II SA/Bk 246/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Anna Sobolewska - Nazarczyk (spr.), po rozpoznaniu w dniu 20 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. M. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku w sprawie ze skargi W. M. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie pozbawienia uprawnień kombatanckich p o s t a n a w i a: przywrócić termin do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku Wyrokiem z dnia 28 czerwca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku oddalił skargę W. M. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie pozbawienia uprawnień kombatanckich (k. 39). W dniu 1 lipca 2011 r. skarżący złożył skargę kasacyjną od powyższego wyroku. Sąd postanowieniem z 21 lipca 2011 r. odrzucił skargę kasacyjną wskazując, iż skarżący nie złożył uprzednio wniosku o uzasadnienie wyroku, ponadto skarga została sporządzona przez nieuprawniony podmiot (k.64). W dniu 29 lipca 2011 r. skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Referendarz sądowy postanowieniem z dnia 1 sierpnia 2011r. przyznał skarżącemu prawo pomocy we wnioskowanym zakresie. Pismem z dnia 19 sierpnia 2011 r. Okręgowa Rada Adwokacka w B. poinformowała tut. Sąd o wyznaczeniu dla W. M. pełnomocnika z urzędu – adwokata H. T.– S. (k.81). Pełnomocnik skarżącego w dniu 26 sierpnia 2011 r. złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Sądu z 28 czerwca 2011r., podając, że skarżący jako osoba schorowana i nieobeznana z wiedzą prawniczą nie miał świadomości co do konieczności złożenia takiego wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek zasługuje na uwzględnienie. W świetle unormowań art. 87 oraz art. 86 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., zwana dalej: p.p.s.a.) uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: (1) strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu; (2) wniosek ten zostanie wniesiony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu; (3) jednocześnie z wniesieniem wniosku zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin (w tym przypadku wniesienie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku); (4) we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu; (5) powstanie ujemnych dla strony skutków w zakresie postępowania sądowego (art. 86 §2 p.p.s.a.). Brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Artykuł 86 § 1 p.p.s.a. nie określa, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony. Ocena braku winy została pozostawiona uznaniu sądu. Daje to sądowi możliwość uwzględnienia wszystkich okoliczności, jakie uzna za istotne (por. postanowienie SN z dnia 22 lipca 1999 r., sygn. I PKN 273/99, OSNAP 2000, nr 20, poz. 757). W przedmiotowej sprawie bezsporne jest, że skarżący nie złożył w terminie wniosku o uzasadnienie wyroku Sądu z 28 czerwca 2011r., wobec czego zasadnym było złożenie wniosku o jego przywrócenie. Wniosek pełnomocnika skarżącego spełnia też wymogi formalne. Po pierwsze został złożony z zachowaniem siedmiodniowego terminu, od dnia ustania przyczyny uchybienia, a więc od dnia wyznaczenia adwokat H. T.– S. na pełnomocnika skarżącego. Po drugie wraz z wnioskiem została dokonana czynność, która została uchybiona. Odnosząc się z kolei do okoliczności podanych przez pełnomocnika skarżącego we wniosku, Sąd uznał, że fakt niepełnosprawności skarżącego, jego trudna sytuacja materialna i zdrowotna, stanowią wystarczającą przesłankę przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Uwzględniając te okoliczności trudno jest, bowiem uznać, że uchybienie terminowi nastąpiło z winy skarżącego, który nie posiada wystarczającej wiedzy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, aby skutecznie chronić swoje prawa. Biorąc powyższe pod uwagę, na mocy art. 86 § 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.