.s.a. Dlatego też na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 49 § 1 i art. 46 § 3 p.p.s.a. oraz art. 220 § 3 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.