II SA/Bk 197/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Trykoszko (spr.), Sędziowie asesor WSA Małgorzata Roleder, sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk, Protokolant Elżbieta Stasiewicz, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 10 maja 2007 r. sprawy ze skargi Prokuratora Rejonowego w Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] stycznia 2007 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji i umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie cofnięcia prawa jazdy 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana w całości do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku Decyzją nr [...] z dnia [...] grudnia 2006r. Starosta Ł. cofnął W.T. uprawnienia kategorii A, B i T potwierdzone prawem jazdy, wydanym przez Starostę Ł. w dniu [...] listopada 2002r. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji stwierdził, że W.T. "do dnia 6 maja 2006r. nie poddał się kontrolnemu badaniu lekarskiemu, na które został skierowany w dniu 5 kwietnia 2006r. Wyznaczony termin badania upłynął w dniu 6 maja 2006r. W związku z powyższym orzeka się jak w sentencji decyzji:. Z decyzją Starosty Ł. nie zgodził się W.T. i w dniu [...] stycznia 2007r. wniósł odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. W odwołaniu skarżący prosił o zwolnienie z obowiązku wykonania badań psychologicznych i lekarskich w B., na które został skierowany w dniu 5 kwietnia 2006r., jednocześnie wyjaśniając, że: - Sąd Grodzki w Ł. na wniosek Prokuratora warunkowo umorzył postępowanie w jego sprawie i był przekonany, że umorzono również skierowanie na badania lekarskie, - uiścił koszty rozprawy przed sądem w wysokości 190 zł i dokonał wpłaty na konto ofiar wypadków drogowych w wysokości 300 zł, - jest ojcem pięciorga dzieci, w tym dwojga studiujących w W. i w B. i poniesienie kosztu badań w wysokości 600 zł. jest znacznym obciążeniem budżetu domowego, który wynosi 2000 zł. miesięcznie, - ma na utrzymaniu rodziców w wieku po 85 lat. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. po rozpatrzeniu powyższego odwołania decyzją z [...] stycznia 2007r. orzekło o uchyleniu decyzji pierwszoinstancyjnej w całości i umorzeniu I instancji. W uzasadnieniu swojej decyzji kolegium stwierdziło, że argumenty przytoczone w odwołaniu pozostają bez wpływu na rozstrzygnięcie zawarte w skarżonej decyzji. Niemniej Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. postanowiło wycofać przedmiotową decyzję z obrotu prawnego, gdyż została ona wydana na podstawie skierowania wystawionego przez osobę do tego nieuprawnioną. Stosowanie bowiem do przepisu § 2 ust. 2 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 7 stycznia 2004r. w sprawie badań lekarskich kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami (Dz. U. z 2004r. nr 2, poz. 15) "kierującemu pojazdem, o którym mowa w art. 122 ust. 1 pkt 3 ustawy, skierowanie na badania lekarskie wydaje komendant powiatowy Policji w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia, w którym nastąpił wypadek drogowy, albo od dnia, w którym kierował pojazdem w stanie nietrzeźwości lub po użyciu środka działającego podobnie do alkoholu. Kserokopię skierowania komendant powiatowy Policji przesyła do właściwego starosty". Ze znajdującego się w aktach sprawy skierowania na badania lekarskie nr 15/06 z dnia 5 kwietnia 2006r. wynika, że zostało ono wydane przez Kierownika Posterunku Policji w P., asp. szt. M.C., W związku z tym Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. uznało, że przedmiotowe skierowanie jest nieskuteczne, gdyż zostało wydane przez osobę nieuprawnioną. Fakt ten powoduje bezprzedmiotowość postępowania zakończonego decyzją Starosty Ł. nr [...] z dnia [...] grudnia 2006r. Biorąc powyższe pod uwagę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. orzekło jak w sentencji. Skargę na powyższą decyzję wywiódł Prokurator Rejonowy w Ł. Skarżący wniósł o uchylenie przedmiotowej decyzji z uwagi na fakt, że wyszły na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne istniejące w dniu wydania decyzji nieznane Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w Ł. W uzasadnieniu skargi Prokurator Rejonowy w Ł. wywodzi, że podstawą rozstrzygnięcia był fakt wydania W.J.T. skierowania nr [...] z dnia [...] kwietnia 2006r. przez osobę nieuprawnioną tj. Kierownika Posterunku Policji w P. asp. szt. M.C. Skarżący nie zgadza się ze stanowiskiem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. stwierdzając, że wyszły na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał przedmiotową decyzję i wskazuje, że z analizy skierowania na badania nr [...] z dnia [...] kwietnia 2006r. wynika, iż Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. dokonało błędnej interpretacji treści zawartych w tym dokumencie. Skarżący wywodzi, że Kierownik Posterunku w P. asp. szt. M.C. jest tylko osobą wypełniającą druk skierowania, natomiast kierującym na badanie lekarskie jest Komendant Miejski Policji w Ł., którego pieczątka również została umieszczona na druku skierowania. Ponadto Prokurator Rejonowy w Ł. przytacza w uzasadnieniu treść sentencji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Łodzi