II SA/Bk 199/05

WyrokWSA w Białymstoku2005-05-10

Skład orzekający: Danuta Tryniszewska-Bytys, Anna Sobolewska-Nazarczyk, Wojciech Stachurski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Samorządowe Kolegium Odwoławcze prawidłowo utrzymało w mocy decyzję odmawiającą przyznania zasiłku okresowego, gdy dochód rodziny skarżącej przekraczał ustawowe kryterium dochodowe, a skarżąca nie wykazała poniesienia wydatków na leki i nie udowodniła niepełnosprawności dzieci?
Ratio decidendi
Skarga nie jest zasadna, ponieważ zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Materialnoprawną podstawą odmowy przyznania zasiłku okresowego jest art. 38 ustawy o pomocy społecznej, który wprowadza kryterium dochodowe. W przedmiotowej sprawie kryterium to zostało przekroczone, gdyż dochód na osobę w rodzinie wynosił 402,29 zł, a ustawowe kryterium 316 zł. Ponadto, skarżąca nie wykazała wydatków na leki, a złożone zaświadczenia lekarskie nie były przedmiotem oceny organów administracji.
Stan faktyczny
J. A. złożyła wniosek o przyznanie pomocy finansowej w formie zasiłku okresowego, wskazując na trudną sytuację materialną rodziny. Kierownik GOPS odmówił przyznania zasiłku, uznając, że dochód na osobę w rodzinie przekracza ustawowe kryterium dochodowe i nie wykazano niepełnosprawności dzieci ani wydatków na leki. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało decyzję w mocy. J. A. wniosła skargę do WSA, podtrzymując swoje stanowisko.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Danuta Tryniszewska-Bytys, Sędziowie sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk (spr.),, asesor WSA Wojciech Stachurski, Protokolant Marta Marczuk, po rozpoznaniu w dniu 10 maja 2005 r. sprawy ze skargi J. A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] lutego 2005 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku okresowego oddala skargę W dniu [...] grudnia 2004 roku pani J. A. złożyła wniosek o udzielenie pomocy finansowej. Uzasadniając prośbę o pomoc społeczną wnioskodawczyni stwierdziła, że rodzina znajduje się w trudnej sytuacji finansowej. Poinformowała, że źródłem utrzymania rodziny jest jedynie renta i emerytura, ponieważ gospodarstwo rolne nie przynosi dochodów. Zdaniem wnioskodawczyni dochody nie wystarczają na pokrycie kosztów nauki dzieci, które są niepełnosprawne, na zakup niezbędnych drogich lekarstw, na spłatę zadłużenia w Banku Spółdzielczym i u osób prywatnych. W trakcie wywiadu rodzinnego przeprowadzonego w dniu [...] grudnia 2004 roku pani A. sprecyzowała żądanie, wskazując że najwłaściwsza byłaby finansowa pomoc okresowa. W wyniku rozpoznania sprawy Kierownik Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w P. decyzją znak: [...] z dnia [...] stycznia 2005 roku odmówił przyznania pomocy społecznej w formie zasiłku okresowego. W uzasadnieniu decyzji stwierdził, że rodzina wnioskodawczyni składa się z czterech osób, których miesięczny dochód wyniósł 1.609,15 złotych, czyli 402,29 złotych na jedną osobę. Wskazał przy tym, że źródłem dochodu rodziny jest: dochód z gospodarstwa rolnego o powierzchni 0,78 ha przeliczeniowych wynoszący 151,32 złotych, emerytura męża wynosi 846,12 złotych, renta pani J. wynosząca 351,71 złotych oraz stypendium córki wynoszące 260 złotych. W oparciu o powyższe ustalenia organ pierwszej instancji stwierdził, że dochód na osobę w rodzinie jest wyższy niż ustawowe kryterium dochodowe wynoszące 316 złotych na osobę. Zatem nie może być przyznany wnioskowany zasiłek, bowiem pomoc pieniężna przysługuje jedynie osobom spełniającym, kryterium dochodowe i znajdującym się w trudnej sytuacji życiowej. W dalszej treści uzasadnienia organ stwierdził, że wnioskodawczyni nie może być przyznany specjalny zasiłek okresowy, gdyż – wbrew twierdzeniu wnioskodawczyni – akta sprawy nie potwierdzają faktu, iż dzieci są osobami niepełnosprawnymi i że rodzina ponosi wydatki na kosztowne lekarstwa (brak zaświadczeń lekarskich i kalkulacji comiesięcznych kosztów zakupu lekarstw). Ponadto organ wskazał możliwość uporządkowania sprawy prowadzenia gospodarstwa rolnego poprzez przekazanie go dorosłej córce lub oddanie w dzierżawę obcej osobie i w efekcie zwiększenie dochodów rodziny. W odwołaniu od powyższej decyzji pani J. A. podniosła, że nikt jej nie poinformował o potrzebie dostarczenia rachunków za lekarstwa. Wyjaśniła, że ma dwoje dzieci więc nie może przekazać gospodarstwa starszej córce w sytuacji gdy syn jest niepełnoletni. Stwierdziła, że Gminnym Ośrodku Pomocy Społecznej dobrze wiedzą, iż córka jest niepełnosprawna. Poinformowała, że w komisja w S. nie uznała syna za osobę niepełnosprawną, ale od tego stanowiska skarżąca odwołała się do B. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. decyzją z dnia [...] lutego 2005 roku, nr [...] – utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję, uznając, iż skarżąca nie spełnia przesłanek z art. 38 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 roku o pomocy społecznej. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku za pośrednictwem organu wywiodła Pani J. A., przedstawiając trudną sytuację materialną i zdrowotną swojej rodziny. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S., wnosząc o jej oddalenie, podtrzymało argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna, bowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Materialnoprawną podstawą wydania zaskarżonej decyzji jest art. 38 ustawy z dnia 12 marca 2004 roku o pomocy społecznej (tekst jednolity: DZ. U. nr 64, poz. 593 z 2004 roku z późn. zm.). Przepis powyższy wprowadza kryterium w dochodach rodziny, którego przekroczenie powoduje odmowę wypłacenia zasiłku okresowego. W konkretnej sprawie, jak wynika z materiału zgromadzonego w toku postępowania administracyjnego, kryterium to zostało przekroczone, ponieważ w myśl przepisów ustawy wynosi ono – 316 złotych w wypadku osoby w rodzinie – zaś dochód w rodzinie skarżącej, w przeliczeniu na osobę, stanowi 402,29 złotych. Należy podnieść, że Sąd nie znalazł podstaw do podważenia prawidłowości zakwalifikowania przez organ wniosku skarżącej o przyznanie pomocy, bowiem w kwestionariuszu wywiadu środowiskowego – w VI rubryce – widnieje zapis "zwracam się z prośbą o pomoc finansową okresową". Ponadto trzeba podkreślić, że rodzina skarżącej nie jest, pozbawiona stałego dochodu i ma możliwość uzyskiwania części produktów żywnościowych z racji posiadanego gospodarstwa rolnego. Wydatków na leki Pani J. A. nie wykazała (mimo że była już wielokrotnie pouczana w tym zakresie), złożone zaś na rozprawie zaświadczenia lekarskie o stanie zdrowia rodziny od 2002 – do 2005 roku – nie mogą być przedmiotem merytorycznej oceny Sądu, bo nie były przedmiotem tejże oceny przez organy administracji państwowej. Mając powyższe na względzie Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z 2002 roku).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło