II SA/Bk 231/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marek Leszczyński (spr.), Sędziowie sędzia WSA Małgorzata Roleder, sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk, Protokolant st. sekretarz sądowy Sylwia Tokajuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 28 czerwca 2016 r. sprawy ze skargi J. R. na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie budowy instalacji odprowadzającej wody opadowe uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą jej wydanie decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowanego w H. z dnia [...] września 2015 roku numer [...]. P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. (dalej: PWINB w B.) decyzją z dnia [...] lutego 2016 r., nr [...], utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w H. (dalej: PINB w H.) z dnia [...] września 2015 r., nr [...], umarzającą postępowanie administracyjne w sprawie budowy instalacji odprowadzającej wody opadowe z działek nr geod. [...] do naturalnego cieku wodnego rzeki N. w miejscowości N. Decyzja PWINB w B. wydana została przy następujących ustaleniach stanu faktycznego i ocenie prawnej sprawy. Wnioskiem z dnia 5 lipca 2010 r. J. R. wniósł do PINB w H. o wszczęcie postępowania administracyjnego i sprawdzenie, czy D. W. posiada pozwolenie na budowę instalacji odprowadzającej wody opadowe z działek nr geod. [...]do naturalnego cieku wodnego rzeki N. w miejscowości N. PINB w H. wniosek powyższy rozpatrzył w trybie skargowym i w tym celu dokonał w dniu 3 września 2010 r. kontroli, a następnie pismem z dnia 20 września 2010 r. udzielił wnioskodawcy odpowiedzi, że nie stwierdzono odprowadzenia wód opadowych z terenu w/w działek do rzeki N., w związku z czym nie było podstaw do wszczęcia postępowania administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku prawomocnym wyrokiem z dnia 28 sierpnia 2014 r., sygn. akt II SAB/Bk 85/13, stwierdził, że wniosek J. R. z dnia 5 lipca 2010 r. wszczął postępowanie administracyjne, które należało zakończyć wydaniem decyzji. J. R. pismem z dnia 1 września 2015 r. wniósł do organu o doprowadzenie do stanu zgodnego z prawem instalacji odprowadzającej wody opadowe z działek o nr geod. [...]w N. W uzasadnieniu pisma wskazał, że na wykonanie tych robót inwestorka winna posiadać pozwolenie P. Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w B., zgłoszenie w Starostwie Powiatowym w H. oraz pozwolenie P. Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska, gdyż działka o nr [...]leży w obszarze chronionym Natura 2000. W kolejnym piśmie z dnia 7 września 2013 r. skarżący opisał szczegółowo dotychczasowy przebieg postępowania związanego z budową przedmiotowej instalacji. Wskazał, że inwestorka najpierw wybudowała tę instalacje, a dopiero później zaczęła się ubiegać o uzyskanie pozwolenia na te inwestycję. Urząd Gminy w N. wszczął nawet procedurę w tej kwestii, ale po krótkim czasie inwestorka od tego odstąpiła. PINB w H. powinien zaś te fakty znać, gdyż skarżący go o tym informował. Po przeprowadzeniu postępowania, PINB w H. decyzją z dnia [...] września 2015 r., nr [...], umorzył postępowanie administracyjne w sprawie budowy instalacji odprowadzającej wody opadowe z działek nr geod. [...]do naturalnego cieku wodnego rzeki N. w miejscowości N. W uzasadnieniu decyzji organ wyjaśnił, że w okresie wniesienia wniosku, jak również na dzień wydania niniejszej decyzji nie wykonano instalacji odprowadzającej wody opadowe z działek nr geod. [...] do naturalnego cieku wodnego rzeki N. w miejscowości N. Ze względu na brak przedmiotu sprawy postępowanie winno ulec umorzeniu. Dalej organ wyjaśnił, że instalacja odprowadzająca wody opadowe z terenu w/w działek nie stanowi urządzenia wodnego w rozumieniu Prawa wodnego ani obiektu budowlanego w rozumieniu Prawa budowlanego. Na działkach nr geod. [...] przedmiotowa instalacja została wykonana łącznie z utwardzeniem ich terenu, które nie stanowi obiektu budowlanego, w związku z czym wykonane odprowadzenie wód opadowych nie stanowi urządzenia budowlanego w rozumieniu Prawa budowlanego. W sprawie utwardzenia w/w działek zostało przeprowadzone odrębne postępowanie administracyjne zakończone decyzją ostateczną. W ocenie organu, odprowadzenie wód opadowych z dachu budynku handlowo - usługowego i terenu działki nr geod. [...] nie wymaga odrębnego pozwolenia na budowę, gdyż zostało wykonane w oparciu o pozwolenie na jego budowę, zaś budynek handlowo - usługowy jest użytkowany w oparciu o udzielone pozwolenie na jego użytkowanie. Odwołanie od powyższej decyzji złożył J. R., w którym wniósł o uchylenie decyzji organu I instancji i zobowiązanie go do wszczęcia postępowania legalizacyjnego bądź naprawczego w sprawie samowolnie wykonanej instalacji odprowadzającej wody opadowe z działek o nr geod. [...], jak i z budynku handlowo – usługowego zlokalizowanego na działce o nr geod. [...] w miejscowości N. W uzasadnieniu odwołania wskazał, że PINB w H. kłamie twierdząc, że nigdy nie została wykonana instalacja odprowadzająca wody opadowe ze wskazanych działek do naturalnego cieku rzeki N. w miejscowości N. Pierwotnie została ona wykonana jako odpływ do rzeki N., a po interwencji skarżącego do organów nadzoru budowlanego, inwestorka podłączyła tę instalację do kanalizacji, zmieniając jej przeznaczenie, tj. wody opadowe i z budynku handlowo – usługowego są nią odprowadzane do kanalizacji. W tym stanie faktycznym i prawnym organ winien wszcząć postępowanie legalizacyjne. Na budowę tej instalacji inwestorka nie posiada bowiem ani pozwolenia, ani zgłoszenia w Starostwie Powiatowym w H., nie posiada również pozwolenia P. Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w B. - wyżej wymienione wszystkie działki leżą w strefie objętej ochroną konserwatorską, nie posiada też pozwolenia P. Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w B. - działka o nr geod [...] w N. wchodzi w skład obszaru chronionego "NATURA 2000". Po rozpoznaniu odwołania, PWINB w B. decyzją z dnia [...] lutego 2016 r., nr [...], utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję PINB w H. z dnia [...] września 2015 r. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa w sposób uzasadniający jej wyeliminowanie z obiegu prawnego. Podzielił też stanowisko PINB w H., że przedmiotowa sprawa winna być umorzona z uwagi na jej bezprzedmiotowość w rozumieniu art. 105 § 1 k.p.a. Zdaniem organu, organ I instancji przeprowadził w dniu 3 września 2010 r. kontrolę na przedmiotowych nieruchomościach, która wykazała, iż wody z dachu będącego w budowie budynku handlowo - usługowego i terenu działki ozn. nr geodezyjnym [...] są odprowadzane na teren własnej nieutwardzonej działki ozn. nr geodezyjnym [...], poprzez kratki ściekowe i rury odprowadzające wody opadowe. Takie rozwiązanie jest zgodne z § 28 ust. 2 i § 126 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 z późn. zm.), zgodnie z którym dopuszcza się odprowadzenie wód opadowych na teren własny nieutwardzony, w przypadku braku możliwości przyłączenia do kanalizacji deszczowej lub ogólnospławnej. Z kolei projekt budowlany przedmiotowego budynku przewidywał odprowadzenie wód opadowych poprzez separator do rzeki N.. Jednakże takie rozwiązanie wymagało uzyskania dodatkowych uzgodnień i pozwoleń obowiązujących przy budowie urządzenia wodnego, jakim jest wylot urządzenia kanalizacyjnego służącego do odprowadzenia ścieków do wód. Jednakże inwestor zrezygnował z takiego rozwiązania i przed przekazaniem obiektu do użytkowania zawarł z Gminą N. umowę na odbiór ścieków do oczyszczalni, z wykonanego zamiast separatora szczelnego zbiornika. Stosowne zmiany zostały także naniesione w projekcie budowlanym i tak też zostały przyjęte do użytkowania. Dalej organ wyjaśnił, że utwardzenie działek oznaczonych nr geodezyjnym [...] zostało wykonane na podstawie skutecznego zgłoszenia z dnia 8 maja 2009 r. i było już przedmiotem postępowania przed organami nadzoru budowlanego (por. decyzja PWINB z dnia [...] maja 2010 r., znak:[...], wydana w przedmiocie umorzenia postępowania, w stosunku do której Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku postanowieniem z dnia 19 sierpnia 2010 r., sygn. akt II SA/Bk 423/10, odrzucił skargę J. R). Tym samym wskazywana przez odwołującego się