z dnia 24 lipca 1997r. sygn. akt I SA/Łd 674/96 z której wynika, że "błędna ocena stanu faktycznego pod względem prawnym nie stanowi podstawy do wznowienia postępowania administracyjnego. Stanowi ją natomiast wadliwe ustalenie stanu faktycznego" i z tych względów z uwagi na treść art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz art. 145 § 1 pkt 5 kpa wnosi o uchylenie przedmiotowej decyzji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie stwierdzając, iż utożsamianie odmiennej oceny dowodu, którym w rozpatrywanej sprawie jest skierowanie Nr [...] z [...].04.2006r., z nową okolicznością faktyczną nie znajduje uzasadnienia w normie art. 145 § 1 pkt 5 kpa i nie uzasadnia żądania wznowienia postępowania. SKO w Ł. nie zgadza się też z zarzutem błędnej interpretacji treści spornego skierowania na badania stwierdzając, iż zostało ono wystawione przez osobę nieuprawnioną czego dowodzi podpis Kierownika Posterunku Policji w P. na końcu skierowania, brak pieczęci Komendanta Miejskiej Policji w Ł. w nagłówku skierowania, wpisanie P., a nie Ł., jako miejsce sporządzenia dokumentu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Skardze nie można było odmówić słuszności aczkolwiek nie z powodu zarzucanego zaistnienia w sprawie przesłanki do wznowienia postępowania administracyjnego określonej art. 145 § 1 pkt 5 kpa, ale z powodu oparcia decyzji na błędnej ocenie dokumentu w postaci skierowania W.T. na badania lekarskie i wyprowadzeniu błędnego wniosku co do wystawienia powyższego skierowania przez nieuprawniony organ. Niewłaściwe sprecyzowany zarzut skargi nie stał na przeszkodzie merytorycznej kontroli decyzji SKO przez sąd administracyjny, albowiem z mocy art. 134 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd ten rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Należało się zgodzić ze stanowiskiem organu wyrażonym w odpowiedzi na skargę, iż upatrywanie wystąpienia w sprawie okoliczności uzasadniającej wznowienie postępowania administracyjnego opisanej art. 145 § 1 pkt 5 kpa było błędne. Podstawa wznowienia postępowania administracyjnego z art. 145 § 1 pkt 5 kpa zakłada łączne spełnienie dwóch przesłanek: - nowe okoliczności faktyczne i nowe dowody muszą zostać ujawnione po wydaniu decyzji ostatecznej, a więc nie mogły być znane organowi , - okoliczności faktyczne i dowody (nazywane nowymi dlatego, że dopiero zostały ujawnione) istniały w dacie wydania decyzji ostatecznej. W sprawie jest poza sporem, że treść wystawionego [...].04.2006r. skierowania W.T. na kontrolne badania lekarskie była znana organowi odwoławczemu przed wydaniem zaskarżonej decyzji, a po jej wydaniu nie ujawniony został w sprawie nowy dowód bądź nowa okoliczność faktyczna. Błędna ocena istniejących w dacie rozpatrywania sprawy dowodów nie mieści się w przesłankach podstawy wznowienia postępowania administracyjnego wymienionych w art. 145 § 1 pkt 5 kpa. Zasadnie natomiast Prokurator zarzuca organowi odwoławczemu, iż dokonał on niewłaściwego odczytu skierowania strony na badania lekarskie albowiem pominął całkowicie okoliczność podpisania się pod tym skierowaniem osoby działającej z upoważnienia Pierwszego Zastępcy Komendanta Miejskiego Policji w Ł. i ostemplowania skierowania pieczęcią Komendanta Miejskiego Policji w Ł. To, że na skierowaniu tym widnieje na końcu pod pouczeniem, również pieczątka i podpis Kierownika Posterunku w Policji, nie zmienia faktu, że pod samym skierowaniem na badania podpisał się uprawniony organ tj. Komendant Miejski Policji w Ł. Pieczęć nagłówkowa Posterunku Policji w Ł. i określenie miejsca wystawienia skierowania jako P., nie może mieć istotnego znaczenia albowiem jak wynika ze wzorów skierowania na badania, stanowiących załączniki do Rozporządzenia Ministra Zdrowia z 07.01.2004r. w sprawie badań lekarskich kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami (Dz. U. z 2004r. Nr 2, poz. 15) i do Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 1 kwietnia 2005 w sprawie badań psychologicznych kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami oraz wykonujących pracę na stanowisku kierowcy (Dz. U. z 2005r. Nr 68, poz. 622), pieczęć nagłówkowa na formularzach skierowań na powyższe badania (lekarskie i psychologiczne) zarezerwowana jest ogólnie dla organów kontroli ruchu drogowego tj. Policji w ogólności, a nie wyłącznie dla tych organów Policji, które są uprawnione do podpisania się pod skierowaniami tj. komendantów powiatowych (miejskich, rejonowych) Policji. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że organ odwoławczy niewłaściwie odczytał dokument w postaci skierowania kierowcy na badania, wyprowadzając błędny wniosek co do wydania go przez nieuprawniony organ, a tym samym naruszając zasadę swobodnej oceny dowodów wynikającą z art. 80 kpa dopuścił się obrazy przepisów postępowania administracyjnego w sposób mający wpływ na wynik sprawy. Stąd na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji. Konsekwencją uchylenia decyzji było stwierdzenie z urzędu o wstrzymaniu jej wykonania do czasu uprawomocnienia się wyroku (art. 152 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).