II SA/Bk 213/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk (spr.), Sędziowie sędzia NSA Stanisław Prutis,, asesor WSA Małgorzata Roleder, Protokolant Marta Marczuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 4 czerwca 2008 r. sprawy ze skargi E. S. na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w B. z dnia [...] stycznia 2008 r., nr [...] w przedmiocie uzgodnienia środowiskowych uwarunkowań przedsięwzięcia oddala skargę Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w B., działając na podstawie art. 138 § 1 ust. 1 kpa w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), po rozpoznaniu zażalenia pana E. S. od postanowienia Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w B. z dnia [...] listopada 2007 roku nr [...] znak [...], postanowieniem z dnia [...] stycznia 2008 roku nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy przedstawił następujący stan faktyczny: W dniu [...] kwietnia 2007 roku Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w B. wydał postanowienie NR [...] uzgadniające przedsięwzięcie polegające na: budowie budynku inwentarskiego (kurnika) nie podpiwniczonego, parterowego, związanego z produkcją drobiu, przeznaczonego do hodowli 15 tysięcy sztuk drobiu, dobudowanego od strony północnej do istniejącego budynku kurnika, płyty obornikowej betonowej do składowania obornika o wymiarach 7,0 m x 14,0 m, zbiornika szczelnego bezodpływowego o poj. do 10 m3 w zabudowie zagrodowej związanej z prowadzonym gospodarstwem hodowlanym przewidzianych do realizacji na działce o nr geodezyjnym [...], położonej w obrębie wsi R., gm. Z., wraz z infrastrukturą techniczną, przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Na powyższe postanowienie w dniu [...]05.2007 roku Państwo B. i E. S. złożyli zażalenie. Odwołujący wskazali, iż "raport o oddziaływaniu ..." opracowywany w czerwcu 2006 roku jest nieaktualny i nieprawidłowy, a w kurniku o wymiarach 43 x 12 m, zgodnie z artykułem gazety M. O. hoduje 16,5 tysięcy sztuk drobiu, zaś dobudówka do kurnika wybudowana została bez pozwolenia wykorzystywana jest do hodowli drobiu. Ponadto odwołujący podnieśli, iż kurnik wybudowany, na bazie wiaty o wymiarach 40 x 9 m oraz budynek gospodarczo - składowy dobudowany do kurnika wykorzystywany jest do hodowli drobiu, która przekracza 30 tysięcy sztuk. Dodatkowo oprócz kurników M. O. na sąsiedniej działce znajduje się kurnik J. O. na 18,5 tysięcy sztuk, co oznacza, że ilość drobiu w budynkach inwentarskich przekracza 30 tysięcy sztuk. Odwołujący wskazali również, iż w raporcie nic się nie mówi na temat spływu wód spod kurnika drenami do rzeki D., przy której znajduje się kapliczka, stanowiąca miejsce kultu religijnego mieszkańców wsi R. Inwestycja ta w ocenie odwołujących drastycznie obniża wartość działki, zaś kury hodowane są przez pana Opalińskiego niezgodnie z przepisami ochrony środowiska, gdyż już istniejące budynki usytuowane są na sączkach melioracyjnych, a woda przepływająca przez działkę powoduje jej skażenie nadmierną ilością azotu i innych szkodliwych związków. Ponadto istniejące kurniki są źródłem przykrych zapachów, co jest również szkodliwe dla zdrowia. Po przeanalizowaniu akt sprawy, Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w B. w postanowieniu z dnia [...]06.2007 roku nr [...] stwierdził, iż rozstrzygnięcie organu I instancji dotknięte było wadą prawną i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia, zobowiązując jednocześnie organ I instancji do zbadania w jakiej odległości znajduje się kapliczka, o której wspominają strony skarżące w swoim zażaleniu i co znajduje się między tym obiektem, a kurnikami inwestora. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w B. po ponownym rozpatrzeniu sprawy oraz po przeprowadzeniu oględzin w dniu [...]06.2007 roku po raz drugi uzgodnił warunki realizacji dla przedmiotowego przedsięwzięcia i wydał postanowienie nr [...] z dnia [...]11.2007 roku. W dniu [...]11.2007 roku pan E. S. złożył zażalenie na powyższe rozstrzygnięcie, podtrzymując swoje wcześniejsze zarzuty. Dodał równocześnie, iż przeprowadzona wizja lokalna była nierzetelna, gdyż strona dowiedziała się o niej na 3 dni przed terminem, a pracownicy nie mieli żadnych przyrządów mierniczych i aparatu fotograficznego. Po przeanalizowaniu akt sprawy, Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w B. postanowieniem z dnia [...] stycznia 2008 roku nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Na wstępie Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w B. przedstawił na czym polega działanie organów Państwowej Inspekcji Sanitarnej, jako organu współdziałającego przy wydaniu decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Podkreślił, iż organ występujący o uzgodnienie przestawia swoje stanowisko załączając projekt decyzji oraz dokumenty tj. wniosek o wydanie decyzji, raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko albo informacje zawierające dane określone w art. 49 ust. 3, jeżeli sporządzenie raportu nie jest wymagana, a także wypis i wyrys z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jeżeli plan ten został uchwalony. Powyższe dokumenty są dowodami w sprawie na podstawie, których następuje uzgodnienie. Na tej podstawie organ wskazał, iż organ Państwowej Inspekcji Sanitarnej ma za zadanie uzgodnić wyłącznie w/w warunki w granicach swojej właściwości rzeczowej czyli pod kątem wymagań higienicznych i zdrowotnych. Rola organu sprowadza się w istocie do kontroli czy zamierzone przedsięwzięcie zaprojektowano tak, aby nie przekraczało wyznaczonych standardów, mogących prowadzić do zagrożenia zdrowia ludzi, wyznaczonych przez obowiązujące przepisy prawne. Nie może natomiast swą kognicją obejmować kwestii lokalizacji danej inwestycji (wyrok NSA z dnia 05.01.2001r. IV.S.A. 2226/98). Odnosząc się do zarzutów strony skarżącej w kwestii tego, że inwestor podał do "Raportu ..." nieprawdziwe dane dotyczące obecnej hodowli drobiu bez instalacji wentylacyjnej oraz innych urządzeń zgodnych z obowiązującymi przepisami Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny wskazał, że organy uzgadniające opierają się wyłącznie na przepisach prawnych i danych podanych przez inwestora, na którego spoczywa obowiązek zgłaszania rzetelnych i prawdziwych danych na podstawie, których wykonywany jest "Raport ...". Jeżeli natomiast strona skarżąca uważa, że inwestor podał nieprawdziwe informacje należy powyższy fakt zgłosić w prokuraturze, gdyż organ Państwowej Inspekcji Sanitarnej nie ma kompetencji do liczenia sztuk drobiu. Również wykorzystanie przez inwestora do hodowli drobiu obiektów bez odpowiednich instalacji i bez niezbędnych pozwoleń takich jak dobudówka czy budynek gospodarczo - magazynowy albo fakt, że kurnik wybudowany jest na bazie wiaty nie leżą w gestii tego organu, a powyższe problemy należy zgłosić do Nadzoru Budowlanego. Nie ma również - w ocenie organu - żadnego znaczenia fakt, że oprócz Pana M. O. na sąsiedniej działce znajduje się kurnik Pana J. O. na ok. 18,5 tysięcy sztuk, gdyż zgodnie z § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. Nr 257 poz. 2573 z późn. zm.) sumuje się wyłącznie parametry tego samego rodzaju, charakteryzujące skalę przedsięwzięcia i odnoszące się do przedsięwzięć tego samego rodzaju położonych na terenie jednego zakładu lub obiektu, istniejących i planowanych. Odnosząc się do kwestii przeprowadzenia w sprawie nierzetelnej wizji lokalnej przez pracowników Państwowej Inspekcji Sanitarnej organ podniósł, iż przełożonych akt wynika, że strona skarżąca otrzymała zawiadomienie o przeprowadzeniu oględzin w dniu [...]06.2007 roku (potwierdzenie odbioru podpisane przez Panią B. S.), co więcej uczestniczyła w niej czynnie