II SA/Bk 211/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.), Sędziowie sędzia NSA Jerzy Bujko, sędzia NSA Elżbieta Trykoszko, Protokolant Sylwia Tokajuk, po rozpoznaniu w dniu 07 września 2004 r. sprawy ze skargi K. S. na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. z dnia [...] lutego 2004 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyjęcia odwołania 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie może być wykonane w całości do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku.- Postanowieniem z dnia [...]-04-2003 roku Komendant Powiatowy Policji w S. odmówił sierż. szt. K. S. przyjęcia odwołania od odrzeczenia nr [...] z dnia [...]-04-2003 roku z powodu złożenia odwołania po terminie. K. S. wniósł zażalenie na w/w postanowienie, składając jednocześnie wniosek o przywrócenie terminu do złożenia odwołania od orzeczenia nr [...] z dnia [...]-04-2003 roku. Komendant Wojewódzki Policji w B. postanowieniem z dnia [...]-06-2003 roku nr [...] utrzymała w mocy zaskarżone postanowienie oraz odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od orzeczenia nr [...]. W wyniku zaskarżenia, przez K. S., postanowienia z dnia [...] czerwca 2003 roku Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Białymstoku, Sąd ten wyrokiem z dnia 26-11-2003 roku uchylił zaskarżone postanowienie, wskazując w uzasadnieniu na konieczność wyjaśnienia, czy skarżący miał ustanowionego, w postępowaniu dyscyplinarnym, pełnomocnika. W takim, bowiem, przypadku należałoby w innym kontekście rozpatrywać kwestię zawinienia w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania (sprawa o sygn. S.A./Bk 887/03). Po ponownym rozpatrzeniu odwołania, Komendant Powiatowy Policji w B., postanowieniem nr [...] z dnia [...] lutego 2004 roku odmówił przyjęcia odwołania od orzeczenia Komendanta Powiatowego Policji w S. nr [...] z dnia [...]-04-2003 roku, ze względu na to, że zostało wniesione po terminie. Jako podstawę prawną powołał art. 135 k ust 3 ustawy z dnia 6-04-1990 roku o Policji (Dz.U. z 2002r. nr 7, poz. 58 z późn. zm.). W uzasadnieniu postanowienia organ wyjaśnił, że K. S. nie ustanowił obrońcy w postępowaniu dyscyplinarnym. Powołując odnośne przepisy ustawy o Policji podał, iż takim obrońcą mógłby być tylko policjant, a nie osoba cywilna nawet jeśli jest pełnomocnikiem obwinionego w innych postępowaniach. Organ szeroko uzasadnił dlaczego uznaje odwołanie K. S. za wniesione z uchybieniem terminu oraz wskazał brak przesłanek, które by wskazywały, że niedochowanie terminu było niezawinione przez skarżącego. W skardze wywiedzionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku K. S. zarzucił postanowieniu rażące naruszenie przepisów kpa, brak rozstrzygnięcia o przywróceniu lub odmowie przywrócenia terminu oraz obrażę art. 153 ustawy z 30-08-2002 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez uchylanie się od wiążących wskazań Sądu co do dalszego postępowania. W uzasadnieniu skargi dowodził braku własnego zawinienia w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania od orzeczenia dyscyplinarnego. W odpowiedzi na skargę, Komendant Wojewódzki Policji w B. wnosił o jej oddalenie, podając argumentację tożsamą jak w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zaskarżone postanowienia jest niekompletne, gdyż nie zawiera rozstrzygnięcia o przywróceniu bądź odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, na co słusznie zwraca uwagę skarżący. Wszak celem niniejszego postępowania było dążenie skarżącego do uzyskania orzeczenia o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, zaś taki wniosek został przez niego złożony w zażaleniu z dnia [...]-05-2003 roku tj. wówczas kiedy otrzymał postanowienie Komendanta Powiatowego Policji w S. z dnia [...]-04-2003 roku o odmowie przyjęcia odwołania z powodu uchybienia terminu do jego wniesienia. W uchylonym przez NSA postanowieniu nr [...] z dnia [...]-06-2003 roku Komendant Wojewódzki Policji w B. zawarł orzeczenie o odmowie przywrócenia terminu, zaś w obecnie zaskarżonym postanowieniu nr [...] z dnia [...]-02-2004 roku – kwestię tą pominął, przez co naruszył przepis art. 135 p ustawy o Policji. Uzasadnienie zaskarżonego postanowienia zawiera, natomiast, szeroką argumentację na temat zawinienia skarżącego w uchybieniu terminu, a więc stanowi analizę przesłanki warunkującej przywrócenie uchybionego terminu do wniesienia środka odwoławczego. Treść uzasadnienia jest sprzeczna z sentencją postanowienia i wskazaną podstawą prawną. Dlatego też Sąd nie jest władny dokonać merytorycznej oceny orzeczenia. Faktem jest, iż kolejna zmiana ustawy z dnia 6-04-1990 roku o Policji (Dz.U. z 2002 r. nr 7, poz.58) została dokonana ustawą z dnia 29-10-2003 roku (Dz.U. nr 192, poz. 1873) i dotyczyła głównie postępowania dyscyplinarnego policjantów. Nowe przepisy, w tym zakresie, obowiązywały w dacie wydania zaskarżonego postanowienia. Powołany przez organ art. 135 k ust 3 ustawy z dnia 6-04-1990 roku o Policji (Dz.U. z 2002 r. nr 7, poz. 58 ze zm.) stanowi: "Wyższy przełożony dyscyplinarny odmawia przyjęcia odwołania w drodze postanowienia , jeżeli zostało wniesione po terminie lub przez osobę nieuprawnioną albo jest niedopuszczalne. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne" "Ostateczność postanowienia" oznacza tyle, że dalszy środek odwoławczy od orzeczenia dyscyplinarnego, w administracyjnym toku instancji, obwinionemu nie przysługuje. Nie oznacza natomiast, że obwiniony nie może domagać się (jak, zdaje się, błędnie interpretuje organ) przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Inną materią proceduralną jest, bowiem, odmowa przyjęcia środka odwoławczego, a inną – rozstrzygnięcie o przywrócenie terminu do wniesienia tego środka. Art. 135 p ustawy o Policji (również dodany ustawą nowelizującą z dnia 29-10-2003 roku) zawiera odesłanie: "W zakresie nieuregulowanym w niniejszej ustawie do postępowania dyscyplinarnego stosuje się odpowiednio przepisy kodeksu postępowania karnego dotyczące wezwań, terminów ..."itd. Organ winien, zatem, sięgnąć do przepisów rozdziału 14 kpk, a także art. 126, który normuje zasady przywracania niedotrzymanego terminu zawitego, a następnie winien wydać stronie postanowienie rozstrzygające także w tym przedmiocie. Sąd zwraca również uwagę na redakcję postanowienia nr [...] z dnia [...]-02-2004 roku Komendanta Wojewódzkiego Policji, w którym brak jest odniesienia do postanowienia organu I instancji tak, jakby organ II instancji orzekł po raz pierwszy o odmowie przyjęcia odwołania. Tymczasem istnieje w obrocie prawnym postanowienie Komendanta Powiatowego Policji w S. z dnia [...]-04-2003 roku dotyczące odmowy przyjęcia tego samego odwołania p. K. S. Wydaje się, iż pomimo nowelizacji ustawy o Policji ustawą z dnia 29-10-2003 roku (Dz.U. nr 192, poz. 1873), a zwłaszcza w świetle jej art. 2 ust 1 i 2, wymaga procesowego rozstrzygnięcia byt prawny w/w postanowienia organu I instancji. Mając na względzie powyższe okoliczności, na podstawie art. 145 § 1 ust. 1 pkt. c ustawy z dnia 30-08-2002 roku – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270), orzeczono jak w sentencji.