II SA/Bk 224/19

WyrokWSA w Białymstoku2019-05-16

Skład orzekający: Marek Leszczyński, Marcin Kojło, Małgorzata Roleder

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wstrzymanie wypłaty dodatku mieszkaniowego jest uzasadnione w sytuacji, gdy osoba ubiegająca się o dodatek złożyła wniosek o umorzenie zaległości w opłatach za lokal, ale nie uzyskała pozytywnej odpowiedzi?
Ratio decidendi
Wstrzymanie wypłaty dodatku mieszkaniowego jest uzasadnione, gdy osoba, której przyznano dodatek, nie opłaca na bieżąco należności za zajmowany lokal mieszkalny, nawet jeśli złożyła wniosek o umorzenie zaległości. Samo złożenie wniosku o umorzenie nie jest równoznaczne z uregulowaniem należności, a organ ma obowiązek wstrzymać wypłatę dodatku do czasu uregulowania zaległości lub pozytywnego rozpatrzenia wniosku o umorzenie.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B., która utrzymała w mocy decyzję Burmistrza G. o wstrzymaniu wypłaty dodatku mieszkaniowego dla D. C. (faktycznie D. Ł.). Powodem wstrzymania było nieopłacanie przez skarżącego czynszu za zajmowany lokal przez dwa miesiące. Skarżący argumentował, że złożenie wniosku o umorzenie zaległości jest równoznaczne z regulowaniem należności i wnosił o zawieszenie postępowania do czasu rozpatrzenia sprawy karnej dotyczącej funkcjonariusza publicznego.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marek Leszczyński, Sędziowie asesor sądowy WSA Marcin Kojło (spr.), sędzia WSA Małgorzata Roleder, Protokolant sekretarz sądowy Katarzyna Derewońko, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 16 maja 2019 r. sprawy ze skargi D. Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] lutego 2019 r. nr [...] w przedmiocie wstrzymania wypłaty dodatku mieszkaniowego oddala skargę Przedmiotem skargi jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] lutego 2019 r. nr [...], utrzymująca w mocy decyzję Burmistrza G. z dnia [...] stycznia 2019 r. nr [...], o wstrzymaniu D. C. od dnia 1 lutego 2019 r. wypłaty dodatku mieszkaniowego przyznanego w decyzji z dnia [...] grudnia 2018 r. na okres od dnia 1 grudnia 2018 r. do dnia 31 maja 2019 r. W odwołaniu od decyzji organu I instancji D. C. zwrócił się o jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Podniósł, że wprawdzie nie dokonuje opłat za zajmowany lokal, jednak występuje na bieżąco do zarządcy lokalu - Agencji Mienia Wojskowego o umorzenie wszystkich należności z tego tytułu, co w jego ocenie jest równoznaczne z regulowaniem tych należności na podstawie prawa. Jednocześnie skarżący wniósł o zawieszenie postępowania w sprawie do czasu prawomocnego zakończenia postępowania z jego zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa przez funkcjonariusza publicznego - Kierownika Działu Mieszkaniowego Agencji Mienia Wojskowego w O., polegającego na potwierdzeniu nieprawdy w piśmie skierowanym do Burmistrza G. z dnia [...] stycznia 2019 r. Utrzymując w mocy zaskarżoną decyzję Kolegium wskazało, że decyzją z dnia [...] grudnia 2018 r. przyznano skarżącemu dodatek mieszkaniowy na okres 6 miesięcy tj. od 1 grudnia 2018 r. do 31 maja 2019 r. W aktach sprawy znajduje się pismo Agencji Mienia Wojskowego Oddziału Regionalnego w O. z dnia [...] stycznia 2019 r., na której ciążył obowiązek określony w art. 8 ust. 4 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. z 2017 r. poz. 180 ze zm.), zawierające informację, że skarżący nie wniósł opłaty za zajmowany lokal mieszkalny za miesiące grudzień 2018 r. oraz styczeń 2019 r. Okoliczności niewnoszenia opłat za lokal w tym okresie nie kwestionuje również sam skarżący, chociaż w jego ocenie, fakt iż wnosił o umorzenie przez Agencję Mienia Wojskowego zaległości powstałych z tytułu niewnoszenia opłat za zajmowany lokal jest równoznaczne z regulowaniem tych należności. Wobec powyższego organ odwoławczy uznał, że zaistniała określona