II SA/Bk 209/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Danuta Tryniszewska - Bytys (spr.) po rozpoznaniu w dniu 20 marca 2012 r. w Białymstoku na posiedzeniu niejawnym wniosku J. W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. W. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] stycznia 2012 r. znak [...] w przedmiocie statusu bezrobotnego p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Decyzją z [...].01.2012 r. znak [...] Wojewoda P. utrzymał w mocy decyzję Starosty S. z [...].12.2011 r. znak [...], którą we wznowionym postępowaniu uchylono trzy decyzje tego organu wydane wobec J. W.: - decyzję z [...].04.2009 r. uznającą wymienionego z dniem 02.04.2009 r. za osobę bezrobotną i przyznającą mu zasiłek na okres 6 miesięcy, - decyzję z [...].10.2009 r. orzekającą o utracie przez niego prawa do zasiłku od 10.10.2009 r., - decyzję z [...].06.2010 r. orzekającą o utracie przez wymienionego statusu osoby bezrobotnej od 15.06.2010 r. oraz orzeczono o odmowie uznania go za osobę bezrobotną od dnia 02.04.2009 r. Skargę na rozstrzygnięcie Wojewody z [...].01.2012 r. złożył do sądu administracyjnego J. W. wraz z wnioskiem o wstrzymanie jej wykonania. Wskazał, że decyzje organu I i II instancji zostały wydane z naruszeniem prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. Wstrzymanie wykonania zaskarżonej do sądu administracyjnego decyzji jest uzależnione od wykazania, że zaskarżone rozstrzygnięcie powoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 ustawy z 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej p.p.s.a.). Przedmiotem orzeczenia o wstrzymaniu wykonania może być zatem tylko taki akt, który wywołuje materialnoprawne skutki w postaci przyznania uprawnienia lub obowiązku. Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem spoczywa przede wszystkim na stronie skarżącej. Brak we wniosku jakiejkolwiek argumentacji w tym przedmiocie, odwołującej się do konkretnych okoliczności sprawy lub też powołanie jedynie ustawowych zwrotów (istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków), uniemożliwia sądowi merytoryczną ocenę wniosku (postanowienie NSA z 21.04.2006 r., II FZ 167/06 dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl, powoływanej dalej w skrócie jako CBOSA). W rozpoznawanej sprawie skarżący żąda wstrzymania wykonania decyzji odmawiającej uznania go za osobę bezrobotną, wydanej po przeprowadzeniu wznowionego postępowania, w którym uchylono wcześniejsze decyzje m.in. przyznające mu status bezrobotnego i zasiłek. Zauważyć jednak należy, że skarżący nie wskazuje żadnych argumentów, z których wynikałoby, że wykonanie wymienionej wyżej decyzji wywoła skutki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Skarga nie zawiera choćby lakonicznego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, a jedynie argumenty podważające, zdaniem strony, jej legalność. W postępowaniu wpadkowym, którego celem jest udzielenie ochrony tymczasowej, nie ocenia się jednak zgodności z prawem kwestionowanego aktu, a wyłącznie wystąpienie przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. (niebezpieczeństwa znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków). Takich w sprawie nie wskazano i sąd nie miał obowiązku poszukiwać ich we własnym zakresie. Niezależnie od powyższego stwierdzić należy niewykonalność kwestionowanej decyzji, a jak wyżej wskazano nie podlegają wstrzymaniu wykonania na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. decyzje odmowne, jako niemogące wywołać skutków w sferze prawnej strony. Zaskarżona decyzja wydana została [...].01.2012 r. Wynika z niej, że skarżący w tej dacie nie posiadał już statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku, bowiem zostały mu one odebrane decyzjami wcześniejszymi z [...].06.2010 r. i z [...].10.2010 r. Zaskarżona decyzja odmawia uznania go co prawda za osobę bezrobotną od dnia 02.04.2009 r., a więc również w okresie, w którym ten status jak i prawo do zasiłku posiadał (uchyla bowiem decyzję o przyznaniu mu tych praw na 6 miesięcy w dniu 03.04.2009 r.), jednak jednocześnie nie orzeczono w niej o zwrocie wypłaconych zasiłków. Może to nastąpić odrębną decyzją na podstawie art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. "c" ustawy z 20.04.2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (tekst jedn. Dz. U. z 2008 r. Nr 69, poz. 415 z późn. zm.), która będzie podlegać odrębnemu zaskarżeniu i także wnioskowi o wstrzymanie wykonania. Natomiast kwestionowana w sprawie niniejszej odmowa uznania za osobę bezrobotną, wydana w sytuacji, gdy od kilku miesięcy strona takiego statusu nie posiadała i nie przysługiwało jej prawo do zasiłku, nie może wywołać niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. Nie odbiera ona bowiem stronie prawa, którego ta nie posiadała. Nie wywołuje również w stosunku do strony bezpośrednich skutków finansowych. Dlatego wniosek nie mógł zostać uwzględniony. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.