II SA/Bk 228/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: asesor sądowy WSA Elżbieta Lemańska (spr.), po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2018 r. w Białymstoku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. W. i M. W. na pismo Naczelnika P. Urzędu Celno – Skarbowego w B. z dnia [...] lutego 2018 r. znak [...] w przedmiocie przekazania odwołania organowi drugiej instancji p o s t a n a w i a 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącym solidarnie wpis od skargi w kwocie 200 (dwieście) złotych. Decyzją z dnia [...] stycznia 2018 r. znak [...] Naczelnik P. Urzędu Celno – Skarbowego w B. (dalej: organ pierwszej instancji) nałożył na przewoźnika, tj. D. W. i M. W. wspólników spółki cywilnej pod nazwą F. T. – H. "D." w P. karę pieniężną z tytułu niewykonania obowiązku, o którym mowa w art. 6 ust. 3 ustawy z dnia 9 marca 2017 r. o systemie monitorowania drogowego przewozu towarów, przed rozpoczęciem przewozu towaru (metanol techniczny) na terytorium Polski. Odwołanie od powyższej decyzji złożył M. W. Przy piśmie z dnia [...] lutego 2018 r. organ pierwszej instancji, na podstawie art. 227 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, przekazał odwołanie organowi odwoławczemu, tj. Dyrektorowi Izby Administracji Skarbowej w B. (dalej: DIAS). W piśmie z dnia [...] marca 2018 r. (data nadania na adres organu odwoławczego [...] marca 2018 r.), w którego nagłówku wskazano jako skarżących D. W. i M. W., a które zostało podpisane przez jedną osobę i wyłącznie nazwiskiem "W." (bez wskazania inicjału imienia osoby podpisanej), stanowiącym skargę, zakwestionowano "decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. z dn. [...].02.2018 r. nr [...]" i wniesiono o jej uchylenie w całości z powodu naruszenia art. 68 § 1 i art. 76 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. W odpowiedzi na skargę (pismo z dnia [...] kwietnia 2018 r.) sporządzonym przez DIAS, wniesiono o odrzucenie skargi. Wskazano, że skarżone pismo z dnia [...] lutego 2018 r. nie stanowi decyzji administracyjnej, a jest to pismo informujące o sposobie ustosunkowania się przez organ pierwszej instancji do zarzutów zawartych w odwołaniu. Wyjaśniono, że na dzień sporządzania odpowiedzi na skargę nie została wydana decyzja drugoinstancyjna rozpoznająca odwołanie. Zarządzeniem z dnia 13 kwietnia 2018 r. Przewodniczący Wydziału, uznając że skarżącymi są zarówno D. W. jak i M. W., wezwał skarżących do wskazania czyj podpis widnieje pod skargą i złożenia do akt pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania przed sądem, ewentualnie do podpisania skargi przez oboje skarżących – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to, wraz z informacją, że skargę zarejestrowano jako skargę na pismo Naczelnika P. Urzędu Celno – Skarbowego w B. z dnia [...] lutego 2018 r., doręczono skarżącym w dniu [...] kwietnia 2018 r. (odbiór korespondencji pokwitowała osoba wskazana jako dorosły domownik). Termin wykonania powyższego zobowiązania upłynął w dniu [...] maja 2018 r. W dniu 30 kwietnia 2018 r. do tutejszego sądu wpłynęło pismo Naczelnika P. Urzędu Celno – Skarbowego w B. sporządzone jako odpowiedź na skargę i zawierające wniosek o jej odrzucenie. Organ pierwszej instancji wskazał, że zaskarżone pismo z dnia [...] lutego 2018 r. stanowi pismo, przy którym przekazano odwołanie zgodnie z art. 227 § 1 i 2 Ordynacji podatkowej i w którym ustosunkowano się do jego zarzutów. Pismo to nie stanowi rozstrzygnięcia organu drugiej instancji. Wskazano, że skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Zdaniem organu pierwszej instancji, skarga została wniesiona bez wyczerpania tego trybu. Jednocześnie organ ten przesłał poświadczoną za zgodność z oryginałem kserokopię decyzji DIAS z dnia [...] kwietnia 2018 r. o uchyleniu decyzji Naczelnika P. Urzędu Celno – Skarbowego w B. w sprawie nałożonej na skarżących kary pieniężnej i przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji. W dniu 30 kwietnia 2018 r. skarżący przesłali sądowi skargę podpisaną przez oboje skarżących. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Przedmiot skargi do sądu administracyjnego jest ściśle określony przepisami prawa. Sąd administracyjny kontroluje: legalność działalności organów administracji publicznej sprawowanej we władczych formach wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1 – 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369), dalej p.p.s.a., tj. kontroluje skargi na decyzje administracyjne; postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej, oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego. Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 8 i 9 p.p.s.a. sąd administracyjny kontroluje również bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1- 4 (niewydanie decyzji, postanowienia, aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa) lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a (wydania pisemnej interpretacji prawa podatkowego), jak też bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w Kodeksie postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI Ordynacji podatkowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Nadto, sądy administracyjne orzekają w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 2a i § 3 p.p.s.a.). Analiza akt sprawy niniejszej wskazuje, że przedmiot skargi nie należy do żadnej z ww. kategorii spraw, w których działalność organów administracji publicznej podlega kontroli sądu administracyjnego. Jak wynika z treści będącego przedmiotem skargi pisma Naczelnika P. Urzędu Celno – Skarbowego w B. z dnia [...] lutego 2018 r. nr [...], w piśmie tym Naczelnik ustosunkował się do zarzutów odwołania od swojej decyzji z dnia [...] stycznia 2018 r. oraz, jak wskazano na wstępie pisma, na podstawie art. 227 Ordynacji podatkowej przesłał przy tym piśmie odwołanie wraz z aktami sprawy organowi drugiej instancji. Zgodnie zaś z art. 227 Ordynacji podatkowej, organ podatkowy, do którego wpłynęło odwołanie, przekazuje je wraz z aktami sprawy organowi odwoławczemu bez zbędnej zwłoki, jednak nie później niż w terminie 14 dni od dnia otrzymania odwołania, chyba że w tym terminie wyda decyzję na podstawie art. 226 (§ 1). Organ podatkowy, przekazując sprawę, jest obowiązany ustosunkować się do przedstawionych zarzutów i poinformować stronę o sposobie ustosunkowania się do nich. Zaskarżone pismo z dnia [...] lutego 2018 r. nie stanowi więc, jak mylnie wskazano w skardze, decyzji administracyjnej, jak też nie stanowi postanowienia lub innego aktu podlegającego zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Jest to pismo informacyjne, nie rozstrzyga o prawach i obowiązkach stron postępowania i takiego jego charakteru nie zmienia fakt, że zawiera merytoryczne stanowisko organu pierwszej instancji odnośnie zarzutów odwołania. Dopóki bowiem nie zostanie wydana decyzja organu pierwszej instancji na podstawie art. 226 Ordynacji podatkowej (uwzględniająca odwołanie poprzez wydanie nowej decyzji) lub dopóki nie zostanie wydana decyzja organu odwoławczego rozpoznająca odwołanie, czynnością władczą rozstrzygającą o prawach i obowiązkach strony w postępowaniu pozostaje decyzja pierwszoinstancyjna. Nie jest taką czynnością władczą i rozstrzygającą pismo sporządzone na podstawie art. 227 Ordynacji podatkowej. Reasumując, skarga złożona w sprawie niniejszej, jako wniesiona na czynność niepodlegającą zaskarżeniu do sądu administracyjnego, podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna, o czym na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji. Niniejsze postanowienie nie zamyka skarżącym drogi sądowej w sprawie kary pieniężnej nałożonej decyzją z dnia [...] stycznia 2018 r., bowiem mogą oni skarżyć do sądu decyzję odwoławczą z dnia [...] kwietnia 2018 r. wydaną przez DIAS. Sąd jednocześnie zauważa, że dokumenty znajdujące się w aktach administracyjnych nie zostały potwierdzone przez organy za zgodność z oryginałem. Jednakże z uwagi na przedłożenie przez organ przy piśmie z dnia [...] kwietnia 2018 r. potwierdzonej za zgodność z oryginałem decyzji drugoinstancyjnej, której treść potwierdza dane, okoliczności i informacje wynikające z niepotwierdzonych kopii, sąd ocenił, że uchybienie to pozostaje bez wpływu na możliwość załatwienia skargi. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.