II SA/Bk 205/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Ireneusz Henryk Darmochwał, Sędziowie sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.),, asesor WSA Małgorzata Roleder, Protokolant Marta Anna Lawda, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 17 kwietnia 2007 r. sprawy ze skargi Powiatu A. na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody P. z dnia [...] stycznia 2007 r. nr [...] w przedmiocie dokonania przeniesienia środków pomiędzy zadaniami 1. uchyla zaskarżone rozstrzygnięcie nadzorcze, 2. stwierdza, że zaskarżone rozstrzygnięcie nadzorcze nie może być wykonane w całości do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. Wojewoda P. zaskarżonym rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia [...] stycznia 2007 r. nr [...] na podstawie art. 79 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym stwierdził nieważność uchwały nr [...] Rady Powiatu w A. z dnia [...] grudnia 2006 r. w sprawie dokonania przeniesień pomiędzy zadaniami, na które przeznacza się środki Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych oraz określenia zadań, na które przeznacza się zwiększone środki w 2006 r. Organ nadzoru uzasadniając swoje rozstrzygnięcie wskazał, że zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy o samorządzie powiatowym uchwały rady zapadają zwykłą większością głosów w obecności co najmniej połowy ustawowego składu rady, w głosowaniu jawnym. Przyjmując, że tylko 6 radnych złożyło ślubowanie w poprawnej formie, Wojewoda P. uznał, że uchwała została podjęta bez zachowania wymaganego ustawą quorum i stwierdził jej nieważność. Na powyższe rozstrzygniecie nadzorcze Wojewody P. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożył Zarząd Powiatu w A. i zarzucił naruszenie: • art. 16 ust. 2, art. 165 ust. 1, art. 169 ust. 4 i art. 171 ust. 1 Konstytucji RP, • art. 3 ust. 1, art. 4 ust. 2 i ust. 4 oraz art. 8 ust. 1,2 i 3 Europejskiej Karty Samorządu Lokalnego, • art. 76 ust. 2, art. 77 i art. 79 ust. 1 ustawy o samorządzie powiatowym. Wskazując na powyższe Zarząd Powiatu w A. wniósł o uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia nadzorczego. W uzasadnieniu skargi wskazano, że organ nadzoru może wkraczać w działalność powiatu tylko w przypadkach określonych ustawami. W przedmiotowej sprawie organ nadzoru podejmując zaskarżone rozstrzygnięcie nie wskazał ustawowego przepisu uprawniającego go do oceny złożonego przez radnych ślubowania. Podstawy takiej nie stanowi art. 20 ustawy o samorządzie powiatu, albowiem jeżeli ustawodawca pominął milczeniem tryb złożenia ślubowania, to należy uznać wyłączne prawo samorządu do jego ustalenia. Przy czym nieuregulowanie w statucie samorządu trybu składania ślubowania nie pozbawia organu stanowiącego - Rady Powiatu, kompetencji do określenia trybu ślubowania w trybie doraźnym. Reprezentowany w rozstrzygnięciu nadzorczym pogląd jakoby jedynym prawidłowym sposobem złożenia ślubowania było wypowiedzenie pełnej roty ślubowania jest dowolny i nie znajduje oparcia w prawie. Nadto wskazano, że z treści przepisów Europejskiej Karty Samorządu Lokalnego wynika, że nadzór nad samorządem terytorialnym ma charakter przedmiotowy tzn. dotyczy działalności podmiotów samorządowych a nie samych podmiotów. Akt ślubowania radnych nie należy do sfery przedmiotowej, lecz podmiotowej samorządu terytorialnego. Wojewoda P. w odpowiedzi na skargę, generalnie podtrzymał argumentację zawartą w uzasadnieniu rozstrzygnięcia nadzorczego i wniósł o oddalenie skargi jako bezzasadnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżone rozstrzygnięcie nadzorcze zostało wydane z naruszeniem zasady proporcjonalności, ustanowionej przepisem art. 8 ust. 3 Europejskiej Karty Samorządu Lokalnego (Dz. U. z 1994 r. Nr 124, poz. 607). Przepis art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 05 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (tekst jedn. Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1592 z późn. zm.) reguluje obowiązek złożenia ślubowania przez radnego, przed objęciem mandatu oraz treść roty ślubowania; nie określa sposobu złożenia ślubowania. Stąd tez sformułowany w uzasadnieniu rozstrzygnięcia nadzorczego zarzut naruszenia przepisu art. 20 ust. 1 uznać należy za nieuzasadniony. Aby ocenić, czy zachowanie radnych odpowiadało wymogom "złożenia ślubowania" należy zastanowić się nad istotą ślubowania. Zdaniem Sądu, ślubowanie radnego to oświadczenie wiedzy i woli zainteresowanego, z którego wynika, że znane mu są obowiązki związane z funkcją radnego i że wykonania tych obowiązków się podejmuje. W konsekwencji uznać należy, iż ślubowanie jest skuteczne, jeżeli zostało złożone w taki sposób (w takich okolicznościach), że wiadomym dla innych radnych jest, iż składający ślubowanie zna treść jego roty i oświadcza, że roty tej będzie przestrzegał. Złożenie ślubowania przez radnych Rady Powiatu A. odpowiada wymaganiom wyżej określonym. W sytuacji, gdy rota została wcześniej odczytana przez 6 radnych, złożenie ślubowania przez pozostałych radnych, w taki sposób, że mając "przed sobą" tekst ślubowania składali oświadczenie: "ślubuje", z dodatkiem zdania: "Tak mi dopomóż Bóg", odpowiada wymogom istoty ślubowania. Nie można bowiem przyjąć, aby radny mając "przed sobą" tekst ślubowania nie znał jego treści i nie wiedział, czego ślubowanie dotyczy. Uznanie przez organ nadzoru, iż złożone w taki sposób ślubowanie jest nieważne i powinno być powtórzone stanowi – zdaniem Sądu – zbyt daleko idącą ingerencję organ nadzoru w sferę samodzielności samorządu powiatowego. Zgodnie z przepisem art. 8 ust. 3 Europejskiej Karty Samorządu Lokalnego, kontrola administracyjna społeczności lokalnych powinna być sprawowana z zachowaniem proporcji między zakresem interwencji ze strony organu kontroli, a znaczeniem interesów, które ma on chronić. Rozstrzygnięcie nadzorcze podjęte w niniejszej sprawie narusza wyrażoną tym przepisem zasadę proporcjonalności, dlatego też podlega uchyleniu na podstawie art. 148 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.). Mając powyższe na uwadze, należało stwierdzić, iż kwestionowana uchwała Rady Powiatu w A. z dnia [...] grudnia 2006 r. Nr [...] w sprawie dokonania przeniesienia pomiędzy zadaniami, na które przeznacza się środki Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych oraz określenia zadań, na które przeznacza się zwiększone środki w 2006 r. została podjęta zgodnie z prawem. Rada Powiatu w A. zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy o samorządzie powiatowym była uprawniona do podjęcia w/w uchwały. W tym stanie rzeczy Sąd uznając skargę za uzasadnioną, na podstawie art. 148 i 152 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji.