II SA/Bk 22/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 06 marca 2012 r. wniosku pełnomocnika strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi G.-M. Sp.zo.o. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] listopada 2011 r., Nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gry na automacie poza kasynem p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W dniu 27 grudnia 2011 r. G.-M. Spółka zo.o. w W. reprezentowana przez pełnomocnika złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] listopada 2011 r., Nr [...] , wydaną w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gry na automacie poza kasynem. W skardze został również zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270) po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania wydanego w granicach danej sprawy aktu administracyjnego w całości lub w części. Użyte w wymienionym przepisie wyrażenie "sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie" oznacza, że orzeczenie dotyczące wstrzymania wykonania danego aktu administracyjnego ma fakultatywny charakter, a więc może lecz nie musi być wydane nawet w wypadku, gdy występują w sprawie przesłanki przewidziane w powołanym wyżej przepisie, od zaistnienia których ustawodawca uzależnia wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Sąd wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie, powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć zarówno o ocenę wniosku skarżącego, jak i materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, w aspekcie wystąpienia bądź też nie, przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednakże uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu spoczywa na stronie skarżącej (vide: postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia; 13 grudnia 2004r., FZ 495-497/04, z dnia 22 listopada 2004r., FZ 474/04 oraz z dnia 31 sierpnia 2004r., FZ 267/04 niepublikowane). W przedmiotowej sprawie strona skarżąca w złożonym wniosku nie uprawdopodobniła okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Samo stwierdzenie cyt. "wnoszę o wstrzymanie wykonalności zaskarżonej decyzji" bez wskazania jakichkolwiek powodów i przesłanek warunkujących wstrzymanie zaskarżonego aktu nie jest wystarczająca do pozytywnego ustosunkowania się do niniejszego wniosku. Nie przedstawiono żadnych argumentów uzasadniających słuszność wniosku o wstrzymanie. We wniosku strony skarżącej nie zostały wskazane żadne okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, a to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku. Także z akt sprawy trudno wywieść, aby wykonanie przedmiotowego tytułu pociągało za sobą trudne do odwrócenia skutki. Reasumując, Sąd nie zauważa powodów, dla których wykonanie zaskarżonej decyzji w stosunku do skarżącej spółki pociągać by mogło trudne do odwrócenia skutki. Zgodnie zaś z doktryną i orzecznictwem w tym zakresie za trudne do odwrócenia skutki uznaje się takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie WSA w Białymstoku z 08.08.2006 r., II SA/Bk 352/06, LexPolonica nr 1241556). W niniejszej sprawie takie okoliczności nie zaistniały. Uznając wniosek za niezasadny Sąd na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.– Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.