II SA/Bk 214/04

WyrokWSA w Białymstoku2004-09-16

Skład orzekający: Stanisław Prutis, Anna Sobolewska-Nazarczyk, Elżbieta Trykoszko

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ nadzoru budowlanego miał podstawy do umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie budowy garaży, jeśli część pozwolenia na budowę została stwierdzona nieważnością, a część pozostała w mocy?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że organ zasadnie umorzył postępowanie administracyjne na podstawie art. 105 kpa. Skoro część pozwolenia na budowę pozostała w mocy, inwestor mógł kontynuować budowę garaży bez konieczności uzyskiwania projektu zamiennego lub zmiany decyzji o pozwoleniu na budowę. W takiej sytuacji organy nadzoru budowlanego nie miały podstaw do wstrzymania budowy.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła budowy trzech garaży, w stosunku do których częściowo stwierdzono nieważność decyzji o pozwoleniu na budowę. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego umorzył postępowanie administracyjne, co zostało utrzymane w mocy przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Strona skarżąca zarzucała naruszenie prawa poprzez budowę garaży bez zachowania stosownych odległości i podnosiła, że wobec cofnięcia pozwolenia na budowę inwestycja została wykonana bez ważnego pozwolenia.
Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Stanisław Prutis, Sędziowie sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk (spr.),, sędzia NSA Elżbieta Trykoszko, Protokolant Marta Lawda, po rozpoznaniu w dniu 16 września 2004r. sprawy ze skargi M. W. na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] marca 2004 r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie budowy oddala skargę. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Z. wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie budowy trzech garaży realizowanych na działkach [...] i w części działki [...]. Działanie organu było konsekwencją decyzji Wojewody P. z dnia [...] września 2003 roku nr [...] zgodnie z sentencją której stwierdzono nieważność decyzji Starosty Z. nr [...] z dnia [...] lutego 2003 roku odnoszącej się do części działki [...] nie objętej decyzją o warunkach zabudowy. Uznając, że zachodzi przypadek określony przepisem art. 50 ust 1 pkt 1 PINB w Z. wstrzymał postanowieniem z dnia [...]09-2003 roku nr [...] prowadzenie robót przy budowie trzech garaży na działce nr [...] i w części działki nr [...]. Z powodu uchybień proceduralnych zostało ono uchylone w trybie odwoławczym postanowieniem z dnia [...]10-2003 roku nr [...] przez P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Rozpatrując ponownie sprawę organ I instancji umorzył decyzją z dnia [...] listopada 2003 roku nr [...] postępowanie administracyjne, jak wynikało z sentencji i uzasadnienia, umorzenie dotyczyło wstrzymania robót. Organ odwoławczy uznał, że powyższa decyzja nie rozstrzygała przedmiotu sprawy, a ponadto powodowałaby skutek określony art. 156 § 1 pkt 3 dla decyzji administracyjnej kończącej postępowanie. W konsekwencji decyzją z dnia [...]12-2003 roku nr [...] PWINB uchylił rozstrzygnięcie PINB i przekazał sprawę do powtórnego rozpoznania wskazując jednocześnie na istotę sprawy, do której organ powinien się odnieść podejmując rozstrzygnięcie. Rozpatrując ponownie sprawę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Z. umorzył postępowanie administracyjne w sprawie budowy trzech garaży zrealizowanych na działkach o nr [...] i w części działki [...] decyzją z dnia [...] stycznia 2004 roku nr [...]. W odwołaniu z dnia [...]01-2004 roku Pani M. W. poddaje wątpliwości sposób zakończenia sprawy. Zdaniem strony wobec cofnięcia pozwolenia na budowę przez Wojewodę P. Z. Spółdzielnia Mieszkaniowa wykonała inwestycję bez ważnego pozwolenia wobec czego postępowanie nie powinno zostać umorzone. P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. decyzją z dnia [...]03-2004 roku, nr [...] – utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję, bowiem przedmiotowe garaże zostały wybudowane zgodnie z treścią obowiązującej dokumentacji technicznej. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu wywiodła Pani M. K., zarzucając naruszenie prawa poprzez budowę trzech garaży przy nie zachowaniu stosownych odległości. W odpowiedzi na skargę P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, wnosząc o jej oddalenie, podtrzymał argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna, bowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Z treści decyzji Wojewody P. z dnia [...]09-2003 roku, nr [...] wynika, że stwierdzono nieważność decyzji Starosty Z. z dnia [...]-02-2003 roku nr [...], w części działki nr [...] nie objętej decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. W stosunku zaś do pozostałej części działki nr [...] oraz działek o nr [...] decyzja Starosty zatwierdzająca projekt budowlany oraz zezwalająca na budowę garaży Z. Spółdzielni Mieszkaniowej w dalszym ciągu obowiązuje. Dlatego też inwestor mógł dalej budować garaże bez wykonywania projektu zamiennego oraz zmiany decyzji o pozwoleniu na budowę. W tym wypadku organy nadzoru budowlanego nie miały podstaw do wstrzymania budowy inwestycji i nakazywania wykonywania określonych czynności celem doprowadzenia inwestycji do stanu zgodnego z prawem w myśl art. 50 i 51 ustawy z dnia 07-07-1994 roku – Prawo budowlane. W przedmiocie odstępstwa od warunków określonych w zmodyfikowanym pozwoleniu na budowę mógł być poddany ocenie ostatni z garaży w zespole [...], ponieważ do części tegoż garażu posadowionego na działce nr [...], stwierdzono nieważność pozwolenia, ale jak to słusznie zauważa organ administracji - skoro Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Z. w myśl art. 36 a ust. 4 ustawy – Prawo budowlane, nie zajął stanowiska to należy przyjąć, iż nie istniały przesłanki określone w art. 36 a ust. 1 tejże ustawy. W konsekwencji organ zasadnie umorzył postępowanie administracyjne na zasadzie art. 105 kpa. Mając powyższe na względzie Sąd uznał, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem i skargę oddalił na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30-08-2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 z 2002 roku).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło