II SA/Bk 24/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 7 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. K. o przywrócenie terminu złożenia odpisu skargi w sprawie ze skargi E. K. na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie obowiązku wykonania czynności p o s t a n a w i a przywrócić termin do złożenia odpisu skargi Postanowieniem z dnia [...] marca 2016 r. odrzucono skargę E. K. z tego powodu, że w wyznaczonym terminie nie nadesłał brakującego odpisu skargi. W dniu 15 marca 2016 r. pełnomocnik skarżącego, ustanowiony z urzędu, złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia odpisu skargi. Wraz z wnioskiem został złożony brakujący odpis skargi. W uzasadnieniu wniosku podano, że postanowieniem z dnia 3 lutego 2016 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych jak i ustanowienie pełnomocnika. W dniu 9 marca 2016 r. pełnomocnik został poinformowany o ustanowieniu go pełnomocnikiem w sprawie niniejszej. Następnie w dniu 10 marca 2016 r. pełnomocnik zapoznał się z aktami sprawy i dowiedział się o postanowieniu odrzucającym skargę. Pełnomocnik podał, że skarżący jest w osobą w podeszłym wieku – 65 lat, schorowaną, nieporadną, w trudnej sytuacji życiowej. W chwili obecnej ma poważne problemy z pamięcią, gdyż stwierdzono u niego występowanie zaników pamięci. W związku z tym pozostaje pod opieką lekarzy specjalistów i przyjmuje niezbędne leki. Pełnomocnik podniósł, że nie bez znaczenia jest również to, że skarżący leczy się psychiatrycznie. Ze znajdujących się w aktach niniejszej sprawy opinii sądowo – psychiatrycznych, sporządzonych przez biegłych psychiatrów w dniach 14 listopada 2014 r. i 30 października 2015 r. na poczet innych spraw sądowych wynika, że stwierdzono u niego organiczne uszkodzenie ośrodkowego układu nerwowego, ograniczone zaburzenia osobowości, sprawność intelektualną na poziomie niższym niż przeciętny, a także posługiwanie się ubogim słownictwem. Skarżący składając w dniu 20 stycznia 2016 r. wniosek o przyznanie mu pełnomocnika z urzędu, pozostawał w błędnym, lecz nie zawinionym przekonaniu, że to na ustanowionym pełnomocniku spoczywać będzie obowiązek dopełnienia wszelkich formalności związanych z przedmiotową sprawą, w tym uzupełnienia braków formalnych skargi. Tym samym, zdaniem pełnomocnika, nie można skarżącemu postawić zarzutu niedochowania należytej staranności w sytuacji, gdy zwrócił się o wyznaczenie profesjonalnego pełnomocnika w celu udzielenia pomocy w związku ze złożoną skargą, ze względu na swój stan zdrowia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje. W ocenie Sądu wniosek zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej powoływana jako p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Z treści art. 87 p.p.s.a. wynika natomiast, że warunkiem przywrócenia uchybionego terminu do dokonania określonej czynności jest spełnienie łącznie następujących przesłanek: wniesienia przez stronę wniosku o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od ustania przeszkody, która uniemożliwiła jej dochowania terminu, dokonanie jednocześnie czynności, której w zakreślonym terminie nie dokonano, oraz uprawdopodobnienie, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. Strona w postępowaniu o przywrócenie terminu nie jest zobowiązana do udowodnienia braku swej winy, lecz wystarczy uprawdopodobnienie powyższej okoliczności. Uchybienie terminu w przedmiotowej sprawie jest bezsporne, wobec czego zasadnym było złożenie wniosku o przewrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi w postaci nadesłania jej brakującego odpisu. Dochowany został także termin do złożenia wniosku. W sprawie niniejszej przyjąć należy, że przyczyna uchybienia terminu ustała w dniu dowiedzenia się przez pełnomocnika o odrzuceniu skargi, co nastąpiło w dniu 10 marca 2016 r. Wniosek zaś został złożony w dniu 15 marca 2016 r. a więc przed upływem terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. Skarżący spełnił także warunek równoczesnego dokonania czynności, której nie dokonano w terminie, ponieważ wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu został złożony brakujący odpis skargi. Spełnione, zatem zostały wymogi formalne konieczne do uwzględnienia wniosku. W dalszej kolejności należało ocenić, czy argumenty skarżącego uprawdopodabniają, że uchybienie terminu do uzupełnienia braku skargi nastąpiło bez jego winy. W ocenie Sądu również i ta przesłanka została spełniona. Stan zdrowia skarżącego usprawiedliwia bowiem jego błędne przekonanie, że to ustanowiony pełnomocnik z urzędu będzie miał obowiązek uzupełnienia braków formalnych skargi. Mając na uwadze powyższe, w oparciu o art. 86 i 87 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.