w art. 7 ust. 11 zdanie pierwsze ww. ustawy, przesłanka do wstrzymania wypłaty skarżącemu dodatku mieszkaniowego. Kolegium nie znalazło podstaw do zawieszenia postępowania do czasu prawomocnego zakończenia postępowania z zawiadomienia złożonego przez skarżącego do prokuratury o popełnieniu przestępstwa przez Kierownika Działu Mieszkaniowego Agencji Mienia Wojskowego w O., polegającego na potwierdzeniu nieprawdy w piśmie skierowanym do Burmistrza G. z dnia [...] stycznia 2019 r. Zdaniem organu powyższa kwestia nie stanowi zagadnienia wstępnego, gdyż wskazana w ww. piśmie okoliczność, iż skarżący nie wniósł opłaty za zajmowany lokal mieszkalny nie budzi żadnych wątpliwości. Z takim rozstrzygnięciem nie zgodził się skarżący i w skardze złożonej do tut. Sądu wniósł o uchylenie decyzji Kolegium i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Burmistrza G. Ze skargi wynika, że strona uznaje za przedwczesne wydanie decyzji o wstrzymaniu wypłaty dodatku mieszkaniowego. Zdaniem skarżącego taka decyzja nie powinna być wydana do czasu rozstrzygnięcia przez Agencję Mienia Wojskowego (zarządcę budynku), jego wniosku o przyznanie ulgi w spłacie zobowiązań za zajmowany lokal. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności Sąd chciałby wyjaśnić, że nadesłane przez organ akta administracyjne oraz złożona w tej sprawie skarga wskazują, że skarżący posługiwał się nazwiskiem C. Sądowi z urzędu wiadomym jest natomiast, że skarżący nosi inne nazwisko. Mianowicie z akt innej sprawy zawisłej przed tut. Sądem, w której skarżone jest rozstrzygnięcie organu administracji odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji orzekającej o odmowie zmiany nazwiska noszonego i pozostawienia nazwiska rodowego (II SA/Bk 109/19), a w szczególności z decyzji Urzędu Miejskiego w G. z dnia [...] maja 2018 r. numer [...] – wynika, że skarżący nazywa się D. Ł., a nie D. C. Powyższe nie miało jednak wpływu na prawidłowość wydanych w tej sprawie decyzji, ponieważ nie ulega wątpliwości, że to skarżący zajmuje lokal znajdujący się w zarządzie Agencji Mienia Wojskowego i to on uzyskał dodatek mieszkaniowy (wypłacany zarządcy domu), wypłata którego została następnie wstrzymana kwestionowaną w sprawie decyzją z dnia [...] stycznia 2019 r., utrzymaną w mocy przez Kolegium w rozstrzygnięciu z dnia [...] lutego 2019 r. Przystępując do kontroli zaskarżonej w sprawie decyzji Sąd stwierdza, że nie narusza ona prawa. Z akt sprawy wynika, że decyzją z dnia [...] grudnia 2018 r. przyznano skarżącemu dodatek mieszkaniowy na okres od 1 grudnia 2018 r. do 31 maja 2019 r., który wypłacany będzie zarządcy lokalu zajmowanego przez skarżącego. Pismem z dnia [...] stycznia 2019 r. zarządca – Agencja Mienia Wojskowego, realizując obowiązek wynikający z art. 8 ust. 4 ustawy o dodatkach mieszkaniowych poinformowała organ przyznający zasiłek, że skarżący nie wniósł opłaty za lokal mieszkalny za grudzień 2018 r. i za styczeń 2019 r. Zgodnie z art. 7 ust. 11 ustawy o dodatkach mieszkaniowych, w wypadku stwierdzenia, że osoba, której przyznano dodatek mieszkaniowy, nie opłaca na bieżąco należności za zajmowany lokal mieszkalny, wypłatę dodatku mieszkaniowego wstrzymuje się, w drodze decyzji administracyjnej, do czasu uregulowania zaległości. Jeżeli uregulowanie zaległości nie nastąpi w ciągu 3 miesięcy od dnia wydania decyzji, o której mowa w zdaniu pierwszym, decyzja o przyznaniu dodatku mieszkaniowego wygasa. W wypadku uregulowania należności w terminie określonym w zdaniu drugim wypłaca się dodatek mieszkaniowy za okres, w którym wypłata była wstrzymana. Stosownie zaś do treści art. 8 ust. 4 zdanie pierwsze tej ustawy, pobierający należności za lokale mieszkalne ma obowiązek niezwłocznego zawiadomienia organu przyznającego dodatek mieszkaniowy o wystąpieniu zaległości, o których mowa w art. 7 ust. 11, obejmujących pełne 2 