II SA/Bk 245/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Ireneusz Henryk Darmochwał (spr.) po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] lutego 2008 r. nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy p o s t a n a w i a zawiesić postępowanie sądowe w sprawie W dniu [...] marca 2008 r. G.W. złożył do tutejszego sądu administracyjnego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] lutego 2008 r. nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy. Zaskarżoną decyzją SKO utrzymało w mocy decyzję z dnia [...] stycznia 2008 r. Nr [...] inspektora Wydziału Komunikacji Urzędu Miejskiego w S., działającego z upoważnienia Prezydenta Miasta, orzekającą o zatrzymaniu G.W. prawa jazdy kat B. Jako podstawę prawną obu wskazanych decyzji organy wskazały art. 5 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 22 kwietnia 2005 r. o postępowaniu wobec dłużników alimentacyjnych oraz zaliczce alimentacyjnej (Dz. U. z 2005 r., Nr 86, poz. 732 ze zm.). W uzasadnieniu skargi G.W. zarzucił zaskarżonej decyzji niezasadność, gdyż jego zdaniem SKO winno brać pod uwagę wszystkie uwarunkowania życiowe osoby odwołującej się, w tym również, czy swoją decyzją nie pogłębia złej sytuacji materialnej i finansowej takiej osoby. Zarówno decyzja Prezydenta Miasta jak i SKO opierają się wyłącznie na ustawodawstwie, nie biorąc pod uwagę warunków życia i zdrowia osoby zainteresowanej. W odpowiedzi na skargę organ ustosunkował się do zarzutów w niej podniesionych powtarzając argumentację z uzasadnienia zaskarżonej decyzji i wnosząc o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) powoływanej dalej jako p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Należy nadmienić, iż na podstawie art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W rozpoznawanej sprawie w uzasadnieniach obydwu decyzji organy powołują jako podstawę rozstrzygnięcia przepis art. 5 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 22 kwietnia 2005r. o postępowaniu wobec dłużników alimentacyjnych oraz zaliczce alimentacyjnej (Dz. U. z 2005 r., Nr 86, poz. 732 ze zm.). Zgodnie z ust. 1 ww. przepisu organ właściwy dłużnika, w przypadku złożenia wniosku, o którym mowa w art. 4 ust. 3, kieruje do starosty wniosek o zatrzymanie prawa jazdy dłużnika alimentacyjnego. W myśl ust. 2 art. 5 ustawy na podstawie wniosku, o którym mowa w ust. 1, starosta wydaje decyzję o zatrzymaniu prawa jazdy. Zwrot zatrzymanego prawa jazdy następuje na wniosek organu właściwego dłużnika po stwierdzeniu ustania przyczyn zatrzymania (art. 5 ust. 3 ww. ustawy). Jak wynika z Komunikatu bieżącego Biura Orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 października 2007 r. Nr 64/07, na podstawie art. 193 Konstytucji RP skład orzekający Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi (sprawa o sygn. akt: III SA/Łd 147/07) zwrócił się do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym czy przepis art. 5 ustawy z dnia 22 kwietnia 2005r. o postępowaniu wobec dłużników alimentacyjnych oraz zaliczce alimentacyjnej (Dz. U. z 2005 r., Nr 86, poz. 732 ze zm.) jest zgodny z art. 2, art. 31 ust. 3 w zw. z art. 2 i art. 32 ust. 1 w zw. z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, zawieszając jednocześnie postępowanie w sprawie. W rozpoznawanej sprawie postępowanie toczy się w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy w oparciu o wspomniany przepis art. 5 ustawy z 22 kwietnia 2005 r. Rozstrzygnięcie Trybunału Konstytucyjnego w sprawie zbadania konstytucyjności ww. przepisu ma zatem istotny wpływ na orzeczenie tutejszego sądu orzekającego w przedmiotowej sprawie. Biorąc powyższe pod uwagę, rozstrzygnięcie o konstytucyjności powoływanego przepisu jest kwestią wstępną dla wydania w niniejszej sprawie prawidłowego wyroku, dlatego też na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.