instalacja odprowadzająca z terenu w/w działek i dachu budynku handlowo - usługowego nie stanowi urządzenia wodnego w rozumieniu przepisów Prawa wodnego, jak też nie jest obiektem budowlanym w rozumieniu Prawa budowlanego. Dlatego też zdaniem organów nadzoru budowlanego obu instancji, inwestorka nie powinna uzyskiwać żadnych dodatkowych pozwoleń na budowę czy dokonywać zgłoszeń, gdyż rozwiązania w zakresie odprowadzania wód opadowych zostały określone w pozwoleniu na budowę, a kwestia utwardzenia gruntu i wykonanej instalacji była już przedmiotem postępowania administracyjnego. Z tego też względu w niniejszej sprawie zastosowanie znajduje art. 105 § 1 k.p.a. Skargę na decyzję PWINB w Białymstoku z dnia 5 lutego 2015 r. złożył J. R., w której zaskarżonej decyzji zarzucił: 1) Naruszenie przepisów postępowania, tj.: a) art. 6, 7, 8, 9 i 10 k.p.a., w związku z art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. i art. 105 § 1 k.p.a., w związku z art. 83 ust. 2, art. 48 lub 49 b lub 51 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 Prawo Budowlane w wyniku przeprowadzonego postępowaniem w sposób nie pogłębiający zaufania obywatela do organów Państwa, zaniechania podjęcia na wniosek skarżącego kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy z uwzględnieniem interesu społecznego i słusznego interesu skarżącego, a także przedstawienie stanu faktycznego niezgodnie z rzeczywistością, zwłaszcza kiedy to organy nadzoru budowlanego w zupełności pominęły fakt, że budowa instalacji odprowadzającej wody opadowe z działek o nr geod. [...] w miejscowości N., powstała bez wymaganej zgody P. Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków, bez wymaganej zgody właściwego organu środowiskowego, a także bez wymaganego zgłoszenia bądź pozwolenia Starosty H., w sytuacji kiedy to wyżej wymienione wszystkie działki leżą w tzw. strefie objętej ochroną P. Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków, zaś działka o nr geod [...] znajduje się w obszarze chronionym, tzw. "NATURA 2000", b) art. 12 § 1 i 2 k.p.a. poprzez prowadzenie przedmiotowego postępowania w sposób bezczynny i przewlekły co miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa - prawomocny wyrok WSA w Białymstoku z dnia 28 sierpnia 2014 r., sygn. akt II SAB/Bk 85/13, c) art. 77, 78, 80 i 81 k.p.a., w związku z art. 41 Prawa budowlanego poprzez pominięcie faktu samowolnego wykonania instalacji odprowadzającej wody opadowe na działkach o nr geod. [...], kiedy to działki te nie były objęte właściwą decyzją o warunkach zabudowy i pozwoleniem na budowę stosownych organów podczas budowy pawilonu handlowo-usługowego, zlokalizowanego na działce o nr geod [...] w miejscowości N., d) art. 5 ust. 1, w związku z art 6 i 7 Europejskiego Kodeksu Dobrej Administracji poprzez odmowę doprowadzenia samowolnie wykonanej instalacji odprowadzającej wody opadowe na działkach o nr geod. [...] w miejscowości N. do stanu zgodnego z prawem. 2. Naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.: a) art. 2 ustawy z dnia 2 czerwca 1997 r. Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej poprzez naruszenie zasad demokratycznego państwa prawnego, w wyniku braku zapewnienia w toku postępowania sprawiedliwości i rzetelności przy rozstrzyganiu o sytuacji jednostki, a także przy jednoczesnym braku uwzględnienia interesu społecznego (tj. pominięcia faktu wykonania przedmiotowej instalacji odprowadzającej wody opadowe na działce o nr geod [...]w miejscowości N., wchodzącej w skład obszaru chronionego "NATURA 2000", bez zgody właściwego organu środowiskowego, a przez to dewastacji tej działki, kiedy to środowisko w świetle Konstytucji RP jest dobrem wspólnym wszystkich obywateli), b) art. 7 Konstytucji RP poprzez naruszenie zasad praworządności, c) art. 32 Konstytucji RP, w związku z art. 14 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka i Podstawowych Wolności poprzez naruszenie zasad równego traktowania obywateli przez organy państwa, w związku z odmową nakazania doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem samowolnie wykonanej instalacji odprowadzającej wody