wnosząc uwagi do protokołu oględzin. Należy nadmienić, iż kodeks postępowania administracyjnego nie reguluje zagadnień dotyczących sposobu przeprowadzenia takiej wizji. Organ uzgadniający nie może również przedłużać terminu załatwiania sprawy czekając, aż rozpocznie się cykl hodowlany - jak sugeruje strona skarżąca w piśmie z dnia [...]06.2007 roku - gdyż przedmiotowy etap postępowania nie obejmuje weryfikacji stanu już istniejącego. Ta sama sytuacja występuje w sprawie zagadnień zanieczyszczania wodą z kurników, która płynie sączkami do kapliczki, gdzie jest studnia. Jak wynika z protokołu oględzin z dnia [...]06.2007 roku odległość między tymi obiektami wynosi około 700 m, a pomiędzy nimi znajdują się pola uprawne i łąki, które mogą być nawożone i tutaj można doszukiwać się problemów zanieczyszczania wody. Mając na uwadze powyższe okoliczności Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w B. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B. na powyższe postanowienie wniósł E. S. Zaskarżonemu postanowieniu skarżący zarzucił: – naruszenie art. 79 § 1 kpa poprzez poinformowanie go o wizji lokalnej na 3 dni przed jej terminem (a nie 7 dni przed jej terminiem), co spowodowało niemożność przygotowania się do oględzin terenu, – niezgodne z prawdą twierdzenia, iż teren przedmiotowej zabudowy mieści się wprawdzie w obrębie wsi R., ale poza terenem zabudowy, w sytuacji gdy zagospodarowanie terenu, jak i istniejąca infrastruktura przesądzają o tym, że jest to teren zabudowy z rezerwą pod zabudowę mieszkaniową min. dom pana A. J. zlokalizowany jest 50 m od istniejącego kurnika, – naruszenie przepisów dotyczących sporządzanie raportu o oddziaływaniu na środowisko w sytuacji, kiedy raport był wielokrotnie poprawiany, a do jego opracowania wykorzystane zostały nieaktualne przepisy, ustawy i rozporządzenia, a źródłami informacji stanowiącymi podstawę do sporządzenia raportu była decyzja wyeliminowana z obrotu prawnego. W uzasadnieniu swego stanowiska skarżący podniósł również, iż w żadnym z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy, nie ma wzmianki, że nowy kurnik będzie dobudowany do budynku gospodarczo – składowego, którego standard nie odpowiada żadnym normom polskim, a tym bardziej i normom europejskim. Wskazał także, że skoro PPIS uwzględnia warunki pod kątem wymagań higienicznych i zdrowotnych do dlaczego nie pobiera do badań wody z rzeki D. przy kapliczce, a także nie ustala gdzie jest wywożony obornik z fermy pana O., który jest groźny dla środowiska. Dodatkowo skarżący kwestionuje również czy osoba podpisana pod postanowieniem miała uprawnienie do orzekania w takiej sprawie. Na tej też podstawie skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie. Odnosząc się do zarzutów skargi, organ podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji. Podkreślił ponadto, iż strona prawidłowo została powiadomiona o terminie wizji lokalnej, gdyż zawiadomienie o oględzinach spoczywało na poczcie gotowe do odbioru w dniu [...] czerwca 2007 roku, a skarżący je odebrał dopiero w dniu [...] czerwca 2007 roku. Ponadto skarżący uczestniczył w oględzinach i nie poniósł – w ocenie organu – żadnych negatywnych skutków, które miałyby istotny wpływ na wynik sprawy. Zaakcentował ponadto, iż w zasadzie większość zarzutów skargi sprowadza się do kwestionowania lokalizacji kurnika, która została już przesądzona w decyzji o warunkach zabudowy. Zakresem postanowienia organów sanitarnych nie mogła zatem zostać objęta kwestia lokalizacji danej inwestycji, a jedynie wskazanie wymogów i warunków niezbędnych do zminimalizowania niekorzystnego oddziaływania inwestycji na środowisko oraz zdrowie ludzie do granic nie przekraczających dopuszczalnych norm. Zaskarżone postanowienia czynią zadość tym wymogom. Końcowo organ sanitarny wskazał, że w rozpoznawanej sprawie podstawę uzgodnienia