II SA/Bk 24/19

PostanowienieWSA w Białymstoku2019-02-21

Skład orzekający: Małgorzata Roleder

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga do sądu administracyjnego może zostać odrzucona z powodu braku sprecyzowania przedmiotu zaskarżenia, pomimo złożenia pełnomocnictw i próby ugodowego załatwienia sprawy?
Ratio decidendi
Skarga do sądu administracyjnego podlega odrzuceniu, jeżeli nie czyni zadość wymaganiom formalnym, w tym nie wskazuje zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania dotyczy, ani nie określa naruszenia prawa lub interesu prawnego. Brak sprecyzowania przedmiotu zaskarżenia, nawet po wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych, uniemożliwia nadanie skardze prawidłowego biegu i stanowi podstawę do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Stan faktyczny
Pełnomocnik skarżących A. O. i M. W. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku na działanie Starosty B. w przedmiocie rozliczenia za grunt. Skarga nie precyzowała jednak jednoznacznie przedmiotu zaskarżenia. Sąd wezwał pełnomocnika do usunięcia braków formalnych, w tym wskazania zaskarżonego aktu lub czynności, pod rygorem odrzucenia skargi. Mimo złożenia pełnomocnictw i pisma skierowanego do Starosty, sąd uznał, że przedmiot skargi nie został wystarczająco sprecyzowany, co uniemożliwia nadanie jej biegu.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Roleder (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 lutego 2019 r. sprawy ze skargi A. O. i M. W. na Starostę B. w przedmiocie nieustalonym p o s t a n a w i a odrzucić skargę S. O., działający jako pełnomocnik A. O. i M. W. (będących jego synami), skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na działanie Starosty B. w przedmiocie rozliczenia za grunt. W skardze wniósł o nakazanie Staroście prawidłowego rozliczenia za grunt o powierzchni 604,85 m2, związanego z remontem i rozbudową drogi powiatowej G. – S. W uzasadnieniu skargi wskazał, że przed przystąpieniem do remontu ww. drogi, Starosta dokonał wadliwego podziału działek nr [...], [...] i [...] położonych w S., gmina S. W odpowiedzi na skargę Starosta B. wniósł o jej odrzucenie lub oddalenie, wskazując, że w trakcie postępowania modernizacyjnego prowadzonego w 2009 r. ustalono, że ww. działki były częściowo zajęte pod infrastrukturę drogi powiatowej. Z działek tych zostały wydzielone działki nr [...] i [...], które były przedmiotem postepowania przeprowadzonego przez Wojewodę P. w trybie art. 73 ustawy z dnia 13 października 1998 r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną, którego stroną był M. W. Na mocy ostatecznej decyzji z dnia [...] grudnia 2011 r., znak: [...] Wojewoda P. stwierdził, że działki powyższe zajęte pod drogę powiatową nr [...] stały się z mocy prawa własnością Powiatu B. Z kolei w odniesieniu do działki nr [...], organ wskazał, że na mocy ostatecznej decyzji Starosty Powiatu B. z dnia [...] września 2014 r. nr [...] o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej obejmującą rozbudowę drogi powiatowej nr [...], wydanej w trybie ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych, została z niej wydzielona działka nr [...], która stała się własnością Powiatu B. Z kolei ostateczną decyzją Starosty Powiatu B. z dnia [...] września 2015 r. nr [...] ustalono, w trybie ww. ustawy, odszkodowanie za ww. nieruchomość na rzecz A. O. Po zakończeniu ww. realizacji inwestycji drogowej, na mocy ostatecznej decyzji z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. udzielił pozwolenia na użytkowanie przedmiotowego odcinka drogi powiatowej nr [..]. W związku z brakiem sprecyzowania przedmiotu skargi, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia 14 stycznia 2019 r., wezwano pełnomocnika do usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, braków formalnych skargi przez wskazanie numery i daty zaskarżonego aktu (decyzji, postanowienia, innego aktu) lub zaskarżonej czynności, ewentualnie oświadczenie, że skarga dotyczy bezczynności organu administracji lub przewlekłego prowadzenia postępowania organu administracji i wskazanie przedmiotu bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, pod rygorem odrzucenia skargi w trybie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369, zwanej dalej: "p.p.s.a."). Ponadto pełnomocnika wezwano również do podania adresów skarżących w ternie 7 dni, a także do złożenia do akt pełnomocnictw obejmujących reprezentowanie ich przez tut. Sądem w terminie 7 dni oraz poinformowano, że konsekwencję braku złożenia pełnomocnictw będzie uznanie, że skarżący działają bez pełnomocnika i wezwanie ich do osobistego podpisania skargi, pod rygorem jej odrzucenia. Wezwania powyższe doręczono S. O. w dniu 17 stycznia 2019 r. (k. 30). W dniu 22 stycznia 2019 r. w biurze podawczym tut. Sądu złożono pełnomocnictwa procesowe podpisane przez A. O. i M. W., o analogicznej treści, z której wynika, że upoważnili oni swojego ojca S. O., do reprezentowania ich przez tut. Sądem w sprawie II SA/Bk 24/19 dotyczącej prawidłowego rozliczenia z grunt o powierzchni 604,85 m2. Na dokumentach pełnomocnictwa zawarto adnotacje o adresach mocodawców (k. 31-32). W dniu 4 lutego 2019 r. w biurze podawczym tut. Sądu złożono kserokopię pisma z dnia [...] stycznia 2019 r. podpisanego przez S. O., które w dniu 1 lutego 2019 r. wpłynęło do Starostwa Powiatowego w B. (co wynika z prezentaty Starostwa zamieszczonej na powyższej kserokopii – k. 33-34). W treści pisma zawarto propozycję ugodowego załatwienia przedmiotowej sprawy oraz oznaczono, ze pismo kierowane jest do Starosty B., natomiast tut. Sądowi zostało złożone "do wiadomości." Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności (1); oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy (2); określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego (3). Wedle zaś art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać m.in. podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, który przy pierwszej czynności procesowej obowiązany jest dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa (vide: art. 37 §1 p.p.s.a.). Jeżeli skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunku formalnego, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi (vide: art. 49 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). W związku z tym, że z treści wywiedzionej w niniejszej sprawie skargi nie wynika co jest jej przedmiotem (zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a.), wezwano wnoszącego skargę do doprecyzowania przedmiotowej kwestii, pouczając jednocześnie o procesowym skutku nieusunięcia tego braku w postaci odrzucenia skargi. Pomimo prawidłowego doręczenia przedmiotowego pełnomocnikowi skarżących w dniu 17 stycznia 2019 r., w 7-dniowym terminie, który upływał dnia 24 stycznia 2019 r., nie dokonał on usunięcia przedmiotowego braku. Przedmiot zaskarżenia nie wynika przy tym, ani ze złożonych w ww. terminie dokumentów pełnomocnictw, ani też ze złożonej po upływie ww. terminu, kserokopii pisma z dnia [...] stycznia 2019 r. Z dokumentów powyższych wynika jedynie, że sprawa dotyczy "prawidłowego rozliczenia za grunt", jednakże wobec wielości postepowań administracyjnych prowadzonych w ubiegłych latach względem przedmiotowych działek (co wynika z odpowiedzi na skargę oraz akt przekazanych przez organ), nie można ustalić, którego postępowania oraz którego aktu prawnego (ewentualnie przewlekłego prowadzenia postępowania lub bezczynności organu) dotyczy przedmiotowa skarga, co uniemożliwia nadanie jej biegu. Mając powyższe na uwadze, skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt. 3 p.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji niniejszego postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło