II SA/Bk 246/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku Wydziału II: Barbara Romanczuk, po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] stycznia 2012 r. Nr [...] w przedmiocie zwrotu należności z tytuły wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego p o s t a n a w i a odmówić przyznania skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego. M. K. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego (k. 28), oświadczając, że samotnie prowadzi gospodarstwo domowe. Skarżący obecnie jednoosobowo prowadzi działalność gospodarczą, z której za okres styczeń – listopada 2011 r. poniósł stratę w wysokości 6.581,54 zł. Wnioskodawca nie posiada żadnego majątku, w tym zgromadzonych oszczędności (k. 28-30). W dniu 07 maja 2012 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku wezwał skarżącego do wskazania: tytułu prawnego zajmowanego mieszkania, ponoszonych miesięcznych wydatków, czy skarżący posiada samochód, rodzaju i charakteru prowadzonej działalności gospodarczej oraz wysokości przychodów i dochodów m.in. za styczeń – kwiecień 2012 r. Zobowiązano jednocześnie wnioskodawcę do przedłożenia dokumentów potwierdzających uzyskiwane dochody i ponoszone wydatki (k. 33). Skarżący wezwanie powyższe otrzymał w dniu 21 maja 2012 r. i do dnia dzisiejszej nie udzielił żadnej odpowiedzi (k. 37). Na wstępie informacyjnie należy wskazać, że zgodnie z treścią art. 239 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), strona skarżąca działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych. Niniejsza sprawa dotyczy należności z funduszu alimentacyjnego, należy zatem do kategorii spraw wymienionych w powołanym przepisie. W konsekwencji skarżący M. K. korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych i nie musi uiszczać tych kosztów w sprawie niniejszej z mocy samej ustawy. Z tej przyczyny orzeczenie w tym zakresie było bezprzedmiotowe. Zgodnie z treścią art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na wnioskodawcy spoczywa ciężar dowodu, a w szczególności obowiązek wykazania braku możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania sądowoadministracyjnego. W tym stanie rzeczy rozstrzygnięcie sądu w tej kwestii będzie zależało od tego, co zostanie udowodnione przez stronę (vide: J. Tarno, Prawo o postępowania przed sądami administracyjnymi – Komentarz, Wyd. LexisNexis, Warszawa 2006, s. 504; B. Dauter i inni, Prawo o postępowaniu przed sądamiadministracyjnymi – Komentarz, Wyd. Zakamycze, Kraków 2005, s. 592). W złożonym oświadczeniu skarżący wykazał, iż jedynym źródłem jego dochodu jest dochód uzyskiwany z prowadzonej działalności gospodarczej, przy czym za okres styczeń – listopada 2011 r. wnioskodawca poniósł stratę w wysokości 6.581,54 zł. Wykazane wydatki skarżącego to alimenty na dzieci. Skarżący mimo wezwania z dnia 07 maja 2012 r. nie wyjaśnił szeregu okoliczności mających wpływ na rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy tj. nie wskazał m.in. na podstawie, jakiego tytułu zajmuje mieszkanie przy ul. P. [...], ponoszonych miesięcznych wydatków, dochodów uzyskiwanych w 2012 r. Przedstawione powyżej dane w zestawieniu z brakiem odpowiedzi i nadesłaniem dokumentów określonych w w/w wezwaniu, głównie rachunków i faktur potwierdzających wysokość miesięcznych wydatków ponoszonych przez skarżącego oraz dokumentów potwierdzających uzyskiwane dochody, uniemożliwiają pełną ocenę sytuacji majątkowej wnioskodawcy (w szczególności jego możliwości finansowych), a w konsekwencji pozytywne rozpatrzenie złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wobec powyższych okoliczności należało stwierdzić, iż M. K. nie wykazał w sposób przekonywujący, iż faktycznie znajduje się w sytuacji materialnej, która skutkuje, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania sądowoadministracyjnego tj. kosztów ustanowienia radcy prawnego. Z przyczyn wskazanych powyżej, na podstawie 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.