II SA/Bk 224/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Trykoszko (spr.) po rozpoznaniu w dniu 14 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia F.Z. w B. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] stycznia 2008 r. znak: [...] w przedmiocie dostępu do informacji publicznej p o s t a n a w i a odrzucić skargę kasacyjną Postanowieniem z dnia 6 maja 2008 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odrzucił skargę Stowarzyszenia F.Z. w B. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] stycznia 2008 r. znak: [...] w przedmiocie dostępu do informacji publicznej, z uwagi na nieuzupełnienie w terminie braków formalnych skargi. Odpis niniejszego postanowienia wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem o prawie, sposobie i terminie zaskarżenia doręczono stronie w dniu 24 maja 2008 r. (k. 10, 13). W dniu 9 czerwca 2008 r., (data nadania pisma) skarżący złożył "ponowny wniosek o całkowite zwolnienie z opłat sądowych i bezpłatną pomoc Radcy Prawnego na podstawie art. 165 p.p.s.a." argumentując, że zmiana orzeczenia niekończącego postępowania w sprawie może nastąpić w wyniku zmiany okoliczności (k. 14). Postanowieniem z dnia 26 czerwca 2008 r. tutejszy Sąd administracyjny odrzucił wniosek o zmianę postanowienia w przedmiocie prawa pomocy z uwagi na jego niedopuszczalność (brak istnienia aktu zaskarżenia). Niniejsze postanowienie zostało skarżącemu doręczone w dniu 15 lipca 2008 r. (k. 43). Kolejnym pismem nadanym 24 czerwca 2008 r. (data wpływu do sądu 26.06.2008r.) zatytułowanym "sprzeciw na postanowienie z dnia 07.05.2008 r. i wszystkie sprawy z wniosków Stowarzyszenia" skarżący powtórnie złożył "ponowny wniosek o całkowite zwolnienie z opłat sądowych i bezpłatną pomoc Radcy Prawnego na podstawie art. 165 p.p.s.a.". Treść pisma pokrywała się z tym ostatnim, nadanym dnia 9 czerwca 2008 r. Powyższe wnioski rozpoznał referendarz sądowy, który postanowieniem z dnia 13 sierpnia 2008 r. przyznał stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego (k. 47). W tej sytuacji ostatnie pismo nadane dnia 24 czerwca 2008 r., potraktowano jako skargę kasacyjną na postanowienie z dnia 6 maja 2008 r., odrzucające skargę. Niniejsza skarga kasacyjna została przez skarżącego (Prezes Stowarzyszenia) osobiście sporządzona i podpisana. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej zwanej jako p.p.s.a., skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. W myśl zaś art. 175 § 1 ww. ustawy skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, co należy rozumieć jako obowiązek jej sporządzenia przez profesjonalny podmiot. Skarżący o sposobie zaskarżenia postanowienia został pouczony w piśmie dotyczącym jego doręczenia wraz z uzasadnieniem (k. 10), które to pismo wraz z odpisem postanowienia otrzymał w dniu 24 maja 2008 r. (k. 13). Nie ulega wątpliwości, iż tylko sporządzenie skargi kasacyjnej przez osobę mającą kwalifikacje wymagane w art. 175 § 1 p.p.s.a., przesądza o jej dopuszczalności (vide: post. NSA z 05.03.2004 r., OSK 69/04, niepubl.). Jeśli zaś skarga kasacyjna została wniesiona z naruszeniem art. 175 § 1 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny winien ją odrzucić (jako niedopuszczalną) bez wzywania do usunięcia braków (por. post. NSA z 28.01.2004 r., FSK 3/04, MON. Praw. 2004, nr 5, s. 202). Mając powyższe na uwadze skarga kasacyjna, jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu (art. 178 w zw. z art. 175 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).