II SA/Bk 224/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Trykoszko (spr.) po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącego o zmianę postanowienia rozstrzygającego o prawie pomocy w sprawie ze skargi Stowarzyszenia F.Z. w B. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] stycznia 2008 r. znak: [...] w przedmiocie dostępu do informacji publicznej p o s t a n a w i a odrzucić wniosek Postanowieniem z dnia [...] maja 2008 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. odrzucił skargę Stowarzyszenia F.Z. w B. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] stycznia 2008 r. znak: [...] w przedmiocie dostępu do informacji publicznej, z uwagi na nieuzupełnienie w terminie braków formalnych skargi. Odpis niniejszego postanowienia wraz z pouczeniem o prawie, sposobie i terminie zaskarżenia doręczono stronie w dniu [...] maja 2008 r. (k. 12). W dniu [...] czerwca 2008 r., (data nadania pisma) skarżący złożył "ponowny wniosek o całkowite zwolnienie z opłat sądowych i bezpłatną pomoc Radcy Prawnego na podstawie art. 165 p.p.s.a." argumentując, że zmiana orzeczenia niekończącego postępowania w sprawie może nastąpić w wyniku zmiany okoliczności (k. 14). W uzasadnieniu wskazał na trudną sytuację majątkową i brak środków pieniężnych na rachunku bankowym oraz brak możliwości dysponowania środkami z uwagi na zajęcie rachunku przez komornika sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek skarżącego o zmianę postanowienia w przedmiocie prawa pomocy jako niedopuszczalny z mocy prawa należało odrzucić. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) [zwana dalej p.p.s.a.] Sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W myśl zaś art. 64 § 3 p.p.s.a. do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Dopuszczalność wniosku (skargi) jest uzależniona przede wszystkim od dwóch faktów, których nieistnienie oznacza, że skarga (wniosek) nie ma prawnego bytu (nie istnieje w obrocie prawnym), a mianowicie: - faktu istnienia przedmiotu zaskarżenia, - faktu istnienia aktu zaskarżenia (orzeczenia). Nie ulega wątpliwości, że konieczną przesłanką dopuszczalności zaskarżenia danego aktu, czynności, czy orzeczenia jest fakt ich istnienia. Muszą one istnieć w chwili wniesienia wniosku (skargi) do sądu administracyjnego. Zaskarżenie aktu, czynności czy orzeczenia jako objaw woli wnioskodawcy (skarżącego), wskazujący na brak akceptacji tego aktu, czynności czy orzeczenia z jego strony, powinno wynikać z treści wniesionego pisma. W przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z brakiem orzeczenia sądowego, którego rozpoznawany wniosek dotyczy, albowiem dotyczy on zmiany postanowienia w zakresie prawa pomocy, poprzez przyznanie tego prawa w całości. Tymczasem w niniejszej sprawie nie był wcześniej składany żaden wniosek o przyznanie prawa pomocy, wobec czego nie istnieje też rozstrzygnięcie w tym zakresie. Jedynym postanowieniem wydanym w tej sprawie było dotychczas postanowienie o odrzuceniu skargi, to jednak orzeczenie nie zostało przez stronę zaskarżone. Nie ulega więc wątpliwości, iż przedmiotowy wniosek należało uznać za niedopuszczalny w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Z tych też względów na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 64 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) wniosek o zmianę postanowienia w przedmiocie prawa pomocy należało odrzucić.