II SA/Bk 243/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.), po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi D. K. na postanowienie P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] marca 2018 r. nr [...] w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia Skarżąca – D. K. wniosła do sądu administracyjnego skargę na postanowienie P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. utrzymujące w mocy postanowienie z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...] Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. wstrzymujące roboty budowlane przy budowie budynku letniskowego na terenie działki nr ewid. [...], położonej przy ul. P., gm. R. oraz nakładające na skarżącą obowiązek przedłożenia następujących dokumentów: - zaświadczenia wójta, burmistrza albo prezydenta miasta o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego; - czterech egzemplarzy projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi, oraz zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7 ustawy – Prawo budowlane, aktualnym na dzień opracowania projektu; - oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. W skardze skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. W motywach wniosku podano, że wynika on z faktu nałożenia na skarżącą szeregu kosztownych obowiązków, które w chwili obecnej przekraczają jej możliwości finansowe. W przypadku uchylenia postanowienia skarżąca nie będzie miała możliwości odzyskania pieniędzy zainwestowanych w realizację obowiązków wynikających z wadliwego rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej powoływana jako P.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 3 P.p.s.a.). Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności należy poprzedzić analizą przedstawionego przez wnioskodawcę uzasadnienia pod kątem spełnienia ww. przesłanek. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (vide: postanowienie NSA z 18 maja 2004 r. FZ 65/04, pub. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Argumentacja takiego wniosku musi w sposób przekonywujący wskazać konkretne relacje między brakiem wstrzymania wykonania zaskarżonej aktu a wystąpieniem zagrożeń z art. 61 § 3 P.p.s.a., czyli niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W niniejszej sprawie skarżąca wskazała, że wykonanie zaskarżonego postanowienia, tj. ewentualne przeprowadzenie określonych ekspertyz na koszt skarżącej może doprowadzić do powstania niepowetowanej szkody w jej majątku, nie przedstawiła jednak żadnych dokumentów obrazujących jej sytuację finansową (np. stanu pozostających do jej dyspozycji zasobów pieniężnych). Nie powiązała zatem potencjalnych skutków wykonania postanowienia ze zmianami w jej obszarze finansowym i majątkowym. Nie ma zatem możliwości stwierdzenia, czy w istocie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w związku z wydaniem zaskarżonego postanowienia. Niezbędne jest bowiem wskazanie na konkretne okoliczności pozwalające ocenić, czy wstrzymanie objętego wnioskiem aktu jest zasadne. Należy także zaznaczyć, że ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje w ramach instytucji wstrzymania wykonania aktu kompetencji sądu do wzywania wnioskodawcy o przedłożenie dodatkowo stosownych dokumentów lub złożenie wyjaśnień, które miałyby uzasadniać potrzebę wstrzymania wykonania objętego wnioskiem aktu (vide: postanowienie NSA z 25 sierpnia 2010 r., II FZ 391/10, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Jedynie w gestii strony leży sprecyzowanie we wniosku okoliczności wskazujących na wypełnienie przesłanek zawartych w art. 61 § 3 P.p.s.a oraz przedstawienie dowodów na ich poparcie. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd orzekł jak w sentencji.