opadowe (w chwili obecnej już instalacji kanalizacyjnej) z działek o nr geod. [...] w miejscowości N., kiedy to skarżący musiał uzyskać stosowne pozwolenia i zgłoszenia właściwych organów na wykonanie instalacji kanalizacyjnej na swojej działce, tj. [...]w miejscowości N, d) art. 17 Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności w związku z ogólnie pojętym zakazem nadużywania praw przez organy administracji publicznej. W oparciu o powyższe zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i zobligowanie organów nadzoru budowlanego do wydania decyzji administracyjnej nakazującej doprowadzenie do stanu zgodnego z prawem samowolnie wykonanej instalacji odprowadzającej wody opadowe (w chwili obecnej już instalacji kanalizacyjnej) na działkach o nr geod [...] w miejscowości N. W uzasadnieniu skargi skarżący przywołał argumentację przytoczoną już w odwołaniu i dodatkowo wyjaśnił, że nie można się zgodzić za PINB w Hajnówce oraz PWINB w B., że ze względu wykonania utwardzenia terenu na wyżej wymienionych działkach, przedmiotowa instalacja nie powinna posiadać żadnych zgłoszeń i pozwoleń. Jest to błędnie postawiona teza, gdyż na położenie o dużej średnicy rur w ziemi na głębokości około 3 metrów i na długości około 150 m powinno być wydane stosowne pozwolenie P. Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków B. (działki te leżą w strefie objętej tzw. ochroną konserwatorską), pozwolenie stosownego organu środowiskowego (działka o nr geod. [...] leży w obszarze chronionym NATURA 2000) oraz zgłoszenie, bądź decyzja o pozwoleniu na budowę Starosty H.. Wyżej wymienione organy nie wydały bowiem żadnych pozwoleń lub zgłoszeń na budowę instalacji odprowadzającej wody opadowe (w chwili obecnej już instalacji kanalizacyjne) na działkach o nr [... ] w miejscowości N. Co za tym idzie zaskarżona decyzja winna zostać wycofana z obiegu prawnego, a organy nadzoru budowlanego swoją kolejną decyzją powinny doprowadzić budowę samowolnie wykonanej przedmiotowej instalacji do stanu zgodnego z prawem. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Skarga jest zasadna i podlega uwzględnieniu. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2014 r., poz. 1647) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718; dalej: "p.p.s.a.") sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, stosując środki przewidziane w ustawie. Natomiast stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Przedmiotem kontroli dokonywanej przez Sąd w niniejszej sprawie z punktu widzenia kryterium legalności jest zaskarżona decyzja PWINB w B. z dnia [...] lutego 2016 r., nr [...], która utrzymała w mocy decyzję PINB w H. z dnia [...] września 2015 r., nr [...], umarzającą postępowanie administracyjne w sprawie budowy instalacji odprowadzającej wody opadowe z działek nr geod. [...] do naturalnego cieku wodnego rzeki N. w miejscowości N. Podstawę dla wydania przedmiotowych decyzji stanowił art. 105 § 1 k.p.a., zgodnie z którym, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części W stanie faktycznym niniejszej sprawy oba organy stanęły na stanowisku, że przedmiotem postępowania jest badanie legalności instalacji odprowadzającej wody opadowe z działek nr geod. [...] do naturalnego cieku wodnego rzeki N. w miejscowości N. W ocenie zaś Sądu, stanowisko to jest nieprawidłowe. Zauważenia bowiem wymaga, że wniosek pierwotny J. R. dotyczący powyższej kwestii złożony był do PINB w H. w dniu 16 sierpnia 2010 r. Jednakże przed wydaniem decyzji przez ten organ, skarżący złożył kolejne wnioski w dniu 2 września 2015 r. oraz w dniu 7 września 2015 r., w których już nie zawężał przedmiotu postępowania do zbadania legalności odprowadzania wód z przedmiotowych działek do rzeki N., tylko wnosił o zbadanie legalności powstałej instalacji odprowadzającej wody opadowe z tych działek. Powyższe oznacza, że oba organy nieprawidłowo określiły przedmiot postępowania. Ponadto oba organy w sposób nieprawidłowy ustaliły stan faktyczny w sprawie. Oba organy orzekając w 2015 r. bazowały na kontroli przeprowadzonej przez organ I instancji w dniu 3 września 2010 r. Wynika z niego, że już w tym dniu wody opadowe z dachu budynku handlowo – usługowego nie były odprowadzane do rzeki N., tylko poprzez utwardzony teren, a następnie poprzez wybudowaną instalację, której wylot znajdował się na działce nr [...]. Inwestorka wyjaśniła przy tym, że toczy się postępowanie w sprawie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie instalacji odprowadzającej wody opadowe do rzeki N., a w chwili obecnej wody opadowe spływają na własną działkę nr geod. [...]. Z dołączonych zaś do tego protokołu zdjęć wynika, że wody opadowe spływały na działkę nr [...] w sposób luźny, a nie do wybudowanej tam studzienki. Organ I instancji opisując stan faktyczny nawet nie przeanalizował w pełni powyższego protokołu, tylko wskazał, że postępowanie należy umorzyć, gdyż wody opadowe nie są odprowadzane do rzeki N. Organ II instancji opisując stan faktyczny wskazał, że projekt budowlany przedmiotowego budynku przewidywał odprowadzanie wód opadowych poprzez separator do rzeki N., jednakże takie rozwiązanie wymagało uzyskania dodatkowych uzgodnień i pozwoleń i inwestorka z niego zrezygnowała. Przed przekazaniem obiektu do użytkowania zawarła z Gminą N. umowę na odbiór ścieków do oczyszczalni z wykonanego zamiast separatora szczelnego zbiornika. Stosowne zmiany zostały także naniesione w projekcie budowlanym i tak też zostały przyjęte do użytkowania. W ocenie Sądu, stanowiska obu organów są co najmniej przedwczesne. Zmiany projektu budowlanego, na które powołuje się organ II instancji, sprowadzają się do naniesienia na projekcie zagospodarowania działki w zakresie budowy pawilonu handlowo – usługowego, przez upr. konstr. bud. mgr inż. M. M. zapisu: "zamiast separatora jest ustawiona studzienka na wodę opadową na działce geod. [...]". Zauważenia od razu jednak wymaga, że na powyższym dokumencie (jest to kopia) brak jest jakiejkolwiek daty wskazującej, kiedy zmiana ta została wprowadzona. Ponadto, co widoczne jest już z samego projektu, separator był umiejscowiony na działce nr [...], zaś po skreśleniu go (dokonanym przedmiotową zmianą), na działce nr 620 nie narysowano, w którym miejscu owa studzienka ma się znajdować. Jak trafnie zauważył skarżący decyzja o warunkach zabudowy dotyczyła działki o nr [...] i nie obejmowała działki o nr [...]. Kwestia odprowadzania wód opadowych została w niej uregulowana w ten sposób, że wody opadowe miały być odprowadzane powierzchniowo na teren własnej działki zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Decyzja o pozwoleniu na budowę również dotyczyła tylko działki nr []...]. Z opisu do projektu zagospodarowania działki wynika jednoznacznie, że inwestycja zlokalizowana będzie tylko na działce nr [...], zaś wody opadowe z tej działki poprzez separatory zanieczyszczeń będą rozprowadzane powierzchniowo. Jak wynika z oryginału projektu zagospodarowania działki nr [...] w zakresie budowy pawilonu handlowo – usługowego, separatory (kilka a nie jeden) do oczyszczania wód opadowych zlokalizowane zostały na tej działce w różnych jej częściach. Jeśli zaś chodzi o odprowadzanie wód opadowych z dachów budynków, to projekt budowlany uregulował to w ten sposób, że jako tzw. wody czyste będą one rynnami odprowadzane powierzchniowo na teren własnej działki. Jak zatem z powyższego widać, ani projekt budowlany, ani projekt zagospodarowania działki nr [...] nie przewidywały, jak twierdzi organ II instancji, odprowadzania wód opadowych z działki nr [...] i z dachów budynku zlokalizowanego na tej działce, poprzez separator do rzeki N. Wody te miały być odprowadzane powierzchniowo na działce nr [...]