miesiące. W analizowanym przypadku informacja podmiotu wskazanego w art. 8 ust. 4 ustawy o dodatkach mieszkaniowych, o zaleganiu przez skarżącego z opłatami za zajmowany lokal w wysokości obejmującej dwa pełne miesiące, determinowała wszczęcie postępowania w sprawie wstrzymania wypłaty przyznanego dodatku mieszkaniowego i wydanie w następstwie decyzji wstrzymującej wypłatę tego dodatku. Zdaniem Sądu, okoliczność istnienia zaległości wynikająca z informacji Agencji Mienia Wojskowego była wystarczająca do wydania decyzji o wstrzymaniu wypłaty dodatku mieszkaniowego. Z akt sprawy w sposób nie budzący wątpliwości wynika istnienie i charakter powstałych zaległości, czego nie kwestionował skarżący informując, że nie wnosi opłat za lokal "znakami pieniężnymi NBP". W toku postępowania skarżący utrzymywał natomiast, że składane przez niego wnioski do Agencji Mienia Wojskowego o umorzenie zaległości powstałych z tytułu niewnoszenia opłat za zajmowany lokal jest równoznaczne z regulowaniem tych należności. Wbrew jednak stanowisku strony, zwracanie się z takimi wnioskami nie jest równoznaczne z regulowaniem należności, a dopóki Agencja nie rozpatrzy pozytywnie tego typu żądań istnieje stan zaległości, zaś podmiot pobierający należności ma obowiązek niezwłocznie poinformować o tym fakcie organ przyznający dodatek, w przeciwnym bowiem razie naraża się na sankcje określone w art. 8 ust. 4 zdanie drugie i następne ustawy. Z akt sprawy oraz twierdzeń skarżącego wynika, że do dnia wydania decyzji wstrzymującej wypłatę dodatku mieszkaniowego nie otrzymał pozytywnej odpowiedzi na kierowane do Agencji wnioski o umorzenie zaległości. Samo zaś złożenie takiego wniosku nie wstrzymuje rozpatrzenia sprawy dotyczącej wstrzymania wypłaty dodatku mieszkaniowego. Procedowanie wniosku o ulgę w spłacie należności za zajmowany lokal nie stanowi prejudykatu dla sprawy dotyczącej wstrzymania wypłaty dodatku. Przepis art. 7 ust. 11 ustawy jednoznacznie zaś stanowi, że w wypadku stwierdzenia, że osoba, której przyznano dodatek mieszkaniowy, nie opłaca na bieżąco należności za zajmowany lokal mieszkalny, wypłatę dodatku mieszkaniowego wstrzymuje się, w drodze decyzji administracyjnej, do czasu uregulowania zaległości. Jeżeli zatem stwierdzone zostało, że skarżący nie opłaca na bieżąco należności za zajmowany lokal mieszkalny, to organ nie mógł odstąpić od wydania decyzji wstrzymującej wypłatę przyznanego dodatku. Trzeba przy tym podkreślić, że jeżeli skarżący uzyska od Agencji oświadczenie o umorzeniu istniejących zaległości w przeciągu 3 miesięcy od dnia wydania decyzji wstrzymującej wypłatę dodatku, wówczas zaistnieje stan uregulowania należności w tak ustawowo określonym terminie, uzasadniający – zgodnie z art. 7 ust. 11 zdanie ostatnie ustawy, wypłatę dodatku mieszkaniowego za okres, w którym wypłata była wstrzymana. Zdaniem Sądu słuszne jest także stanowisko organu odwoławczego o braku podstaw do zawieszenia postępowania w sprawie, do czasu prawomocnego zakończenia postępowania z zawiadomienia skarżącego złożonego do prokuratury, o popełnieniu przestępstwa przez Kierownika Działu Mieszkaniowego Agencji Mienia Wojskowego, polegającego na potwierdzeniu nieprawdy w piśmie skierowanym do Burmistrza G. informującym o istnieniu zaległości w opłacaniu należności za lokal. Skarżący przyznał bowiem, że takich należności nie opłacał, bezpodstawnie przy tym utożsamiając realizowanie obowiązku wnoszenia opłat za lokal w składaniu do Agencji wniosków o umorzenie zaległości. Wobec powyższego Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia skargi. W sprawie wyjaśnione zostały wszystkie okoliczności istotne do podjęcia rozstrzygnięcia o wstrzymaniu wypłaty dodatku mieszkaniowego na podstawie art. 7 ust. 11 ustawy. Uznając, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa, Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło