II SA/Bk 227/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska, po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J. B. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 12 czerwca 2007r. sygn. akt II SA/Bk 227/07 w sprawie ze skargi J. B. na postanowienie Wojewody P. z dnia [...] lutego 2007 r. nr [...] w przedmiocie przekazania do załatwienia zgodnie z właściwością wniosku o zobowiązanie do wykonania rozbiórki linii energetycznej p o s t a n a w i a: przywrócić skarżącemu termin do wniesienia skargi kasacyjnej Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku wyrokiem z dnia 12 czerwca 2007r. sygn. akt II SA/Bk 227/07 oddalił skargę J. B. na postanowienie Wojewody P. z dnia [...] lutego 2007 r. nr [...] w przedmiocie przekazania do załatwienia zgodnie z właściwością wniosku o zobowiązanie do wykonania rozbiórki linii energetycznej. Powyższe orzeczenie wraz z uzasadnieniem skarżący otrzymał w dniu 31 sierpnia 2007 r. (dowód: potwierdzenie odbioru k. 63). Pełnomocnik procesowy J. B. w dniu 22 listopada 2007 r. wywiódł skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 12 czerwca 2007r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu pełnomocnik podniósł, że prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata zostało przyznane skarżącemu w dniu 2 października 2007r., a zatem po upływie ustawowego terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Dodatkowo wskazał, iż o wyznaczeniu go pełnomocnikiem z urzędu w niniejszej sprawie dowiedział się w dniu 2 listopada 2007r., jednakże pismo Okręgowej Rady Adwokackiej w B. nie wskazywało, że chodzi o czynność prawną w postaci sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej. Wadliwa informacja spowodowała, iż kontakt ze skarżącym został nawiązany dopiero w dniu 15 listopada 2007 r., w tym też dniu doszło do udzielenia pełnomocnictwa przez skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: W ocenie Sądu wniosek pełnomocnika skarżącego jest zasadny. Zgodnie z art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Stosownie natomiast do art. 175 § 1 powołanej ustawy, skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3. W myśl natomiast art. 86 § 1 wskazanej powyżej ustawy, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 wymienionej ustawy). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2). Uprawdopodobnienie jest środkiem zastępczym dowodu o znaczeniu ścisłym, a więc środkiem niedającym pewności, lecz tylko wiarygodność (prawdopodobieństwo) twierdzenia o jakimś fakcie. Skoro ustawa dopuszcza uprawdopodobnienie braku winy, stanowiąc wyjątek od zasady udowadniania, działa tym samym na korzyść strony. Ponadto równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 tej ustawy). Wobec powyższego konieczne stało się rozważenie, czy argumenty pełnomocnika skarżącego uprawdopodabniają, że uchybienie terminu do złożenia skargi kasacyjnej nastąpiło bez jego winy. W przedmiotowej sprawie istotnie odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony J. B. w dniu 31 sierpnia 2007r, termin do wniesienia skargi kasacyjnej upłynął zatem w dniu 30 września 2007r., podczas gdy postanowienie Sądu w przedmiocie przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata zostało wydane w dniu 2 października 2007r. Ponadto, jak wynika z akt przedmiotowej sprawy Okręgowa Rada Adwokacka pismem z dnia 25 października 2007 r. poinformowała adwokata L. P. o wyznaczeniu go pełnomocnikiem z urzędu do prowadzenia sprawy ze skargi J. B. na postanowienie Wojewody P. z dnia [...] lutego 2007r. Skarżący pismem z dnia 7 listopada 2007r. wezwał wyznaczonego pełnomocnika do rozważenia podstaw do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej od wydanego w przedmiotowej sprawie orzeczenia, a w dniu 15 listopada 2007r. udzielił wymienionemu adwokatowi pełnomocnictwa do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 12 marca 2007r. W dniu 22 listopada 2007r. ustanowiony z urzędu pełnomocnik przesłał do Sądu skargę kasacyjną od powyższego wyroku wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Mając na uwadze powyższe, w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, pełnomocnik skarżącego tym samym uprawdopodobnił, że niedochowanie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej było przez pana J. B. niezawinione. Skarżący w sytuacji obligatoryjności przymusu adwokackiego lub radcowskiego do złożenia skargi kasacyjnej do NSA, do chwili rozpoznania jej wniosku o ustanowienia adwokata lub radcy prawnego i wykonania w tym zakresie niezbędnych czynności, nie mógł bowiem złożyć skargi kasacyjnej. Dołożył zatem należytą staranność w zakresie prowadzonych przez niego spraw, a pełnomocnik skarżącego w terminie 7 dni od dnia wyrażenia zgody przez skarżącego na udzielenie pełnomocnictwa podjął czynności procesowe tj. złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, jednocześnie składając skargę kasacyjną. Tym samym wykazał okoliczności wystarczające dla powzięcia przekonania o prawdopodobieństwie braku winy w uchybieniu terminu. W kontekście tych okoliczności faktycznych godzi się podnieść, że warunkiem dopuszczalności przywrócenia stronie terminu do dokonania czynności procesowej, jest uprawdopodobnienie przez stronę, że mimo całej staranności nie mogła dokonać czynności w terminie, to znaczy, że zachodziły przeszkody od niej niezależne oraz istniejące przez cały czas biegu terminu przewidzianego dla dokonania czynności procesowej.( por. wyrok NSA w Warszawie z dnia 13 października 1999 roku, sygn. akt IV SA 1656/97, opubl. w bazie orzecznictwa LEX nr 47891). Taka też sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie. Mając na uwadze powyższe, w oparciu o art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzeczono jak w sentencji postanowienia.