. Projekty te także nie przewidywały budowy instalacji do odprowadzania wód opadowych od separatorów w kierunku działki nr 620 lub jakiejkolwiek innej działki. Powoływanie się zatem przez organ II instancji na zmianę projektu zagospodarowania działki poprzez zamianę jednego separatora na działce nr [...] na budowę studzienki na działce nr [...] i następnie zatwierdzenie powyższej zmiany w decyzji z dnia 26 lutego 2011 r. udzielającej pozwolenia na użytkowanie budynku handlowo – usługowego zlokalizowanego na działce nr [...], jest w ocenie Sądu, niewystarczające. Zdaniem Sądu, organy muszą przede wszystkim ustalić, kiedy i na których działkach przedmiotowa instalacja wraz ze studzienką została zbudowana. Następnie muszą szczegółowo opisać dane techniczne instalacji i studzienki, aby móc odpowiedzieć na pytanie, jaki to jest rodzaj urządzenia lub obiektu i czy wymagane było w dacie jego budowy, pozwolenie na jego budowę lub zgłoszenie. Do tej bowiem pory brak jest w aktach administracyjnych najmniejszego odniesienia się przez organy do tej kwestii. Badając powyższą kwestię organy muszą mieć także na względzie fakt, że pozwolenie na budowę dotyczyło tylko działki nr [...]. A zatem muszą się odnieść do tego, czy uprawniona była zmiana dokonana przez mgr inż. M. M, w zakresie zmiany projektu zagospodarowania działki poprzez zaprojektowanie budowy studzienki na działce nr [...], która nie była objęta projektem budowlanym. Powyższe pozostało poza jakąkolwiek oceną organów, a może mieć podstawowe znaczenie dla rozstrzygnięcia w sprawie. W ocenie Sądu rację ma też skarżący, że organy w ogóle nie zajęły się kwestią oceny, czy przedmiotowe obiekty wymagały pozwolenia na budowę lub zgłoszenia z racji na fakt, że znajdują się na działkach objętych strefą ochrony konserwatorskiej oraz w obszarze Natura 2000. W tym miejscu podkreślenia także wymaga, że organy winny orzekać na podstawie stanu faktycznego z daty wydawanych przez siebie decyzji. Z zebranego zaś w sprawie materiału dowodowego nie wiadomo, jaki ten stan rzeczywiście jest. Kontrola odbyła się w dniu 3 września 2010 r., a organy orzekały we wrześniu 2015 r. i w lutym 2016 r. Nawet z odwołania skarżącego, który jest bezpośrednim sąsiadem inwestorki, od decyzji organu I instancji, złożonego w dniu 2 października 2015 r. wynika, że przedmiotowa instalacja w tym okresie ma inny przebieg i nie jest już podłączona do studzienki zlokalizowanej na działce nr [...], tylko jest podłączona do kanalizacji deszczowej publicznej. Stanowisko powyższe zostało przez stronę skarżącą poparte również na rozprawie w dniu 28 czerwca 2016 r. Organ II instancji w swoim rozstrzygnięciu do zarzutów tych się nie ustosunkował, zaś na wspomnianej rozprawie przyznał, że w postępowaniu administracyjnym zarzut skarżącego, że woda opadowa odprowadzana jest w jeszcze inny sposób, się nie pojawił, a zatem nie prowadzono w tym kierunku postępowania. Zdaniem Sądu, stanowisko organu II instancji nie odpowiada prawdzie, gdyż stosowny zarzut w odwołaniu się pojawił, tylko organ się do niego nie ustosunkował. Potwierdzenie zaś lub zakwestionowanie twierdzeń skarżącego wymaga z pewnością przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego, najlepiej w postaci oględzin. Brak zaś tych ustaleń powoduje takie naruszenie przepisów postępowania, które w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 1 lit.c) p.p.s.a. mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Stwierdzone wyżej naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na prawidłowość ustalonego stanu faktycznego sprawy czyni, w ocenie Sądu, przedwczesną ocenę zaskarżonej decyzji z punktu widzenia prawidłowości zastosowania przepisów prawa materialnego. W postępowaniu sądowoadministracyjnym w pierwszej kolejności przeprowadzona jest bowiem kontrola aktów administracyjnych z punktu widzenia ewentualnego istnienia wad powodujących nieważność decyzji lub dających podstawę do uchylenia decyzji z powodu naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Przyjęcie takiej kolejności badania zgodności z prawem decyzji uzasadnione jest tym, że ustalenie którejkolwiek z tych przyczyn, czyni dalszą kontrolę nie tylko zbędną, ale i niedopuszczalną. Z tych przyczyn poza rozważaniami pozostają pozostałe merytoryczne zarzuty skargi. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy, organ I instancji weźmie pod uwagę argumentację przedstawioną przez Sąd w niniejszym wyroku, a przy wydawaniu rozstrzygnięcia zobowiązany będzie uwzględnić dokonaną wykładnię omawianych przepisów. Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. oraz art. 135 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.