II SA/Bk 2/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk (spr.), Sędziowie sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska,, sędzia NSA Stanisław Prutis, Protokolant Marta Marczuk, po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2005 r. sprawy ze skargi J. Ch. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] listopada 2004 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu wywłaszczonej nieruchomości oddala skargę Starosta Z. decyzją z dnia [...] października 2004 roku nr [...] zwrócił na rzecz J. Ch. s. T. część nieruchomości o udziale [...] w działce oznaczonej numerem [...] o powierzchni [...] ha położonej w Z., stanowiącej własność Miasta Z.. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji stwierdził, że działka oznaczona numerem [...] została przejęta na własność Państwa w trybie przepisów ustawy z dnia 22 maja 1958 roku o terenach dla budownictwa domów jednorodzinnych w miastach i osiedlach (Dz. U. nr 31, poz. 138) w roku 1966. Cel wywłaszczenia (przejęcia) nieruchomości wynikający z uchwały Prezydium Powiatowej Rady Narodowej z Z. nr [...] z dnia [...] lipca 1965 roku, zatwierdzającej projekt planu szczegółowego terenu przeznaczonego pod osiedle domów jednorodzinnych, położonego przy ulicy G. stał się nieaktualny wskutek niezrealizowania części projektowanego osiedla rolniczego. Odwołanie od powyższej decyzji do Wojewody P. wniósł Burmistrz Miasta Z. zarzucając, iż zwrot nieruchomości nie mógł nastąpić, ponieważ wniosek o jej zwrot pochodził tylko od części osób uprawnionych. Ponadto dokonano zwrotu ułamkowej części nieruchomości co jest sprzeczne z prawem. Wojewoda P. decyzją z dnia [...]listopada 2004 roku, nr [...] – uchylił zaskarżoną decyzję w całości i odmówił zwrotu na rzecz Pana J. Ch. części ułamkowej w działce nr [...], o powierzchni [...] ha położonej w Z. W uzasadnieniu organ odwoławczy podzielił stanowisko prezentowane przez Burmistrza Miasta Z. w odwołaniu. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B. za pośrednictwem organu II instancji wywiódł Pan J. Ch., podnosząc, iż jest ona krzywdząca a ustalenie wszystkich osób uprawnionych do zgłoszenia wniosku o zwrot przedmiotowej nieruchomości jest "praktycznie niemożliwe". W odpowiedzi na skargę Wojewoda P., wnosząc o jej oddalenie, podtrzymał argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna, bowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa. W postępowaniu administracyjnym o zwrot nieruchomości organy administracji państwowej zanim przystąpią do badania przesłanek z art. 137 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 roku o gospodarce nieruchomościami (tekst jednolity: Dz. U. nr 261, poz. 2603 z 2004 roku z późn. zm.) winna zbadać czy zachodzą warunki wynikające z art. 136 ust. 3 tejże ustawy, a mianowicie czy wniosek o zwrot nieruchomości jest wywiedziony od wszystkich osób uprawnionych do jego zgłoszenia. W konkretnej sprawie warunek powyższy nie został spełniony. Pomimo tego organ I instancji badał przesłanki z art. 137 cytowanej ustawy o gospodarce nieruchomościami i orzekł o zwrocie części ułamkowej przedmiotowej nieruchomości – co jest sprzeczne z art. 136 ust. 3 tejże ustawy, bowiem nieruchomość może być zwrócona jedynie fizycznie w całości lub w części. Organ odwoławczy, rozpatrując merytorycznie sprawę, zauważył nieprawidłowości zawarte w decyzji organu I instancji i właściwie uchylając decyzję starosty w całości odmówił zwrotu nieruchomości, ponieważ wniosek o jej zwrot nie pochodził od wszystkich uprawnionych do jego wniesienia oraz z uwagi na okoliczność określenia zwrotu nie w części fizycznej a ułamkowej, a więc sprzecznej z art. 136 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami. W świetle powyższego należy uznać, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem, a skarga winna być oddalona na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z 2002 roku).