stanowiły 2 opracowania - "Raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko" oraz jego aneks. Podstawą orzekania jest uwzględnienie zasady zrównoważonego rozwoju (w rozumieniu art. 1 zdanie wstępne i art. 3 pkt 50 ustawy - Prawo ochrony środowiska) i słusznego interesu stron oraz interesu publicznego (art. 7 kpa.), a nie wyłącznie interesu jednej ze stron - p. S. Odzwierciedleniem rozważenia przez organ Inspekcji Sanitarnej kwestii określonych uciążliwości i ich wpływu na życie i zdrowie ludzi jest treść rozstrzygnięcia i uzasadnienia rozstrzygnięcia w sprawie, w szczególności określenie warunków realizacji inwestycji. Trzeba przy tym uwzględnić, iż obowiązujące w tym zakresie regulacje stanowią implementacje odnośnych przepisów wspólnotowych tj. Dyrektywy Rady (EWG) nr 337/1985 z dnia 27 czerwca 1985 r. w sprawie oceny skutków wywieranych przez niektóre przedsięwzięcia publiczne i prywatne na środowisko naturalne (Dz.Urz. UE wyd. spec. 15/t. 1, s. 248 ze zm.). Z treści dyrektywy wynika analogicznie, iż analizie poddaje się ogólnie oddziaływanie przedsięwzięcia na człowieka (art. 3 tiret 1), a sporządzana dokumentacja powinna zawierać informacje o środkach w celu ograniczania oddziaływania (załącznik IV pkt 5), a nie całkowitej eliminacji, co jest po prostu niemożliwe. Na tej podstawie organ uznał, iż w sprawie istnieje pełna dokumentacja, a treść rozstrzygnięć i uzasadnień organów obu instancji wskazuje na to, że kwestie uciążliwości związanych z rozbudową kurnika, były należycie rozważane, co stanowi potwierdzenie wykonania dyspozycji art. 7, 77 § 1, 80 i 107 § 3 kpa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sąd administracyjny został wyposażony w funkcje kontrolne działalności administracji publicznej, co oznacza, że w przypadku zaskarżenia decyzji, sąd bada jej zgodność z przepisami prawa (art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Dz. U. Nr 153, poz. 1269 oraz art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W przedmiotowej sprawie zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem, a okoliczności podniesione w skardze nie podważają jej legalności, dlatego też skarga podlega oddaleniu. Zaakcentować należy, iż zgodnie z przepisem art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd rozstrzyga w granicach danej sprawie nie będą jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Ustawodawca mówiąc o rozstrzyganiu przez sąd w granicach sprawy, używa pojęcia "sprawa" w rozumieniu sprawy, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność. Zaskarżanie konkretnego orzeczenia oznacza, że przedmiotem postępowania sądowoadministracyjnego, staje się ta sama sprawa, która został rozstrzygnięta w tym konkretnym rozstrzygnięciu. Wszystkie zatem istotne elementy identyfikacyjne, zakreślające tożsamość tego orzeczenia, określają normy administracyjne prawa materialnego obowiązującego w momencie wydawania zaskarżonego orzeczenia. W rezultacie więc to stosunek administracyjnoprawny wyznacza przedmiot postępowania sądowoadministracyjnego i ramy tego postępowania, a badanie prawidłowości konkretyzacji tego stosunku stanowi istotę postępowania sądowoadministracyjnego. Przełożenie tego na grunt niniejszej sprawy oznacza, że Sąd może jedynie oceniać prawidłowość utrzymania w mocy przez Państwowy Wojewódzki Inspektorat Sanitarny w B. decyzji z dnia [...] listopada 2007 roku nr [...] w uzgadniającej przedsięwzięcie polegające na: budowie budynku inwentarskiego (kurnika) związanego z produkcją drobiu, dobudowanego od strony północnej do istniejącego budynku kurnika, płyty obornikowej betonowej do składowania obornika o wymiarach 7,0 m x 14,0 m, zbiornika szczelnego bezodpływowego o poj. do 10 m3 w zabudowie zagrodowej związanej z prowadzonym gospodarstwem hodowlanym przewidzianych do realizacji na działce o nr geodezyjnym [...], położonej w obrębie wsi R., gm. Z. wraz z infrastrukturą techniczną, przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Skarżący natomiast mimo, że wprawdzie kwestionuje to postanowienie oraz utrzymujące w mocy postanowienie organu II instancji to niemniej jednak, argumenty podnoszone przez niego dotyczą przede wszystkim lokalizacji całej inwestycji oraz (jak należy wnioskować z treści pism procesowych składanych przez skarżącego) nie spełnienia norm technicznych przez istniejące na przedmiotowym terenie budynki oraz budynki projektowane. Okoliczności te jednak pozostają poza kognicją organów sanitarnych, a zatem również Sądu badającego legalność jedynie zaskarżonego orzeczenia. Co do lokalizacji inwestycji to została ona niejako przesądzona w decyzji o warunkach zabudowy (poprzedzającej obecne postępowanie organów sanitarnych). Kwestie natomiast badania standardu budynków tj. warunków technicznych jakie powinny spełniać projektowane budynki czy też budynki rozbudowane podlegają analizie organów nadzoru budowlanego, już na etapie wydawania pozwolenia na budowę, kiedy to organ określa wszystkie wymogi jakie dane obiekt powinien spełniać. Przeważająca część zarzutów skargi nie może zatem podlegać ocenie Sądu na obecnym etapie postępowania tj. uzgadniania środowiskowych uwarunkowań przedsięwzięcia w postaci rozbudowy kurnika. Przechodząc zatem do kwestii, które mogły podlegać ocenie organu odwoławczego, podkreślić należy, iż zgodnie z art. 46 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz.U. z 2006 roku, nr 129, poz. 902 z późn. zm.) realizacja zamierzonego przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać na środowisko, określonego w art. 51 ust. 1 pkt 2 tej ustawy jest dopuszczalna wyłącznie po uzyskaniu decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia. Uprzednio jednak należy uzyskać stosowne uzgodnienia warunków realizacji przedsięwzięcia. Niniejsze uzgodnienie wydane zostało na podstawie art. 48 ust. 2 pkt 1 a ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska, z którego wynika, że przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia organ, mający wydać decyzję, uzgadnia warunki realizacji przedsięwzięcia wymagającego wydania decyzji o pozwoleniu na budowę obiektu budowlanego mogącego znacząco oddziaływać na środowisko, dla którego stwierdzono obowiązek sporządzenia raportu z państwowym powiatowym inspektorem sanitarnym (art. 46 ust. 4 pkt 2 ustawy Prawo ochrony środowiska w zw. z art. 57 ust. 1 ustawy z dnia 27.04.2001 r. Prawo ochrony środowiska). Przepisy te wyznaczają państwowemu powiatowemu inspektorowi sanitarnemu rolę organu uzgadniającego warunki realizacji przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać na środowisko, dlatego organ ten zobowiązany jest do działania w granicach wyznaczonych wnioskiem i raportem o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko oraz planem zagospodarowania przestrzennego obowiązującym dla przedmiotowego terenu (o ile plan ten został uchwalony) przedłożonymi, stosownie do art. 48 ust. 3 ustawy Prawo ochrony środowiska przez organ, który wystąpił o to uzgodnienie. Procesową rolę organu uzgadniającego wyznacza w tym względzie także art. 106 Kpa, dlatego w postępowaniu o uzgodnienie warunków realizacji przedsięwzięcia, państwowy powiatowy inspektor sanitarny nie jest władny do oceny zakresu postępowania prowadzonego przez organ mający wydać decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia. Uzgodnienia dokonuje oceniając warunki higieny środowiska, które powstaną w wyniku realizacji zamierzonej inwestycji, mając na względzie ochronę zdrowia ludzkiego przed niekorzystnym wpływem szkodliwości i uciążliwości środowiskowych oraz zapobieganie powstawaniu chorób. Mając na uwadze charakter planowanego przedsięwzięcia tj. rozbudowę budynku inwentarskiego (kurnika) związanego z produkcją drobiu bezsporne w sprawie jest to, że w sprawie zaistniały ustawowe przesłanki do uzgodnienia warunków realizacji przedsięwzięcia pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych, przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Przepis art. 48 ust. 2 ustawy - Prawo ochrony środowiska wprowadzając uzgodnienie przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, nie wskazuje wprost przesłanek, którymi organ sanitarny je wydający winien się kierować. Stanowi jedynie, że przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, właściwy organ, uzgadnia warunki realizacji przedsięwzięcia. Wskazać należy, że wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest elementem postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko planowanych przedsięwzięć (rozdział 2 ustawy). W postępowaniu tym, zgodnie z art. 47 ustawy - Prawo ochrony środowiska, określa się, analizuje oraz ocenia: 1) bezpośredni i pośredni wpływ danego przedsięwzięcia na: a) środowisko oraz zdrowie i warunki życia ludzi, b) dobra materialne, c) zabytki, d) wzajemne oddziaływanie między czynnikami, o których mowa w lit. a) - c), e) dostępność do złóż kopalin, 2) możliwości oraz sposoby zapobiegania i ograniczania negatywnego oddziaływania na środowisko, 3) wymagany zakres monitoringu. Przedmiotem uzgodnienia warunków realizacji przedsięwzięcia, o którym mowa w art. 48 ust. 2 ustawy - Prawo ochrony środowiska, jako poprzedzającego decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, jest więc ocena wpływu danej inwestycji na środowisko, na zdrowie i warunki życia ludzi. Gdy idzie o kryteria którymi organ sanitarny winien się kierować dokonując tej oceny oddziaływania na środowisko wskazać należy także na art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. 1998 r. Nr 90, poz. 575 ze zm.). Zgodnie z jego postanowieniami do zakresu działania Państwowej Inspekcji Sanitarnej w dziedzinie zapobiegawczego nadzoru sanitarnego należy uzgadnianie dokumentacji projektowej pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych dotyczących: a) budowy oraz zmiany sposobu użytkowania obiektów budowlanych, statków morskich, żeglugi śródlądowej i powietrznych, b) nowych materiałów i procesów technologicznych przed ich zastosowaniem w produkcji lub budownictwie. Powyższe ustalenia wskazują, że do kompetencji organu sanitarnego w zakresie uzgadnia warunków realizacji przedsięwzięcia projektowanego na działce nr [...] położonej w obrębie wsi R., gm. Z., należy analiza i ocena jego wpływu na środowisko, na zdrowie ludzi, warunki życia ludzi w zakresie wymagań higienicznych i zdrowotnych. Wymagania te (higieniczne i zdrowotne) odnoszą się niewątpliwie do oceny oddziaływania inwestycji na sąsiednie nieruchomości (zdrowie i warunki życia mieszkańców tego terenu). Mając na uwadze zgromadzony materiał dowodowy należy podnieść, iż Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w B. prawidłowo uznał, iż w sprawie można uzgodnić warunki realizacji przedmiotowego przedsięwzięcia. Jak wskazał w uzasadnieniu swego postanowienia organ I instancji, po zastosowaniu przyjętych rozwiązań i zaleceń minimalizujących, ujętych w "Raporcie oddziaływania na środowisko..." i "Aneksach do Raportu..." oraz w projekcie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia - między innymi: 1. zastosowanie wentylacji mechanicznej podciśnieniowej, zakończonej wyrzutniami dachowymi, która zapobiegnie emisji niezorganizowanej, niskiej gazów odoroczynnych, 2. zebranie odciągów wentylacyjnych w jeden kanał zbiorczy i zaopatrzenie instalacji wentylacyjnej w biofiltr, w celu zmniejszenia uciążliwości odorowej, 3. zastosowanie urządzenia do bezpyłowego zrzucania pasz (specjalne rękawy zrzutowe), 4. zaprojektowanie szczelnej posadzki w nowobudowanym kurniku, w celu wyeliminowania przesięku do wód gruntowych i gruntu, 5. zapewnienie odpowiedniej powierzchni gruntów do rolniczego wykorzystania pomiotu kurzego (podpisać umowy z odbiorcami), 6. przechowywanie padłych sztuk (które okresowo winny być przekazywane lub odbierane przez zakład utylizacji) poprzez pomieszczenia o obniżonej temperaturze lub chłodziarce, 7. wykonanie szczelnego zbiornika na ścieki sanitarne, okresowo wywożone przez firmę posiadającą uprawnienia, 8. nasadzenie zielenią izolacyjną zimozieloną wzdłuż ogrodzenia projektowanego kurnika, projektowana rozbudowa kurnika nie będzie pogarszać stanu środowiska przyrodniczego i oddziaływać negatywnie na zdrowie człowieka w rozumieniu spełnienia obowiązujących norm. Dodatkowo również decyzja nr [...] roku z [...] lipca 2006 roku o warunkach zabudowy tej inwestycji również określa szczegółowe warunki, które należy spełnić przy realizacji tej inwestycji, co uzasadnia postawienie tezy, że planowany obiekt będzie spełniać wszelki wymogi określone przepisami prawa. Dodatkowo warunki precyzować będzie jeszcze pozwolenie na budowę, o które zapewne inwestor będzie się ubiegał na dalszym etapie postępowania. W sytuacji natomiast niezgodności planowanej inwestycji z warunkami określonymi w wyszczególnionych dokumentach i decyzjach, skarżący może na każdym etapie postępowania zwracać na to uwagę organów administracji, w tym organów nadzoru budowlanego. Organy wydając rozstrzygnięcia na obecnym etapie postępowania są związane wnioskiem oraz rozmiarem inwestycji tam zakreślonej i nie mogą analizować czy np. liczba drobiu de facto w przyszłości przekroczy 30 tysięcy sztuk. Jeśli rzeczywiście inwestor podał nieprawdziwe dane to kwestia ta może być analizowana, ale przez organy ścigania. Brak było również podstaw, aby przedmiotem analizy organów sanitarnych była woda znajdująca się przy kapliczce, w sytuacji kiedy kapliczka stoi w odległości około 700 metrów od planowanej inwestycji, a skarżący nie jest właścicielem gruntu znajdującego się pod tą kapliczką. Odnosząc się do kolejnego zarzutu skarżącego wskazać należy, iż zgodnie z raportem na podstawie art. 11 a ustawy o nawozach i nawożeniu z dnia 26 lipca 2000 roku (Dz.U. nr 89, poz. 991 ze zm.) inwestor nie podlega obowiązkowi opracowania i przedłożenia planu nawożenia. Nawóz naturalny będzie odbierany od inwestora przez okolicznych rolników. Na obecnym etapie spełnione zostały więc wszelkie wymogi określone przepisami prawa. Zaakcentować trzeba ponadto, iż planowane przedsięwzięcie znajduje się poza zwartą zabudową wsi, a wokół dominują rolnicze grunty rolne, łąki użytkowe i pastwiska. Tym samym mając na uwadze charakter przedsięwzięcia jest to prawdopodobnie najbardziej optymalne miejsce do zlokalizowania takiej inwestycji, tak aby ograniczyć jej uciążliwość dla innych ludzi. Podkreślić końcowo należy, iż brak jest również podstaw do uznania, że skarżący poniósł jakiekolwiek negatywne konsekwencje z powodu dowiedzenia się o oględzinach terenu na 3 dni przed planowanym terminem. Jak trafnie wskazał organ II instancji, skarżący faktycznie nie przytoczył żadnych konkretnych negatywnych konsekwencji z tym związanych, tym bardziej, iż aktywnie uczestniczył w tych oględzinach. Naruszenie przepisów postępowania zaś może być uwzględnione jedynie w przypadku, kiedy to naruszenie miało istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Zaakcentować dodatkowo trzeba, iż kontrolując zgodność zaskarżonego orzeczenia z prawem, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie może posługiwać się innymi kryteriami oceny niż te, które wynikają z przepisów prawa. Natomiast w tej mierze nie doszło do naruszenia przepisów materialnych czy też procesowych stanowiących podstawę zaskarżonego postanowienia. Mając na uwadze powyższe okoliczności, skargę jako nieuzasadnioną należało oddalić na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).